Mijn quiltassistente!

Sinds we weer terug zijn van vakantie, riskeer ik een ernstige overbelasting van mijn pols. Ik quilt elk vrij momentje aan de Pi and Square, ik ben nu bijna op de helft! Het is dat er ook nog heel veel vakantiewas gedaan wordt, waardoor ik mijn armen ook nog anders inzet, want tot nu toe heb ik geen last van mijn hand en pols. Wat misschien ook helpt, is dat ik momenteel zonder ring quilt. In de randen werkt de ring niet goed (dan hoor je verlenglapjes aan te zetten, zodat de ring wel past, maar dat heb ik nog nooit gedaan) en eenmaal met alleen de hand bezig, ben ik zo door gegaan en het werkt eigenlijk prima. Misschien staat er toch minder spanning op de stof waardoor de naald er wat gemakkelijker doorheen glijdt, wie het weet mag het zeggen!

Gelukkig sta ik er niet alleen voor. Bij al mijn quiltactiviteiten staat Fjodor, mijn lieftallige quiltassistente, mij terzijde. Met haar 13 jaar heeft ze al het één en ander aan handwerk voorbij zien komen en. Ze is helemaal afgericht: draadjes pakken doen we niet. Het enige wat ik haar niet goed af kan leren, is het zogenaamde 'kneden' van de vers doorgepitte quilt. Ik wil het uiteraard niet hebben, maar tegelijkertijd kan ik het haar ook niet erg kwalijk nemen want: wat voelt deze quilt al lekker! 

Als ik een kat was, wist ik het ook wel!

Niet te warm voor quilten?

Hee zeg, wie houd ik voor de gek?! Natuurlijk is te warm voor quilten. Wat echter niet wil zeggen dat een quiltster dat dan ook niet doet. 

Gisteren belde ik even met mijn moeder. Ze vertelde enthousiast dat ze bezig was met het doorpitten van haar eerste grotere quilt. Het was bijna klaar! Druk overleg over de kleur van de bies volgde, waarbij uiteraard url-ideeën per mail gedeeld werden. Quiltwebwinkels zijn soms erg handig, hoewel ik nog steeds nergens liever winkel dan bij het lieve Quiltkabinet. Maar daar komen we voorlopig even niet, zeker vanuit mijn moeders huis is Earnewâld te ver om alleen voor een bies heen en weer te rijden.

Maar dat gesprek prikkelde bij mij ook de doorpitzin, dus 's middags had ik mijn doorpitproject op de tuintafel liggen en nu dus weer. 

Natuurlijk is het warm, maar waar je dan dus goed om moet denken is dat de quilt op de tafel ligt en niet op jou. Wij quiltsters maken deze dekens niet voor de zomer, maar dat wil niet zeggen dat we 's zomers niet quilten! 

Edit uurtje later:

Ach, wie weet koelt het nu wat af. Aan onze eettafel lan ik nu echter niet quilten, manlief is met een puzzel van 2000 stukjes bezig. Dan maar even wat anders.

Dubbelen van Pi and Square

 Ik had het jullie al verteld: zaterdag kwam er een extra tas mee terug uit het Quiltkabinet, één die voornamelijk gevuld was met vulling. Ik koos voor de 80/20, dus 80 procent katoen en 20 procent polyester. Het quilt heerlijk en het heeft net iets meer body door de polyester. Het voelt wel natuurlijk en het krijgt ook wat meer gewicht dan alleen polyester. Bij het Quiltkabinet verkopen ze vulling vanaf de rol, wat heerlijk is, want dan heb je er nauwelijks vouwen in en zeker geen bobbels. Die vouwen wilde ik er ook niet in krijgen doordat ik het te lang in een plastic tas bewaarde, dus ik ben zondagmiddag direct aan het dubbelen geslagen. De kinderen waren eerst even in verwarring: ze dachten dat ik een tent voor hen bouwde. Maar helaas, jongens! De grote tafel was nu even voor mij.
Ik dubbel niet ingewikkeld, het is meestal ook niet nodig. Door mijn kruis van satéprikkers op de tafel kan ik het middel precies lokaliseren en dat heb ik ook op de lagen gemarkeerd. Door zware boeken op de hoeken blijft het goed liggen. Daarna met veiligheidsspelden vastzetten. Het werkt als een tierelier en ik hoef niet op de knieën.

Tussendoor natuurlijk ook even een kopje thee, uit mijn nieuwe Bunzlauer mokjes. Vorige week had ik mezelf er vier cadeau gedaan, ik zat er al zo lang verliefd naar te kijken. Ik ben er zo blij mee! Dit Poolse aardewerk is handbeschilderd en bestempeld en elk mokje ziet er zo gezellig uit. 

Wat een heerlijke zondagmiddag was dat. Nu moet ik me echter weer even losrukken van werkontwijkend gedrag en weer braaf aan mijn nakijkwerk gaan doen: vijftig betogen nakijken voor Vwo 6. Jeeh!

