5. Hattie Hedgehog

Het afgelopen weekend is miss Hattie Hedgehog geboren, een heel lief egeldametje. Ze heeft haar cadeautje bij zich, maar ondertussen geniet ze natuurlijk ook nog van een kopje thee.
Ook ik drink liters thee in deze heerlijke herfstvakantiedagen. Gisteren was ik gezellig bij mijn moeder en daar zijn ook veel steekjes aan Hattie gedaan, terwijl mijn moeder bezig was aan haar grote HAED-avontuur (serieus, net als het quiltvirus is het borduurvirus besmettelijk en het HAED-virus is de meest serieuze variant daarvan).
Nu door met Cashmere Camel!

4. Duncan Dog

Eindelijk weer eens een adventdiertje! Dit is Duncan Dog en hij hoort bij dag 4. Hij is zo schattig met zijn geruite spencertje en pet.
Ik ben inmiddels begonnen aan nummer 5, een heel schattig egeltje. Waarschijnlijk kan ik dat volgende week of eerder laten zien. Afgelopen week was belachelijk druk op school, maar deze week heb ik vakantie, dus misschien kunnen er zelfs wel twee diertjes geborduurd worden.

Geniet van het weekend!

(verbeterde foto toegevoegd op 21 oktober)

#3 Mary Mouse

Het kleine muizenmeisje is er helemaal klaar voor: de uitvoering van het kerstballet. Ze heeft haar groene spitzen al aan en een zuurstok met hulst in haar pootje. Een sneeuwkroontje maakt het geheel af. Een beetje vroeg of veel te laat is ze wel, in deze januari dagen is Kerst nog ver weg. Laten we er maar vanuit gaan dat ze mooi op tijd is, dan heeft ze nog lekker veel tijd om te oefenen.

Het zijn de laatste dagen van de kerstvakantie. Het huis is aan kant, het schoolwerk dat ik wilde doen is nog lang niet allemaal gedaan, maar mijn tweede boek van dit jaar is al wel op de helft.
Het eerste boek van dit jaar was 'Heelmeester', erg ongebruikelijk boek, leuk om te lezen, goed begin van het nieuwe jaar! Ik houd alle boeken bij die ik gelezen heb, het afgelopen jaar waren dat er 60, voor dit jaar wil ik er graag weer 60 lezen.
Nu ben ik bezig in 'Fahrenheit 541' een dystopisch verhaal over een wereld waarin boeken verboden zijn en waar de brandweer juist ingezet wordt om huizen af te branden waar toch boeken gevonden worden. Fahrenheit 451 is ongeveer 233 graden Celsius, de temperatuur waarbij papier vlam vat en verbrandt.
Goed voornemen: iets meer literatuur lezen. Ik ben ook dol op Young Adult literatuur en op chicklits en thrillers, maar het is toch ook wel goed om mezelf na te laten denken met een boek. Beide boeken van dit jaar mogen wel in de literatuurcategorie vallen.

Nu nog lekker even borduren. De kerstsok voor mezelf krijgt flink wat steekjes erbij. Heel mysterieus is dat ik van de 18 draden gouddraad die ik zou moeten hebben, er maar eentje in het pakket heb zitten. Ik kan me ook niet voorstellen er meer gehad te hebben, dan had ik ze toch moeten zien? Het pakket is bovendien nog maar net open, heel veel kans om iets kwijt te raken, heb ik nog niet gehad. Ik heb maar een klosje gouddraad van DMC erbij besteld, het wordt toch mooier met goud.

#2. Peter Polar Bear

Tussendoor heb ik Peter Polar Bear geborduurd. De kinderen vonden 'm erg schattig; een ijsbeer die dol is op chocolademelk! Het beestje borduurde heel vlot, er zitten grote vlakken in. Vlak voordat we twee weken geleden een weekendje naar de Veluwe gingen, had ik 'm af. Daardoor is Peter niet eerder op de foto gekomen, ik had het even drukker met een andere ijsbeer:

Die vrijdagavond dat we net in Wolfheze in een restaurantje zaten, begon het te sneeuwen. Zo flink te sneeuwen dat de terugweg naar het hotel wat spannender werd dan ik prettig vond! Bij het hotel moest ik een helling oprijden, wat niet lukte door de sneeuw. Met wat hulp lukte het gelukkig toch. We hebben dat weekend heerlijk met Sherlock gewandeld en lekker gegeten. In het restaurant van het hotel mocht Sherlock niet komen. Bij het restaurant De Tijd in Wolfheze was hij wel welkom, dus daar hebben we beide keren gegeten. Ontbijten gebeurde wel in het hotel, maar om de beurt, want Sherlock zag het niet zitten om alleen op de hotelkamer te blijven en dat liet hij luidkeels weten.

Tussen de wandelingen door hebben we genoten van de rust. Lekker gelezen (de nieuwste van Dan Brown, Oorsprong) en wat gehandwerkt. We zijn wel eerder weer naar huis vertrokken, het zou zondag weer flink gaan sneeuwen en die buien wilden we voor wezen.

Eenmaal thuis veranderde ook onze tuin in een winters landschap. Prachtig! Ik heb er volop van genoten en hoop dat we dit in de vakantie ook nog een keertje treffen. Als je het dorp niet uit hoeft, is sneeuw nog zo veel leuker. Of ijs, weer eens schaatsen... 

Ongeacht wat het weer ons brengt, ik ga in ieder geval van de rustige dagen met mijn quiltwerkje genieten. En samen met de jongens vaak het spel Andor spelen, sinds Sinterklaas dat bracht, zijn ze daar werkelijk verzot op, ze vinden het leuker dan de Playstation en dat wil wat zeggen.

