De trein is terug!

De Train of Dreams is terug! Vorige week kreeg ik een telefoontje van de handwerkwinkel dat de lijstenmaker klaar was. We zaten in Italië, maar zodra ik gelegenheid had (en de auto, het past niet in de fietstas) heb ik het opgehaald. Dat was vanmiddag.
Ik ben zo blij met de trein! Het blauw van de lijst past qua tint heel mooi bij het blauw in het borduurwerk. Ik heb er veel blauwe lijsten langs gehad, maar dit was de enige waar ik echt heel blij van werd. Nu genieten en ondertussen lekker verder borduren aan nieuwe dromen!

De Train of dreams heeft het station bereikt!

Klik voor vergrote foto

Vandaag heb ik Train of Dreams naar de lijstenmaker gebracht. Er komt een mooi blauw lijstje omheen. Wordt vast heel leuk! Het is wel heel gek om je kindje zo af te staan ;)
Ik heb er met tussenpozen (eentje zelfs van 5 jaar!) 9 jaar aan gewerkt. Ik startte in mei 2010 en nu in april 2019 is het werk eindelijk af.
Ik ben er heel blij mee en kan haast niet wachten tot de lijstenmaker klaar is!

Nog zo'n 3000 kruisjes te gaan!

Het eindstation is in zicht voor deze Train of Dreams. Wat zal ik 'm gaan missen al hij af is, heel aangenaam gezelschap geweest de afgelopen maanden!
Klik op de foto om 'm wat groter in beeld te krijgen, juist de details zijn zo leuk!

Weekje verder

Weekend! Ik kan weer lekker veel borduren en hoop weer flink wat kruisjes te kunnen maken. Ik ga ook weer flink wat kilometers maken, dit keer lopend, mee met de scouting van Oudste Zoon. Een wandeling van maar liefs 15 km, vooropgesteld dat we de weg niet kwijt raken. Van andere scouts hoorde ik al dat de juiste route vinden ook voor padvinders niet zo eenvoudig is en dat het eindpunt vaak vanaf de niet gepland kant benaderd wordt. We gaan het zien. Vanavond niet te laat op bed, morgen wandelschoenen aan en een lekker lunchpakket mee en eens kijken hoe mijn zoon met z'n scoutvriendjes optrekt. Dan lukt vast ook die 15 km best, al weet ik dat ik er lopend heel wat langer over doe dan bordurend....

Reis om de wereld in kruissteek

Via een groep op Facebook doe ik mee aan een challenge waarbij je de kilometers die in Jules Vernes boek gereisd werden, als kruissteekje nadoet. Elke kilometer een steekje. En da's leuk. De route tussen twee plaatsen wordt een leg genoemd en zo krijg je telkens weer een nieuw doel.
De bedoeling is om in één jaar de reis in kruissteek af te leggen. Je werkt voor deze uitdaging aan één borduurwerk, wat als voordeel heeft dat je wat meer verbonden bent met een enkel werk. Ik borduur ook wel aan andere patronen, maar die kruisjes tellen niet mee.

De reis begon op 1 januari en ik zal hieronder de tussenstanden eens laten zien. Ik ben vanochtend in kruissteek aangekomen in Calcutta (India) en ben nu alweer aan het verder borduren naar de volgende bestemming ;)

De voorjaarsvakantie zit er ook alweer bijna op. Het was een leuke week, met een fietstocht rondom het Tjeukemeer (ruim 50 km, spierpijn!), lunchdates met vriendinnen en met de kinderen voordat we naar de bioscoop gingen, een heerlijk etentje bij mijn favoriete restaurant en gisteren een vegan high tea met lieve collega's bij Spinoza in Leeuwarden. Ontzettend lekker, ik heb geen moment ook maar iets gemist en alleen maar genoten. Wel veel gegeten als ik zo het rijtje zie. Maar ook wel actief geweest, veel van de etentjes werden omlijst door een fietstochtje, ik probeer toch zo veel mogelijk fietsend af te leggen uit milieu-overwegingen. Een ander duurzaam puntje waren de zonnepanelen die deze week geplaatst zijn op ons dak. Het is zo leuk om op een app je 'opbrengst' aan elektriciteit te zien. Ik kijk uit naar de zonnige dagen die dit weekend ons gaan brengen!
Uiteraard heb ik ook veel gelezen (Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer, wauw!) en geborduurd en films gekeken met vooral jongste zoon (Harry Potter 5 en 6 en dit weekend volgen nog 7 en 8). Al met al dus een heerlijke vakantie waarin ik weer goed wat energie heb opgedaan om de drukke laatste maanden voor de examenklassers goed aan te kunnen.
Fijn weekend allemaal en geniet van het zonnetje! Het voorjaar komt eraan!

