Wasje

Donderdagochtend. Hij was er klaar voor. Wasmiddel, wasverzachter, Colour Catchers. Alles stond klaar. Maar ik was er nog niet klaar voor. Weet je, na zo'n intensieve tijd van samenwerking wordt ook een quilt een soort kind van je.

En in het algemeen stop ik mijn kinderen niet in de wasmachine.
Hoeveel Colour Catchers zou ik erbij stoppen? Eén zou vast niet genoeg zijn. Twaalf vond ik ook weer wat overdreven. Ik stopte er maar drie bij in. Waspoeder, wasverzachter. 40 graden was. Ik zag het water in de machine pompen. De eerste rondjes, het eerste schuim. Gewoon kleurloos. Tien minuten zat ik gespannen naar de wasmachine te kijken, maar het leek allemaal normaal te verlopen. Toen toch maar verder met het leven van alledag.

Hè hè, dat was spannend... Maar alles lijkt goed gegaan! De Colour Catchers waren niet eens rood met blauwe vlekjes, gewoon neutraal waren ze nog. Er was geen kleur van de quilt gekomen! Misschien toch het voordeel van kwalitatief goede stofjes kopen?

Even de quilt in volle pracht, met knopspelden in de schutting vastgeprikt. Je ziet dat de quilt een vrij antieke look heeft, dat komt doordat ik een katoenen vulling heb gebruikt die ik met opzet niet voorgewassen heb. De vulling krimpt iets, daardoor wordt de stof wat extra hobbelig. Ik vind het wel mooi! De antieke look zit 'm natuurlijk ook niet in de kleurkeuze, die is fel, precies zoals mijn zoon mooi vindt.

Dan ook nog even een foto van deze rakker (Rjukan) die mij met de camera bezig zag en dus even heel subtiel om het hoekje kwam kijken. Hij wil ook een eigen quilt, een mooi stofje heeft zijn bazinnetje al bij het Quiltkabinet gezien; rood met hondenpootjes en botjes. Ach, Rjukan, misschien ooit, als je bazinnetje niet meer weet wat ze moet maken, komt er nog wel een quilt voor in de hondenmand. Reken er niet te sterk op, verveling heeft je bazinnetje nog nooit gekend!

De huizenquilt is af!

De huizenquilt voor Quintijn is af! Gisteravond heb ik het laatste stuk van de bies vast gezet en de laatste tekst van het etiket geborduurd. En toen, toen was hij ineens af! Ik had nog een half uur handwerktijd voor de boeg, toch kon ik me nergens meer toe zetten. De huizenquilt was af! Hij meet ongeveer 1.30 bij 130m en dat is langer dan Quintijn momenteel is. En ook breder trouwens, maar hopelijk wordt hij nooit zo breed.
Vanochtend liet ik aan Quintijn zien dat zijn quilt af was en hij was dolblij! Hij wilde direct onder zijn deken zijn broodje eten. Vooruit, voor deze ene keer: de quilt moet toch nog gewassen worden (inderdaad, help!). Het gevolg was dat Dante ook onder een dekentje wilde ontbijten, voor deze ene keer mocht dat onder mijn quilt, als hij maar niet, en ik herhaal: NIET, zou knoeien. Alles goed gegaan. Gewoon verantwoordelijkheid geven dus.

 's Middag ging de huizenquilt met ons op reis. Naar het bosje waar we altijd de hond uitlaten. Buitenfoto's zijn zoveel mooier, maar ik zie op de foto's terug dat het voorjaar niet op de foto's te herkennen is. Ach, ergens ook weer mooi, dat kleurloze van dat landschap met de zeer kleurige quilt.
Quintijn vond dit overigens een doodenge foto, hij was zo bang dat zijn quilt van de reling zou glijden en in het water zou vallen.

 De achterkant van de quilt is van een limegroen dekbed waarvan ik de helft van mijn moeder mocht hebben. Het was precies de kleur die ik in gedachten had en het vormt een lekker fel contrast met de rode bies.

 Hier voelde Quintijn zich beter bij, hij heeft zijn quilt nu weer stevig vast, er kan niets meer mee gebeuren! Ook onze border collie Rjukan gaat graag even met de quilt op de foto. Helaas laat hij de quilt niet als een dekentje om zich heen slaan, maar gewoon even poseren, dat kan nog wel.

 Nog even op het bankje uitrusten van de afgelopen spanning!

