Update 1 juli

 Ik heb het grootste gedeelte van juni gedacht: ik moet nog een update voor het blog doen. Maar dan komt het er toch niet van. Het was een enorm hectische periode. De examens gaan me nooit in de koude kleren zitten, dat is zo waanzinnig veel extra werk en als tijdvak 1 er eindelijk opzit, begint tijdvak 2, waardoor ik nu eigenlijk nog steeds vermoeid ben. We hebben gisteren de uitslag van tijdvak 2 gehad en dinsdag begint tijdvak 3... Gelukkig doen er geen leerlingen van mij nog examen Nederlands, maar ik heb nog wel twee mentorleerlingen die nog bezig zijn met hun examens afronden. Corona zorgt voor een never ending examenperiode en ik merk dat ik inmiddels toch wel een beetje op ben. Dinsdag ook diplomering voor de leerlingen die al geslaagd zijn, 18 van mijn 20 mentorleerlingen zijn er al, dus ik schrijf 18 toespraken. Hoe vang je de begeleiding van een jaar of regelmatig meerdere jaren in een toespraakje van een minuut, terwijl je nog wel echt iets eigens over de leerling wilt zeggen? Ik vind het elk jaar best wel ingewikkeld.

Hidden Harbor, nu op 52,31%.

Oudste zoon kon in de afgelopen periode ook eindelijk weer hele weken naar school. Daarvoor was het telkens om de dag, waardoor de school het zo goed mogelijk heeft aangepakt. Maar de thuisdagen met het online de lessen volgen, waren lang en niet zo leuk. Oudste zoon zat zomaar weer in het ritme van elke dag op het fietsje richting school en genoot van de dagen met al zijn klasgenoten. Het is nu bijna klaar. Maandag wordt over zijn lot beslist voor het komend jaar. Hij komt op zijn doorstroomcijfer 0,02 tekort, dus hij wordt besproken in de rapportvergadering. Ik kan me niet goed indenken dat een leerling die maar één onvoldoende heeft (een 3,6 voor Frans, dat vindt hij zo verschrikkelijk, wat ik eerlijk gezegd erg goed begijp) het jaar over moet doen omdat het doorstroomcijfer net iets tekort komt, iets wat vrij gemakkelijk terug te brengen valt op de online lessen en de verminderde onderwijstijd die hij heeft gehad. Maar toch, het is de rapportvergadering, daar gebeuren weleens onvoorspelbare en onvoorstelbare dingen...

Its about time, 12,01%

Jongste zoon is de afgelopen week op kamp geweest. Niet ver weg, maar wel weg met z'n allen. Hij heeft een geweldige tijd gehad en kwam gisteren behoorlijk vermoeid thuis. Direct 3,5 uur bijgeslapen, daar was hij aan toe. Volgende week heeft hij zijn laatste week basisschool met op dinsdag de première van de film die ze met z'n allen hebben gemaakt. Hij heeft zin in de middelbare school. Ik vind 'm nog zo'n ukkie, maar dat komt ook door zijn broer die inmiddels richting de 1,80 m loopt. Hij zal vast niet opvallen tussen de andere brugpiepers. 

Sea turtle Spirit of Serendipity, 58%

Onze vakantie naar Schotland gaat voor de tweede keer niet door. Schotland zit nog steeds op slot en de huisjeseigenaren wilden op een gegeven moment de reservering annuleren omdat we er toch niet heen konden, zo konden zij de huisjes opnieuw verhuren - aan Schotten. Ik vind het erg jammer, had graag dit jaar weer echt iets ondernomen, maar het zit er gewoon nog niet in.

De cijfers zijn wel goed, mondkapjes hoeven haast nergens meer, behalve op school en in het OV en we zijn gisteren voor het eerst sinds een jaar weer uit eten geweest. 

We gaan een week kamperen in Duitsland, vlak over de grens bij Coevorden. Daarna snel weer naar huis voor onze tweede vaccinatie. Daarna gaan we nog wat stedentrips doen in Nederland. Ook in Nederland heb je verschrikkelijk mooie steden. En nu de musea weer open zijn, kunnen we ook nog even gebruik maken van onze museumjaarkaart. 

Mysterieproject, 0,86% Weet iemand trouwens al welke HAED dit is?

