zaterdag 14 september 2019

Steekje verder

De zomer ging voorbij in een swirl van warme dagen, mooie boeken, lekkere ijsjes, mooie landschappen en dorpjes in Thüringen en ook heel veel steekjes in quiltstofjes dan wel borduurwerken.
De schildpad vordert wel wat. Ik heb bijna de onderste bladzijde af, maar had even zo genoeg 
van al die donkere kleurtjes dat ik een bladzijde bovenaan erbij heb gepakt. 

Nu is het september en het schooljaar is alweer drie weken oud. Beide kinderen hebben hun eerste buikgriep achter de rug (wij zijn gespaard gebleven, gelukkig) en beide kinderen moeten nu huiswerk maken, de jongste af en toe en de oudste bijna dagelijks. Oudste gaat nu naar de middelbare school. Hij vindt het meestal leuk. Zodra hij echter kans ziet, is hij lekker in het dorp aan het spelen of met de lego aan het prutsen. Hij staat een beetje in spagaat tussen puber en kind zijn, maar gelukkig kan hij in het dorp nog lekker kind zijn. Groot worden gebeurt toch snel genoeg.

Beide jongens in de studeer aan het werk.

maandag 15 juli 2019

Serendipity in de hoek

Bladzijde 30 is af! Als je vanaf blz. 1 zou borduren, dan was het borduurwerk nu af. Ik heb niet vanaf 1 geborduurd bij deze, ik ben juist rechts bovenin begonnen, dat was bladzijde 6. Bladzijde 5, 6, 12, 18, 24 en 30 zijn nu dus af. Ik zal op zo'n 20% zijn nu. Er is dus nog een heleboel te doen. Prima!

Dit is de hele hoogte van het borduurwerk, nu ga ik met een tweede kolom verder. Ik ben gisteren al verder gegaan met bladzijde 29, terwijl we samen met de kinderen Indiana Jones and the raiders of the lost ark keken. Het is zo leuk dat ze wat ouder worden en wat meer aankunnen dan Transformers of Alvin and the Chipmunks.

Het is vakantie en we genieten volop. Ik ben zelfs met goede voornemens bezig: vanochtend naar de sportschool geweest voor een proefles spinning. Dat was echt leuk om te doen, dus ik neem een zomerabonnement, kan ik 3 maanden uitproberen of ik het echt leuk vind, ook naast school.

zaterdag 6 juli 2019

Serendipity

Weer een paginafinish voor Sea Turtle Spirit of Serendipity. Donkerder kleuren, dit gaat richting rechteronderzoek die echt heel donker is. 
Ook bijna een finish voor het schooljaar. Ik ben eraan toe. De afgelopen week was weer monsterachtig, met als hoogtepunt de diplomering die ik samen met een collega organiseerde en presenteerde. Het geeft toch wel een bepaalde kick om voor 600 mensen op het podium te staan. Maar het kost energie. Dat gecombineerd met meerdere avonden in de week weg (ben ik niet zo goed in) zorgt nu wel voor een dipje. Nog een week werken, dan is het zomervakantie. Heerlijk!


 Zo ziet het geheel eruit. Ik heb al een stukje van de volgende pagina gedaan en je ziet de rechteronderzoek. Veel donkergroen, bruintinten en zwart. Niet mijn favoriete kleuren, maar dit stukje gaat ook weer voorbij en dan zit ik weer in blauw. I'm feeling blue! Maar da's in het geval van borduren en quilten juist goed.

woensdag 19 juni 2019

Koeiig tafereel


Het gras druppelt dauw
Met de koeien verstrooid door het weiland
Een paar nog in slaap
Eén met frisse ochtendtrek
Neemt al een eerste morgensnack
Het gras gescheurd vermaald vermoest

Een koe staat te zeiken
Raakt bijna de buurvrouw op d’r kop
Die het niet uitmaakt
En enkel koeiig om zich heen kijkt.

