Vierkant de beste! Quilt voor jongste zoon af

 

Ik realiseerde me bij het plaatsen van de af-foto van het draakje, dat ik een andere affo nooit had laten zien, namelijk de quilt die ik voor jongste zoon gemaakt heb. Het was wel een proces. Ik ben met alle vierkantjes begonnen, maar was die op een gegeven moment zó spuugzat. Toen heb ik caleidoscoopblokken die ik nog van een eerder probeersel had liggen erin verwerkt. En ook nog vier grote blokken 54-40 or fight om nog wat meer afwisseling in de quilt te krijgen. Ik heb bovenin nog wel weer vierkantjes verwerkt ( ik had alles vooruit al geknipt en had nog zo veel vierkantjes liggen), maar die heb ik wel weer geordend zodat je daar een omgekeerde regenboog of zoiets krijgt. 

Jongste zoon is er zielsgelukkig mee en heeft 'm nu als extra laagje in bed liggen, geen overbodige luxe met de koude nachten op het moment. En bij de warme nachten 's zomers is dit gewoon zijn deken, zegt hij, doet zijn broer ook. 

We waren in de kerstvakantie een weekje naar Ameland. Was best rustig, tijdens de lockdown. We hebben heerlijk gewandeld en we hadden een fijn huisje (alvast weer geboekt voor volgend jaar!). En natuurlijk moesten er vier quilts mee, je hangt toch net wat minder lekker op de bank zonder quilt.

Iets minder vierkant verder

De vierkantjesquilt. Ik ben er al veel te lang mee bezig en zoonlief wordt ongeduldig en is beslist uit zijn oude quilt gegroeid (pikt dus telkens zijn vaders quilt).
Ik had alleen genoeg van vierkantjes, dus er moest iets anders in. Zoonlief vond dat prima en er kwam wat anders bij. Er zitten grote sterren in en er komen blokken in die ik eens als oefenmateriaal gemaakt had, maar die met de stoffen hierbij perfect passen. Op deze manier heb ik er weer meer zin in en komt het einde wat sneller in zicht.

De stand van zaken hier op het moment:

• Het is de woensdag van de voorjaarsvakantie. Nog heel veel dagen te gaan, hoera!
• Het is bewolkt weer, maar af en toe breekt de zon even door. Zo meteen maar lekker even met Sherlock naar buiten.
• Jongste zoon ligt op de bank, hij voelt zich niet zo fit. Ik vermoed dat het vermoeidheid is; hij is van vrijdag tot en met maandag vier dagen praktisch fulltime actief geweest met manlief in Barcelona. Ze hebben een heerlijke stedentrip gemaakt! Eind april ga ik met oudste zoon naar Lissabon, dat lijkt me ook zo leuk.
• Oudste zoon is buiten aan het spelen. Ook al is hij nu brugpieper, hij speelt nog heel graag buiten of hij is in de garage met hout aan het werken. Uiteraard gamet hij ook wel, maar beslist niet zo veel dat het problematisch wordt. Hij zou wat meer huiswerken mogen hebben en maken, maar in de voorjaarsvakantie hoeft dat uiteraard niet.
• Manlief zit in zijn nieuwe stoel die wat rugvriendelijker is. Er is bijna een boek uit, ik vermoed dat ik hem dan wel meekrijg om samen Sherlock uit te laten. 
• Ik zit aan een tafel vol met lapjes, bewaardozen vol borduurgaren en meerdere borduurwerken. Het is moeilijk kiezen waaraan ik werken wil - alles is zo leuk! - maar op dit moment gaat de quilt even voor. Quiltkriebels komen de laatste maanden wat minder voor dan borduurkriebels, dus als ze er zijn, moeten ze beslist ingezet worden.

Vierkant op de helft

De quilt voor jongste zoon begint behoorlijk te groeien. Doordat het telkens vierkantjes zijn, is de quilt minder blogwaardig, maar nu de helft er is, is het wel leuk om het even te laten zien.
Heel veel kleurtjes blauw, maar ook andere tinten, jongste zoon houdt van die tegenstelling.

Wat close-upjes om de diversiteit in blauw te laten zien.

Doel is om deze quilt voor de zomer af te hebben, want dan kan hij er in de warme zomermaanden onder slapen.

Waar was maart?