Wonderlijke witte wereld

Er is buiten nog maar weinig kleur over. De tuin is grotendeels wit (ben zo dankbaar voor die struik die groen blijft, ondanks alles), de lucht is wit, het gras is wit. 

Dinsdagmiddag begon het te sneeuwen en binnen een paar uur was het uitzicht compleet veranderd. Ik was op mijn werk en moest terug met de auto, wat ik doodeng vond. Het was ontzettend glad geworden en ik heb een aantal keer de ABS getest. Prachtig dat die het doet, maar nog steeds glibberde de auto in de bochten en ik ben bijna stapvoets richting dorp gereden. Wat fijn dat dat een lange rechte weg is! 

Thuis trof ik kinderen die in de sneeuw aan het spelen waren. Gelukkig overtreft verse sneeuw de Playstation. 

Maar zo'n koude, witte wereld wakkert mijn behoefte aan kleur nog sterker aan. Dus in de avonduren wikkel ik mezelf in een quilt en dan vier ik mijn borduurfeestje. Heerlijk al die kruissteekjes. 

De trein groeit lekker door. Dit is het laatste wagonnetje, waarin nu eens geen koekjes, maar gewoon ons zonnestelsel meegevoerd wordt. In de trein van dromen kan het allemaal!

Appreciate a dragon day

 Het blijkt vandaag Appreciate a dragon day te zijn. Dus mijn draakje uit Train of Dreams mag even schitteren. Dit borduurwerk is in fikse vaart het nieuwe jaar met mij ingereden en één van mijn goede voornemens is dan ook de trein in 2019 af te ronden.

Ik doe mee aan meerdere challenges / uitdagingen op Facebook, waardoor ik toch elke dag weer wat steekjes zet. Het is zo leuk om dit werk te zien groeien! Er ligt ook een tweede draakje te slapen. Zijn horloge is nog niet af, dus het is nog niet helemaal duidelijk wanneer hij wakker wordt.

Dit is het hele plaatje nu. Ik moet nog één hele bladzijde en twee halve en dan is het af.
Ik had niet gedacht dat ik in 2018 weer zo besmet zou worden door het borduurvirus, maar het is zo. Sinds de zomervakantie heb ik nog nauwelijks gequilt en dagelijks geborduurd. Het is niet erg, het is geen aangenomen werk, ik moet vooral doen waar ik zin in heb.

Maar het borduurvirus blijkt wel zeer besmettelijk. Ook mijn moeder is weer fanatiek aan het borduren en begint aan het eind van haar Nature's Home Afghan te komen. Een paar dagen geleden werd ze hals over de kop verliefd op een patroon van Heaven and Earth, Coming to Room van Jan Krasny. Hij is prachtig, ik snap het helemaal. Ik hoop dat ze net zo veel plezier aan het borduren van deze patronen gaat krijgen als ik!

Bladzijde af

 Sinds ik de Facebook Challenge 100 days stitching a HAED ontdekte, midden augustus, heb ik elke dag aan dit borduurwerk gewerkt. En dat werpt z'n vruchten af. Vandaag heb ik -tussen de nakijkbezigheden door, het is toetsweek op school- weer een bladzijde af. Dat is veel minder dan de witte lijn aangeeft, rechts van de witte streep is namelijk wat ik sinds mijn begin van de 100 dagen uitdaging heb gedaan. En da's best een boel. Ik zit nu op 80 dagen, dus ik heb nog eventjes te gaan. De officiële is al geëindigd, maar voor mezelf borduur ik nog door. Het geeft toch een stukje motivatie!

