Aan de muur geprikt!

Men neme een groot borduurwerk (ca 1.15m x 1.30), een mooie dunne tussenvulling en een zachte achterkantstof. Men neme een borduurster die de laatste jaren steeds meer een quiltster is geworden. En zo veranderden deze duizenden kruissteekjes in een quilt voor aan de muur!

Hij is gequilt (tussen de randjes door) en vervolgens heb ik er een lichtgroene bies omheen gezet. De bies heeft dezelfde kleur groen als het lichtgroen in de randjes en de blaadjes (3348). Dit vond ik wel een lekker fris uiterlijk geven. Het quilten zelf ging heel vlot, het biezen ging wat langzamer. Ik vrees dat dit nooit een favoriet klusje van me gaat worden!

En nu hangt dit reuzenborduurwerk boven de bank. Nog wel eventjes met tig spelden in het behang geprikt, want manlief gaat nog een stokje op maat zagen voor in de tunnel van de quilt, maar daar is hij nog even niet aan toegekomen.

We hebben het beiden best wel druk. School is hartstikke leuk, maar tjeeminee, wat slurpt het een tijd op! Het blijft nooit bij de werkdagen alleen. Afgelopen weekend heb ik lekker niets gedaan. Mijn moeder kwam op zondag langs en we hebben er een quiltdagje van gemaakt, terwijl de kinderen rondom ons met hun nieuwe playmobil speelden, een cadeautje van manliefs oma.

Dat was dus niet alleen een leuk cadeau voor hen, maar ook van mij: ik kreeg een vrije middag! Ze verwende mij ook, hoor. Van haar financiële bijdrage is mijn quiltcursus voor het komende jaar weer betaald en dan kan ik ook nog lekker even shoppen in het Quiltkabinet!

Over twee weken hebben we weer de bijeenkomst voor het quilten en dan gaan we starten met de Antique Wedding Sampler van Di Ford! Ik heb er zo'n zin in! Ik heb al de stoffen voor de eerste twee blokken uitgezocht en ook over de broderie perse heb ik al voldoende gedroomd (zie vorige blogje...).  Laten we maar snel gaan starten!

Vanmiddag en vanavond ben ik bij mijn moeder. Gaan we lekker in haar bakken stof rondsnuffelen naar leuke combinaties voor haar eerste blok van de AWS. Het lukt me gelukkig om tussen alle drukte van school ook tijd voor de leuke dingen thuis te bewaren. Bijvoorbeeld de atletiek van oudste zoon: gisteren had hij zijn eerste training en ik kan er zo van genieten om hem fanatiek tussen de andere kinderen te zien rennen. Zelf was hij nog niet onverdeeld enthousiast: "Je gaat er zo van zweten en ik ben nu helemaal uitgedroogd!" Eigenwijs praat voor een net zevenjarige. Dinsdag lekker weer, en direct na de training gewoon onder de douche om schoon te worden en bij te tanken.

Vanuit een zonnig Fryslân wens ik jullie nu allemaal een fijn weekend! Voordat ik in de tuin mag met een quiltwerkje moet ik eerst nog even vier manden was wegwerken.

Een affo: Nature's Home Afghan!!!

Dit lieve konijntje vormde samen met z'n boomstammetje en allemaal bloemetje het laatste blok van mijn megaborduurproject: de Nature's Home Afghan.
Het is 12 augustus zes jaar geleden dat ik aan dit werk(je) begon. Tijden waren toen anders.
Quintijn dribbelde op dikke babypootjes door de kamer. Dante had zich nog niet gemeld, was nog niet eens in onze gedachten geboren. Maar het was ook zomer toen ik me in het optimisme van de zomervakantie liet verleiden tot dit megaproject.

Het begon als SAL, in de borduurclub van Jacqueline. Ik heb erg lang getwijfeld of ik mee wilde doen, dus toen ik eenmaal overstag was, moest ik een paar maanden bij borduren. Dat was nog heel goed te doen: we startten bovenin en die tak was het werk niet. Het was het borduurwerk van Sanderijn dat me over de lijn trok: live is dit borduurwerk gewoon ontzettend mooi.

De laatste rij was het werk wèl: gossie, wat zaten daar volle blokken in! In september 2010 had ik de eerste vijf rijen af. Dat had ik dus in twee jaar tijd gedaan. Toen moest het nog bijna vier jaar duren voordat de onderste rij er ook op zat. Natuurlijk heb ik in die tussentijd ook een quiltverslaving opgelopen, ik ben bang dat dat ook z'n invloed op mijn borduurtempo heeft gehad.