Het is april. Ook alweer een week. Maart is voorbijgegaan zonder dat ik ook maar één berichtje heb getypt. Sorry! Het was weer eens zo'n maand dat ik weinig adempauze had. De avonden lijken korter te worden doordat de kinderen later naar bed gaan nu ze groter worden en er is 's avonds ook nog vaak ander werk dan quiltwerk. Iets in de huishoudelijke sfeer of schoolwerk. Want tja, school is ook altijd heftig in maart, de drukte van het afsluiten van het schoolexamen is dan op z'n hoogtepunt. Mijn afgelopen twee weken bestonden uit het beoordelen van 57 beschouwingen van ieder zo'n 800 woorden. Heel leuke teksten, interessante onderwerpen (ik laat de leerlingen vrij zelf een actueel maatschappelijk onderwerp te kiezen en daar maken ze een documentatiemap over) en ik heb er ook best wel weer wat van geleerd. De leerlingen gelukkig ook.

Maart bestond ook uit veel vierkantjes tekenen. Hier zie je ze liggen, 1120 vierkantjes, genoeg voor een quilt van 28 x 40 vierkantjes van 5 cm. Dat geeft een prachtige eenpersoonsquilt.

Toen ik ze eenmaal in het mandje had liggen, vond ik het alleen toch wel moeilijk hoe ik er nu een mooie top van ging maken. Hoe zou ik ze ordenen? Een ontwerpmuur heb ik niet, dat leek me nu echt wel wat, een reusachtig prikbord waarop ik 1120 lapjes zou prikken om zo het ultieme kleurenspel te krijgen. 

Uiteindelijk ben ik voor een flanellen laken gegaan en daar zet ik ze met grote steken op vast. Ik werk maar wat in kleurvlakken, doe wat me leuk lijkt en zo komen er gemêleerde banen kleur over de quilt. Jongste zoon zag het, en zag dat het goed was ;)

De avonden vul ik met quiltsteekjes, ongeveer een uurtje per avond. De sterrenquilt vordert gestaag. Nog 11 sterren en dan is deze top af. Ik zet in op de meivakantie, dat ik dan de bies eromheen kan zetten. 

Stand van zaken bij ons thuis op dit moment?

• Ik zit nog met een stapel vierkantjes op tafel nu even te typen en stel het moment dat ik moet gaan koken eigenlijk te lang uit.
• Jongste zoon is net uit bad, die kwam praktisch zwart thuis van het buitenspelen: er wordt gebouwd en de kinderen uit het dorp spelen op de bergen modder die daarbij ontstaan. Lekker opgefrist mag jongste zoon nu een spelletje op de Playstation spelen.
• Manlief heeft vanmiddag bij vrienden behangen en is daarna de tuin in gedoken. Hij is een oude omheining aan het weghalen, we hebben de schutting een stuk verplaatst om het gedeelte van de tuin dat we echt gebruiken (en omheind hebben voor de veiligheid van Sherlock) te vergroten. De klimop houdt de paaltjes stevig vast, maar manlief wint en voelt zich heel erg stoer.
• Oudste zoon kwam ook net weer aandwarrelen na een middag spelen bij een vriendje uit het dorp. Zijn broek is ook vreselijk vies en zijn haar nat. "We hebben watergevecht gedaan!" riep hij. "Het wordt zomer!" Nou, dat nog niet helemaal, maar we genieten volop van de dagen dat we buiten kunnen zijn.

Afgelopen woensdag was het heel ander weer. Aan het eind van de middag werd het donker en trokken er zware wolken over de weilanden. De eerste regendruppels vielen aarzelend, maar daarna werden de druppen steeds dikker totdat een echte hoosbui volgde. Even later tikten flinke hagelstenen op het terras en op het grasveld dat ik net geverticuteerd en opnieuw ingezaaid had (dus ik hoop dat graszaad hier tegen kan). Haast net zo snel als de bui was komen opzetten, dreef hij ook weer over om ons nog even te trakteren op een prachtige dubbele regenboog. De kleuren weet je nooit zo mooi op een foto te vangen als het in het echt was (de boog leek haast licht te geven), maar toch is het de moeite waar. "Over de rainbow" heet m'n blog tenslotte, die kleurtjes zitten in m'n lapjes, maar af en toe dus ook in de lucht.