Posts tonen met het label Quilt voor mijn vader. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Quilt voor mijn vader. Alle posts tonen

zaterdag 3 juni 2017

Mijn vader

De quilt die ik voor mijn vader maakte.
Het is vandaag alweer vijf jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van mijn vader. Het is een lange en tegelijk een korte tijd. Als ik kijk naar hoe groot mijn jongens inmiddels zijn en wat voor een peuter en kleuter toen mijn vader ze nog kende, weet ik dat die vijf jaar veel tijd is.
Tegelijkertijd voelt mijn vader nog steeds heel dichtbij. Ik mis hem nog steeds, er zijn nog zo veel momenten waarop ik denk: "Wat zou hij daarvan vinden?" of dat ik de dingen zie die hij in ons huis gemaakt heeft, de tegels in de achtertuin die hij gelegd heeft. Het oude huis dat we achter gaan laten, het nieuwe huis dat hij nooit zal kennen.

Voor mijn moeder is vijf jaar lang. Vijf jaar lang missen gaat langzaam. Toch heeft ze in die tijd weer zo veel van haar leven opgepakt. Ik heb er heel veel respect voor! Dikke knuffel van ons.

'We zien elkaar terug' staat er op het bloemstuk dat op de quilt op de kist van mijn vader lag. Daar ben ik zeker van.

zondag 16 november 2014

Een dagje quiltgezelligheid met mama

Huh? Is dit borduurstof? Is dat borduurgaren? Kruissteekjes?
Maar van dat borduren was je toch afgekickt?
Soms steekt het toch weer even de kop op. Blogjes als die van Ingrid (klik) doen me eraan denken dat borduren ook míjn eerste liefde is en dat het jammer is dat ik die zo verwaarloos.
En ik heb nogal wat leuks liggen: twee werken van Heaven and Earth Designs (boekendraak in trein en The wizard of Oz), een tovenaar met draak op zwarte stof (al wel vijf of zes jaar niets aan gedaan, denk ik), een kerstsok met een kerstman, waaraan ik nog helemaal niets gedaan heb. En dan deze kerstsok met sneeuwpop, waaraan ik al een beetje gedaan had. Z'n lichtblauwe koppie stond erop en de oranje wortelneus.
Sinds een paar avonden pak ik dit borduurtje weer op. Ik ben aan het werk geweest met de blauwe hoed en gisteravond verschenen daar ook de contouren van een vogeltje op de hoed. Zo schattig! Het verwondert me altijd weer hoe je met de juiste kleuren en kruisjes op de goede plek zo gemakkelijk een afbeelding creëert. Toch ook wel Kunst. Toch weet ik tijdens het borduren ook direct wat me van het borduren heeft doen afwijken richting het quilten. Eigenlijk ben ik alleen maar aan het nadoen wat de maker van het patroon me voorschrijft. Een kruisje van die kleur op die plek en een kruisje van die kleur op die. En dan krijg je precies wat honderden, wat duizenden anderen krijgen die dit patroon aan het maken zijn. Er is weinig tot geen ruimte voor eigen beslissingen. Dat werkt natuurlijk anders als je niet met een kant-en-klaar-pakket werkt, en het is ook beslist geen veroordeling van het borduren. Ik merk alleen dat ik de keuzes die ik moet maken bij het quilten ook wel erg leuk vind.