Hier is het laatste stuk in close up. Je ziet het wagentje met de koekjes, een half wagentje met een slapend draakje, nu alleen nog maar een drakenstaartje. Maar het pronkstuk is toch wel het huisje. Ik denk dat het een koekoeksklok is en dat het ijzergedeelte achter de wagonnetjes zit, want ik zie toch echt een vogeltje in het huisje zitten! Je ziet ook overal nog de sterretjes die uit het wagonnetje voor de koekjes ontsnappen. Die zorgen trouwens voor behoorlijk wat confettisteekjes, maar als je dat niet wilt, dan moet je misschien wel niet aan een HAED beginnen. 

Heerlijke verjaardag

Een paar dagen geleden kreeg ik van een bedrijf per mail de vraag of ik voor mijn verjaardag een knalfuif wilde, gewoon een feestje of een dag waarop je het lekker allemaal zelf mag weten. Ik kies altijd voor dat laatste. Een knalfuif is echt niet aan me besteed, feestjes vind ik leuk, maar hoeven niet voor mezelf te zijn -stiekem is het ook gewoon een bende werk- en een dagje voor mezelf vind ik juist ontzettend lekker. Een dagje waarop ik zonder schuldgevoel kan doen wat ik leuk vind.

Het is geen hele dag geworden, maar toevallig valt mijn verjaardag wel op een dag dat ik pas 's middags op mijn werk hoef te zijn. Ik heb met opzet ook geen andere afspraken gepland, waardoor ik de hele ochtend voor mezelf heb. En dan is het natuurlijk borduurtijd! Ik heb aan Train of dreams gewerkt en nu ben ik met Spirit of Serendipity bezig. Ik ben beslist niet 'feeling blue', want van al die blauwe kleurtjes word ik juist erg vrolijk.

Vanavond gaan we met het gezin gourmetten. Dat is altijd leuk en gezellig en zo gaat m'n verjaardag niet ongemerkt voorbij, want dat is toch ook niet zo leuk. Maar hoe de ochtend tot nu toe verloopt, vind ik best wel heel erg fijn.

Nazomeren

25 graden Celsius, een lekker briesje, een koude Radler en mijn borduurwerk... Wat een heerlijke zaterdagmiddag! Terwijl manlief zich in het zweet werkt in de tuin - vindt-ie leuk -, de kinderen lief aan het spelen zijn - toch echt wel vijf minuten achter elkaar! - , zit ik op het loungebankje te borduren. Het is 13 oktober, maar het lijkt wel zomer. Zo'n zonnige vrije middag voelt dan echt als een cadeautje waarvan je volop genieten moet en daar ben ik dan ook hard mee bezig.

De train of dreams heeft alweer een half wagonnetje erbij, een groene, waarin volgende week een drakenstaartje te zien zal zijn. Het borduren gaat lekker! Natuurlijk zou ik ook kunnen quilten, maar op dit moment heb ik meer zin in borduren en aangezien het mijn hobby is en geen werk, moet ik maar gewoon doen waar ik zin in heb, toch?

De 100 days HAED (Heaven And Earth Design) Challenge die ik op Facebook volgde, is nu afgelopen, maar ik borduur lekker door. Ik was toch veel te laat begonnen, dus het kan ook nog wel even door. Volgende week maandag start er een nieuwe Challenge, 21 dagen, waarbij je zelf je uitdagingen kiest. De mijne zijn elke dag borduren (haalbaar, erg gemakkelijk) en deze kolom afmaken, dus praktisch vol borduren wat je nu aan stof op de foto ziet (ietsje gecompliceerder, maar we gaan het zien).

Wat de zaken ook nog iets complexer maakt, is dat ik bezweken ben voor nog een borduurwerk. Ja, oeps, ik weet het, schaam me diep. Ter verdediging: ik ben echt niet de ergste borduurster, er zijn mensen die wel aan 18 borduurwerken tegelijkertijd bezig zijn. Ik ben gevallen voor dit borduurwerk vanwege de kleuren, prachtige tinten blauw en groen. Het meeste DMC had ik al, ik hoefde van de 90 kleurtjes nog maar 9 kleuren te kopen, de rest had ik al in voorraad. De eerste kruisjes zijn gezet! Later deze week laat ik jullie zien waarvoor ik bezweken ben.
Ooit komt het allemaal af, vast! En anders laat ik me toch een erfenis na!