En hier heel kunstzinnig gedrapeerd over een oude boomstam.

Toen ik thuiskwam van zwemles met de jongens lag er nog een cadeautje voor mezelf op de mat. Het Dear Jane Quiltboek. Erg hè... Ik heb mijn budget aan handwerkgeld voor de komende maanden wel weer even besteed. Het had een vrij onschuldige oorzaak. Ik had nieuwe naalden nodig, want ik heb nog maar één naald waarmee ik patchen kon. Ik had verwacht nieuwe naalden te kunnen kopen bij de trunkshow van Supergoof, waar ook Gelrebloem een stand had. Maar nee, ze waren uitverkocht! En de meneer van Gelrebloem vertelde dat ze ook bij de groothandel uitverkocht waren, dus dat hij niet kon voorspellen wanneer hij ze weer had.
Toen ben ik toch maar even gaan googlen welke webwinkel ze nog wel had. De echte winkels in mijn buurt verkopen ze niet en ik ben toch wel erg verknocht geraakt aan deze soort (James John Miliner JJ15010). Gelukkig, Aztec Rose had ze nog. Ik heb direct drie pakjes besteld, kan ik met 48 naalden eerst weer even vooruit.
En toen ik toch op die site was, ging ik gewoon even kijken of ze het Dear Jane boek ook hadden. Gewoon, omdat het ergens anders niet verkrijgbaar is (Bol bijvoorbeeld verkoopt het niet), het het Dear Jane jaar is en omdat Ingrid er zaterdag zo prachtig over kon vertellen. En o jee, de prijs viel me mee. En toen zat het ineens in mijn winkelmandje en werd het naar mijn huis verzonden. Waar het vandaag dus aankwam.

De komende tijd dus even niets kopen. Afspraak. Stof heb ik nu eerst genoeg (o ja? Kan een quiltster ooit genoeg stof hebben? Sssst!). Afspraak.
Laat ik eerst eens heel veel daarvan gaan gebruiken!

Het etiket van de Huizenquilt heb ik jullie nu nog niet laten zien, dat houden jullie nog te goed. Ik wil eerst de blauwe stift er goed uitwassen, dan kunnen jullie het in volle glorie zien. En dat wassen, dat gaat morgen gebeuren. Ik moet eerst nog langs de winkel voor Color Catchers, wasmiddel en wasverzachter. Die laatste twee zijn anders wel in huis, hoor, maar nu toevallig op. En zonder Color Catchers durf ik dit kleurrijke werkstuk niet te wassen. Ik heb geen enkel stofje voorgewassen. En het rood is wel heel rood.
Wordt vervolgd!

Rood randje

Mooi rood randje, toch? Ik ben druk bezig met de bies om Quintijns huizenquilt. Het wordt leuk, maar ik moet wel zeggen dat ik dit niet zo'n heel leuk werkje vind. Eerst de bies er tegenaan, wat naaien is door vier lagen stof en een vulling. Dan vraag ik me weleens af waarom ik ook alweer geen naaimachine gebruik. (Even later weet ik dat alweer: ik kan gewoon niets met een naaimachine. Het gaat scheef, het gaat stuk. Het wordt anders dan dat ik het wil.) Maar als ik dan ook de bies aan de achterkant vast gezet heb en het mooie smalle randje zie, dan ben ik toch ook wel weer heel tevreden. Ik zal nooit een bies in dezelfde kleur als de rand kiezen. Gewoon zonde van het werk!

Nog één rand. Nog twee avonden, dus. En ik ben bezig om het etiket te borduren. Niet helemaal echt een etiket: ik borduur direct op de achterkant, want die is mooi effen lime, dus het is niet nodig eerst nog een stuk stof erop te zetten. Bovendien zit het er dan alvast op. Anders gebeurt het toch weer niet... Voor mijn eigen sampler heb ik soort ster gemaakt met de gegevens erop. Maar de ster heb ik nooit vast genaaid, zit nog steeds in mijn handwerkmandje. Tja.

Vanochtend nog vroeg een collega me wat ik dit weekend gedaan had. Dus ik vertelde over de trunkshow van Supergoof en over alle quilts die zij liet zien met bijbehorende verhalen. "Dusse... jij doet dat dus ook? Dat 'kilten'?" Aaargh! Wat Ingrid vertelde over de uitspraak van onze hobby is helaas zo waar. Iedereen wil ons aan de Schotse rokken hebben.

