Posts tonen met het label Spirit of Serendipity. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Spirit of Serendipity. Alle posts tonen

zaterdag 3 juli 2021

Update 1 juli

 Ik heb het grootste gedeelte van juni gedacht: ik moet nog een update voor het blog doen. Maar dan komt het er toch niet van. Het was een enorm hectische periode. De examens gaan me nooit in de koude kleren zitten, dat is zo waanzinnig veel extra werk en als tijdvak 1 er eindelijk opzit, begint tijdvak 2, waardoor ik nu eigenlijk nog steeds vermoeid ben. We hebben gisteren de uitslag van tijdvak 2 gehad en dinsdag begint tijdvak 3... Gelukkig doen er geen leerlingen van mij nog examen Nederlands, maar ik heb nog wel twee mentorleerlingen die nog bezig zijn met hun examens afronden. Corona zorgt voor een never ending examenperiode en ik merk dat ik inmiddels toch wel een beetje op ben. Dinsdag ook diplomering voor de leerlingen die al geslaagd zijn, 18 van mijn 20 mentorleerlingen zijn er al, dus ik schrijf 18 toespraken. Hoe vang je de begeleiding van een jaar of regelmatig meerdere jaren in een toespraakje van een minuut, terwijl je nog wel echt iets eigens over de leerling wilt zeggen? Ik vind het elk jaar best wel ingewikkeld.

Hidden Harbor, nu op 52,31%.

Oudste zoon kon in de afgelopen periode ook eindelijk weer hele weken naar school. Daarvoor was het telkens om de dag, waardoor de school het zo goed mogelijk heeft aangepakt. Maar de thuisdagen met het online de lessen volgen, waren lang en niet zo leuk. Oudste zoon zat zomaar weer in het ritme van elke dag op het fietsje richting school en genoot van de dagen met al zijn klasgenoten. Het is nu bijna klaar. Maandag wordt over zijn lot beslist voor het komend jaar. Hij komt op zijn doorstroomcijfer 0,02 tekort, dus hij wordt besproken in de rapportvergadering. Ik kan me niet goed indenken dat een leerling die maar één onvoldoende heeft (een 3,6 voor Frans, dat vindt hij zo verschrikkelijk, wat ik eerlijk gezegd erg goed begijp) het jaar over moet doen omdat het doorstroomcijfer net iets tekort komt, iets wat vrij gemakkelijk terug te brengen valt op de online lessen en de verminderde onderwijstijd die hij heeft gehad. Maar toch, het is de rapportvergadering, daar gebeuren weleens onvoorspelbare en onvoorstelbare dingen...

Its about time, 12,01%

Jongste zoon is de afgelopen week op kamp geweest. Niet ver weg, maar wel weg met z'n allen. Hij heeft een geweldige tijd gehad en kwam gisteren behoorlijk vermoeid thuis. Direct 3,5 uur bijgeslapen, daar was hij aan toe. Volgende week heeft hij zijn laatste week basisschool met op dinsdag de première van de film die ze met z'n allen hebben gemaakt. Hij heeft zin in de middelbare school. Ik vind 'm nog zo'n ukkie, maar dat komt ook door zijn broer die inmiddels richting de 1,80 m loopt. Hij zal vast niet opvallen tussen de andere brugpiepers. 

Sea turtle Spirit of Serendipity, 58%

Onze vakantie naar Schotland gaat voor de tweede keer niet door. Schotland zit nog steeds op slot en de huisjeseigenaren wilden op een gegeven moment de reservering annuleren omdat we er toch niet heen konden, zo konden zij de huisjes opnieuw verhuren - aan Schotten. Ik vind het erg jammer, had graag dit jaar weer echt iets ondernomen, maar het zit er gewoon nog niet in.
De cijfers zijn wel goed, mondkapjes hoeven haast nergens meer, behalve op school en in het OV en we zijn gisteren voor het eerst sinds een jaar weer uit eten geweest. 
We gaan een week kamperen in Duitsland, vlak over de grens bij Coevorden. Daarna snel weer naar huis voor onze tweede vaccinatie. Daarna gaan we nog wat stedentrips doen in Nederland. Ook in Nederland heb je verschrikkelijk mooie steden. En nu de musea weer open zijn, kunnen we ook nog even gebruik maken van onze museumjaarkaart. 