Stitching bug

Ik heb een nieuw huisdier.
Een stitching bug, zo noemen ze die borduurverslaving op de Facebookpagina's van borduurliefhebbers.
Hij is heel lief, maar soms ook best dwingend.
Eigenlijk moet ik dan stofzuigen, maar mijn borduurwerk lonkt dan naar me.
Eigenlijk moet ik dan wat lessen voorbereiden, maar ach, ik weet het ook wel goed genoeg, dus toch nog maar een paar steekjes.
Eigenlijk zou ik moeten slapen, maar ik wil nog zo graag dat draadje en dat kleurtje en die steekjes...
Stitching bug!!!

Tussen de lessen, het huishouden, het kinderfeestje van jongste (hij is nu 9!) en het brengen en halen naar en van scouting en/of voetbal, de tuin, het uitlaten van de hond (mijn andere geliefde huisdier) en alle andere zaken die ik moet doen, lukt het me toch altijd best wel goed om wat aandacht aan die stitching bug te besteden. Hij is heel tevreden en goed doorvoed ;)

Ik ben nu 49 dagen bezig met dagelijks borduren aan The train of dreams. Ik vind het heerlijk! Elke avond ga ik aan tafel zitten, met een serie van Netflix of een luisterboek (net 'De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden' gelezen geluisterd. Geniaal.), zodat ik heerlijk ontspannen mijn kruissteekjes zet.
Dit weekend hadden we gisteren eerst Dantes verjaardag met direct zijn kinderfeestje. Was wel even pittig. Ik was tot 14.00 uur aan het werk (vier lessen, dus zo'n 120 leerlingen gezien), daarna om half 4 het kinderfeestje waarbij acht 9-jarige jongetjes een misdaad gingen oplossen, tussendoor door het huis denderden en het feestje afsloten met hotdogs bij de vuurkorf en marshmallows die ook wel eens net te ver geroosterd werden of gewoon vlam vatten.
Vandaag bestond uit 's ochtends het huishouden en nu 's middags lekker in de rust met borduurwerk en een kletsende moeder, die sinds gisteren bij ons is. Morgenmiddag komt de familie op verjaardagsvisite. En dan maandag begint het werk weer.

Close-up

Het is dus een heel gezellig druk weekend, Dan ben ik wel heel blij dat mijn moeder ook van handwerken houdt en dat we tussendoor samen aan tafel zitten met een handwerkje en een pot thee.
Ook zij heeft zo'n stitching bug en met z'n 'viertjes' hebben we het zeer goed!

Steekje los?

Dit weekend zette ik de laatste steekjes van een kolom bladzijden. Jee!!! Ik ben alweer met heel veel plezier aan de volgende pagina begonnen. Wat maf dat je zo blij van die steekjes kunt worden. Je zou haast denken dat er een steekje bij me los zit, maar nee, alle steekjes zitten keurig vast en ook in mijn hoofd wordt het juist heerlijk geordend van al die kleurtjes en van het repeterende handwerk. Het is een heerlijk tegenwicht voor het hoofdwerk waar ik overdag mee bezig ben. Even alleen maar ik en mijn stof, naald en draadjes, in plaats van elk uur weer 30+ leerlingen die allemaal iets willen of juist niet. Ik heb heerlijk werk, maar vermoeiend en inspannend is het wel. Daarom ben ik in de avonduren gewoon met wat rustigs bezig en voel ik absoluut geen behoefte tot bungeejumpen of parachutespringen in mijn vrije tijd ;)

Handwerk is ook werken!

De trein van school is weer op volle vaart, maar gelukkig vind ik in de avonden en in de weekenden nog voldoende tijd om elke dag mijn steekjes te zetten. Ik zit voor mezelf met de uitdaging nu op 28 dagen, wat toch maar mooi 4 weken zijn!

Hier voor de lol wat close-ups zodat de vorderingen goed te volgen zijn. De foto van vandaag is van vanochtend, ik heb er nu alweer heel wat steekjes bij, zo'n zaterdag is heerlijk!

's Ochtends is het even druk: Jongste Zoon heeft dan altijd een voetbalwedstrijd waar hij met mijn man naar toe gaat. De drukte voor mij ligt in het op tijd een lekker ontbijtje serveren en ervoor zorgen dat hij in zijn voetbaloutfit klaar zit. Oudste Zoon heeft scouting op zaterdag en normaal gesproken breng ik hem daarheen (half uur heen, half uur terug, voor het ophalen hetzelfde verhaal, dus da's twee uur fietsen), maar vandaag was de voetbalwedstrijd laat, en sloten de tijden dusdanig perfect op elkaar aan dat Oudste Zoon met de auto bij scouting afgezet kon worden, Manlief en Jongste zoon door konden naar de voetbalwedstrijd en na afloop konden ze precies weer Oudste zoon oppikken. Ik had zomaar drie uur alleen op de zaterdagochtend: een onverwachtse luxe!