Al is een quilt van kilts natuurlijk ook best leuk:

http://sewcooklaugh.blogspot.nl/2009/03/kilt-quilt-1-tartan-sampler.html

Wat zal ik eens gaan doen?

Zaterdagochtend. Het huis is in een basistoestand, de kinderen zijn tevreden aan het spelen met hun autootjes, ondertussen met een schuin oog kijkend naar de Teenage Mutant Hero Turtles. Vinden ze leuk, vond ik vroeger ook. Manlief ligt nog in bed, bij te komen van een avond als surveillant bij een schoolfeest. De leerlingen moesten nuchter blijven, de surveillanten is dat niet gelukt, maar waarschijnlijk is dat het gevolg van de afterparty voor de docenten.
Maar het is dus rustig in huis. Dat betekent dat er tijd is voor mij. Voor mezelf!
Wat zal ik eens gaan doen?

Zal ik weer wat quilten van de huizenquilt? Het gaat lekker, ik ben met het vijfde huizenblok bezig. Ik neem direct ook de rode en donkerblauwe sashings mee. Het was eerst weer even wennen, maar nu heb ik de beweging weer te pakken. Ik weet nog niet zo goed wat ik van de katoenen vulling vind. Het komt minder mooi omhoog dan bij de polyester vulling. Maar met het wassen wordt dat hoogstwaarschijnlijk anders, want de katoenen vulling krimpt met 3 tot 5%. Dan zou het kussentjeseffect wat beter kunnen worden. We gaan het zien! Ook belangrijk is het knuffelgehalte van de uiteindelijke quilt. Katoen is sowieso beter voor kinderen, dus vandaar dat ik er toch voor gekozen heb. Wie van jullie quiltsters heeft een echte voorkeur voor een bepaald soort vulling en waarom?

Zal ik gaan borduren? Ik ben sinds vorige week (en dus vorige foto) echt wel opgeschoten, maar ik heb veel met wit gewerkt en dat zie je op de foto niet zo goed terug. Sinds ik quilt, gebruik ik ook bij het borduren een vingerhoed. Zijn er meer borduursters die met een vingerhoed werken? Het zorgt er wel voor dat ik minder gevoelige vingertoppen heb. Alleen de middelvinger van mijn linkerhand is weleens wat pijnlijk, die heeft iets te vaak een ontmoeting met een scherpe naaldpunt.

Dit is het patroon voor dit blok. Het roze aangestreepte gedeelte had ik al geborduurd voordat mijn moeder en ik een maand geleden het Half-Uur-Per-Dag-Borduurtijd-Plan bedachten. Het groene en blauwe is er dus bijgekomen. Jeeh! Volgende maand is dit blok wel af, dan hoef ik er nog maar drie. Als ik zo door ga, komt één van mijn goede voornemens, het afmaken van mijn afghan, wel in orde!

Een ander goed voornemen, het niet-starten van een nieuw project, is nu al gesneuveld... Het was ook dom. Als je twee kinderen hebt, dan kun je niet verwachten dat je maar voor één kind een quilt kunt maken en die voor het jongste kind kunt uitstellen tot volgend jaar. D. kwam geregeld bij me zitten om te overleggen voor zijn deken. Hij had wel een plan. En dit wordt het dus. D. is volledig verzot op schapen en dan met name Shaun de Sheep (zie blogbericht) en hij bestelde dus een schapenquilt. Dit wordt het centrum, een gelijkzijdige driehoek met zijden van 40 cm. In het midden komt een applicatie van Shaun. Erom heen komen allemaal driehoekjes, alle lichte kleuren met de punt omhoog, alle donkere met de punt omlaag. Er komen natuurlijk ook schapenstofjes in, ik heb al een paar leuke gevonden. Mocht je nog een restje schapenstof hebben liggen en er zelf geen plan voor hebben, ik neem het heel graag van je over!
Het appliceren gaat goed, ik word er al wat handiger in. En dit krijg ik voor elkaar terwijl aan beide kanten een kind haast op mijn schoot het proces zit te volgen. Heel knus en gezellig!