Kat Swieber die sinds maart 2013 bij mijn moeder woont en daarvoor onze stoere rode poes was (en nee, dus geen kater, of ex-kater. Een van die leuke spelingen der natuur: een vuurrode poes, wel een ex- overigens.) Ze is mijn moeders maatje, één die bij voorkeur bovenop het quiltwerk ligt en die elke drup aandacht opslurpt.
Dat die keuzes ook weleens heel lastig zijn en ook weleens verkeerd uitpakken, besloten mijn moeder en ik gisteren, terwijl we de blokken die zij gemaakt had voor de AWS naast elkaar legden. Het derde blok deed het 'm niet. Het blok was prachtig. Als blok zelf. Maar in de quilt klopte de kleur niet met de overige blokken en met de stof die in de driehoeken aan de rand terugkomt... Ik voelde me best een beetje schuldig, ik had geholpen bij het uitzoeken van de stofjes voor dit blok. Maar toen hadden we niet de rest ernaast gehad. En dat blijkt uiterst noodzakelijk. En waar je in de SBS nog wegkwam met ongebruikelijk combinaties in blokjes naast elkaar (je hebt er toch 140, het maakt minder uit), lukt dat bij deze quilt niet.
Dus nieuwe stoffen uitgekozen, direct een selectie gemaakt met wat dan de stoffen voor deze quilt moeten zijn en daar ging mijn moeder weer: weer driehoekjes tekenen. En wat ik zo knap vond: ze werd er helemaal niet chagrijnig van! Het niet passende blok 3 wordt nu een mooi kussentje, want bij elkaar zijn de kleuren prachtig. We maakten al grappen over rijen kussentjes op de bank van allemaal afgekeurde blokken. Zo'n vaart zal het niet lopen. We hebben nu in de gaten dat groen beslist niet groen is (als je begrijpt wat ik bedoel) en waar verschillende blauw zich vrij gemakkelijk laten combineren, doen verschillende kleuren groen dat niet per se.

Tijdens die gezellige zaterdag bij mijn moeder, waar de jongens veel, maar niet altijd lief speelden, hebben we weer heel wat steekjes gezet. Ik kwam de quilt tegen die ik voor mijn vader gemaakt heb terwijl hij ziek was en ik bedacht me ineens dat ik daar nog iets aan moest doen. Ik heb bij het doorpitten allemaal letters in de quilt gemaakt. De namen van mijn ouders staan voluit in de quilt, van hun kinderen en kleinkinderen de voorletter. Er waren tijdens de ziekte van mijn vader drie kinderen, drie schoonkinderen en vier kleinkinderen. Maar nu zijn er vijf kleinkinderen; mijn broer heeft een dochtertje gekregen in het voorjaar. En haar voorletter moest nog in de quilt geborduurd worden. Dus, hup, quilt na bijna drie jaar weer in de quiltring, met blauwe stift de letter op de stof en daar ging ik weer. Binnen een paar minuten heb je zo'n letter gequilt en toen kon ik met een nat doekje de blauwe stift weer verwijderen. Quiltring eraf en klaar is quilt. Het gezin in de quilt is weer compleet.

Het was een heel gezellige dag, waarbij de tafel de hele tijd bedekt was met stofjes, klosjes en stofscharen. Het is zo leuk om zo'n geweldige hobby met je moeder te delen! Dat doen we nu trouwens ook alweer drie jaar. Het is 5 december drie jaar geleden dat ik mijn moeder met Sinterklaas haar eerste lapjes gaf. Mama, we gaan nog heel veel leuke quilts maken, niet waar? Nog heel veel gezellige quiltuurtjes!

woensdag 3 april 2013

79. Weathervane

Betekenisvol blokje. Niet eens zozeer vanwege het patroon, maar wel vanwege mijn stofkeuze die weer gekomen is door de datum waarop ik dit blokje maakte. Ik heb het grootste deel van dit blokje gemaakt op 31 maart en dat zou mijn vaders verjaardag zijn geweest. Het viel dit jaar op Pasen en mijn moeder en ik hebben de dag samen doorgebracht. 's Middags samen met mijn broer en zusje, 's avonds met z'n tweeën, beiden aan tafel met een quiltwerkje.
Het blijft moeilijk zonder mijn vader, ik mis hem enorm. Juist nu zijn ziekte iets meer in het verleden komt te liggen, herinner ik me de man zoals hij was voordat hij ziek werd, zijn humor, zijn rake opmerkingen. Maar vooral ook zijn liefde en aandacht. En dat mis ik. Voor mijn moeder is het nog heel veel erger. Gelukkig kan zij ook iets van rust vinden in het quilten. Ze heeft een heel mooi verwerkingsquiltje gemaakt, ik zal eens vragen of ik daarvan een foto mag laten zien. Verder is ze ook met Sylvia's Bridal Sampler bezig, maar dan in het rood. groen en crème. Alle malletjes die ik gemaakt heb, bewaar ik voor haar. Kunnen ze tenminste twee keer gebruikt worden.