Mysterieproject, 0,86% Weet iemand trouwens al welke HAED dit is?

Ik kan de dagen nu aftellen. Ik heb zo veel zin in weer wat meer zelfbeschikking over mijn tijd. En ik wil zo veel boeken lezen en zo veel borduren en het huis weer helemaal in orde hebben en... en... Eerst maar gewoon weer eens uitrusten. Misschien een etappe of 2 van het Pieterpad lopen. Wat procenten van elk borduurwerk doen.

Rood. 13,64%


zaterdag 1 mei 2021

Update 1 mei

 Time flies when you're having fun! Maar ook als je het gewoon vrij druk hebt. De afgelopen weken stonden in het teken van het afronden van het schoolexamen op school. Met twee examenklassen en twintig mentorleerlingen in de examenklas heeft me dat wel bezig gehouden. 

Maar gelukkig is het de meeste avonden gelukt om toch weer lekker wat steekjes te zetten. Hierbij mijn werkjes!


Mijn schildpad heeft nu 57,7% van z'n steekjes. Er komt nog een heleboel water aan, maar binnenkort kijkt het beestje me ook aan.



Aan 'Its about time' heb ik niet zo veel gedaan, maar het blijft een prettig werkje om er even bij te pakken. Ik weet dat dit een langetermijnproject is, het gaat niet om het afkrijgen, maar gewoon lekker om het eraan werken. 11,34% nu.



'Hidden harbor', een plaatjes waar ik volgens mij best zou willen wonen. Ik heb bijna een pagina bovenaan af! Daarna begin ik weer een nieuwe kolom onderaan. Hier zit nu 45,83% in.

Dan zou het klaar moeten zijn. Ik had drie werkjes waarmee ik bezig was.
Had, ja. Ik heb toegegeven. Big time.


Dit is mijn nieuwste aanwinst. Het is een zogenaamde supersize, wat betekent dat er ongelofelijk veel steekjes inzitten en ik niet verwacht dit in de komende 15-20 jaar af te ronden. Hoezo commitment?!
De 4279 kruisjes die er tot dusver inzitten zijn 0,6% van het totaal. Do the math... 
Ik ga op een later moment meer over dit idiote project vertellen, maar geloof me, ik geniet er enorm van!
Dit is trouwens op 20 count easycount aida, met twee draadjes.


En als je dan toch al toegegeven hebt, kun je het ook beter goed doen. Dit is met 1 draadje op 20 count rustico aida en het borduurt heerlijk simpel. Dit is dmc 115, daar zit kleurverloop in het garen, dus dat leuke effect ontstaat helemaal vanzelf. Ook hier nog even geen totaalplaatje, je ziet wel waar het heen gaat!

Nu is het meivakantie. Wat een zaligheid! 16 dagen voor mezelf en voor ons gezin. Manlief en ik gaan er ook nog een paar dagen op uit terwijl mijn moeder hier is met de kinderen en huisdieren. Ik heb er enorm veel zin in. Lekker veel lopen - als het weer wat meezit - en gewoon even weg zijn. Maar uiteraard gaat er een borduurwerkje mee en misschien ook wel twee.

woensdag 3 maart 2021

Serendipity februari

 

Mijn mooie schildpad heeft ook de nodige aandacht gekregen, 7235 steekjes maar liefs. Er staat een groot deel van zijn kop op, vlekken die zwart lijken maar stiekem uit heel veel kleurtjes bestaan.

Dit was de schildpad vorige maand:




Dit is nu de hele schildpad. Ik borduur dit op 16 count aida, wat ik achteraf beter niet had kunnen doen omdat de lap nu echt wel heel groot is, het geborduurde gedeelte is 71,5 cm. Ik durf nog niet over inlijstkosten na te denken... Misschien maak ik er ook wel een wandlap van.

Dit werk zat op 52,57% en na februari op 56,12%. Inmiddels dus ruim over de helft, yeeh!