Zal ik verder werken aan Sylvia's Bridal Sampler? Mijn hele donderdagavond heb ik besteed aan het maken van malletjes, het uittekenen van de lapjes en de kleine stukjes foundation. Dit is voor blokje 69, Modern Tulip. Heel veel stukjes, ook heel kleine. Ook wat grote, gelukkig. Of zal ik dat bewaren voor vanmiddag, voor quiltcursus? Hoef ik ook niet zoveel mee te slepen.

Of zal ik eens iets heel nuttigs gaan doen? Sashings om mijn blokjes van rij 7 van de Sylvia's Bridal Sampler zetten? Ik heb nog maar om de helft een randje en nog maar twee blokjes zitten aan elkaar vast. Hoezo uitstelgedrag?!

Genoeg te doen dus, en ik weet nog steeds niet wat het wordt. Maar ook van dit filosoferen erover word ik al heel gelukkig. Nu toch maar stoppen met bloggen, want ook dit kost tijd en straks zijn de kindjes vast niet meer lief (die periodes duren nooit heel lang) en moet ik weer vredestichter zijn, serveerster, toilethulp of een andersoortige bediende. Nog even mij-tijd, hup, op naar de naalden!

Blauwe steekjes

De afgelopen dagen waren erg druk, met familiefeestjes en tienminutengesprekken op school, daarnaast nog werken, een zieke echtgenoot en een zieke oudste zoon, dus ik heb niet veel steekjes kunnen zetten. Maar de steekjes die ik heb gedaan waren blauw, steekjes door de huizenquilt heen. De vuurtoren is doorgepit, en nu heb ik het groene huis in de quiltring geklemd.
Daar ga ik morgen mee verder, maar nu eerst nog even wat borduren. Groene steekjes, er zitten bijzonder veel groene steekjes in Nature's Home Afghan. Ik hoop deze maand het blok af te ronden waar ik aan werk. Dan volgt er een foto!

Mini bee en huizensandwich

Gistermiddag pakte ik een krat vol met stoffen en draadjes. Ik ging naar mijn moeder, waar we een mini bee zouden houden: een hele middag en avond alleen maar naald en draad. Fantastisch!
Daar heb deze quilt gesandwicht, mijn moeder had nog een mooie limegroene stof die als achterkant mocht dienen. Maar het uitpakken van de vulling gaf een nare verrassing. Ik had de katoenen vulling van Hobbs Toscane, maat 60x60 inch. Dat aantal inches zat er wel in, maar dan in tweeën! In het midden overlapt de vulling elkaar dus gedeeltelijk. Ik heb het goed vastgespeld en met intensief quilten zal het wel goed komen. Maar leuk vond ik dit niet.

Leuk vind ik wel deze quilt, tot nu toe. En mijn oudste zoon vindt dat ook. De quilt is zo'n 1,30 m in het vierkant, dus daar kan hij lekker onder zitten.

Huisjes

Op het moment ben ik steeds blokjes van 5 bij 5 cm aan elkaar aan het naaien. Ze vormen een brede rand om de huisjes heen. Bont, maar wel erg leuk, want veel van de stofjes heeft mijn zoon zelf uitgekozen voor de quilt. Bovendien, een kinderquilt mag wel wat kleur bevatten, toch?
Er moet nog één rand aan. Daarna wil ik er weer een smalle donkerblauwe rand omheen, 3 cm breed, denk ik. En dan komt er nog een bredere groen met blauwe streepjesstof omheen die mijn zoon me anderhalf jaar geleden voor mijn verjaardag gaf. En dan nog nadenken over het biesje. Het mooist zou ik die rode stof vinden die de huizenblokjes ook omlijst, maar die heb ik niet meer, die is op. Ik denk dat ik vanmiddag op quiltcursus maar even een strookje van een andere helderrode stof uitzoek, die er in ieder geval op lijkt. Alle andere rode stoffen die ik heb zijn een flinke tint donkerder (zie bijvoorbeeld de rode stippenstof schuin onder het groen winterse huis en het blok met de lucht vol met sneeuw.

Even een close-up om te laten zien wat voor stofjes er in de rand verwerkt zitten. Ik vind die kleine huisjesstof echt heel leuk, ze passen heel mooi in die blokjes van 5 cm. Die huisjes zitten her en der verspreid in de blokjesrand.