Ik maak een wandkleed van dit borduurwerk. Er komt een vlies tussen en een achterkant, daarna ga ik tussen de randen doorpitten. Daar heb ik de rand ook voor ontworpen (kun je nagaan: zes jaar geleden, nog voor ik ooit een quilt had gezien), je kunt er precies een lijntje in het midden quilten. Dan is dit borduurwerk eigenlijk ook een soort quilt, volgens de definitie van quilts.
Mooi zo: hobby's verenigt u!
Foto's van de verdere verwerking volgen dus. Maar het borduurwerk is af, dus officieel toch een Affo! Jeeh!

Koninklijk borduren...

Al een paar weken heb ik meer zin in borduren dan in quilten en daar vaart de afghan wel bij. In bijna drie weken tijd is er een volledig blok bijgekomen. En dat terwijl ik al zo'n drie jaar aan de onderste rij werk (ik kwam erachter toen ik mijn blog doorbladerde op het label 'afghan'. Ik schaam me best een beetje...)....
Vanmiddag heb ik de stiklijntjes geborduurd en toen mocht dit prachtige gietertje op de foto. En dan nu verder met het laatste blok!

Het grootste deel van de middag heb ik aan mijn borduurwerk kunnen besteden en morgen heb ik ook een dag grotendeels voor mezelf. Het is vakantie en manlief en de kinderen zijn een dagje naar mijn schoonouders. Meestal ga ik mee, maar toen manlief aanbood dat ik ook wel even lekker thuis mocht blijven, kon ik dit aanbod niet afslaan. Koningsdag morgen vier ik dus rustig thuis.
Ik kan nu lekker uitrusten, want eigenlijk ben ik best wel erg moe. Het was een onrustige week, met veel extra dingen. We hadden dinsdag een lezingenmiddag op school, die afgesloten werd met een maaltijd, waardoor ik pas om acht uur thuis was. Woensdag hadden we 's middags en 's avonds tienminutengesprekken op school, die kosten ook altijd veel energie. Bovendien had ik 's middags, direct na mijn lessen ook nog een uur op de basisschool van de kinderen geholpen met papier-maché: wat een geklieder met die lijm, maar erg grappig. Gisteren was de laatste lesdag van de examenklassers: de hele school stond op z'n kop. Erg leuk, dat wel. En vandaag waren natuurlijk de Koningsspelen, waarbij ik als vrijwilliger een groep basisschoolleerlingen begeleidde. Oudste zoon deed ook mee en zag er heel stoer uit met in zijn oranje sporttenue. We startten met ontbijt op school. Conclusie: Twintig kinderen van zes en zeven jaar die zelf hagelslag op hun brood doen, geeft heel veel troep. Daarna volgden een warming-up en tien verschillende spelletjes. Ik ben anders nooit zo sportief!
Toen manlief vanmiddag met de kinderen vertrok, viel ik bijna in slaap op de bank. Maar dat vind ik dan weer zo jammer van m'n tijd. Dus nadat ik de hond had uitgelaten, heb ik m'n borduurspullen gepakt, 'Pride and Prejudice' op de televisie gezet en ik heb nu al een aantal heerlijke uurtjes gehad. Tussendoor heb ik even een italiaanse bol met kipmeloensalade gegeten. Superlekker en voor mezelf vind ik het even niet nodig om te koken. Kost alleen maar weer borduurtijd.

Dus: ik had hard verder borduren en ik ben benieuwd wanneer ik jullie Nature's Home Afghan AF kan laten zien!

Borduurweer

Waar mijn drukke hoofd het patchen op het moment haast niet op kon brengen, wees het me gisteravond licht aarzelend naar m'n borduurwerk: "Misschien heb je daar wel zin in..."
En dat was het. De stofjes voelen even niet lekker, ik weet niet wat het is. Het echte quiltwerk wil wel, maar de SBS is een behoorlijke lap: soms voelt het gewicht alleen al als te veel.
Maar borduren, gelukkig. Dit voelde goed. Vanmiddag kon ik blok 28 van de Nature's Home Afghan afronden, een heerlijk gevoel!

