En er was licht!

Het lichtje van de tovenaar brandt fel genoeg om de draak op afstand te houden. Fel genoeg zodat we beiden kunnen bewonderen. Borduren is ook net toveren: met kleine steekjes tover je steeds meer het plaatje te voorschijn. Ook zo grappig dat dit borduurwerk tot twee maanden geleden in een hoekje van een kastje op zolder lag (in het donker) en dat het nu regelmatig in het felle licht verkeert. Fel licht, want anders is borduren op zwarte aïda toch best wel een klus.
Het is een pakket van Dimensions dat eigenlijk op 18 count aida geborduurd moet worden, maar ik heb een eigen lap van 14 count erbij gepakt. Ik vind het jammer dat de borduurwerken van Dimensions eigenlijk allemaal rond hetzelfde formaat uitkomen, er zijn wel grotere patronen, maar dan wordt de dichtheid van de stof weer aangepast. Ik wilde nu wel graag een wat groter borduurwerk, dus toch maar naar de 14 count. De onderkant is nu 38 cm in plaats van de 30 die het had moeten zijn. Toch weer een wat ander formaat. Zo te zien ga ik ook genoeg draad hebben, dat is natuurlijk wel het spannende puntje als je een pakket op een andere grootte maakt!

Hier een close-up van het licht, waarin je ziet dat er zelfs roze en paars in verwerkt is. Ook zie je de hele en halve kruisjes best wel goed. 

De draak van dichterbij. Het botje van de vleugel zie je heel duidelijk. Het is al zo gedetailleerd zonder dat er een stiksteekje in zit.

Ook de hele tovenaar nog even van dichtbij. Hierin komt straks nog best wel veel aan stiksteekjes, dus ik wil zo ook bewaren hoe het zonder was. 

En maar weer lekker door met handwerken. Ik durf niet te beloven dat ik komende week alweer incheck op de blog; het examen Nederlands komt eraan en dat levert me een enorme werklast op. Meestal ben ik dan twee weken niet veel met andere zaken bezig. Ik ben ook veel met het jaarboek voor de eindexamenleerlingen bezig. Da's leuk werk, creatief bezig zijn. Ik hoop dat ik in de avonduren nog wat energie en tijd overhoud voor de sterrenquilt voor oudste zoon. Nu ik nog maar 9 sterren daarvoor hoef, voelt die affo toch wel heel erg in zicht! 

Pasen

Wat geniet ik van die dagen van Pasen. Donderdag was er al een heel mooie paasviering op school, waarin een leerling een prachtige vertolking van Via Dolorosa zong en speelde, zo ontroerend. Vrijdag heb ik nog veel in huis gedaan en hebben we met het gezin The Passion in Leeuwarden op televisie gekeken. Ik vond het veel mooier dan ik verwacht had. Zaterdag in de rust. Ik heb veel aan een quiltje gewerkt dat ik voor mijn nichtje van bijna 3 jaar maak. Een heel simpel patroon met vierkantjes, maar door de vrolijke stoffen, wordt hij toch wel erg leuk. Veel van de stoffen heb ik van Ingrid gekregen, nog een keer bedankt, ik heb er goed gebruik van gemaakt! De roze stof is flanel, heerlijk zacht. Een groot deel van de achterkant is ook flanel, erg aaibaar. Ik moet nog één rand doorpitten en dan moet de bies erom heen. Het quilt is op tijd klaar voor haar verjaardag!
Heel toepasselijk bij deze dag is natuurlijk het onderstaande stofje dat er veelvuldig, ook in de achterkant, in is verwerkt.

Paaseieren. Nieuw leven! Gisteren toen 's avonds laat de kerkklokken luidden, moest ik denken aan het verhaal dat ik eens gelezen had: de kerkklokken worden tussen Goede Vrijdag en Pasen niet geluid, de klokken zouden dan naar Rome zijn om daar de paaseieren te halen.

Gisteravond en vandaag na de paasdienst heb ik weer veel geborduurd. De draak mist nu nog een vleugel en de tovenaar een hoofd, maar het gaat toch heel voorspoedig. Het is leuk borduren, ik heb een prima lamp naast de bank staan, waardoor de zwarte stof ook 's avonds laat geen problemen geeft. Ik borduur vlijtig door: ik wil dit borduurwerk wel graag ingelijst in de nieuwe kamer van jongste zoon kunnen hangen. Met onze verhuisplannen is het de afgelopen week heel vlot verlopen: Vorige week vrijdag hebben we ons huis verkocht en afgelopen maandag hebben we ons nieuwe huis kunnen kopen. Daarvoor moet het koopcontract nog wel getekend worden, dat gaan we de komende week doen. Als het allemaal loopt zoals we hopen, verhuizen we in de eerste week van de zomervakantie naar een klein dorpje hier in de buurt. We hebben dan een huis aan de rand van het dorp met een heerlijke tuin. De afstand is prima te fietsen en de kinderen blijven op hun oude school  - waar we erg tevreden over zijn -, het is zelfs voor de jongste maar 15 minuten fietsen.
Nog 95 dagen, dan krijgen we de sleutel. We tellen af!