De oplettende bloglezeres met een goed geheugen weet ook wel waarom de stofkeuze voor dit blokje betekenisvol is. Het zijn allemaal stoffen die ik ook in mijn vaders quilt gebruikt heb. Die quilt bestond uit maar zes stoffen, omdat ik het patroon wilde laten spreken. Drie van die stoffen zitten ook in dit blokje, speciaal voor mijn vaders verjaardag. Omdat hij nog steeds zo in mijn gedachten is. En blijft.

woensdag 22 februari 2012

Heits Quilt is af!

 Hij is af! In augustus ben ik er mee begonnen toen bleek dat mijn vader niet meer beter zou worden. Sinds ik begonnen was met quilten, had ik me voorgenomen dat ik ooit een quilt voor elk van mijn ouders wilde maken. Jammer genoeg moest ik veel eerder aan die voor mijn vader beginnen dan ik in gedachten had, maar ik ben toch begonnen: het werd nog belangrijker dat hij een quilt kreeg. Ik weet niet zo heel goed waarom, dat is een vraag die mijn vader me ook gesteld heeft. Ik heb er heel veel uren in zitten, heel veel gedachten, heel veel hoop, wanhoop, gebeden en liefde. Elk lapje is vastgezet met een gedachte aan mijn vader. Een soort monument. Misschien wilde ik daarom wel die quilt maken, maar wist ik dat toen nog niet.
Het patroon had ik van de site van Wilma Karels en ik heb voor de kleuren blauw en romantisch bruin gekozen omdat ik dat wel bij mijn ouders vond passen.

Het patchen ging vrij eenvoudig: eind november had ik de 36 blokken af. Toen was ik zo optimistisch dat ik dacht dat de quilt met Kerst wel klaar zou zijn. Nee dus, het duurde nog twee maanden langer, het patchwork is slechts de helft van het werk!
In het quiltwerk heb ik allemaal patronen zitten. In het midden van de quilt kun je een ster zien die door de vier middenblokken wordt gevormd. Die ster heb ik extra gequilt. In de vier beige blokken die om de blauwe ster zitten, heb ik woorden gequilt: Geloof, Hoop, Liefde en Trouw.
 Daarna heb ik om de ster heen allemaal sterren gequilt, grote, kleine, middenformaat. Een ster is voor mij het symbool van licht. Om de sterren heen kwamen allemaal cirkels (oneindigheid) die ook weer in elkaar grepen (trouw). Tussen deze patronen door heb ik in een andere kleur quiltdraad (ik heb het meeste in lichtblauw gedaan en de andere kleur was beige) de voorletters van alle leden van ons gezin gezet, de S, J, Q en D voor ons gezin, de G, J, C en T voor het gezin van mijn zusje, en de P en de R voor mijn broer en zijn vrouw. Bij hen heb ik ruimte vrij gelaten, daar kan ik ooit de letters van hun kinderen quilten. De namen van mijn ouders heb ik voluit ook met beige gequilt.
Onderin de quilt zijn in de beige vakken mijn handen te vinden. Het is handwerk.
Er is een huisje met een boom, mijn ouders zijn altijd mijn thuis geweest, mijn basis. Er staat een hondenpootje op, we hebben thuis altijd een hond gehad, die hoort er gewoon bij.
In de beige vakken bovenin zit een dubbel hart, liefde staat bovenaan. En in vier cremekleurige vakken staat een bloem. Gewoon, omdat ons gezin heel veel mooie momenten heeft gekend en nog steeds kent.
De rand is gequilt in een kabelmotief, daar heb ik het al een keer over gehad. En op de achterkant van de quilt zit, in het hoekje een label met de tekst die in de foto te lezen staat.