Tijdens het maken van de foto's kwam mijn jongste zoon (3 jaar) ook even buurten. Hij wilde wel even poseren met de quilt. Op deze foto kun je ook zien hoe de quilt hangt: voor de boekenkast. Hij is nog vrij licht, dus met enkele boeken op de rand, hangt de top wel voor de rijen boeken. Ik vind het handig om de quilt steeds te zien als ik de volgorde van de blokjes moet bepalen. Op dit soort momenten voel ik wel de behoefte aan een designwall, maar dan eigenlijk op de plek van de televisie, of zo, dat ik er altijd zo naar kan kijken. Ik denk niet dat ik mijn man zo gek krijg.

En ook nog even een foto van mijn oudste zoon (5 jaar) voor wie de quilt bedoeld is. Hij vindt hem prachtig, hoor, maar kon nu even niet heel veel enthousiasme opbrengen. Vandaag is hij niet zo fit, al overgegeven en hij hoefde geen hap eten. Dan maar lekker op de iPad spelletjes spelen. Daar is hij niet snel te ziek voor. Maar wat is hij met zijn 5 jaar al groot!

Mijn jongste krijgt ook nog wel zijn eigen quilt, maar dat is een plan voor volgend jaar. Je kunt niet alles tegelijk, tenslotte. Hij mag tot die tijd gebruik maken van mijn quilt die standaard beneden ligt, want er is elke dag wel iemand die gebruik wil maken van het dekentje.

Tot slot: woensdag heb ik de enveloppen voor de give-away op de post gedaan. Van twee mensen heb ik al iets gehoord over de ontvangst en eigenlijk verwacht ik dat iedereen het inmiddels ontvangen heeft (ik weet alleen niet hoe lang de post erover doet naar België). Ik hoop dat jullie er blij mee zijn!

P.s. Ook elders een heel leuke give-away: De Quilthoeve heeft een Sneeuw Give Away. Van zulke lieve stofjes gaat toch alles smelten? In Friesland ligt helemaal geen sneeuw, maar toch doe ik zeer dankbaar mee.

Give-away en huisjes

Ik geef geen huizen weg, hoor en zeker geen huizenquilts. Maar de titel is nog even een korte reminder aan de give-away in het vorige berichtje. En verder wilde ik jullie graag weer eens een update van mijn huizenquilt laten zien. Hij bestaat inmiddels uit één groot stuk. Om het centrale gedeelte met de huizen zet ik een rand van blokjes van 5cm. In die rand zitten ook weer een stofje met huisjes verwerkt en die komen goed naar voren in die 5cm blokjes. De volgende keer een close-up!

Lichthuis

Het is misschien een beetje valsspelen om van een vuurtoren via het Engelse lighthouse een lichthuis te maken, zodat ik hem toch in mijn huisjesquilt kan stoppen. Maar ik vind dit één van de mooiste blokken uit het boek en ik heb geen idee wanneer ik hem anders zou maken. Dus toch maar een lichthuis gemaakt en ik ben er heel blij mee. Het wordt een heel mooi middelpunt van de quilt en ook zoonlief, voor wie de quilt bedoeld is, vindt de vuurtoren schitterend.

Ik ben begonnen met om elk blok een rood randje te zetten. Daarmee wordt elk blok 20 cm groot. En tussen al die blokken zet ik weer donkerblauwe banen. Daar ben ik nu mee bezig. Op de foto zie je dat ik nog niet de moeite heb genomen om een strijkijzer te pakken, maar dat komt wel een keer.

Om je een idee van het geheel te geven. Nu weer snel verder! Of eerst nog een Lego brandweerkazerne  bouwen, mijn zoon vindt dat vakantie Lego-opbouw-tijd is.

Nog meer huizen

Een huisje van eigen ontwerp. Het idee voor het gras heb ik van het huizenblok dat ik voor mijn eerste quilt heb gemaakt. Misschien wordt hier nog een zonnetje op geappliceerd, maar dat kan altijd nog. Quintijn vindt de vogeltjes achter de ramen zo leuk. Ze pasten precies!

En dan nog een heel blauw huis, maar ik vind 'm erg leuk. Lekker speels, past wel in een quilt voor Quintijn. Er zijn nu acht huizen klaar, het middelste blok wordt ook een soort huis, maar dan anders. Vanavond maar weer aan verder werken. En daarna ga ik de blokken aan elkaar zetten met een dubbele sashing en ik denk dat ik daarna nog een rand met allemaal kleine vierkantjes erom heen doe om de quilt nog wat meer formaat te geven.

Nog anderhalve week dan is het quiltva... pardon, kèrstvakantie. Wat meer tijd voor mezelf. Heerlijk!