Top Pi and Square af!

Dit weekend maakte ik het laatste megablok voor de Pi and Square. Nu had ik zes van zulke blokken. Die moesten toen aan elkaar gezet worden. Lange naden naaien - mijn favoriet - NOT.
Terwijl ik die honderden steekjes aan het maken ben, denk ik met een vleugje weemoed aan die twee naaimachientjes die ik geprobeerd heb. Eentje vrat bijkans mijn stof op en de ander trok alles bij elkaar... Maar toch, wie weet als ik er meer mee zou oefenen, etc.
Maar als dan na twee avonden de lange naden er weer op zitten, dan ben ik altijd blij en trots dat ook deze quilt weer 100% handgemaakt zal zijn.

Vandaag is het wederom een duistere dag, dus foto's maken lukt niet heel erg goed. Ik had gisteren op moeten schieten, toen was het even heel erg helder toen het net gesneeuwd had en daarna de zon doorbrak. Maar toen moest ik de top nog strijken en ik was net zo lekker aan het quilten en ondertussen met mijn zoons aan het kletsen. Dus dat heldere licht heb ik voorbij laten gaan, om jammer genoeg nu een vrij duistere foto voor jullie te hebben van mijn top.
De top meet 2,05 meter in de lengte en de breedte is 1,60 m. Prima formaatje voor manlief en hij is er enorm mee in zijn sas.
Wanneer de quilt dan nu echt klaar is, informeerde hij.
"Als hij gequilt is," was mijn antwoord.
"Wanneer ga je dat doen?"
"Ik ga eerst de Sylvia's Bridal Sampler afmaken."
"Hup, quilten dan! Ik zet wel even een bakje thee voor je"
- IDEALE WERELD! -

De foto dus.

Zoals je dus al wel begreep doet de foto de top geen recht, maar het is even niet anders. Later zullen ongetwijfeld nog wel meer foto's volgen. Zie je het spoor van sterren dat over de quilt loopt? Zo leuk!
Dit patroon is de BOM van het Quiltkabinet van 2012, geloof ik. Die onzekerheid slaat op het jaar, niet op de oorsprong. De grote blokken heb ik grotendeels vervangen door blokken van eigen keuze (veelal uit het boek van Karin Pieterse en ook een uit de AWS).
Zo is het toch ook een unieke quilt geworden.

Afgelopen week was een week van het lappenmandje voor ons.
Het begon maandagochtend met mij. Ik besloot maar thuis te blijven toen de relatie met de wc-pot net iets te innig werd. Mijn maag en darmen waren volledig overstuur. De echte ellende was gelukkig maar een ochtend, daarna was het vooral niet fit zijn. Dinsdagmiddag moest ik echter al behoorlijk in de benen. Oudste zoon was de dag ervoor met zijn hand tussen twee gymbanken gekomen, het hoe en wat kon hij zelf niet eens echt uitleggen. Maar het gevolg was een zeer pijnlijke hand en in de nacht van maandag op dinsdag had hij erg slecht geslapen van de pijn.

Dinsdagochtend maakte ik dus maar een afspraak bij de huisarts, want ik vertrouwde het niet. De huisarts evenmin, dus die stuurde ons door naar het ziekenhuis. Net tijdens bezoekuur, kennelijk, want er stond een file om op het parkeerterrein van het ziekenhuis te kunnen. Na ruim een half uur hadden we een plaatsje en toen moesten we door naar radiologie. Daar waren we vrij vlot aan de beurt. Het foto maken zelf verliep niet lekker, want Quintijn moest zijn hand plat neerleggen en juist dat doet hem erg pijn. Toch kreeg de radioloog goede foto's voor elkaar en daarop waren geen breuken te zien. Dus alles in orde, dag mevrouw, dag Quintijn.

En dan sta je daar buiten de deur, opgelucht dat het dus niet gebroken is, maar nog wel steeds met een kind dat huilt zodra je z'n hand aanraakt, zo'n pijn doet het. De huisarts was er kennelijk zo vanuit gegaan dat het wel een breuk zou zijn, dat ze eigenlijk geen tips gegeven had voor wat we met alleen een kneuzing moesten doen. Ik had het de radioloog gevraagd wat we dan nu moesten doen. Een rekverbandje, of zo, geeft wat steun, had die gezegd.
Okay, rekverbandje. Bij de drogist kun je die krijgen, met behulp van YouTube haalde ik mijn basisschool-ehbo weer op en Quintijn kreeg een rekverbandje. En het verlichtte direct. Nog steeds pijnlijk, maar nu kan hij zijn hand wel neerleggen. Het heeft tijd nodig.