Het is vreselijk druk op het moment. Morgen moeten de laatste resultaten van mijn eindexamenleerlingen binnen zijn. Dat is dus nakijken, nakijken, nakijken. Maar ondertussen komt ook vanuit de andere klassen genoeg werk binnen en de lessen gaan ook nog gewoon door. Dit weekend ben ik twee keer uit mezelf voor 7.00 uur wakker geworden en toen maar gewoon uit bed gestapt om even een uurtje in alle rust na te kunnen kijken.
En ik ben er inmiddels allang achter dat stagiaires niet je werk overnemen: een les aan hen overdragen kost me veel meer tijd dan de les gewoon zelf doen. Maar toch, het is wel leuk. Ik maak me van tevoren wel elke keer zo'n zorgen... Ik kan me echt opvreten als mijn klas zich niet gedraagt, maar ik mag niet ingrijpen: de stagiaires moeten het echt zelf doen. Dat is mijn grootste les.

Gisteren was mijn moeder jarig. Ze werd 55 jaar. Dit is de tweede verjaardag die ze zonder mijn vader moest vieren. Ze heeft een drukke dag gehad, met allemaal gepland en minder gepland bezoek. 's Avonds gingen we met het grote gezin bij een wokgrill-restaurant eten. Lekker, maar wel erg druk. Ik heb heerlijk mijn buikje rond gegeten. Tegenover me zat iemand met een nog veel rondere buik: mijn schoonzusje, over precies een maand uitgerekend. Dan wordt onze familie weer aangevuld. Ik ben benieuwd!

Nieuw!

En ik ben begonnen! De eerste blaadjes heb ik geappliceerd voor het centrum van Kim McLeans Flower Basket Medaillon. Het is zo leuk om met die verschillende kleuren batik bezig te zijn! Voor die roze bloem mist nog een blaadje, die krijgt er echt wel zes.
De foto is iets donker uitgevallen. Dat komt door het weer, het is donkerdreigend geweest, de hele dag lang. Maar ik wilde nu toch echt eens foto's maken, morgen ben ik ook weer de hele dag weg voor een cursus in Utrecht en daarna is het alweer vrijdag en bijna weekend en dan wil ik eigenlijk alweer een update laten zien. Als er dan alweer iets veranderd is... De achtergrond is ecru, maar op deze foto lijkt het meer beige.

Volgend nieuw project: dit is een mooi kompasblok, 30x30 cm. Dit is het eerste blok voor de quilt voor mijn man. Hij wil een quilt waarin een paar wiskunde formules verwerkt zijn. Ik doop deze quilt in aanbouw: Pi and Square  (pi van 3,14 waarmee je de oppervlakte van een cirkel kunt berekenen (en er komen ronde vormen in de quilt, kijk maar naar dit kompas) en square van de Engelse naam voor wortel en het betekent ook nog vierkant, die er ook genoeg in deze quilt zullen zitten. Dit wordt een verrassingsquilt. Manlief weet dat ik ooit een quilt voor hem ga maken; hij is ook weleens aan de beurt, hij is de enige mens in ons huishouden zonder quilt (de hond en kat zijn ook nog niet voorzien). Maar hij weet niet dat ik al begonnen ben! Ik werk er alleen aan als hij niet in de kamer is. Doordat hij vrij veel 's avonds werkt of studeert, kan ik er wel geregeld aan werken. Een volgend blok is ook al in de maak. Ik vind het leuk om naast het applicatiewerk ook iets te patchen. Eerst dacht ik daarvoor aan de Dear Jane, maar ik geef deze quilt prioriteit. Anders moet ik mijn Dear Jane bij manlief inleveren, die wil inmiddels echt weleens een eigen quilt. Als hij 's avonds onder een dekentje op de bank wil, moet hij beide kinderquilts pakken, ze zijn toch wat te klein voor hem. Deze quilt moet dus groter worden! Ik heb een idee voor hoe het geheel moet worden, maar dat houd ik ook voor jullie nog even een verrassing!

In blogland gonst het over het randje per week en verschillende quiltsters vallen ervoor om toch ook weer eens wat te borduren. Het lijkt me ook erg leuk en het kriebelt ook echt om hieraan te beginnen. Maar ik heb besloten de borduurkriebels te gebruiken voor mijn afghan die er ook al vijf en een half jaar ligt. Mijn oudste zoon was een jaar toen ik hieraan begon en mijn jongste zoon was nog niet eens in de planning. Zo lang geleden dus al. Maar het blijft superleuk om eraan te werken en ik ben er sinds vrijdagavond elke avond lekker mee aan het werk!