Voila, het verhaal van heits quilt! Het is af. En ook dat voelt een beetje raar.

dinsdag 21 februari 2012

1. Mosaic No. 3

Dit is het eerste blokje van Sylvia's Bridal Sampler. Het is een simpel blokje en terwijl ik op de bank lag ziek te wezen, heb ik dit in elkaar gezet. Ik heb er twee stofjes in gebruikt: de donkerblauwe is een batikstof die ik afgelopen zaterdag gekocht heb. Ik vond het wel leuk om toen een batikstofje te kopen omdat ik in de les van zaterdag voor het eerst met batikstoffen gewerkt heb voor de glas-in-lood-techniek (komt in een later blogbericht). Meestal sla ik de kast met batiks over omdat ze niet goed passen bij mijn andere stoffen, maar dit keer trof ik in die kast precies die kleur blauw die ik in mijn hoofd had.
De roosjesstof heb ik vorig jaar in kasteel Cannenburgh op de tentoonstelling gekocht. Ik kocht de stoffen toen om er een in aanbouw van te maken, en daar bleef gelukkig ook stof van over.

Maarre... ik ben dus aan Sylvia's Bridal Sampler begonnen...
Betekent dat... en dat betekent het inderdaad: IK HEB MIJN VADERS QUILT AF!
Ik heb gisteravond de laatste steekjes gezet om de bies vast te maken en nu is hij klaar. Maar waarom dan geen foto?
Allereerst omdat de quilt eerst een sopje moet hebben om alle blauwe lijnen te verwijderen. Ik ben ook heel benieuwd hoe hij er uit ziet zonder die extra decoratie.
Ten tweede omdat ik de quilt eigenlijk wel een echte fotoreportage gun, over de reling van de brug, bijvoorbeeld, of iets anders originelers. En ik ben nu te ziek om naar buiten te gaan.
En ten derde: ik geniet zelf even te erg van de quilt om hem direct in het sop te stoppen. Als je ziekjes bent, is er niets fijner dan onder een quilt weg te kruipen. En hij voldoet in alle opzichten. Mooi! Volgende week gaat hij naar mijn vader toe. Zodra de fotosessie gedaan is, zal ik een volledig fotoverslag op de site plaatsen.

vrijdag 3 februari 2012

Heits Quilt - de rand

De rand van de quilt. Door het donkerbruine heb ik één rechte lijn gequilt. De lichtblauwe rand krijgt een kabelmotief. Dat motief vond ik al zodra ik het zag prachtig. Wat ik me niet bedacht had, was dat je telkens aan en af moet hechten, want dit patroon is niet uit één draad te naaien. Ach ja, dat doe ik dan maar gewoon.
De achterkant van de quilt, omdat je daar nog wat beter het quiltwerk kunt zien. Wat is dit allemachtig veel werk, dit had ik van te voren nooit bedacht. Ik weet inmiddels wel waarom er zoiets als quiltservices bestaan. Toch ga ik dat niet doen. Twee redenen: het is dúúr! Van die kosten kun je gewoon alle lapjes van nog een quilt betalen! En de andere reden: als ik alles met de hand genaaid heb, het patchwork bedoel ik, vind ik het ook wel zo echt dat ook het quiltwerk met de hand gedaan is. Maar het quilten kost ongeveer net zoveel tijd als het patchworken. Maanden. Maar gelukkig houdt mijn vader het nog wel even vol en hoef ik geen compromissen te doen wat het quiltwerk betreft.
Mijn twee fotomodellen zijn lekker onder de quilt gekropen. Lekker bedje maken! En wat is er heerlijker dan terwijl het buitig ijzig koud is lekker onder een quilt te kruipen - ook al is-ie nog niet af -  en vanaf de bank naar de ronddwarrelende sneeuwvlokjes te kijken. Of naar de televisie, dat mocht vanochtend ook even.