Woensdag waren we allemaal naar school c.q. werk.
Maar vannacht was het maag-darmvirus bij jongste zoon aangekomen. Hij is nooit een heel zielig ziek vogeltje, maar naar school gaan zat er vandaag toch echt niet in. Ik ga vanmiddag dus aan het werk, dan is manlief thuis. Zo moet je het wat samen redden. Dus daarom nu, tijdens werktijd, toch een berichtje. Dan ga ik nu maar evenwerk voor school nakijken. Zoonlief ligt even te slapen op de bank, ik kan even iets voor mezelf doen.

Edit vijf minuten later: ach, waarom niet even quilten? Ik ben ook nog maar net beter, moet ook goed op mezelf passen. Quilten is goed, met een verse kop thee erbij en een lekker stukje chocola. Mijn slapende jochie ligt naast me onder zijn quilt.
Geluk moet je ook pakken.

Quod erat demonstrandum

Quod erat demonstrandum (afgekort q.e.d.) is een Latijnse term die in het Nederlands kan worden vertaald met hetgeen bewezen moest worden. De afkorting wordt vaak aan het einde van een logische redenering gebruikt, bijvoorbeeld in de wiskunde, om aan te duiden dat hetgeen men wilde bewijzen, daadwerkelijk bewezen is. (Wikipedia.nl)

Het was kort na de geboorte van onze jongste zoon dat een goede vriend van ons zei:
"Hee, dat hebben jullie leuk gedaan! Quod erat demonstandum!"
 "Eh... sorry?"
"Quintijn en Dante," (Oudste en jongste zoon) "Q en D, dat is quod erat demonstradum!"
"O ja, natuurlijk, daar hebben we ook héél lang over nagedacht!"

Dus daarom, ook in de quilt voor manlief Quod erat demonstrandum, wiskundeterm, maar vooral ook onze twee zonen, daarom Q e D, die twee hoofdletters.

Dit blok heb ik zelf ontworpen, want ik kon niet iets vinden waar die letters mooi bij pasten. Ik heb eerst een schaakbordje gemaakt met twee tinten blauwe batik. Dat vond ik wat te donker alleen, dus daar heb ik lijnen bruin in aangebracht, dit is een bruine stof met daarin in goud een chrysantmotief, ik geloof dat het een Japanse stof is. Daar heb ik met biaisband in lichtgrijs de letters op geappliceerd, in mijn handschrift. Best persoonlijk dus.
Dit blok wijkt af van de rest, maar past er tegelijkertijd wel weer bij. Het is wel weer eens iets anders dan ik eerder gedaan heb, omdat het blok ontstond terwijl ik ermee bezig was. Haast een beetje artquilt-achtig, misschien, hoewel ik daar weer geen verstand van heb.

Dit was het laatste echte blok, voor de rest is het nu het in elkaar zetten van dit laatste grote blok bij elkaar. Daarna kunnen de zes blokken aan elkaar gezet worden en mag de rand erom heen. Er zou weleens bijna weer een top klaar kunnen zijn!

Gelukkig nieuwjaar

Eerst had ik hier een ander stukje staan. Over dat ik het moeilijk vind om een gelukkig nieuwjaar te zeggen na alle gebeurtenissen van de afgelopen week. Parijs natuurlijk, maar ook verdriet dichter om me heen. Ik heb het blogbericht toch verwijderd. Het is niet mijn verdriet. Natuurlijk word ik er door geraakt, maar het is niet iets wat ik op mijn blog wil zetten, werd even meegesleept in de emoties die er toch ook wel zijn.

Deze ster heb ik grotendeels bij mijn moeder gemaakt. Op nieuwjaarsdag zijn mijn moeder, de twee jongens en ik naar haar huis vertrokken. Sinds mijn vaders overlijden help ik haar wat op weg met die eerste dagen van het jaar. Vorig jaar hadden we in deze dagen ook onze quiltmarathon (klik), maar dit jaar had ik dus de jongens weer even mee, kon manlief nog mooi even aan de studie.
De jongens hebben heerlijk gespeeld (mijn moeder heeft een gigantische verzameling Duplo en daar vermaken zij zich mateloos mee, enorme dingen bouwen ze) en mijn moeder en ik hebben veel gequilt.
Op zaterdag was mijn nichtje jarig, daar gingen we naar toe en daar troffen we manlief ook weer die ons weer mee naar huis nam.
Maar eerst gingen we nog even langs het zwembad. Het was al een poos geleden dat we gezwommen hadden en omdat oudste zoon zijn diploma nu heeft, ligt hij niet meer elke week in het water, maar oefent hij het dus ook niet echt.
Jongste zoon heeft nu zwemles en dobberde best tevreden rond in zijn bandje. Oudste zoon was echter niet te houden, die was razendenthousiast, zwom overal naar toe en hield zich ook in de stroomversnelling uitstekend staande, oftewel zwemmend. Ik houd niet zo van zwemmen en dan vooral niet van zwembaden (wat raar is, als je weet dat ik vroeger vier keer per week zwemtraining had met op zaterdag een wedstrijd), maar als je je kinderen zo ziet genieten, is het eigenlijk toch wel heel erg leuk.
Op de terugweg even langs McDonalds, goede voornemens beginnen altijd pas op de maandag na oud en nieuw.
Op zondag was ik veelal bezig met lessen voorbereiden. De week daarna vloog voorbij: het is gewoon druk op school en er gebeurde veel.
Nu is het alweer weekend. Tijd om weer even op adem te komen en gezellig dingen met de kinderen te doen. Vandaag is het bakdag: we hebben broodjes gebakken en gegeten en nu staan er cupcakes af te koelen die we straks gaan versieren.