Jammer genoeg is de kerstvakantie weer voorbij. Ik had nog wel een weekje gewild, om even helemaal niets te hoeven, terwijl bij voorkeur de kinderen wel naar school zijn. En dan het liefst daarna ook nog een weekje vrij om de achterstanden van school weg te werken. Mijn schooltas puilt uit van het nakijkwerk! En dan gebeurt dus dat ik met een schuldgevoel vanwege die tas toch lekker zit te borduren. Sorry hoor, vrije tijd is vrije tijd!

Moe, maar vol plannen!

Ik ben de laatste weken niet fanatiek met bloggen. Sorry. Het is alleen zo allemachtig druk dat ik eigenlijk niet eens echt aan handwerken toekom, laat staan aan schrijven daarover. Je denkt altijd dat het eind van het jaar rustiger is, want dan heb je die examenklassen niet meer. Maar wat je dan wel hebt, is vele malen erger: examensurveillance, examencorrectie, tweede correctie en dan vooral die vervelende telefoongesprekken daarover om tot overeenstemming te komen. Het kost allemaal heel veel tijd en vooral ook heel veel energie. De diefstal van de examens op het Ibn Galdoun en de daarbij komende spanning of de examens over moesten, maakte het natuurlijk niet heel veel leuker.

In mijn hoofd is het ook druk. 3 juni was het precies een jaar geleden dat mijn vader overleed. Hoewel het verdriet niet per se erger is op zo'n dag, ben je er wel meer mee bezig. Ik had een tussenuur op school toen om 12 uur op maandagochtend de alarmoefening buiten klonk. 12 uur, dat was ook precies het tijdstip dat mijn vader overleed. Vorig jaar was 3 juni een zondag, dus gelukkig was het laatste geluid dat hij hoorde niet het luchtalarm, maar mijn moeders stem. Met mijn moeder gaat het naar omstandigheden goed. Ik heb enorm veel respect voor haar, hoe zij de dingen oppakt. En natuurlijk zijn er heel moeilijke momenten, maar dat lijkt me ook niet meer dan logisch.

Handwerken is voor mij dan een manier om te ontspannen. Ik kon me niet echt tot quilten zetten, maar het borduren wilde wel heel lekker en naast het speldenkussentje heb ik ook veel geborduurd aan Nature's Home Afghan.

Na dit blok moet ik er nog twee en dan heb ik een prachtig, heel groot borduurwerk af. Tot die tijd geniet ik van de steekjes, ook al zijn dat er heel veel. Ik ben nooit bang geweest voor grote projecten.

Ook twee andere megaprojecten beginnen steeds meer te trekken. Na de Sylvia's Bridal Sampler wil ik starten met de Dear Jane en Kim McLean's Flower Basket Medaillon.

De Dear Jane, de quilt onder de quilts.
Ze viert haar 150ste verjaardag dit jaar.
225 blokken. Gaaf!

Flower Basket Medaillon van Kim McLean.
Hier uitgevoerd in stoffen van Kaffe Fasset, maar ik wil hem in batiks maken.

Ik zat al langer te dubben over wat voor kleuren ik wilde gebruiken voor de Dear Jane. Ik dacht eerst aan blauw/beige/bruin te denken, maar dan krijg je zo'n quilt als heel veel mensen al hebben. Bovendien is het trip-around-the-world-idee lastig uitvoerbaar met zo weinig kleuren. Ik wilde er beslist geen rood in, want dan zou de quilt weer te veel op de Sylvia's Bridal Sampler gaan lijken. En tenslotte, waar maakte ik me druk om, want ik hoef in nog geen maanden of misschien zelfs wel een jaar aan deze quilt te beginnen. En toch kriebelde het. Is dat iets wat andere quiltsters herkennen?

Gisteren hadden we weer quiltclub in Earnewâld bij het Quiltkabinet. En daar kreeg ik een aantal stofjes van mijn moeder cadeau en toen wist ik het: dit kleurenschema wil ik gebruiken voor mijn Dear Jane. Wel die blauw- en beigetinten, maar geen bruin en ook geen donkerblauw. Ik wil het zacht houden en dat combineer ik met pasteltinten in roze en lila. Dat lijkt me erg mooi en een keer niet hetzelfde als wat iedereen doet.

Ik heb thuis nog genoeg stofjes liggen die hier prachtig op aan sluiten.
En daar zit je dan. Met genoeg stoffen voor de komende jaren, nog genoeg plannen voor de rest van mijn leven en op dit moment toch echt genoeg om handen.
Maar voor ik het wist, lag toch de snijmat op tafel en was ik stof aan het tekenen voor het middenblokje van de Dear Jane. Oeps!