De vuurrode bol wordt al feller
Stijgt snel, krijgt kracht, wordt licht

Ochtend in het weiland.
Onverwacht toneel nu ik op de bank zit
Verjaagd uit mijn bed
Door een mijnbloedverslaafde mug.

woensdag 12 juni 2019

Schildpad bladzijde af

Bij van die grote borduurwerken is het belangrijk ook de tussenstappen te blijven vieren. Ik heb weer een bladzijde van Serendipity af, mijn zeeschildpad. Dit is een stuk van zijn poot/vin en de kleuren vind ik prachtig!



Op school is het vandaag extra spannend: de uitslag van het eerste tijdvak. De leerlingen krijgen vanmiddag te horen of ze al dan niet geslaagd zijn. Ook ik vind dit altijd spannend. De telefoontjes dat een leerling (nog) niet geslaagd is, zijn altijd pittig. Ik hoop dat al mijn mentorleerlingen het gehaald hebben.
Mocht jouw zoon/dochter in spanning zitten over de uitslag, dan wens ik je heel veel sterkte!

donderdag 16 mei 2019

It's about time, 80 en 100

Vlak voordat we naar Italië vertrokken kon ik deze nog inleveren bij de Facebookgroep. 80 dagen waarin ik per 20 dagen in ieder geval 200 kruisjes gemaakt heb.

In Italië heb ik aan de Seaturtle geborduurd, maar omdat we bijna twee weken weg waren, moest ik daarna nog opschieten om de uitdaging voor It's about time ook voor elkaar te krijgen. En het is wel weer gelukt. Het is een leuk borduurwerk, heel anders van kleur dan ik meestal doe en geen grote vlakken. Da's mooi, want daar vind ik heel weinig aan.

Ik ben nu ook bezig met een pittig klusje: de eindexamens nakijken. De eerste 30 vind ik altijd wel leuk, maar daarna komt er nog een klas. Het gaat allemaal wel voorbij en ooit zal ik weer wat meer tijd hebben. Met Hemelvaart waarschijnlijk. De mannen gaan een eind fietsen en dan heb ik het huis voor mezelf. Dan is het nakijkwerk hopelijk gedaan (ik weet even niet precies hoe het met de tweede correctie zit...) en mag ik weer genieten van wat handwerktijd. Italië lijkt alweer veel langer dan twee weken geleden, maar gelukkig komt de zomervakantie ook wel weer snel.

maandag 13 mei 2019

Schildpad en Italië

We hebben de meivakantie in Italië doorgebracht, bij Lago d'Iseo, het Iseomeer in Noord-Italië. Het was er mooi, het was er rustig. Het was er alleen niet zo heel erg warm, maar dat is niet erg als je lekker veel wandelt.
In de ochtend deden we telkens rustig aan om na de lunch op pad te gaan. Schildpad was mee, we hebben enkele gezellige uurtjes gehad samen, vooral in de ochtend, 's avonds kaartten we meestal, nee, niet schildpad en ik: mijn mannen en ik.

Dit was ons balkon, direct aan het meer. Oudste zoon ligt in een rare kronkel te lezen, jongste is binnen aan het spelen, manlief is ook aan het lezen.

Vlakbij is het plaatsje Zone. Daar zijn heel wonderlijke aardpiramides. We konden er een wandeling omheen maken. Doordat we vroeg in het seizoen waren, was alles nog niet dichtbegroeid en we konden de piramides prachtig zien.

We hebben natuurlijk veel gelopen. Deze foto heeft jongste zoon gemaakt tijdens een wandeling langs het meer vanaf ons verblijf in Vello. Het was een bekend wandelpad, tijdens feestdagen en in het weekend stroomt heel Vello vol met allemaal Italianen die ook graag dit pad lopen of fietsen.