'Gelukkig nieuwjaar' zeggen is moeilijk als er zoveel mensen niet gelukkig zijn door de recente gebeurtenissen. Toch is het wel wat ik iedereen toewens. Koester wat je hebt, geniet van de mooie momenten die er zijn. Dat doe ik ook.

Blok op repeat en wat is jouw trots?

Doordat ik meestal samplers maak, maak ik niet vaak hetzelfde blok. Natuurlijk maak je weet ik hoe vaak Ohio Stars en dat soort blokjes, zeker als je met de AWS en de Pi and Square bezig bent. Maar dit blok had ik na die eerste keer nooit weer gemaakt.
Het is een blok voor de Pi and Square, voor de quilt van mijn man, dus. Ik vind het een leuk idee dat we eenzelfde blok in onze quilts hebben zitten. De blauwe punten zijn van dezelfde stof gemaakt in mijn eerste sampler quilt. Hieronder zie je een foto van die quilt, het is het tweede blok in de derde rij.

Vandaag heb ik oliebollen gebakken. Voor het eerst sinds een paar jaar dat ik ze weer zelf gebakken heb, meestal kopen we gewoon een zakje. Het ging nog best wel goed. We hebben geen frituurpan en dan moet je dus met een stukje brood inschatten of de olie heet genoeg is, maar ik geloof dat het gelukt is: de eerste zeven lekkere oliebollen zijn alweer op (niet allemaal door mij!).

Nu hard verder met een Dear Jane blokje. December is alweer bijna op! Waarom werk ik ook elke keer zo last minute? Tot morgen, dan volgt een blogje met een Dear Jane blokje en een blogje met mijn jaaroverzicht. Zie jullie graag terug!

Verder nog een vraag: wat vind je van je eigen creaties de leukst gelukte van dit jaar? Het mag een hele quilt zijn, maar ook alleen een blok waarover je erg tevreden bent. Als je nu een reactie plaatst met een link naar een blogbericht over je leukste creatie, kan ik, maar ook andere lezers nog met een blogtour langs leuke dingen het jaar eindigen. Ik hoop dat je meedoet!

(Ik wist niet hoe ik een hyperlink moest maken in blogger, dat vond ik hier. Maar anders een beschrijving vind ik ook al heel leuk!)

Heel veel ganzen!

De Vitruvius Man werd omlijst. Eerst met een donkerblauwe bies, daarna met stroken vliegende ganzen, leuke log cabins en nog een paar sterren. Dit is het vijfde blok voor de Pi and Square en daarmee de een na laatste.
Wat gaat het snel! Nog maar een blok en dan is deze quilt bijna klaar. En dan heb ik nog een quilt die gequilt moet worden, terwijl ik met Sylvia's Bridal Sampler nog niet eens op de helft ben!
Hellup, lichtelijke quiltpaniek!
En maar weer snel de SBS op schoot, doorpitten, dóórpitten!

Bedankt voor jullie reacties naar aanleiding van het Bell-gedoe. Het gaat nu goed met me, veel beter dan verwacht, mag ik wel zeggen. De verlamming is er nog wel gedeeltelijk, maar het hindert me nauwelijks, is ook haast niet zichtbaar, alleen voor de oplettende kijker. Ik kan zelfs alweer een beetje fluiten (onwaarschijnlijk, wat een gemis dat opeens was)!
De huisarts is verbaasd over hoe snel mijn herstel verloopt. Ikzelf ben er vooral heel gelukkig mee. De Prednisonkuur was niet grappig. Ik heb veel last gehad van vermoeidheid en voelde me een stuk minder vriendelijk en stabiel dan ik gewoonlijk ben.
Ik heb enorm veel respect voor mensen die dit paardenmiddel voor langere tijd moeten slikken!

Tussendoor werd jongste zoon ook nog 5 jaar, kwam er veel familie langs, quiltten mijn moeder en ik weer twee avonden aaneen en was het vooral heel erg gezellig.
De keelontsteking die zich vervolgens met enkele graden koorts aandiende, was minder goed gezelschap en hield me nog twee dagen thuis van school. En zo kwam het dat na nog twee dagen wel aan het werk te zijn geweest het nu opeens vakantie is!
Herfstvakantie, mijn favoriet. Zeker als het buiten tekeer gaat en ik binnen met een quilt op schoot zit. Maar ook als het ineens nog best lekker weer is en je nog enkele gestolen momenten in de tuin door kunt brengen.
GENIETEN, met hoofdletters.
Er is weer rust in mijn hoofd, ook even rust in mijn agenda.
Geen rust in mijn quiltnaald, maar dat hoeft ook lekker niet.