Blok 27 van de afghan is af!

Blok 27 is af en het is erg leuk geworden! Het borduurproject dat mijn moeder en ik zes weken bedachten, werkt! Ik probeer elke dag een half uur te borduren. Het lukt niet altijd, maar dan pak ik op een andere dag gewoon een uur. Zo komt er toch elke week zo'n drie à vier uur borduurtijd bij. Hoeveel steekjes dat dan weer zijn, weet ik niet, maar het schiet dus toch wel op!

Hier is even een foto van het blokje in close-up. Leuk toch, die bloempotjes. De afghan vormt een plaatje zoals ik dat zelf ook wel graag in mijn achtertuin zou zien.

De rechterhoek van de afghan is nu af. Allemaal bloemetjes, een mooie gieter, een prachtig vogelhuisje. Voorjaarsstemming! Past wel bij vandaag, bij die eerste heerlijke lentedag!

Wat zal ik eens gaan doen?

Zaterdagochtend. Het huis is in een basistoestand, de kinderen zijn tevreden aan het spelen met hun autootjes, ondertussen met een schuin oog kijkend naar de Teenage Mutant Hero Turtles. Vinden ze leuk, vond ik vroeger ook. Manlief ligt nog in bed, bij te komen van een avond als surveillant bij een schoolfeest. De leerlingen moesten nuchter blijven, de surveillanten is dat niet gelukt, maar waarschijnlijk is dat het gevolg van de afterparty voor de docenten.
Maar het is dus rustig in huis. Dat betekent dat er tijd is voor mij. Voor mezelf!
Wat zal ik eens gaan doen?

Zal ik weer wat quilten van de huizenquilt? Het gaat lekker, ik ben met het vijfde huizenblok bezig. Ik neem direct ook de rode en donkerblauwe sashings mee. Het was eerst weer even wennen, maar nu heb ik de beweging weer te pakken. Ik weet nog niet zo goed wat ik van de katoenen vulling vind. Het komt minder mooi omhoog dan bij de polyester vulling. Maar met het wassen wordt dat hoogstwaarschijnlijk anders, want de katoenen vulling krimpt met 3 tot 5%. Dan zou het kussentjeseffect wat beter kunnen worden. We gaan het zien! Ook belangrijk is het knuffelgehalte van de uiteindelijke quilt. Katoen is sowieso beter voor kinderen, dus vandaar dat ik er toch voor gekozen heb. Wie van jullie quiltsters heeft een echte voorkeur voor een bepaald soort vulling en waarom?

Zal ik gaan borduren? Ik ben sinds vorige week (en dus vorige foto) echt wel opgeschoten, maar ik heb veel met wit gewerkt en dat zie je op de foto niet zo goed terug. Sinds ik quilt, gebruik ik ook bij het borduren een vingerhoed. Zijn er meer borduursters die met een vingerhoed werken? Het zorgt er wel voor dat ik minder gevoelige vingertoppen heb. Alleen de middelvinger van mijn linkerhand is weleens wat pijnlijk, die heeft iets te vaak een ontmoeting met een scherpe naaldpunt.

Dit is het patroon voor dit blok. Het roze aangestreepte gedeelte had ik al geborduurd voordat mijn moeder en ik een maand geleden het Half-Uur-Per-Dag-Borduurtijd-Plan bedachten. Het groene en blauwe is er dus bijgekomen. Jeeh! Volgende maand is dit blok wel af, dan hoef ik er nog maar drie. Als ik zo door ga, komt één van mijn goede voornemens, het afmaken van mijn afghan, wel in orde!

Een ander goed voornemen, het niet-starten van een nieuw project, is nu al gesneuveld... Het was ook dom. Als je twee kinderen hebt, dan kun je niet verwachten dat je maar voor één kind een quilt kunt maken en die voor het jongste kind kunt uitstellen tot volgend jaar. D. kwam geregeld bij me zitten om te overleggen voor zijn deken. Hij had wel een plan. En dit wordt het dus. D. is volledig verzot op schapen en dan met name Shaun de Sheep (zie blogbericht) en hij bestelde dus een schapenquilt. Dit wordt het centrum, een gelijkzijdige driehoek met zijden van 40 cm. In het midden komt een applicatie van Shaun. Erom heen komen allemaal driehoekjes, alle lichte kleuren met de punt omhoog, alle donkere met de punt omlaag. Er komen natuurlijk ook schapenstofjes in, ik heb al een paar leuke gevonden. Mocht je nog een restje schapenstof hebben liggen en er zelf geen plan voor hebben, ik neem het heel graag van je over!
Het appliceren gaat goed, ik word er al wat handiger in. En dit krijg ik voor elkaar terwijl aan beide kanten een kind haast op mijn schoot het proces zit te volgen. Heel knus en gezellig!