De komende maand zal ik Hidden Harbor er weer bij pakken, daar heb ik alleen begin januari aan gewerkt, dus ik heb wel weer eens zin in mijn huisjes!


woensdag 3 februari 2021

Serendipity januari

 



Ik heb vooral aan het draakje gewerkt, maar ook aan de schildpad is nog wel iets gedaan. Hier dus even wat ingezoomde foto van het gebied waarbinnen ik vooral gewerkt heb, ik zit nu op 52,6%. Dit werk heeft nogal veel kruisjes, dus dat percentage schiet niet zo heel hard op ;)

Dit was de stand van zaken aan het begin van deze maand:

Ach, elk steekje is er weer één, niet waar!


zondag 3 januari 2021

Nieuw jaar en de stand van zaken

 Het nieuwe jaar start voor mij vaak met een retraite bij mijn moeder en dan handwerken we, dagenlang. Dat geeft direct een prachtig moment om even de stand van zaken voor mijn borduurwerken te laten zien, want ik ben nogal trouweloos geweest in het bloggen, sorry...

Het is natuurlijk ook een gek jaar, waarin aan de ene kant meer ruimte ontstaat voor handwerken omdat er zo veel anders niet mag. Maar aan de andere kant kosten veel gewone dingen, ook in het werk, meer energie en meer aandacht, waardoor ik 's avonds niet alleen gefocust ben op lekker borduren, maar ook op wat er nu weer in het nieuws komt, of hoe ik de lessen nu weer ga doen (de combinatie van afstand- en live onderwijs). Komende week hebben mijn kinderen thuis les, maar manlief en ik gaan naar het werk om onze examenklassen live les te geven. Tussendoor zoveel mogelijk naar huis. De jongste zit in groep 8, dus van noodopvang wil ik liever ook geen gebruik maken, we proberen nu eerst hoe het zo gaat.


Als eerste mijn schildpad, Sea Turtle Spirit of Serendipity. Inmiddels ben ik over de helft, hoera!

Dan mijn draakje, corona-projectje. Dit is Lil Dragonz Wind, hier heb ik 75% in zitten. Dit is sowieso het eerste werkje dat afkomt, het is natuurlijk ook het kleinst, dit is een mini en het is niet vullend borduurwerk, je blijft hierbij ook achtergrond zien.

Dan de huisjes, Hidden Harbor. Daarmee ben ik op 39%. Dit is ontzettend leuk borduren, maar ook intensief omdat er zoveel kleurwisselingen in zitten. Erg veel confetti dus, kleurtjes waarmee ik maar enkele steken hoef te doen en dan alweer een andere kleur.


En dan tot slot mijn klok, Its about time. Dit is een enorm geval, waar nog maar 9% in zit, dus dit borduurwerk blijft nog jaren bij me. Prima!


Maar zoals ik al zei, hebben mijn moeder en ik nu een soort borduurretraite. Heerlijk veel handwerken, hoewel we gisteren ook braaf anderhalf uur in het bos gewandeld hebben. 

Dit is de toestand op tafel: twee laptops met Pattern Keeper (mijn moeder is ook óm) en meerdere bakken borduurgaren. De borduurwerken zelf lagen net even op de tafel voor om gefotografeerd te worden.

En dit is dan mijn moeders borduurwerk: Coming to Room. Prachtig vind ik deze ook! Ze is nu op 25,6%, dus nog lekker veel borduursteekjes te gaan.

Ik wens jullie een handwerkrijk, gezond en gelukkig nieuwjaar!


vrijdag 10 april 2020

100 dagen aan de zeeschildpad

Gisteren was het de 100ste dag van het jaar, dus de challenge om elke dag 30 steekjes aan mijn zeeschildpad te borduren eindigde.
Het is gelukt, elke dag heb ik dit borduurwerk opgepakt en daaraan gewerkt. Een enkele keer echt maar 30 steekjes, maar meestal veel meer. Het blijft alleen een gigantisch borduurwerk, waardoor natuurlijk wel zichtbaar is dat eraan gewerkt is, maar dat het echt bijna 24000 steekjes zijn bijgekomen, valt niet direct op.

100 dagen geleden konden we ons echt niet voorstellen hoe het leven nu zou zijn.
Alweer vier weken zijn we grotendeels thuis, doen we aan thuisscholing en vanuit huis werken. Op een bepaalde manier vinden we hier ook wel weer een modus in.