"Ga maar goed aan het werk!" zei mijn man met een knipoog toen hij de deur achter hem en onze zonen dichttrok. Ik moest lachen. Tuurlijk, ik zou goed aan mijn borduurwerk!

Twee uurtjes heerlijke, luxe borduurtijd.

Daarna heb ik natuurlijk nog wel even het huis goed opgeruimd, gestofzuigd en een was opgehangen zodat het leek alsof ik heel druk was geweest. Manlief weet wel beter, maar ik voel me dan wat minder schuldig over zo'n luxe handwerkochtend. Moet ik eigenlijk helemaal niet doen. Want wij weten het allemaal: 

HANDWERK IS OOK WERKEN! ;)

'Train of dreams' gaat als een trein!

Op Facebook is een groep met de uitdaging om 100 dagen lang aan je borduurwerk van Heaven and Earth Designs te werken. Jammer genoeg ontdekte ik die te laat waardoor ik niet meer aan de uitdaging kon meedoen, maar de groep is wel zo inspirerend met alle borduurfoto's dat ik mijn 'Train of dreams' opgepakt heb en hieraan borduur op het moment. Doordat het nog vakantie is, heb ik ook lekker veel borduurtijd en je ziet hier de dagelijkse voortgang die ik met foto's bijhoud in een album bij de 100-dagen-HAED-groep. Ik zit nu op dag 8, dus ik heb nog heel wat te gaan, maar dat is uiteraard geen probleem. Het is ook al goed als je ook maar één kruisje gedaan hebt, wat op sommige dagen ook echt wel het geval zal zijn.

We hebben nog één week vakantie. Nog één week waarin mijn agenda vrijwel leeg is. Heerlijk!

Daarna gaat het direct heftig van start: de eerste maandag is de opening van het jaar en daarna een vergadering van de vakgroep. Hier zal ik het grootste deel van de dag mee bezig zijn, maar ondertussen hebben ook de jongens hun eerste schooldag en wil ik er ook graag voor hen zijn om hun verhalen over de nieuwe juf en meester te horen. Nog even kijken hoe ik dit opvang. 's Avonds heb ik een vergadering van de kerk waarbij ik moet notuleren. 

De volgende dag is het introductieprogramma van het mentoraat, nog geen idee waar ik naar toe moet, maar dat zal ook weer een groot deel van de dag zijn. Dit vind ik altijd pittige dingen, omdat je er gewoon verwacht wordt, ook al werk je officieel niet die dag, of werk je niet de hele dag. Officieel werk ik komend jaar op maandagochtend, dinsdagmiddag en donderdag en vrijdag de hele dag, maar in de introductiedagen wordt er meer van je verwacht.

Woensdag is dan een vrije dag en dan kan ik even bijkomen. De lessen beginnen dan, maar als het goed is, staan er in mijn rooster geen lessen voor die dag. Zeker weten doe ik dit pas als ik mijn lesrooster krijg, hopelijk is dat een beetje snel in de komende week! Ik kijk graag vooruit, ik houd van plannen en daarbij heb ik wel dat rooster nodig. 

Nu eerst maar gewoon loslaten, school duurt nog even, nu maar gewoon plannen welke kleur ik nu eerst ga doen in 'Train of dreams' en bedenken welk koekje ik bij de koffie wil. 

Volgens mij is er nog citroencake... Heerlijke plannen.

Nieuw thuis

We zijn verhuisd! Inmiddels is de verhuizing twee weken achter de rug en steeds meer spulletjes beginnen hun vaste plekje te vinden. Ik ben dol op het huis. Het is ruim, aan de rand van een dorp en dichtbij onze oude woonplaats zodat we nog van alle voorzieningen daar gemakkelijk gebruik kunnen maken.  