Zal ik verder werken aan Sylvia's Bridal Sampler? Mijn hele donderdagavond heb ik besteed aan het maken van malletjes, het uittekenen van de lapjes en de kleine stukjes foundation. Dit is voor blokje 69, Modern Tulip. Heel veel stukjes, ook heel kleine. Ook wat grote, gelukkig. Of zal ik dat bewaren voor vanmiddag, voor quiltcursus? Hoef ik ook niet zoveel mee te slepen.

Of zal ik eens iets heel nuttigs gaan doen? Sashings om mijn blokjes van rij 7 van de Sylvia's Bridal Sampler zetten? Ik heb nog maar om de helft een randje en nog maar twee blokjes zitten aan elkaar vast. Hoezo uitstelgedrag?!

Genoeg te doen dus, en ik weet nog steeds niet wat het wordt. Maar ook van dit filosoferen erover word ik al heel gelukkig. Nu toch maar stoppen met bloggen, want ook dit kost tijd en straks zijn de kindjes vast niet meer lief (die periodes duren nooit heel lang) en moet ik weer vredestichter zijn, serveerster, toilethulp of een andersoortige bediende. Nog even mij-tijd, hup, op naar de naalden!

Groene steekjes!

Ook even de groene steekjes waarmee ik bezig ben! Sinds drie weken werk ik elke dag een half uurtje aan dit grote borduurwerk en zo schiet ik toch best wel op. In september had ik er nog eens aan gewerkt, toen was ik zover (klik). En daarna in de kerstvakantie heel eventjes, maar toen was ik nog niet eens het gras af. En nu ben ik toch alweer behoorlijk opgeschoten.

En hier dan een plaatje van het geheel. Mijn excuses voor de niet scherpe foto. Op het fototoestel leek het heel wat, maar eenmaal op de computer bleek de foto toch vaag. Ik kan nu niet meer een nieuwe maken, want de kinderen en de huisdieren hebben alweer over de pas gestofzuigde vloer gelopen en de vloer is dus niet meer zo suikerschoon dat ik mijn borduurwerk erop neer wil leggen. Later eens het complete plaatje scherp.

Fijn weekend allemaal!

In een groen, groen, groen, groen knollen-, knollenland...

Dit is blok 27 van de afghan in aanbouw. Het is groen. Alleen nog maar groene kruisjes. Maar er komt wel meer bij, ik ben hard bezig!

De eerste schooldag hebben we er weer opzitten. Iedereen vond het weer leuk. Ook iedereen vond het weer druk. Alleen de hond niet. Die vond het huis maar heel erg leeg zonder ons. Maar waarschijnlijk juist ook lekker rustig, kon hij eindelijk weer eens een hele dag slapen.

Uit een vergeten hoekje...

...kwam dit eekhoorntje te voorschijn. Kennen jullie hem nog? Hij had zich verstopt in één van de bakken van mijn handwerkkastje. Hij was wat chagrijnig, want ik had me de laatste tijd maar veel te druk gemaakt met die lapjesdekens. Vond hij. En hij vond het hoog tijd dat ik zijn boom eens afmaakte. Daar had hij wel een punt.

Zodra ik de grote lap borduurstof openvouwde, kwetterden ook de vogeltjes me al tegemoet. Prima, al dat gequilt, mij zíj waren er ook nog!

En de kleuren spatten me direct tegemoet en ze heetten me een warm welkom en het begon me een potje te kriebelen. Borduurkriebels. Een eerste liefde gaat toch nooit helemaal over. En waarom zou het ook moeten?

Dit is de vogelflat in de Nature's Home Afghan, één van de mooiste stukjes. Maar eigenlijk heeft elk blokje weer z'n eigen charme. De afghan is opgebouwd uit 5x6 blokken en lijkt in die zin wat op een quilt. Ik heb er 26 af, dus eigenlijk wordt het hard tijd om die laatste 4 ook te maken. En gisteren heb ik dus maar mijn naald in blokje 27 gezet.

Het eekhoorntje kan tevreden zijn!