Man van Vitruvius

Eindelijk weer eens een stukje voor de Pi and Square, de quilt die ik voor manlief maak. Het middendeel is een stitchery, iets wat ik nog niet eerder geprobeerd had, maar wat niet heel erg lastig bleek te zijn. Ik zocht een kleurplaat van de man van Vitruvius (verzoeknummer van manlief) en die kon ik zo overtekenen en daarna borduren. Daarna heb ik een quiltblok aangepast zodat ik van de 20x20 cm stitchery een 40x40 cm blok kon maken. Volgens mij best wel leuk gelukt!

De oplettende kijker ziet wel een verschilletje: mijn man van Vitruvius is wat minder overtuigend een man. Op een of andere manier vind ik dat niet zo gezellig staan op een quilt. Mijn man zelf is meer dan man genoeg (dit moest ik van hem er wel even bij zetten).

Herfst?!

Hebben we - zonder dat ik het wist - twee maanden overgeslagen en zitten we nu ineens midden in de herfst?! Het regent, het waait, het is koud! Doet me overigens best wel denken aan die eerste week van onze vakantie in de Ardennen, maar toch. Het is augustus!
Het weer doet mee met mijn stemming. Die is ook een beetje herfstig, want morgen begint school weer. Het is niet dramatisch, maar ik heb wel erg genoten van al die tijd die ik ineens voor mijn hobby's had. Van het rustig wakker kunnen worden, het huishouden op een iets rustiger tempo kunnen doen. Van het zien spelen van de kinderen, die zich in het algemeen opperbest vermaakt hebben.
Het is weer voorbij.
Morgen hebben we eerst drie vergaderingen achter elkaar. Dinsdag starten de lessen.
De afgelopen twee weken ben ik ook al zeer geregeld met school bezig geweest. Ik heb het nodige materiaal al voorbereid. Donderdag was ik ook al een middag op school. Maar nu gaat het weer voor het echie, nu begint de periode van hardlopen weer.

Maar vanmiddag nog even genieten van gewoon zondagmiddag. Er is nog geen nakijkwerk, de lessen zijn voorbereid. Dus ik ben wat met lapjes aan het prutsen (goh, doe ik anders nooit?) en manlief zit met een boek op de bank. Het voelt nog een beetje als vakantie.
De herfstvakantie, dat dan weer wel.

P.s. De foto is van deel 4 van Pi and Square. Ik ben nu op 2/3 van de quilt!

Oplossing: log cabin

Voor de Pi and Square had ik een blok gemaakt van de Antique Wedding Sampler van Di Ford. Deze blokken zijn 30,5 cm, ik had een blok van 45 cm nodig. Ik heb er niet aan gedacht om het van tevoren te vergroten, ik dacht dat ik er wel een mooie rand omheen zou maken om hem groter te krijgen. Maar toen ik eenmaal een rand eromheen had, bleek dit absoluut niet te zijn wat ik in gedachten had. Ik had zo'n haast om het er weer vanaf te krijgen, dat ik niet eens een foto heb gemaakt. Daarna bleef het blok liggen, want ik wist niet zo goed hoe ik het nu op wilde lossen. En ineens bedacht ik: log cabin! En dus is dit blok aangevuld met twintig strookjes van 1,5 cm breed, om zo op 45 cm uit te komen (ik had het oorspronkelijke blok afgetekend op 30 cm). Het zijn allemaal kleuren die ook in de rest van de quilt terugkomen, dus ik vind dit een uitstekende oplossing!

Ik heb vandaag overdag nauwelijks gequilt. In de kamer van mijn oudste zoon werd nieuw tapijt gelegd en in de middag hebben we de hoogslaper waar hij al twee jaar naar uit keek in elkaar gezet. Daarnaast heb ik veel televisie gekeken.
Het vliegveld van Eindhoven. De twee vrachtvliegtuigen. De militairen die veertig kisten uit de vliegtuigen tilden en in de rouwauto's schoven. Mijn kinderen keken mee. Ze vroegen wat er gebeurd was. Een kist herkennen ze, alleen zij hadden er in het echt maar één gezien, die van hun opa, twee jaar geleden. Nu waren er veertig kisten.
Maar hoe leg je uit dat vliegtuigen neergeschoten kunnen worden? Dat andere mensen zomaar gezinnen vermoorden, die nergens iets mee te maken hebben. Dat er nu in Nederland huizen leeg staan, waar nooit meer de mensen terug zullen komen. Dat er kinderen zijn die hun hele familie kwijt zijn... Hoe leg je dat uit?
"Wie heeft dit dan gedaan, mama? Waarom?" vroeg mijn oudste zoon.
"Ik weet het niet, kerel, dat weet niemand nog."
"Dat is heel erg, hè, mama," zei mijn jongste zoon.
Dat klopt, dit is heel erg.
De jongens gaan vrij snel over tot de orde van de dag, spelen piraatje in de nieuwe hoogslaper. Ik sta er wat langer bij stil, houd mijn kinderen nog wat langer vast dan anders.
Nederland rouwt.