Ik ben ongelofelijk dankbaar voor onze tuin, dat we een eigen stukje buiten hebben. Dat is met dit weer toch wel heel erg fijn. Verder ga ik maar gewoon lekker door met mijn hobby's, in tijden als deze is het best okay om een huismus te zijn.
De grootste uitdaging is nog om het voor de jongens te doen te houden. Zij spelen nog wel buiten, maar op afstand van twee vriendjes, niet meer. We doen veel spelletjes en koken en bakken samen. Er wordt in de tuin gewerkt en samen films gekeken.
Wat ik wel mis, is het af en toe gewoon eens echt alleen kunnen zijn, dat gebeurt niet zo heel vaak. Er is altijd wel iemand die iets van me nodig heeft, als het geen eigen kind of echtgenoot is, dan wel weer een leerling of een startende docent of student (die ik ook vanuit het werk begeleid). Het geeft niet, maar ik merk wel dat de grenzen tussen werk en thuis en daarmee de balans, weleens wat verstoord zijn.

Vandaag had ik eerst een online bijeenkomst voor een opleiding die ik doe, dus nog meer beeldscherm. Nu is het tijd voor mij. De kinderen zijn buiten, manlief is een dutje aan het doen en de hond slaapt ook. Het is eindelijk stil om me heen. Ik ga lekker borduren!

Sterkte allemaal en pas goed op elkaar!

zondag 22 maart 2020

40% procent

Weer een pagina af, ik zit nu op 40% van het borduurwerk!
Borduren in tijden van corona... Ik verwacht in ieder geval iets meer tijd te hebben nu, zeker nu het afstandsonderwijs nu aardig loopt. De afgelopen week was ik daar erg druk mee. Normaal gesproken werd ik drie dagen, maar als je werk ineens zo letterlijk thuis is en alles binnen twee dagen ander moet, behoort parttime werken niet echt tot de opties. Het ondersteunen van mijn eigen kinderen heb ik uiteraard tussendoor ook gedaan, want ook voor hen was het flink wennen.

Nu keert de rust iets meer terug. We weten wat beter wat er de komende week komt (in ieder geval wat school betreft). Buiten het huis is het natuurlijk anders. Je merkt in het dorp dat het stiller is, hoewel nu met dit mooie weer wel erg veel mensen een hond blijken te hebben. Hier in het noorden is het nooit echt vol en we hebben hier nog niet veel corona-besmettingen. Bevestigde corona-besmettingen dan, het kan best zijn dat er veel mensen zich niet zo lekker voelen, maar niet bedenken dat dit corona kan zijn en er wordt ook niet zo veel meer getest door het tekort aan testen.

We doen ons best. De kinderen mogen nu nog in het dorp spelen, maar bij niemand naar binnen. Ze weten dat ze elkaar niet moeten aanraken, hoewel ik betwijfel of ze daar in het vuur van hun spel ook nog om denken. Handen goed wassen bij het naar binnen gaan. Nooit iets eten op straat. Ik wil ze dit contact nog niet ontzeggen, beide kinderen missen hun klasgenoten al (terwijl ze daar in vakanties geen last van hebben, maar de onzekerheid van de termijn speelt hier z'n parten).

Het weekend verliep rustig. Geen voetbal, geen tennis, geen bezoek. Ik heb met de jongste een cake gebakken en met de oudste een stuk gefietst (dat was één van de challenges voor gym van school). Gisteravond hebben we geklaverjast, even met z'n allen tijd doorbrengen.

Morgen gaan we weer los. Manlief heeft veel lessen en heeft vanuit de studeerkamer contact met zijn leerlingen. We geven online les, we zijn dus in beeld voor de leerlingen en zij kunnen ons via de chat vragen stellen. Ik heb maar twee lessen, die ik vanuit de woonkamer verzorg. Jongste zoon werkt in de keuken en oudste zoon zit boven in zijn kamer. Om 10 uur en om 12 uur pauzeren we gezamenlijk, met tosti's, da's dan wel een voordeel van het thuiswerken.
Om half 3 vinden we dat de schooldag klaar is. Dan kan ik weer verder met mijn borduren, zonder tijd te verliezen aan een fietstocht. Elk nadeel heb se voordeel...