donderdag 5 januari 2012

Heits Quilt

Saaie quilt, hè? Het is dan ook de achterkant van Heits Quilt, even een foto van gemaakt om het quiltwerk te kunnen laten zien. Ik moet nog wel even wat quilten, nog zo'n 8 blokken (van de 36) plus de randen. Het is gewoon een hele klus.
Dit is een foto van één van de blokken. In vier blokken heb ik een bloemetje getekend, gewoon omdat ik dat mooi vond. Het komt zo mooi omhoog na het quilten. De blauwe lijntjes verdwijnen natuurlijk nog, dat is wateroplosbare stift. En dan blijft er een dun blauw lijntje over, ik quilt met lichtblauwe draad.
Dit is een foto van het midden van de quilt. Vier blokken vormen met elkaar een ster, die ik met het quilten ook geaccentueerd heb, maar dat is op de foto niet zo heel goed te zien. Uit de ster komen vier woorden: Geloof, Hoop, Liefde en Trouw.
Een plaatje van de hele quilt, gedrapeerd over de buffetkast. Verspreid over de quilt staan de voorletters van alle leden van onze familie. Bovenin de quilt heb ik de namen van mijn ouders genaaid. Helemaal onderin quilt ik nog de omtrek van mijn handen, het is tenslotte handwerk.

Ik heb nog wel wat te doen, maar het wordt gelukkig geen haastklus. De laatste maanden was ik bang dat het met mijn vader wel heel snel slechter ging omdat zijn gedrag zo veranderde. Maar het lijkt nu wat rustiger te worden, de scan zag er goed uit (zie blogbericht). Zijn drukke gedrag kan ook door de medicijnen komen. Ik ben heel erg blij dat mijn vader dus toch wat meer tijd lijkt te krijgen. Bovendien hoef ik nu geen compromissen te doen aan deze quilt en kan ik het gewoon zo mooi maken als ik zelf graag wil.

Fulltime quilten wil niet, ik krijg last van mijn pols en vingers, maar ik werk er toch elke dag wel een uurtje aan. Maar haasten hoeft dus niet. Gelukkig.

zondag 20 november 2011

Gedubbeld

De randen zitten om de quilt (donkerbruin en lichtblauw) en het geheel is nog leuker geworden, het lijkt nu ook iets lichter. Donderdagavond heb ik heel wat uurtjes besteed aan het dubbelen van de quilt, hij heeft nu een vulling en een voering, die nu nog grotendeels met veiligheidsspelden vastzitten.

Donderdagavond heb ik de eerste quiltsteekjes gedaan, vrijdagavond weer en gisteren heb ik ook 's middags aan de quilt kunnen werken, omdat ik toen mijn maandelijkse quiltbijeenkomst had. 's Avonds heb ik na een uurtje toch maar een iets lichter karweitje opgepakt, je voelt het quilten wel, niet in de zin dat ik mijn vingers kapot heb (door het borduren heb ik wel eelt op m'n vingertoppen), maar wel in de zin dat mijn polsen vermoeid raakten. Ik moet maar geen rsi oplopen van het quilten (kan dat?) dus toch maar even wat afwisseling in de bewegingen.



donderdag 3 november 2011

36 blokken af!

Ik heb de 36 blokken voor de quilt van mijn vader af! Vanmiddag heb ik het laatste blok aan de laatste rij vastgezet en die rij weer aan de rest van de quilt vastgenaaid. En daarna het geheel op de grond neergelegd om een foto te kunnen maken om jullie eindelijk te laten zien waar ik de afgelopen maanden mee bezig ben geweest.

Dit is 144 cm x 144cm. Ik zet om dit geheel nu een donkerbruine rand van 4 cm en daar komt dan een lichtblauwe rand van 8cm omheen. Daarna meet de quilt 168 cm x 168 cm. De bies maak ik van de donkerblauwe stof.