Als ik een vrij momentje heb, ben ik in de tuin te vinden om te genieten van dit uitzicht. De koeien staan vandaag vrij ver weg, maar normaal gesproken kan ik ook van hen genieten. De boer beloofde wel binnenkort te gaan gieren, dus dan maken we kennis met een andere kant van het platteland ;)
Maar heel veel vrije momentjes heb ik nog niet gehad. We hebben hard gewerkt om van dit huis echt ons plekje te maken, wat volgens mij al heel aardig gelukt is.

Vandaag kwam ik toe aan het uitpakken van deze doos: hier zit het merendeel van mijn quiltstoffen en aanverwante spulletjes in. In de dekenkist heb ik de quilts en de quilts in wording vervoerd. Ik pak deze stoffen eerst weer in de ladekast waarin ik ze in het oude huis ook bewaarde. Maar wellicht moeten ze binnenkort weer verhuizen. Manlief is in gesprek met iemand die een boekenkast op maat voor ons gaat maken, en het hoekgedeelte wordt voor mijn lapjes. De boekenkast komt in een andere kamer beneden, we hebben nu een heuse bibliotheek/studeerkamer, wat betekent dat er vier boekenkasten niet meer in de woonkamer staan. En dat is best wel even wennen!

De afgelopen dagen heb ik weer wat voorzichtige steekjes gedaan. Borduursteekjes, nog geen quilt-, op een of andere manier is daar in mijn hoofd nog geen ruimte voor. Het duurde even voordat ik dit borduurwerk in een doos gevonden had, maar nu ben ik er weer heerlijk mee bezig.

Dit is het plaatje tot zo ver, maar het borduurwerk is nog veel groter.
Langzaamaan zal ik steeds meer tijd hebben om aan hobby's te besteden. Nu moet ik van mezelf eerst nog even nuttig aan de slag voordat ik weer de tuin in mag, nog even kiezen of dat met boek of met borduurwerk gaat zijn.
Nog een fijn weekend allemaal!

Ik doe wel door, hoor!

De AWS, waarvan ik het vierde blok aan het doorpitten ben.

Het jaar is alweer een stukje gevorderd en ik heb nog maar bar weinig op mijn blog geschreven. Niet goed, niet leuk. Ik probeer hier verbetering in te brengen, maar durf nog even niets te beloven. Het is op mijn werk erg druk doordat ik nog steeds fulltime werk om mijn leidinggevende te vervangen. Dus ik heb lessen voor drie dagen en teamleiderstaken voor twee dagen naast elkaar en door elkaar heen lopen en dat wordt af en toe best wel druk in mijn hoofd. Ik geniet er wel van. Ik vind dit andersoortige werk ook ontzettend leuk en vind het mooi om die lijnen te zien die er binnen de organisatie van een school bestaan en daar ook nog iets van invloed op te hebben. Ik doe mijn best om mijn avonden zo vrij mogelijk te houden. Ik heb wel geleerd dat ik in de avonden tot mezelf moet komen met het liefst naald en draad, op die manier heb ik een mooi evenwicht met een drukke werkdag.

De sterrenquilt voor Oudste Zoon. Een heel groot Work In Progress.

Maar natuurlijk komen er ook weleens activiteiten in de avonden bij. Ouderspreekuren, de open dag voor de school om nieuwe leerlingen te werven, een vergadering in de avond - gelukkig wel gecombineerd met diner! Deze week was het voor manlief bar en boos: vijf avonden achter elkaar weg. Wie durft te beweren dat het onderwijs vooral vakantie betekent, moet het zelf maar eens proberen. Ondertussen leven we wel weer uit naar die voorjaarsvakantie om weer een beetje bij te tanken. Heel veel handwerken, daar kijk ik naar uit. Een paar boeken lezen. 

Train of Dreams - HAED

En waar ik vooral nog van blijf genieten is dat borduren. Nog een paar honderd steekjes en dan is deze kolom weer helemaal gevuld. Dan moet ik snel de volgende patroondelen pakken om ervoor te zorgen dat ik wel in een keer door kan en dus ook ga. 

Dus ondanks alle bezigheden blijf ik echt ook wel actief op handwerkgebied. Ik zou niet anders kunnen. Het enige wat er dus weleens bij in schiet is het bloggen. Want tja, als ik moet kiezen tussen quilten en borduren of bloggen, dan weet ik het toch wel.

Een goed weekend allemaal!

Ameland, pracht eiland!