Ik kan de dagen nu aftellen. Ik heb zo veel zin in weer wat meer zelfbeschikking over mijn tijd. En ik wil zo veel boeken lezen en zo veel borduren en het huis weer helemaal in orde hebben en... en... Eerst maar gewoon weer eens uitrusten. Misschien een etappe of 2 van het Pieterpad lopen. Wat procenten van elk borduurwerk doen.

Rood. 13,64%

Update 1 mei

 Time flies when you're having fun! Maar ook als je het gewoon vrij druk hebt. De afgelopen weken stonden in het teken van het afronden van het schoolexamen op school. Met twee examenklassen en twintig mentorleerlingen in de examenklas heeft me dat wel bezig gehouden. 

Maar gelukkig is het de meeste avonden gelukt om toch weer lekker wat steekjes te zetten. Hierbij mijn werkjes!

Mijn schildpad heeft nu 57,7% van z'n steekjes. Er komt nog een heleboel water aan, maar binnenkort kijkt het beestje me ook aan.

Aan 'Its about time' heb ik niet zo veel gedaan, maar het blijft een prettig werkje om er even bij te pakken. Ik weet dat dit een langetermijnproject is, het gaat niet om het afkrijgen, maar gewoon lekker om het eraan werken. 11,34% nu.

'Hidden harbor', een plaatjes waar ik volgens mij best zou willen wonen. Ik heb bijna een pagina bovenaan af! Daarna begin ik weer een nieuwe kolom onderaan. Hier zit nu 45,83% in.

Dan zou het klaar moeten zijn. Ik had drie werkjes waarmee ik bezig was.

Had, ja. Ik heb toegegeven. Big time.

Dit is mijn nieuwste aanwinst. Het is een zogenaamde supersize, wat betekent dat er ongelofelijk veel steekjes inzitten en ik niet verwacht dit in de komende 15-20 jaar af te ronden. Hoezo commitment?!

De 4279 kruisjes die er tot dusver inzitten zijn 0,6% van het totaal. Do the math... 

Ik ga op een later moment meer over dit idiote project vertellen, maar geloof me, ik geniet er enorm van!

Dit is trouwens op 20 count easycount aida, met twee draadjes.

En als je dan toch al toegegeven hebt, kun je het ook beter goed doen. Dit is met 1 draadje op 20 count rustico aida en het borduurt heerlijk simpel. Dit is dmc 115, daar zit kleurverloop in het garen, dus dat leuke effect ontstaat helemaal vanzelf. Ook hier nog even geen totaalplaatje, je ziet wel waar het heen gaat!

Nu is het meivakantie. Wat een zaligheid! 16 dagen voor mezelf en voor ons gezin. Manlief en ik gaan er ook nog een paar dagen op uit terwijl mijn moeder hier is met de kinderen en huisdieren. Ik heb er enorm veel zin in. Lekker veel lopen - als het weer wat meezit - en gewoon even weg zijn. Maar uiteraard gaat er een borduurwerkje mee en misschien ook wel twee.

Its about time februari

 In februari heb ik weer aardig wat gedaan aan Its about time. Het blijft een leuk werk, maar het is zo ontzettend groot!

Even wat betreft de statistiekjes: ik heb 5389 steekjes gedaan, dat zijn dus bijna 54 hokjes van 10 bij 10. Ik was op 9,29% en nu op 11,09%, ach ja, het schiet op! ;)

Dit was de vorige foto:

Verder ging februari in grote lijnen zoals januari. Nog steeds lock down, nog steeds voor mij alleen de examenleerlingen op school, nog steeds online onderwijs voor oudste, maar jongste zit in groep 8 van de basisschool en hij mocht wel weer naar school. 

De moeder van een vriendin van mij is overleden aan corona. Dan komt het toch wel weer even erg dichtbij. Ze had wel een ziektegeschiedenis, maar ze was nog helemaal niet zo oud. 

En nu in maart gaan we weer met meer leerlingen op school starten. We hebben al alle examenklassers op school en om en om de helft van de andere leerlingen, wat betekent dat we met zo'n 450 leerlingen en alle docenten op school zijn. Dat lijken me meer dan voldoende contacten. 

Maar ondanks alle risico's vind ik het heerlijk om alle leerlingen weer echt te zien. 

Nieuw jaar en de stand van zaken

 Het nieuwe jaar start voor mij vaak met een retraite bij mijn moeder en dan handwerken we, dagenlang. Dat geeft direct een prachtig moment om even de stand van zaken voor mijn borduurwerken te laten zien, want ik ben nogal trouweloos geweest in het bloggen, sorry...