Vorig jaar heb ik Train of dreams afgemaakt en daar kon ik nu een 'reward' voor aanvragen bij HAED,
dit kan eens in de twee jaar, ongelofelijk vrijgevig.
Ik heb deze prachtige tijgers gekozen, waarbij het net geschilderde tijgertje onmiddellijk uit zijn lijst stapt.
Uiteraard kom ik voorlopig nog niet aan een nieuw borduurwerk toe, maar het is toch erg leuk om dit te hebben.

dinsdag 10 maart 2020

Schildpad zwemt weer langs

Het is al lang geleden dat ik jullie iets van mijn schildpad heb laten zien. Half oktober was het, las ik net even terug.
Op 1 januari ben ik met de schildpad weer mee gaan doen met de Challenge van een Facebook-groep.  Je maakt dan een fictieve reis rond de wereld, elk steekje telt voor een mijl. Bovendien doe ik met dit borduurwerk mee aan de uitdaging om 100 dagen lang elke dag 30 kruisjes te borduren. Die kruisjes tellen niet mee voor de reis rond de wereld, elk kruisje kan maar voor één uitdaging meetellen.
Maar zo borduur je wel lekker wat!

 Dit is de foto van 1 januari. Die heb ik bij avondlicht gemaakt, ik was toen bij mijn moeder, even gezamenlijk de kop van het jaar afbijten.

Dit is de foto van 1 maart, toch weer een heel stuk verder. Met zo'n uitdaging meedoen zorgt er beslist voor dat ik elke dag dit borduurwerk oppak om op z'n minst 30 steken te doen, maar het liefst meer. Het is dat het ook een keertje bedtijd wordt.

zondag 13 oktober 2019

Zondags borduren

Weer een bladzijde af van het gigapatroon Sea Turtle Spirit of Serendipity. Het blijft ontzettend leuk om te doen! Ik stap nu eerst over op een ander patroon, even voor de afwisseling, maar ik denk dat ik deze ook vrij snel weer in handen heb.

Even van dichtbij, dan zie je al de nuances wat beter. Dit is dus een stukje van de buik van de schildpad en wat luchtbellen in het water. 

Vandaag ben ik even echt aan het relaxen met vooral borduren. Gisteren was het kinderfeestje van jongste zoon. Hij werd 10 en vierde dat met de mannelijke helft van zijn klas. Het was een Wie is de Mol-feestje en ze hebben zich enorm vermaakt. Ik vond het ook heel erg leuk, maar voelde me 's avonds, toen iedereen weer afgeleverd was, wel afgepeigerd. Het is toch 4,5 uur met vrij drukke, opgewonden kinderen. De Mol is niet ontdekt en de kinderen vonden alle mollenacties en geheime aanwijzingen geweldig. Missie geslaagd! 
Dus na zo'n dag als gisteren, vind ik dat ik vandaag wel even een relaxdagje verdiend heb. Even in de rust, morgen begint er weer een drukke, deze week echt heel drukke, schoolweek.

Fijne zondag allemaal!

zondag 29 september 2019

Absoluut herfst

Het is absoluut herfst. Bijna onafgebroken heeft het vandaag geregend en hoewel ik het eigenlijk nog niet wil, heb ik toch de verwarming een tikje gegeven. Zelfs met een dikke trui aan had ik het nog koud.
Gelukkig had ik gisteren al alle bezigheden in huis gedaan, dus vandaag kon ik me terugtrekken met mijn borduurwerk en lekker veel doen. Ik ben wat uit de bruintinten van de buik weg nu, het wordt nu groener. Fijn, bruin is niet mijn favoriete kleur en van blauw en groen borduren word ik wat blijer.

School is nu goed bezig. Oudste zoon is nu zo gewend aan de middelbare school dat hij een hekel aan huiswerk heeft en jongste zoon is naast al zijn voetbal aan gitaar- en typelessen begonnen, dus de drukte gaat lekker door.
Jongste zoon is komend weekend jarig. Hij wordt 10 jaar, dan hebben we alleen nog maar tieners in huis. Toen ze echt klein waren, leek dat eindeloos te duren, maar uiteindelijk was dat toch best kort. Gelukkig hebben we onze hond Sherlock die zich altijd als een kleuter blijft gedragen.

zaterdag 14 september 2019

Steekje verder

De zomer ging voorbij in een swirl van warme dagen, mooie boeken, lekkere ijsjes, mooie landschappen en dorpjes in Thüringen en ook heel veel steekjes in quiltstofjes dan wel borduurwerken.
De schildpad vordert wel wat. Ik heb bijna de onderste bladzijde af, maar had even zo genoeg 
van al die donkere kleurtjes dat ik een bladzijde bovenaan erbij heb gepakt. 