Deze tweede week van de kerstvakantie brengen we door in een vakantiehuisje bij het dorpje Jolie op Ameland. Het is hier prachtig. We genieten van de lange wandelingen door de duinen en langs het strand. De zee is wild, met hoge schuimige golven, het waait behoorlijk. Maar eigenlijk is dit hoe ik het strand en de zee het liefste heb, onstuimig en vrij verlaten, niet vol gepropt met allemaal badgasten. Het zou best weleens kunnen dat Ameland een vaste winterbestemming van ons wordt. We genieten volop van de zee, het strand, het strandpaviljoen (!) en elkaar.

Ons huisje is gezellig en precies goed voor ons. We brengen hier ook genoeg tijd door, je kunt niet steeds buiten zijn, en het lukt ons prima om het hier warm en knus te krijgen. Ik ben nog steeds aan het borduren, de trein is alweer een stukje langer. Klik vooral op de foto om 'm groter te kunnen zien.

Op vrijdag gaan we weer naar huis. Op maandag start de school weer en ben ik weer vijf dagen per week aan de slag. Hoeveel handwerktijd er dan nog overblijft, is maar weer de vraag, dus ik geniet er nog even volop van. 

Derde Kerstdag

Train of dreams, december 2016.
(Klik voor een grotere foto)

Ik heb enorm genoten van Eerste en Tweede Kerstdag. Eerste Kerstdag bij de schoonfamilie waar manlief en ik een erg lekker diner in elkaar getimmerd hebben. We waren met z'n tienen, maar door de kinderen klinkt het altijd alsof we met een afgeladen huis zitten. Tweede kerstdag waren we bij mijn zusje dat een uitstekende gourmet had voorbereid. Daar waren we met z'n twaalven, met een dertiende op komst: mijn schoonzusje verwacht weer een kindje, wat nu al wat zichtbaarder wordt.
Het was ook weer erg lekker en ook erg gezellig.

Maar stiekem, als ik op Derde Kerstdag wakker word, dan ben ik ook wel blij dat er nu een dag is waarop ik even in de rust kan. Ik vind de gezelligheid fantastisch, maar het vermoeit me ook best wel.
Vandaag heb ik de tijd genomen om de was bij te werken, veel te borduren (met op de achtergrond 'The good wife' op Netflix) en de longen uit mijn lijf te hoesten, want echt fit ben ik beslist nog niet.

Ik ben de afgelopen dagen weer in borduurstemming. Ik had gedacht dat die nog wel even achterwege zou blijven omdat ik al veel borduuruurtjes in de kerstsok had zitten, maar nee, toen ik donderdagmiddag ziekjes uit school kwam, was na een dutje de Train of Dreams hetgeen waarmee ik me weer iets meer mens begon te voelen. Even geen energie voor quilten, maar gelukkig lukt borduren dan nog wel.
Dit is een project waaraan ik al heel lang werk (klik voor de lol eens op het label onderaan dit bericht), maar waarmee ik toch telkens weer met veel plezier verder ga. Als deze kolom af is ben ik op de helft. Het is een nogal lang borduurwerk!
Morgen Vierde Kerstdag en die ga ik weer heel nuttig inzetten. Het huishouden schreeuwt om aandacht en morgen negeer ik die krijsende stem niet meer maar ga ik het gevecht aan. Maar eerst nog even de avond van Derde Kerstdag. We eten restjes, maar wel heel lekkere restjes. En vanavond gaat de Trein van de Dromen gewoon nog even door.

Koffietijd en Train of dreams

11.00 uur, koffietijd, kom lekker zitten, neem een bakje, wat lekkers erbij, gezellig dat je er bent!
Hier is nog een keer Train of Dreams, maar dan alweer een stukje verder. Ik weet niet hoe het komt, maar ik ben nog steeds zo in borduurstemming! Misschien dat het toch met de haast kerstige gezelligheid van dit borduurwerk te maken heeft, maar ik werk er met enorm veel plezier aan. Natuurlijk zit er veel confettiwerk in en het komt dus geregeld voor dat ik voor een enkel kruisje aan- en afhecht, maar dat mag de pret niet drukken. Het wordt er wel vreselijk mooi van. Het leuke van Heaven and Earth Designs vind ik het totale gebrek aan stiksteekjes. Bij veel borduurwerken wordt het pas mooi met de stiksteekjes, pas helemaal aan het eind. Hier zie je het plaatje direct al groeien en die eindeloze stiksteekjes vond ik ook nooit zo heel leuk.