Hier wordt een stad gebouwd...

Huis nummer 6 alweer! Het patroon komt weer uit hetzelfde boek, maar ik heb wat toegevoegd: gordijntjes. Ik vond het raam wat groot. Naarmate je meer foundation doet, zie je ook gemakkelijker hoe je patroon aan kunt passen. Ik heb nu ook zelf twee patronen voor huizen getekend. Die worden ook nog wel in stof uitgevoerd.

Vanmiddag is de Sint langs geweest en ik ben verwend met allerlei stofjes! Morgen - bij daglicht - zal ik er even een foto van maken. Er zitten stofjes bij voor mijn Sylvia's Bridal Sampler, maar ook zeker stofjes voor deze huizenquilt.

Ik ben erover na aan het denken hoeveel huizen deze stad moet gaan tellen. 9, of 12. Of misschien zelfs 16? Het hoeft geen bedsize quilt te zijn, gewoon een deken waaronder mijn oudste zoon lekker weg kan kruipen. Want vanmiddag was gewoon ruzie over die ene quilt die nu voltooid in de woonkamer ligt. Beide jongens wilden eronder. Het wordt hoog tijd voor nog een quilt, maar mijn naald maakt al overuren!

Huisje in de sneeuw

Dit is huisje nummer vijf, een huisje in de sneeuw. Het is hetzelfde stofje dat ik ook in mijn kerstquiltje gebruikt heb. Daar was nog net zo'n stukje van over dat het niet anders kon dan dat het hiervoor bedoeld was. De donkergroene deur is op de foto slechter zichtbaar dan in het echte blokje het geval is. Het blauw valt op de foto net iets donkerder uit. Maar toch leuk om een keer een blauw huis te hebben, doordat ik meestal blauw als achtergrond gebruik, moeten de huizen wel in een andere kleur.
Nadat ik de foto gemaakt heb, ben ik toch nog even verder gegaan met het huisje. Ik heb nog een rookwolkje geappliceerd, een rookwolkje dat uit de schoorsteen komt. Had ook met foundation piecing gekund, maar dat levert zulke kleine stukjes op, daar heb ik een beetje een hekel aan. En die technieken kun je prima mixen, vind ik zelf.
Omdat ik in het avondlicht niet meer zulke mooie foto's krijg, moeten jullie het even met de foto van vanmiddag doen. Het rookwolkje komt nog wel een keer in beeld.
Bovendien is het nu iets verfrommelder dan toen het blokje vers van het strijkijzer kwam. Mijn jongste zoon en mijn oudste hebben een strijd over die blokje gevoerd. Het blokje won, het is gelukkig nog heel. Mijn kleine steekjes betalen de moeite terug.

P.S. Hartstikke bedankt voor alle lieve reacties die ik altijd krijg! Het is heerlijk om wat van jullie te lezen.

Bouwplaats!

Woensdag zat ik er even helemaal doorheen. Al anderhalve week was ik eigenlijk alleen maar aan het werk. Naald en draad had ik nauwelijks aangeraakt, alleen maar toetsen nagekeken, lessen voorbereid, mentorgesprekjes gevoerd, vergaderd over de meest onzinnige onderwerpen en dan natuurlijk alles wat er thuis op me af kwam: de zorg voor twee bewegelijke jongens, en het huishouden dat met hen en drie huisdieren gepaard gaat. En van al dat werk werd ik niet gelukkiger. Als ik alleen maar werk, kom ik niet aan mijn ontspanning toe: naald en draad. En stofjes. En ik miste ze zo!
Woensdag had ik er geen zin meer in. Op mijn werk heb ik aangegeven dat ik nu even een pas op de plaats moest maken. Met een burn-outgeschiedenis weet ik wel wat de riskante momenten zijn en dit was er één. Nu moest ik rust nemen. En dat deed ik. Woensdagmiddag ben ik letterlijk in de lappenmand gedoken en ik heb deze stofjes voor een log cabin huisjes opgesnord. Donderdag heb ik die laatste toets nagekeken, terwijl mijn moeder voor de jongste zoon zorgde. En vandaag heb ik een dag vrij genomen. Vrij van alles. Alleen wat huishouden gedaan en voor de rest even goed voor mezelf gezorgd. Ik heb drie afleveringen van Masterchef Australia gekeken terwijl ik lekker op de bank met de stofjes bezig was. En het huisje is af. Een goede herinnering aan het voor mezelf zorgen. Nog even een rustig weekend, met morgen de quiltclub en dan kan ik er maandag weer tegenaan!