Nu is het september en het schooljaar is alweer drie weken oud. Beide kinderen hebben hun eerste buikgriep achter de rug (wij zijn gespaard gebleven, gelukkig) en beide kinderen moeten nu huiswerk maken, de jongste af en toe en de oudste bijna dagelijks. Oudste gaat nu naar de middelbare school. Hij vindt het meestal leuk. Zodra hij echter kans ziet, is hij lekker in het dorp aan het spelen of met de lego aan het prutsen. Hij staat een beetje in spagaat tussen puber en kind zijn, maar gelukkig kan hij in het dorp nog lekker kind zijn. Groot worden gebeurt toch snel genoeg.

Beide jongens in de studeer aan het werk.

maandag 15 juli 2019

Serendipity in de hoek

Bladzijde 30 is af! Als je vanaf blz. 1 zou borduren, dan was het borduurwerk nu af. Ik heb niet vanaf 1 geborduurd bij deze, ik ben juist rechts bovenin begonnen, dat was bladzijde 6. Bladzijde 5, 6, 12, 18, 24 en 30 zijn nu dus af. Ik zal op zo'n 20% zijn nu. Er is dus nog een heleboel te doen. Prima!

Dit is de hele hoogte van het borduurwerk, nu ga ik met een tweede kolom verder. Ik ben gisteren al verder gegaan met bladzijde 29, terwijl we samen met de kinderen Indiana Jones and the raiders of the lost ark keken. Het is zo leuk dat ze wat ouder worden en wat meer aankunnen dan Transformers of Alvin and the Chipmunks.

Het is vakantie en we genieten volop. Ik ben zelfs met goede voornemens bezig: vanochtend naar de sportschool geweest voor een proefles spinning. Dat was echt leuk om te doen, dus ik neem een zomerabonnement, kan ik 3 maanden uitproberen of ik het echt leuk vind, ook naast school.

zaterdag 6 juli 2019

Serendipity

Weer een paginafinish voor Sea Turtle Spirit of Serendipity. Donkerder kleuren, dit gaat richting rechteronderzoek die echt heel donker is. 
Ook bijna een finish voor het schooljaar. Ik ben eraan toe. De afgelopen week was weer monsterachtig, met als hoogtepunt de diplomering die ik samen met een collega organiseerde en presenteerde. Het geeft toch wel een bepaalde kick om voor 600 mensen op het podium te staan. Maar het kost energie. Dat gecombineerd met meerdere avonden in de week weg (ben ik niet zo goed in) zorgt nu wel voor een dipje. Nog een week werken, dan is het zomervakantie. Heerlijk!


 Zo ziet het geheel eruit. Ik heb al een stukje van de volgende pagina gedaan en je ziet de rechteronderzoek. Veel donkergroen, bruintinten en zwart. Niet mijn favoriete kleuren, maar dit stukje gaat ook weer voorbij en dan zit ik weer in blauw. I'm feeling blue! Maar da's in het geval van borduren en quilten juist goed.

woensdag 12 juni 2019

Schildpad bladzijde af

Bij van die grote borduurwerken is het belangrijk ook de tussenstappen te blijven vieren. Ik heb weer een bladzijde van Serendipity af, mijn zeeschildpad. Dit is een stuk van zijn poot/vin en de kleuren vind ik prachtig!



Op school is het vandaag extra spannend: de uitslag van het eerste tijdvak. De leerlingen krijgen vanmiddag te horen of ze al dan niet geslaagd zijn. Ook ik vind dit altijd spannend. De telefoontjes dat een leerling (nog) niet geslaagd is, zijn altijd pittig. Ik hoop dat al mijn mentorleerlingen het gehaald hebben.
Mocht jouw zoon/dochter in spanning zitten over de uitslag, dan wens ik je heel veel sterkte!

maandag 13 mei 2019

Schildpad en Italië

We hebben de meivakantie in Italië doorgebracht, bij Lago d'Iseo, het Iseomeer in Noord-Italië. Het was er mooi, het was er rustig. Het was er alleen niet zo heel erg warm, maar dat is niet erg als je lekker veel wandelt.
In de ochtend deden we telkens rustig aan om na de lunch op pad te gaan. Schildpad was mee, we hebben enkele gezellige uurtjes gehad samen, vooral in de ochtend, 's avonds kaartten we meestal, nee, niet schildpad en ik: mijn mannen en ik.