Het is vrij ingewikkeld, maar het concept is heel leuk: met z'n allen speel je tegen het spel. Je wint dus gezamenlijk of je verliest allemaal. Ideaal voor mijn jongste, die nog niet zo goed tegen zijn verlies kan. Dus kerstvakantie, begin maar: ik ben er helemaal klaar voor!

#1. Katie Kitty nog een keer

Daar hebben we Katie Kitty nog een keer! Dit keer geborduurd op lichtblauwe jobelan,  die wel borduurt zoals ik dat graag heb. Mooi zachte, regelmatige stof. Nog snel even de laatste kruisjes gedaan en een foto gemaakt omdat ik het wel leuk vond om op 1 december #1 van de Adventborduurtjes te laten zien. Uiteraard raak ik hierna de nummering kwijt, ik ben nu wel gestart met de ijsbeer van #2, maar die is echt niet morgen af.

Hier gaat alles zo z'n gangetje. Het was een vrij drukke week met twee avonden buitenshuis. Dinsdag was het Profielwerkstukavond, waarop alle examenklassers het onderzoek/werkstuk presenteerden dat ze in de afgelopen maanden gedaan en gemaakt hadden. Ik moest vier presentaties beoordelen van leerlingen die zeer verzorgd en netjes presenteerden, dus het was een plezier om erbij te zijn. Maar het wordt dan wel weer druk in mijn hoofd, want de dag was al heel lang. Ik sliep slecht die nacht, onrustig van indrukken die ik niet 's avonds weer kwijt kon. Het liefst ben ik 's avonds thuis zodat ik al handwerkend in mijn hoofd weer rustig word.
Gisteren waren manlief en ik naar theatercollege van Maarten van Rossem. Interessant en indrukwekkend hoe veel die man weet. Hij kletste zo twee uur vol over van alles en nog wat.
Vanmiddag heb ik de laatste hand aan de gedichtjes voor Sinterklaas gelegd. Morgen vieren we Sinterklaas met mijn moeder erbij en er komt een speurtocht door het huis waarin de cadeautjes gevonden kunnen worden. Ik ben benieuwd!

Nu nog fijn een paar steekjes aan de ijsbeer borduren en dan naar bed. Morgenochtend weer vroeg op om jongste zoon en manlief op weg te helpen naar de voetbalwedstrijd. Het is vannacht -2 graden, mijn mannen worden morgen ook ijsberen.

Advent Animals

Ik zag ze op de blog van Carin en ik was verliefd:
de Advent Animals.
25 kleine borduurtjes van een lief dier in kerstsfeer.
Ik heb me bijna een jaar in kunnen houden om er aan te beginnen, maar dit weekend ging ik voor de bijl: ik ben ook aan het borduren aan deze kleine diertjes en het is leuk!
De patroontjes zijn freebies van Brooke's Books Publishing.
Elke maand verscheen er eentje, maar inmiddels is de hele serie compleet.

Zaterdagmiddag toen ik in m'n eentje door de stad liep om nog wat Sinterklaascadeautjes voor de kinderen te regelen, stond ik ineens in de handwerkwinkel.
Jobelan borduurstof wilde ik graag, het liefst lichtblauw, maar anders was lichtgrijs, beige of zandkleur ook goed.
Niet wit, want er zit nogal wat wit in de borduurtjes, niet raar, want in kerstplaatjes ligt er wel altijd sneeuw.
Maar jobelan was er alleen in een vaag gele kleur. Ze hadden wel evenweave en er werd iemand naar de zolder gestuurd om een pakketje te halen. Toen die terugkwam, hijgend en puffend, bleek het linnen te zijn.
Eigenlijk net niet donker genoeg wat mij betreft, maar dat was het beste wat ze hadden. Aida was ook een alternatief, maar ik vind aida nooit zo mooi als je nog best veel van de stof ziet.
Dan toch maar het linnen mee, het was maar een klein stukje, dan kon ik even uitproberen wat ik ervan vond.

Dit is dan het eerste borduurtje, Katie Kitty.
Schattig, maar toch niet helemaal zoals ik het wilde.
Op de foto lijkt de stof donkerder dan hij is (zo vind ik het nog best okay) en ik wil het contrast tussen wit en de achtergrond sterker hebben.
Bovendien vind ik dit linnen vrij hol.
Misschien houd ik gewoon wel niet zo van linnen.
En als ik 25 keer een kerstborduurtje ga maken, moet ik dan niet écht tevreden zijn?
Dat linnen vind ik eigenlijk ook zo stug voelen.
En ik ging opnieuw voor de bijl.
Zondagavond bleek webshop Garen en zo wel precies die lichtblauwe jobelan te hebben die ik graag wilde, dus de postbode komt morgen weer bij ons langs.
En dan wordt Katie Kitty nog een keer gemaakt, maar nu op lichtblauw.

Lastig is dit, ik wil heel graag de lokale handwerkwinkels ondersteunen, maar tegelijkertijd weet ik zo precies wat ik wil dat ik het vaak weer niet lokaal kan vinden.
Minder veeleisend worden is een optie, maar dat vind ik moeilijk omdat ik een groot deel van mijn plezier aan het werken met mooie materialen ontleen. En niet dat de lokale winkels slechte materialen hebben, beslist niet, ze hebben prachtige spullen en ik koop er graag.
Maar het is heel logisch dat een heel wijd web meer keuze heeft dan een live handwerkwinkel, ook al zit die tot de nok toe volgepropt.
Nu ik al wat langer en wat meer handwerk, weet ik alleen wel heel precies wat ik wil en dat vind ik meestal pas bij een gespecialiseerde winkel, die dan weer niet in mijn woonplaats zit.
Hoe doen jullie dit?