Ik begin ook weer wat gezonder te worden, trouwens. Ik hoest nog wel steeds, maar niet zo erg dat ik er 's nachts niet van slaap. Ik ben ook alweer ruim een week aan het werk, de eerste dag kon dat nauwelijks, maar ik achtte mezelf inmiddels onmisbaar ;)
Nu gaat het wel weer goed, maar ik ben erg blij dat het bijna kerstvakantie is, dan kan ik echt even tot rust komen en helemaal herstellen.

Morgenavond ga ik naar de kerstmusical bij ons op school. Elk jaar is er een zelfgeschreven musical (2 jaar geleden heb ik 'm geschreven!) die vrijwel volledig door leerlingen uitgevoerd wordt. Als docent ben je nog wel een soort spil voor alle klusjes die even niet goed door leerlingen lukken, maar de leerlingen dragen heel veel zelf. Tot dit jaar was ik altijd wel op een manier erbij betrokken. Dit jaar voor het eerst niet omdat ik wat beter moet letten op mijn hoeveelheid werkuren, ik werk meestal te veel. Ik heb het proces enorm gemist, hoewel ik erg blij was dat dat er niet nog een keertje bij hoefde in deze toch al drukke periode. En dan is het woensdagavond voor mij echt een verrassing!
Donderdagavond is er een kerstviering van de basisschool waarbij oudste zoon ook een kleine rol op het podium heeft, ik ben erg nieuwsgierig! En dan wordt het vrijdag echt vakantie, waarbij mijn collega's en ik het kalenderjaar met een gezamenlijke lunch afsluiten.
Vakantie...! Tijd voor quilten, borduren, gezellig samenzijn, lekker koken...! Time of dreams!

Een steekje beter

Waar het de afgelopen dagen alleen maar minder met me ging, merk ik vandaag een kentering: het gaat weer een stukje beter met me. Ik heb vanochtend al wat huishoudelijke klusjes verzet - die ook echt wel weer moesten en sinds gistermiddag kon ik ook op handwerkgebied weer iets betekenen. Gek genoeg had mijn hoofd meer zin in borduren dan in quilten, dus ik heb Train of dreams er weer bij gepakt, ook weer heerlijk om aan te werken! Het zijn kleine steekjes, maar dat red ik wel.

Nog steeds heb ik een heel pijnlijke hoest, praktisch geen stem en geen energie, toch voel ik me beter omdat het weer een stijgende lijn is. Gisteren heb ik met mijn baas gebeld, zo goed als dat ging met een fluisterstemmetje en het leek haar verstandiger dat ik de rest van de week thuis blijf. Ik zie me ook morgen nog niet voor de klas staan, hoor, dat ik hier weer een was in de machine stop, wil nog niet zeggen dat ik ook 30 kinderen in bedwang kan houden - zeker zonder stem gaat dat wat lastig. Ik vind het fijn dat zij die knoop voor me doorhakte, ik heb zelf altijd wat last van overmatig verantwoordelijkheidsgevoel.

Het is inmiddels ook gezellig thuis: sinds maandagmiddag is ook jongste zoon ziek. Hij werd door de juf van de BSO afgeleverd nadat ze gebeld had of ik hem op kon komen halen. Toen ze me aan de telefoon hoorde, besloot ze zelf maar even een jas aan te trekken en de jongens thuis te brengen. Topjuffrouw! Ik vond het zo lief en het was zo fijn dat ik de deur niet uit hoefde. Gisteren vond ik het wel even heel heftig: iemand verzorgen terwijl je zelf ook zo ziek bent. Maar dat is moederschap. Hij maakte het mij gelukkig niet al te moeilijk. Oudste zoon kwam gisteren met een 8,5 thuis voor zijn eerste spreekbeurt, over de ruimte. Wat zijn we trots! Hijzelf heeft dan de neiging om te kijken naar wat nog niet goed ging (lees: waarom hij die 10 niet heeft), maar wij vinden een 8,5 een prachtig cijfer, iets waar je heel blij mee mag zijn.

Ik ga maar eens wat borduren. Zo gaat het elke keer weer een steekje beter met me!