Het is natuurlijk ook een gek jaar, waarin aan de ene kant meer ruimte ontstaat voor handwerken omdat er zo veel anders niet mag. Maar aan de andere kant kosten veel gewone dingen, ook in het werk, meer energie en meer aandacht, waardoor ik 's avonds niet alleen gefocust ben op lekker borduren, maar ook op wat er nu weer in het nieuws komt, of hoe ik de lessen nu weer ga doen (de combinatie van afstand- en live onderwijs). Komende week hebben mijn kinderen thuis les, maar manlief en ik gaan naar het werk om onze examenklassen live les te geven. Tussendoor zoveel mogelijk naar huis. De jongste zit in groep 8, dus van noodopvang wil ik liever ook geen gebruik maken, we proberen nu eerst hoe het zo gaat.

Als eerste mijn schildpad, Sea Turtle Spirit of Serendipity. Inmiddels ben ik over de helft, hoera!

Dan mijn draakje, corona-projectje. Dit is Lil Dragonz Wind, hier heb ik 75% in zitten. Dit is sowieso het eerste werkje dat afkomt, het is natuurlijk ook het kleinst, dit is een mini en het is niet vullend borduurwerk, je blijft hierbij ook achtergrond zien.

Dan de huisjes, Hidden Harbor. Daarmee ben ik op 39%. Dit is ontzettend leuk borduren, maar ook intensief omdat er zoveel kleurwisselingen in zitten. Erg veel confetti dus, kleurtjes waarmee ik maar enkele steken hoef te doen en dan alweer een andere kleur.

En dan tot slot mijn klok, Its about time. Dit is een enorm geval, waar nog maar 9% in zit, dus dit borduurwerk blijft nog jaren bij me. Prima!

Maar zoals ik al zei, hebben mijn moeder en ik nu een soort borduurretraite. Heerlijk veel handwerken, hoewel we gisteren ook braaf anderhalf uur in het bos gewandeld hebben. 

Dit is de toestand op tafel: twee laptops met Pattern Keeper (mijn moeder is ook óm) en meerdere bakken borduurgaren. De borduurwerken zelf lagen net even op de tafel voor om gefotografeerd te worden.

En dit is dan mijn moeders borduurwerk: Coming to Room. Prachtig vind ik deze ook! Ze is nu op 25,6%, dus nog lekker veel borduursteekjes te gaan.

Ik wens jullie een handwerkrijk, gezond en gelukkig nieuwjaar!

Getting Stitch Done

De uitdaging: binnen 5 maanden anderhalve pagina van een regulier patroon. Dat is gelukt, Getting stitch done is done, in zo'n 2,5 maand ook nog.
Ik heb 12932 steekjes aan dit borduurwerk gedaan sinds 1 februari.
De uitdagingen worden georganiseerd binnen een internationale Facebook-groep en het stimuleert wel om de aandacht te richten op iets.

Even een close-upje van de klok, die vind ik zo leuk!

Zo zag het borduurwerk eruit aan het begin van de uitdaging, dus de hoeveelheid borduursel is verdubbeld. Hoera! Nu nog heel veel steekjes te gaan, maar het gaat ook niet om de aankomst, maar gewoon om het heerlijk bezig zijn en dat doe ik beslist!

Its about time

Its about time heeft weer 5000 steekjes erbij gekregen in februari. Dat is best leuk, dat zijn toch 50 blokjes van het patroon. Maar als je bedenkt dat het hele patroon 296100 steekjes heeft, dan stelt het nog niet zo gek veel voor. Gewoon lekker doorborduren, elk steekje is er één, het gaat om de reis en niet om de aankomst en dat is allemaal waar.

En ever ter vergelijking mijn startpunt op 1 februari.

Wel weer eens tijd

Oeps, alweer vakantie en nu neem ik pas weer eens tijd wat te schrijven en te laten zien.

Zo zag 'It's about time' eruit toen ik het borduurwerk 1 februari weer oppakte. Nu de uitdaging: hoe snel kan ik 1,5 pagina borduren? 

 Het vogeltje wordt al zichtbaar. Leuk!

Dit is vandaag. Terwijl manlief en jongste zoon van Barcelona genieten, heb ik lekker veel borduurtijd. Het vogeltje staat er voor de helft op en ik ga zo starten aan het dak van de koekoeksklok. Is dit trouwens een koekoek, dit vogeltje, dat dat stiekem ontsnapt is?