Alle stof voor de randen en de bies heb ik nog in huis. Maar wat ik wel moet gaan kopen is de vulling en de voering / achterkant stof.
En nu komt mijn vraag om tips: wat voor stof kan ik daar het beste voor gebruiken? Ik vind het erg prijzig worden om daar ook weer patchworkstof voor te gebruiken. En heeft nog iemand tips voor de soort vulling?

vrijdag 28 oktober 2011

Patchwork vloer?

Ik schaam me diep. Ik verwaarloos mijn blog schandalig: ik heb al meer dan twee maanden niet geschreven. Het heeft meerdere redenen:
1. Ik heb het schandalig druk.
2. Ik werk nog steeds aan de quilt voor mijn vader en aangezien die alleen maar steeds een beetje groter wordt en niet echt verandert, vind ik dat de moeite van het fotonemen niet waard.
3. Aangezien er toch een soort tijdsdruk op die quilt voor mijn vader zit, werk ik ook aan helemaal niets anders, dus er valt erg weinig te showen.

Het gaat goed met de quilt voor mijn vader. Ik heb nu 33 blokken af, dus nog 3 te gaan. Daarna heb ik het patchworkgedeelte af, dan moeten de randen erom, de sandwich (patchworktop-vulling-achterkant) moet gemaakt worden (ik zie nu al op tegen het aan elkaar rijgen van de sandwich, hoe krijg ik dat voor elkaar?) en daarna begint het volgende deel: het quilten. Ik vond het ingewikkeld om een quiltpatroon te verzinnen. Een groot gedeelte van de quilt bestaat uit logcabin en dat wordt vaak in de naad gequilt. Maar het lijkt me verschrikkelijk om dat allemaal met de hand te doen, bovendien is in de naad quilten nogal stug en dat is voor handquilten niet heel leuk. Dus toen bedacht ik om een patroon van losse sterren over de logcabinblokken te maken. Lijkt me erg mooi worden. En dan moet ik nog wat anders verzinnen voor de andere blokken. Met patchwork kan ik nu wel aardig wat beginnen, maar het eigenlijke quilten vind ik nog steeds lastig, welke patronen ik daarvoor moet gebruiken, bedoel ik.

En dan nu eindelijk over de foto. Dit is een collage van allemaal stukjes vloer die ik in de Dom van Siena in Italië heb gezien. Vorige week was ik daar voor een cultuurreis met collega's (week Florence en omgeving) en ik vond de vloer heel patchwork-achtig. Verschillende patronen heb ik zelfs al eens gebruikt.
Dus ik was foto's van de vloer aan het maken. Volgens mij als enige in de hele kerk. Maar wat maakt dat uit? Wie weet maak ik ooit nog een herinneringsquiltje aan deze reis, kunnen deze patronen mooi als basis dienen.

donderdag 18 augustus 2011

Quilt voor mijn vader

Dit wordt een quilt voor mijn vader en mijn moeder. Zoals je in mijn andere blog kunt lezen, is mijn vader erg ziek. Het leek me een mooi idee om voor mijn ouders deze quilt te maken en voor mezelf is het ook fijn om op deze manier vorm aan mijn gedachten en emoties te kunnen geven.

Het wordt overigens een volledig handgewerkte quilt. De naaimachine was geen succes. Het ding trok alles scheef en ik was vooral aan het uithalen. Na drie mislukte blokken (ik vond ze zo lelijk dat ik ze echt niet in de quilt wilde gebruiken) heb ik besloten dat dit het zker niet was, het leverde me alleen maar frustraties op en geen plezier en de machine is binnen de zichttermijn weer terug naar de winkel. Achteraf hoorde ik ook van een buurvrouw dat het merk van de machine eigenlijk helemaal niet zo goed bekend staat in naaisterland. Had ik iets eerder moeten weten.
Er komt geen nieuwe machine, dan maar met de hand, dan maar wat langzamer. Ik hoop alleen dat ik hem nog op tijd voor mijn vader afheb...

Posted by Picasa