En als je in Italië bent, moet je uiteraard ook pizza eten. Dat was geen sinecure: wij zaten niet echt in het toeristische gedeelte en er was alleen een afhaalpizzeria in het dorp dichtbij. We zijn uiteindelijk in Iseo zelf uitgekomen waar een heel leuke pizzeria was, die tenminste ook al om 19.00 uur open ging, de meeste restaurants deden de deuren pas om 20.00 uur open en dat is voor onze Nederlandse magen toch wel laat.

 Dit is in Lovere, een dorp aan de noordkant van het meer. Dit plein ligt naast het meer en het is prachtig! We hebben een keer met de auto het hele meer rond gereden, dat is zo'n 60 km en het is ontzettend leuk om  te doen.

Jongens en rotsblokken in het water. Het heeft een magische aantrekkingskracht. We hadden geen droge kleren mee bij dit uitstapje, dus ik ben blij dat ze wat handiger worden en niet het water ingeduikeld zijn.

Deze en de vorige foto zijn gemaakt in een Archeopark ten noorden van het Iseomeer. Hier konden we huizen uit allerlei tijdperken bekijken, zelfs een grot met daarin tekeningen. Leuk om een indruk van te krijgen. We waren de enige toeristen. Het was echter niet rustig, kennelijk was het de dag voor schoolreisjes en overal waren grote Italiaanse schoolklassen. Wij waren ineens de bezienswaardigheid.

Nog een idyllisch plaatje van het meer. Ik vond het er echt prachtig. Wat ik minder leuk vond, was het Italiaanse verkeer. Misschien is het een kwestie van wennen, maar ik kan me niet indenken dat ik hier ooit zal rijden, gelukkig durfde manlief het allemaal wel aan.

Eenmaal thuis hebben we weer snel ons vijfde gezinslid opgehaald, Sherlock. Wat hadden we hem gemist!

woensdag 8 mei 2019

De trein is terug!

De Train of Dreams is terug! Vorige week kreeg ik een telefoontje van de handwerkwinkel dat de lijstenmaker klaar was. We zaten in Italië, maar zodra ik gelegenheid had (en de auto, het past niet in de fietstas) heb ik het opgehaald. Dat was vanmiddag.
Ik ben zo blij met de trein! Het blauw van de lijst past qua tint heel mooi bij het blauw in het borduurwerk. Ik heb er veel blauwe lijsten langs gehad, maar dit was de enige waar ik echt heel blij van werd. Nu genieten en ondertussen lekker verder borduren aan nieuwe dromen!

maandag 15 april 2019

Het is wel tijd...

Het is wel tijd om te bekennen dat ik ook nu nog niet aan één borduurwerk werk.
In de twaalf dagen rond Kerst, was er iemand in Amerika die bedacht dat je ook twaalf nieuwe borduurwerken kon starten. En die iemand deed dat ook en met haar vele anderen.
Ik deed in de light versie mee: ik startte wel wat nieuws. Dit is It's about time van Ciro Marchetti. Hij is een geweldige artiest die prachtige dingen doet op een digitale manier.

 Binnen de Nederlandse HAED-facebookgroep loopt weer een andere uitdaging, waarbij je elke 20 dagen in ieder geval 200 steekjes aan een borduurwerk probeert te doen. Dit is na de eerste 20 dagen.

En na 40 dagen.

En na 60.

Dit is wel een leuke manier om verschillende borduurwerken wel allemaal aandacht te geven. En deze is zo leuk naast al dat blauw van Sea Turtle. 

Dus, het is weer tijd (!) om lekker aan dit werkje te borduren en eens te kijken hoeveel steken ik voor dag 80 toe kan voegen. 

dinsdag 9 april 2019

En we zwemmen door!

Nu de trein vertrokken is, is het tijd voor andere borduurwerken. Ik heb weer doorgeborduurd aan Sea Turtle, en een derde pagina is af, bladzijde 18, dat is de derde pagina van boven aan de rechterkant.
Ik vind de kleurtjes erg mooi.


Ik vind het zo knap van Heaven and Earth Designs dat ze een kunstwerk in kruissteek haast nog mooier laten zijn.