Wel weer eens tijd

Het is wel weer eens tijd voor 'It's about time', de andere HAED waar ik mee bezig ben. Ik had er in de zomer voor het laatst aan gewerkt, dus het mocht echt wel weer eens.
Deze kleuren zijn zo anders dan de Zeeschildpad, waardoor het een erg leuke afwisseling is.

Een andere mooie afwisseling van ons plattelandsgebeuren was ons bezoekje aan Zwolle gisteren. Ik ken Zwolle wel een beetje, maar was nog niet eerder als toerist die kant op gegaan en het is me beslist niet tegengevallen. Er zijn erg mooie oude gebouwen, zoals de Sassenpoort hierboven, die aan het eind van middeleeuwen gebouwd is.

Uiteraard vinden mijn jongens het kanon interessanter dan de architectuur.

De grachten van Zwolle zijn ook fantastisch, zeker in combinatie met die stadsmuur.

 We bezochten museum De Fundatie, waar ik vooral onder de indruk was van de tentoonstelling 'Gedroomde paradijzen' van Jeroen Krabbé.

 Dit vonden mijn zonen de mooiste, en dat snap ik helemaal met die blauw- en paarstinten, daar zou ik meestal ook voor kiezen. Maar voor mij sprong deze eruit:

Ik vind deze zo warm, maar ook het contrast van het koele water en de warme tint van de lucht is prachtig.

Het uitzicht vanuit het soort ei op het dak van het museum is beslist de moeite waard.

Toen op naar 'Waanders in De Broeren', een grote boekhandel in een kerk. Hier zou ik uren kunnen ronddwalen. Maar omdat op een gegeven moment onze magen weer wat anders wilden, sloten we de dag in stijl af:

Heerlijke gerechten bij Thais restaurant BaiYok. Het was om 5 uur al druk, onze -gewoon-voor-de-zekerheid-reservering bleek noodzakelijk. Ik kan me niet herinneren dat ik zo lekker heb gegeten. Ik heb dus nu een nieuw favoriet restaurant en hoop hier nog vaak te komen! 

It's about time, 80 en 100

Vlak voordat we naar Italië vertrokken kon ik deze nog inleveren bij de Facebookgroep. 80 dagen waarin ik per 20 dagen in ieder geval 200 kruisjes gemaakt heb.

In Italië heb ik aan de Seaturtle geborduurd, maar omdat we bijna twee weken weg waren, moest ik daarna nog opschieten om de uitdaging voor It's about time ook voor elkaar te krijgen. En het is wel weer gelukt. Het is een leuk borduurwerk, heel anders van kleur dan ik meestal doe en geen grote vlakken. Da's mooi, want daar vind ik heel weinig aan.

Ik ben nu ook bezig met een pittig klusje: de eindexamens nakijken. De eerste 30 vind ik altijd wel leuk, maar daarna komt er nog een klas. Het gaat allemaal wel voorbij en ooit zal ik weer wat meer tijd hebben. Met Hemelvaart waarschijnlijk. De mannen gaan een eind fietsen en dan heb ik het huis voor mezelf. Dan is het nakijkwerk hopelijk gedaan (ik weet even niet precies hoe het met de tweede correctie zit...) en mag ik weer genieten van wat handwerktijd. Italië lijkt alweer veel langer dan twee weken geleden, maar gelukkig komt de zomervakantie ook wel weer snel.

Het is wel tijd...

Het is wel tijd om te bekennen dat ik ook nu nog niet aan één borduurwerk werk.
In de twaalf dagen rond Kerst, was er iemand in Amerika die bedacht dat je ook twaalf nieuwe borduurwerken kon starten. En die iemand deed dat ook en met haar vele anderen.
Ik deed in de light versie mee: ik startte wel wat nieuws. Dit is It's about time van Ciro Marchetti. Hij is een geweldige artiest die prachtige dingen doet op een digitale manier.

 Binnen de Nederlandse HAED-facebookgroep loopt weer een andere uitdaging, waarbij je elke 20 dagen in ieder geval 200 steekjes aan een borduurwerk probeert te doen. Dit is na de eerste 20 dagen.

En na 40 dagen.

En na 60.

Dit is wel een leuke manier om verschillende borduurwerken wel allemaal aandacht te geven. En deze is zo leuk naast al dat blauw van Sea Turtle. 

Dus, het is weer tijd (!) om lekker aan dit werkje te borduren en eens te kijken hoeveel steken ik voor dag 80 toe kan voegen.