Weer een blok af van de Pi and Square!

Wordt wel leuk, toch! Ik moet ook weer eens door met het quilten van de Sylvia's Bridal, want deze top is ook al bijna op de helft, dan moet die ook gequilt kunnen worden!

Zaterdag was Dear Hubby jarig en hij werd 36 jaar. Met de kinderen hebben we er een leuke dag van gemaakt: op een terrasje heerlijk geluncht en daardoor door naar de kermis. Vinden we beiden niet zo heel fantastisch, maar wij genieten van het plezier van de kinderen. En daarna de rest van de middag lekker in de tuin van het warme weer genieten. Manlief wilde vooral rust en dat is zo wel gelukt. Veel van onze familie zien we volgende week al wel en vorige week was mijn zwager met gezin nog langs, dus bezoek hoefde niet per se. Vonden we ook wel okay, hoewel ze natuurlijk welkom zouden zijn geweest.
We komen weer wat tot rust, wat ook wel mocht, want vorige week was wel heel erg druk. Het toppunt was donderdagavond, toen hadden we beiden (toevallig) op hetzelfde moment met de examinator van ons tweedecorrectiewerk afgesproken, wat wel erg intensieve gesprekken zijn. Als docent van een examenklas kijk je eerst zelf het examenwerk helemaal na en je geeft aan elke vraag een score. Daarna wordt het werk opgestuurd naar een andere school in Nederland en zelf ontvang je ook weer werk van een weer andere school. Dat werk kijk je ook na, de tweede correctie. Daarna moet je als twee docenten overeenstemming zien te bereiken. Dat is best een uitdaging, want bij Nederlands staat er heel vaak in het correctiemodel: Een antwoord in de geest van ... (en dan een uitleg). Maar wat is dan precies 'in de geest van' en waar houdt dat op?
Daarnaast had ik ook het grootste deel van het werk nog nagekeken in diezelfde week, dus elk moment dat ik niet aan het lesgeven was, zat ik in dat examenwerk. Ik ken het correctiemodel nu uit mijn hoofd, geloof ik. Maar ik werd er zo ontzettend moe van, halverwege de week voelde ik me gewoon echt ziek van vermoeidheid. Nu hebben we weer gelegenheid tot bijkomen voor de eindsprint. Nog vier weken, dan hebben we vakantie!

Broderie perse en fussy cutting

Tadaa! Dit is dan het mysterie blok af. Niet veel mensen waagden een gokje, maar misschien was het ook nog wel te onherkenbaar. Dit is een blok uit de Antique Wedding Sampler van Di Ford. Ik vond die ring gecombineerd met broderie perse zo ontzettend mooi. Het voorbeeld dat zij laat zien in het boek 'Primarily Quilts' is nog veel mooier, maar zij weet ongelofelijk goed gebruik te maken van fussy cutting (niet de stof zo zuinig mogelijk knippen, maar juist zo dat het patroon of het plaatje heel mooi zichtbaar wordt in het patroon). Bij haar voorbeeld zit er nog een extra kleur in de blauwe rand, doordat ze met een brede strepenstof gewerkt heeft. Ik heb eigenlijk geen strepenstof. Ik had tot dusver eigenlijk een beetje een hekel aan strepenstof, want je moet zo ontzettend rekening houden met hoe je het knipt. Maar nu ineens zie ik ook de mogelijkheid van strepenstof. De donkerblauwe ring is mijn enige stof die een soort strepenstof is. En ik heb ook aan fussy cutting gedaan: je ziet dat de strepen doorlopen in de ring en ook op elkaar aansluiten. Da's me dan toch maar weer gelukt!

Door het boek van Di Ford zie ik dus ineens de lol in van fussy cutting en broderie perse. Beide vond ik eerst niet heel interessant. Nu zie ik ineens weer een extra dimensie in de keuze van mijn stoffen en ik heb al een mentaal boodschappenlijstje gemaakt voor het Quiltfestival in Noord-Groningen komend weekend, waar ik samen met mijn moeder naar toe ga. Ik wil heel graag stoffen die zich lenen voor broderie perse (ik heb Dutch Heritage in gedachten, maar dat ken ik alleen nog maar van plaatjes, ik hoop dat er winkeliers zijn op de stoffenmarkt van het festival die die stoffen verkopen), achtergrondstof voor ons quiltclubproject de Antique Wedding Sampler (ik heb ook al een bepaalde stof in gedachten, maar wie weet loop ik nog tegen een betere aan), strepenstof en stoffen met mooie motieven voor fussy cutting.
Ik merk ook dat mijn smaak verandert in de jaren dat ik nu aan het quilten ben. Ik kies nu ook geregeld voor reproductiestoffen, terwijl ik die 'vroegûh' niks aan vond.