Nature's home afghan, blok 26

Ik heb de gieter bijna af, het tuitje moet er nog bij, maar dat zit in het volgende blok.
Ik heb de smaak te pakken, ik borduur nu alleen nog maar hier aan tot hij af is. Is mijn goede voornemen. Ik zal mijn best doen me eraan te houden, maar ik ben niet zo heel best in goede voornemens! Bovendien heb ik het quilten er nu ook nog naast, een andere heerlijke, tijdconsumerende hobby. Ach ja, als het maar leuk is, toch?

Het gaat trouwens goed met me. Ik ben sinds vier weken weer voorzichtigaan aan het werk, twee uurtjes, twee dagen per weer. En dat bevalt goed, ik wil nu gaan proberen of ik het ook wat langer red. De vermoeidheid neemt af, ik heb vandaag de hele keuken schoongemaakt en ik ben nog niet bekaf. Wel moe natuurlijk, maar dat mag ook na een hele keuken. Ik krijg zo wel wat minder tijd voor het handwerken, maar het gewone leven gaat toch voor. Dat is soms wel een beetje jammer!

Nature's home afghan

Tussendoor borduur ik natuurlijk ook nog wel. Ik moet toegeven dat het door mijn gequilt veel minder hard gaat dan eerst, maar dat maakt niet uit. Ik kan van beide erg genieten en daar gaat het om. Momenteel werk ik aan een blok van de Nature's home afghan. Blok 26 maar liefs, dus ik ben in de onderste rij aanbeland. Deze blokken zijn veel voller, dus ik heb er ook niet zomaar eentje af. Als ik dit blok af heb, zal ik het geheel weer eens op de foto zetten.

Blok 25 af!

Nieuwe foto's van mijn afghan, want ik heb weer een blok af. Het heeft veel tijd gekost, omdat ik allerlei dingetjes tussendoor gedaan heb (quilten, de kangaroebaby, de cadeauzakjes voor de leidsters van het kdv -waren ze erg blij mee, trouwens- en een kaart voor de verjaardag van mijn schoonvader), maar dat is ook allemaal leuk, dus het maakt niet zoveel uit.

Blok 25 is de stok van een vogelhuisje. Nu heb ik weer een rij compleet, nu moet alleen de onderste rij nog. Dat zijn allemaal volle blokken, dus het zal dan wel wat langer duren voordat ik weer een blok klaar heb. Het komt wel. In ieder geval volgend jaar is deze afghan wel af.

Nu ik mezelf leer quilten, heb ik ook besloten het met een patchworkrand af te werken en er dan een quilt van te maken. Ik moet nog even beslissen of dat voor een één- of een tweepersoonsbed wordt.

Nature's Home Aghan blok 24

Er zit weer een blok bij op mijn afghan, blok 24. Nog 6 blokken en dan is dit gigantische borduurwerk af. Ik ben blij dat dit blok er eerst weer op zit, want het is veel te warm om zo'n grote lap borduurstof op je schoot te hebben liggen! Het is haast alsof je onder een deken zit te borduren.

Het blok in detail. Wat een kleurtjes en motiefjes! Dit was zeker één van de vrolijkere huisjes, het was erg leuk om te borduren. De stiksteekjes vond ik zoals als altijd weer minder leuk, maar het maakt het wel heel mooi, zelfde verhaal als altijd.

Er zit een telfout in de schoorsteen, maar dat kon ik zo aanpassen, het valt eigenlijk niet echt op. Toch?

Nu weer verder aan 'Train of dreams'. En ik ben al aan het denken wat ik mee ga nemen op vakantie!

Update Nature's home afghan

Ik ben sinds een week weer aan de Nature's home afghan bezig. Ik ben halverwege blok 24, het laatste vogelhuisje dat erop komt. Links daarvan komt dan nog de paal van het huisje erboven en daarna moet ik alleen de onderste rij blokken borduren. Maar die blokken zijn juist allemaal best wel vol. Maar ook heel erg mooi! Ik denk niet dat ik de afghan nog dit jaar afkrijg, maar dat is ook niet erg, het blijft erg leuk om eraan te werken.

Ook op één van de foto's mijn borduurspullen. Ik heb vier dozen vol bobbins en ze zijn redelijk logisch geordend. Ik heb een doos met de kleurtjes voor 'Twe wizard of Oz' en één voor voor 'Impossible love' en met die twee dozen samen heb ik ook de kleuren voor 'Train of dreams'. De overige twee dozen bevatten de rest van de kleurtjes dmc en dan natuurlijk gewoon op volgorde.