Dit was ons balkon, direct aan het meer. Oudste zoon ligt in een rare kronkel te lezen, jongste is binnen aan het spelen, manlief is ook aan het lezen.

Vlakbij is het plaatsje Zone. Daar zijn heel wonderlijke aardpiramides. We konden er een wandeling omheen maken. Doordat we vroeg in het seizoen waren, was alles nog niet dichtbegroeid en we konden de piramides prachtig zien.

We hebben natuurlijk veel gelopen. Deze foto heeft jongste zoon gemaakt tijdens een wandeling langs het meer vanaf ons verblijf in Vello. Het was een bekend wandelpad, tijdens feestdagen en in het weekend stroomt heel Vello vol met allemaal Italianen die ook graag dit pad lopen of fietsen.

En als je in Italië bent, moet je uiteraard ook pizza eten. Dat was geen sinecure: wij zaten niet echt in het toeristische gedeelte en er was alleen een afhaalpizzeria in het dorp dichtbij. We zijn uiteindelijk in Iseo zelf uitgekomen waar een heel leuke pizzeria was, die tenminste ook al om 19.00 uur open ging, de meeste restaurants deden de deuren pas om 20.00 uur open en dat is voor onze Nederlandse magen toch wel laat.

 Dit is in Lovere, een dorp aan de noordkant van het meer. Dit plein ligt naast het meer en het is prachtig! We hebben een keer met de auto het hele meer rond gereden, dat is zo'n 60 km en het is ontzettend leuk om  te doen.

Jongens en rotsblokken in het water. Het heeft een magische aantrekkingskracht. We hadden geen droge kleren mee bij dit uitstapje, dus ik ben blij dat ze wat handiger worden en niet het water ingeduikeld zijn.

Deze en de vorige foto zijn gemaakt in een Archeopark ten noorden van het Iseomeer. Hier konden we huizen uit allerlei tijdperken bekijken, zelfs een grot met daarin tekeningen. Leuk om een indruk van te krijgen. We waren de enige toeristen. Het was echter niet rustig, kennelijk was het de dag voor schoolreisjes en overal waren grote Italiaanse schoolklassen. Wij waren ineens de bezienswaardigheid.

Nog een idyllisch plaatje van het meer. Ik vond het er echt prachtig. Wat ik minder leuk vond, was het Italiaanse verkeer. Misschien is het een kwestie van wennen, maar ik kan me niet indenken dat ik hier ooit zal rijden, gelukkig durfde manlief het allemaal wel aan.

Eenmaal thuis hebben we weer snel ons vijfde gezinslid opgehaald, Sherlock. Wat hadden we hem gemist!

dinsdag 9 april 2019

En we zwemmen door!

Nu de trein vertrokken is, is het tijd voor andere borduurwerken. Ik heb weer doorgeborduurd aan Sea Turtle, en een derde pagina is af, bladzijde 18, dat is de derde pagina van boven aan de rechterkant.
Ik vind de kleurtjes erg mooi.


Ik vind het zo knap van Heaven and Earth Designs dat ze een kunstwerk in kruissteek haast nog mooier laten zijn. 

vrijdag 22 maart 2019

Onder water

Na een drukke schooldag en nu een drukke, echt heel drukke werkweek, wil ik niets liever dan lekker onder water verdwijnen met mijn zeeschildpad. De kleurtjes zijn zo mooi, het is ontzettend leuk borduren. Als ik deze bladzijde klaar heb, ga ik weer verder met The train of dreams en dan zal ik die wel afmaken, vermoed ik.
Nu eerst twee wassen opvouwen, de strijk wegwerken, tussendoor eten en het liefst ook nog wat beschouwingen nakijken (er liggen 60 lange teksten op me te wachten, die VWO-examenklassen zijn een zegening). Daarna weer onder water verdwijnen, meezwemmen met mijn zeeschildpad.
Fijn weekend!