Broderie perse heb ik in dit blok voor het eerst gebruikt. Eerst de vlisofix achterop de stof gestreken, daarna de motieven geknipt, een collage gemaakt en toen op de achtergrond gestreken. Daarna heb ik alleen met kleine festonsteekjes vastgemaakt. Dat was nog best wel een klus, vandaar ook mijn late update van dit blok.
Maar ik ben dus weer heerlijk aan het genieten van het quiltwerk! Wat een mooie wereld is die stoffenbak van mij. En wat heb ik een zin in het Quiltfestival! Misschien tot ziens daar?

Raad het plaatje

Gisteravond had ik ineens geen zin in de lange lijnen naaien die nu nodig zijn voor het in elkaar zetten van mijn grote blok voor de Pi and Square. [Op dit soort moment speelt Project Naaimachine wel eens door mijn hoofd.] De hele middag had ik al m'n best gedaan en 's avonds wilde ik iets anders. Dus ik ben een volgend blok begonnen, voor dezelfde quilt. Dit blok heb ik geleend van een andere quilt. En vanmiddag ga ik dus weer lekker verder, in het zonnetje, in mijn tuin op het zuiden die met 18 graden Celcius eigenlijk veel comfortabeler is dan met 30 graden felle zon. En dan nu de vraag: van welke quilt is dit een blok? Ik verwacht dat er lezers met dezelfde quilt bezig zijn. Binnenkort het hele plaatje, want het is nu nog niet compleet (hoewel het al een mooie cirkel is, waardoor dit blok ook voor mijn quilt genomineerd werd) en het antwoord. Nog een fijne middag allemaal en geniet van dit lekker lange weekend!

Zonnige zondagmiddag

Terwijl de regen in stromen tegen de ramen klettert, de waterbaan van de jongens in de tuin overstroomt en de trampoline meer aan een raar pierenbadje doet denken, denk ik maar gewoon terug aan de zonnige zondagmiddag. Gisteren heb ik even rustpauze ingebouwd en me de hele middag lekker alleen maar met lapjes bezig gehouden. De kinderen hadden af en toe even wat feedback op hun gedrag nodig, maar voor de rest waren die lekker bezig op de trampoline of met de waterbaan. Het was heerlijk in de achtertuin. Lekker in het zonnetje maakte ik eerst het bovenstaande blok af en zette er daarna sashings omheen.

Ook het vlinderblok kreeg eerst een strijkbeurt en daarna een sashing. Ziet er direct nog leuker uit. In dit blok komen trouwens weer leuk de ronde vormen naar voren die ik graag in de Pi Quilt wil hebben, het is tenslotte ook de Pi die in de formule voor cirkels gebruikt wordt!

Het is bijna 9 uur: snel op de bank met m'n lapjes en een aflevering van The 4400. Wat vind ik Netflix toch leuk; er is altijd wat te kijken.

Kwaliquilttijd

Het is een beetje best wel druk op m'n werk op het moment, dus weinig Kwaliquilttijd, maar toch eventje dit blok dat ik in de afgelopen weken voor de Pi and Square Quilt heb gemaakt. Er zitten een paar van mijn favoriete stoffen in, vooral die van de bovenste twee vlinders.
Zoals je ziet is het strijkijzer er nog niet eens helemaal over geweest, maar dat komt wel als ik dit weekend de strijk weer weg werk.
Nog zes weken, dan hebben we vakantie! Ik droom al over alle projecten waaraan ik dan weer wat langer kan werken. Mijn borduurwerk gaat dan echt af en ik ga weer heel veel blaadjes op het bloemenmandje maken. En natuurlijk moet er ook veel gequilt gaan worden in de Sylvia's Bridal Sampler, wat dat betreft zou een tè warme zomer weer niet zo handig zijn! Af en toe trek ik mijn bakken met lapjes over en dan droom ik even verder. Heerlijk, zo'n bak met dromen binnen handbereik!

Ook deze kleine blokjes heb ik aan elkaar gezet, volgens mij had ik ze al eerder gemaakt, maar waren ze gewoon nog niet op de foto gekomen. En nu weer lekker op de bank met een serie van Netflix en m'n bak met lapjes. Kwaliquilttijd: heel belangrijk!

Heerlijk weer!

Wat is het heerlijk weer, hè! Dante en zijn grote vriendin zijn lekker in de tuin aan het spelen, Quintijn is bij een vriendje. Ik heb even het moment van rust gebruikt om het tweede blok van de maand te strijken: het is de rechthelft op de foto. Wat wordt het zo samen al leuk, niet waar?

Ik leef nog wel!