Groen/wit winterhuisje

Vandaag heb ik weer een huisje afgemaakt voor mijn huisjesquilt. Het is een groen winterhuisje, met een sneeuwdakje. Vooral dat sneeuwdakje had wel wat voeten in de aarde, want zo'n zigzagrandje krijg je dus alleen maar met heel veel kleine stukjes. Ik vind dit vaak wel een beetje gepriegel, ik geloof dat ik toch meer een persoon voor het patchwork ben.
Maar dit is een leuke afwisseling!

Ondertussen ben ik ook in de afrondende fase van mijn vaders quilt. Ik heb de hele rand nu gequilt en langs twee randen de bies helemaal vast zitten en langs één rand de bies wel vast, maar nog niet vastgezet aan de achterkant. Volgende week zou het wel af moeten zijn. Mijn planning was dat het morgen af zou moeten zijn, want dan had ik tijdens de quiltcursus mooi even kunnen showen, maar dat is door een ouderavond en gewoon ontzettend veel schoolwerk deze week niet gelukt...
Morgen dus weer quiltcursus, we gaan bezig met glas-in-lood. Mijn moeder gaat weer mee, er was nog ruimte in de cursus en de basisvaardigheden heeft ze nu wel onder de knie. Het is een heerlijk ontspannend middagje en zoiets kan zij op het moment ook echt wel gebruiken.

Zomerhuisje

 

Het volgende huisje is al af! Dit is het zomerhuisje. Vooral de boom was wel een heel gepriegel, want de blauwe hoekjes die ervoor zorgen dat de boom rond rond, waren wel héél erg klein. Maar met foundation piecing wil dat dus. Ik was nog op zoek gegaan naar freezer paper, dat is papier dat je op stof kunt strijken en dat je er net zo gemakkelijk weer aftrekt als je het stukje stof gaat gebruiken. Dan kun je dus je malletje op de stof strijken en het stukje dan met naadtoeslag uitknippen. Maar nergens freezer paper, terwijl het in Amerika gewoon in de supermarkt ligt. Natuurlijk zal mijn quiltwinkel het hebben, maar die ligt niet echt naast de deur. Toen toch maar, heel riskant en vreselijk onfatsoenlijk, de stukjes papier die te klein waren voor een speldje, met een ietsiepietsie Pritt op de stof geplakt. En dat trok ik er ook heel gemakkelijk weer af en je zag er niks van. Bovendien zat het ook nog op de achterkant. Freezer paper probleem ook weer opgelost.

Mijn Sylvia's Bridal Sampler boek is trouwens ook binnen! En al kwijlend heb ik de patronen doorgekeken, ik wil zo graag beginnen! Maar ik heb nu al drie quiltprojecten onder handen, eigenlijk moet ik echt wachten tot ik mijn vaders quilt doorgepit heb en er een rand omheen gezet heb. Maar ja, eigenlijk... Ik ben heel benieuwd hoe lang ik het vol houd om er niets aan te doen. Bij deze sampler komt nog een ander probleempje om de hoek kijken: de maten. Alles is in inches. Ik heb een prachtige lineaal voor het quilten, zo'n Omnigrid, maar die is natuurlijk in centimeters. Maar eens kijken waar ik een niet al te dure incheslineaal kan vinden!

Bouwproject gestart!

Geïnspireerd door Jeanneke ben ik ook een huizenbouwproject begonnen. Toch maar niet de kleine huisjes, ik vond het vrij frustrerend en dan ga ik er niet mee verder; er is zoveel handwerk dat ik wel ontzettend leuk vind. Maar het plan van een huisjesquilt was wel bij mij aangeslagen en die huisjesquilt die komt er dus ook.

Bovenstaand huis is mijn eerste blok voor mijn eigen huisjesquilt. het is 'Spring Cottage' uit een superleuk boek waarop ik mezelf vorige week getrakteerd heb:
"365 Foundation Quilt Blocks". Een jaar lang voor elke dag een foundation quilt blok, van 7 inch in het vierkant, dat is ongeveer 18 cm. En elke maand is er ook een huisjesblok, allemaal verschillende, en daar ga ik een heel leuke quilt van maken!