Geniet van deze paasdagen, van het nieuwe begin, van de lente die steeds voelbaarder wordt. Ik pak mijn borduurwerkje en maak er een heerlijke middag van. Liefs!

Draadjes

Waar bij mij thuis meestal wel iets van rafeltjes te bespeuren zijn, rafeltjes van lapjes, liggen die er nu niet. Als er al iets te vinden is, zijn het afgeknipte stukjes dmc, maar zelfs die komen allemaal in een bakje, keurig alles opruimen.
Zodra ik het druk heb of wat gespannen ben, quilt ik niet meer maar ga ik borduren. Heel raar, maar ik heb het nu al veel vaker bij mezelf gemerkt. Druk heb ik het zeker, iets gespannen ben ik ook. We hebben ons huis te koop staan. Het leuke rijtjeshuis waar we nu 11 jaar met veel plezier en liefde gewoond hebben, staat te koop. We willen graag naar een huis wat meer op de ruimte, met meer tuin, met meer ruimte om het huis.

Een huis dat te koop staat, is spannend maar ook inspannend. Ik merk dat het me bezig houdt, zowel in mijn hoofd als in het opruimen en schoonhouden. Vorige week zijn de foto's gemaakt, deze week al twee keer bezichtiging. Natuurlijk op maandag en op vrijdag, kan ik twee keer zwaar aan de poets. Maar wie weet is het snel raak. Hoe zeer ik ook van het huishouden geniet (not!), ik vind het  nog veel fijner als ik mijn dmc-draadjes en rafeltjes zonder meer lekker laat slingeren.
Ik houd jullie op de hoogte!

Een draak met vertraging

 Het borduurwerk had 9 jaar in de kast gelegen. Hoezo een UFO? Maar twee weken geleden bedacht ik ineens dat ik naast een draakje in een trein nóg een draak in kruissteekjes bezat. En dat dat weleens een heel leuk borduurwerk zou kunnen zijn als jongste zoon zich toch wat te groot vindt worden voor zijn kikkerelfje.

Hoewel ik nog steeds gek op Leap Froggie ben, kan ik me voorstellen dat het niet echt een plaatje voor een stoere jongenskamer is. Dus Magnificient Wizard, een borduurpakket van Dimensions, kwam weer uit de kast en ik ben inmiddels weer een heel stuk verder. Onderstaande foto is mijn startpunt, zo zag dit werk er op 30 januari 2008 uit. Toen had ik nog geen jongste zoon, toen was mijn oudste zelfs nog maar 1,5 jaar. Nu heb ik twee stoere jongens van 7 en 9 jaar. Het wordt tijd voor de stoerdere plaatjes en gelukkig kan dat ook in kruissteek.
En weet je: zelfs mijn schoonmoeder vond dit borduurwerk (De draak met tovenaar) mooi. En dát wil heel wat zeggen!

Udate januari

Even een overzichtje van hoe het met mijn projecten gaat. Ik ben nu vooral bezig met Leap froggie, wat ik een erg leuk borduurwerk vind. Het is nagemaakt van een aquarel, maar de kleuren zijn voor het borduurwerk intenser. Er zitten wel veel confettisteekjes in, maar ook wel weer wat grotere vlakken. De kleuren zijn erg mooi, dus daar kan ik tijdens het borduren best wel van genieten!

Ik heb eerder deze maand nog wel wat gewerkt aan het draken-borduurwerk, maar dat ligt op het moment een beetje stil. Ik vind het leuk werk, maar zwarte stof borduurt wat onhandiger 's avonds omdat je de gaatjes minder goed ziet. Je steekt dus gemakkelijker verkeerd. Dit borduurwerk wil ik op Quintijns jongenskamer hangen, denk ik, het is best wel stoer.

Huidig project

Nu ben ik weer begonnen aan een project van Dimensions. Ik heb er vorig jaar ook aan geborduurd, voordat ik allerlei randjes voor lakentjes en handdoeken voor mijn zoontje ging borduren.

Het moet een draak worden met tovenaar die hem in bedwang probeert te houden. Wel spannend plaatje.



Ik heb nu wat plaatjes van gemaakt werk laten zien. Maar lang niet alles is ingelijst en ik heb op zolder nog een plastic tas met van alles staan. Daar maak ik een andere keer wel weer foto's van en die komen hier dan ook te staan.