De laatste foto is van mijn oudste zoon Quintijn. Hij heeft hier het kussen van Cars in de hand dat ik voor hem borduur en hij probeert heel erg om zelf ook te borduren, maar dat lukt nog niet zo goed. Hij is ook nog maar 2 jaar (en bijna 11 maanden), dus dat is niet zo raar. Hij vindt dat ik maar eg op moet schieten met Cars, maar ik heb nog zoveel ander moois! Om maar weer met m'n lijfspreuk te komen: My stash is full of treasures, now all I need is time!

Afghan

Het is geen mooie foto, zie ik, nu ik hem op de computer heb staan, maar het geeft wel een beeld van mijn vorderingen met de afghan. In februari heb ik weer twee blokken geborduurd. Nog zeven te gaan! Mijn moeder is ook met het borduurwerk begonnen en ze begint me in te halen, ze is nu ook al op de helft! Het is leuk borduren. Ik zit alleen heel erg te peinzen over wat ik nu als afwerking moet. Inlijsten is geen optie, dat zou veel te groot en veel te duur worden. Een deken vind ik een beetje jammer, eigenlijk doe je er dan zo weinig mee. En het slijt waarschijnlijk juist wel weer. Het liefst zou ik er een wandkleed van maken, voor in de keuken aan de muur (duh, wat doe je anders met een wandkleed?), maar dan moet er een voering achter en lussen er bovenaan en eigenlijk komt het er op neer dat je dan best handig met de naaimachine moet zijn. En dat ben ik niet. Ik heb niet eens een naaimachine. Heeft iemand ideeën over hoe ik dit het beste kan oplossen? En nee, mijn moeder heeft ook geen naaimachine meer, die is ontploft bij het maken van onze laatste gordijnen. En bij mijn schoonmoeder durf ik het woord 'naaimachine' niet eens te laten vallen.

Blok 21

Hoi! Ik heb het druk gehad, dus van borduren is weinig gekomen en van bloggen nog minder. Onze nieuwe wereldburger maakt het goed, maar veroorzaakt wel veel werk. En Dante vindt dat ik 's avonds genoeg tijd heb om hem vast te houden, dus dan eist hij zijn portie tijd op. En de borduurwerken blijven dus in de kast liggen. Af en toe is er dan toch een moment dat beide zonen tegelijk slapen, dus dan kan ik een paar steekjes maken.

Van de afghan heb ik nu blok 21 af. Blok 20 en 21 waren saai, alleen maar boomstam, maar dat heb ik nu gehad. Nu weer door aan de voet van een vogelhuisje, weer wat anders.

Hi! I've been busy, so I didn't have time for stitching and even less for blogging. Our new kid on the block is doing fine, but he causes quite a lot of work. And Dante thinks I've got enough time to hold him during the evenings, so he wants his portion of time. So I can't stitch even then. Now and then there's a moment both my sons are asleep, so then I can do a few stitches.

I finished block 21 of the afghan. Block 20 and 21 were boring, only the feet of the tree, but I've done that. Now it's time for something else!

Blok 18

Eindelijk de foto van de afghan, ik had hem al zo lang geleden beloofd, maar het kwam er steeds maar niet van om hem te maken. Dat komt ook omdat dit geen werkje is dat je zomaar op tafel legt om even een foto te maken. Daarvoor is het te groot. En op de vloer leggen en dan een foto maken, kan niet altijd vanwege onze hond en vooral zijn haren. Ik heb blok 18 nu dus af, dus het gaat heel voorspoedig!

Finally a photo of the afghan. I promised it a long time ago, but it wasn't easy to make a photo. It's too big to just lay on the table a photograph it. And lay it on the floor and make a picture then isn't always possible because of our dog and especially its hairs.
I finished block 18 now, so it's going really well!

Blok 17

Weer een plaatje erbij op de afghan en ik vond dit bijzonder vervelend om te borduren. Het is zó saai en daardoor doe ik het dus niet. Eigenwijs, he? Maar het staat erop en het volgende blok is de onderkant van de vogelflat, dus dat is weer leuk!

Momenteel werk ik overdag aan de Winnie the Pooh ABC die ik voor m´n baby maak en ´s avonds aan Waterlily Mermaid. Ik heb ook alweer een bladzijde van Impossible love geborduurd, maar de foto ervan staat nog op het toestel, dus die komt nog wel. Ik zal volgende week weer eens het één en ander laten zien.

Fijn weekend allemaal!

I´m sorry, no translation this time. I´m really not in the mood to think and I want to stitch now. I´m addicted, I´m afraid!