Time flies when you're having fun! Ja, maar ook als je het gewoon best wel erg druk hebt. Beide is bij mij nu het geval. Ik heb het hartstikke druk, maar ik geniet er wel van! Druk op school, want het schoolexamen van de examenklassen wordt bijna afgesloten en dat betekent voor een docent Nederlands mondelingen, mondelingen, mondelingen en nog eens mondelingen. Wat overigens vaak wel heel leuke gesprekken zijn. Maar het legt een enorme claim op je agenda, want de meeste afspraken maak ik buiten de lessen om.
Maar ik heb het ook heerlijk druk met al mijn lapjes. Dit blok dat hierboven staat, is een onderdeel van Pi and Square, mijn secret project.

Ook dit blok, met daarop de stelling van Pythagoras, hoort erbij. Dit is geen blok dat ik zomaar rond moet laten slingeren: ik denk dat zelfs mijn manlief dan wat in de gaten krijgt. Ik heb de letters erop geborduurd. Ik had nog nooit zo'n vulsteek gedaan, maar het werkt goed!

Het volgende blok is een Dresden Plate. Die heb ik ook gemaakt voor Sylvia's Bridal Sampler en die vond ik zo leuk! Daar waren de rondingen van de partjes wat sterker, maar ook zo vind ik 'm leuk gelukt!

En tot slot mijn bloemenmand. Het is moeilijk om dit gevaarte goed op de foto te krijgen. Ook nu ben ik weer niet echt tevreden. Ik ga een keer een fotosessie speciaal voor dit middenblok doen. Eens kijken of het dan eens lukt...

Nu eerst maar eens een toets nakijken en daarna genieten van de zondagmiddag. Vorige week heb ik praktisch het hele weekend gequilt. Mijn moeder en ik waren zaterdag naar quiltclub en op zondag was ze er ook nog omdat we maandag oppas voor de jongens nodig hadden. Zonde om dan heen en weer te gaan rijden. We hebben genoten van de vele quilttijd en van elkaar. Maar niet elk weekend kan zo'n weekend zijn. Nu moet er ook gewoon weer werk gebeuren, want morgen is het alweer maandag! (Nog een dikke drie maanden, daarna weer vakantie!!! Jeeeh!)

Voorjaarsfröbels

Kun je voorjaarskriebels hebben terwijl er helemaal geen winter is geweest? Het was af en toe een beetje koud. We hebben een dun laagje ijs op de vijvers gezien. Maar bij ons heeft er niet eens sneeuw gelegen. Volgens mij hebben we zelfs het buitje natte sneeuw gemist. Maar de struiken zijn alweer aan het knoppen, de krokussen steken hun kopjes boven de modder uit. De lente lijkt in aantocht te zijn.
Voor mezelf vind ik dit wel prima. Ik houd niet van de extreme jaargetijden: niet te warm en niet te koud, dan ben ik gelukkig. En dan zit ik in Nederland op de goede plek.
Het is nu voorjaarsvakantie, het eerste weekend ervan. Dus even een weekje niet aan het werk, erg fijn. Het is namelijk best wel heel erg druk. Ik heb nu ook nog twee stagiaires erbij, wat ontzettend leuk is, maar het kost nog wat meer tijd. Want ze hebben nog nooit een les gegeven, dus daar valt vrij veel uit te leggen en te begeleiden. Afgelopen week hebben ze twee lessen van me overgenomen, maar die moet ik dan natuurlijk wel observeren en er achteraf weer een gesprek over hebben.

Regelmatig werk ik aan de afghan. Ook leuke bloemetjes! Maar waar ik steeds tegenaan loop, is dat er weer een kleurtje dmc op is. Dat is in het afgelopen blok al drie keer gebeurd. En ik dacht dat ik nu geïnventariseerd had dat ik alles had, maar weer is er weer een kleurtje op, die van de stiklijntjes deze keer. Ach, als ik weer eens in het centrum ben, dan regel ik dat wel.

Er is ook weer een blok voor Pi and Square gemaakt. Ik ben er erg blij mee, die draaiende ster vind ik erg passen bij wat ik voor het geheel in mijn hoofd heb.

Manlief heeft nog steeds niets in de gaten, of wat ook kan is dat ik niet in de gaten heb, dat hij alles allang in de gaten heeft. Maakt niet uit: het lijkt me leuk om een surprisequilt te hebben.

Met de kindjes thuis wordt er ook veel thuis gefröbeld. De strijkkralen zijn op het moment helemaal hot. Dante heeft het cirkeltje rechts op de buitenschoolse opvang gemaakt. De rest is thuis gemaakt. Het sterretje is mijn maaksel, de uiltjes heeft Quiltijn van een patroontje gemaakt en het rondje boven is een maaksel van Dante en mij samen. Leuk toch, in feite ook patchwork!

Rozen zijn rood...

Gisteren kwam ik thuis na een cursusdag. Ik had net twee uur in de trein gezeten, daarvoor een spannende presentatie gegeven... Eigenlijk had ik het wel even gehad. Toen manlief mailde dat de kinderen nog steeds wakker waren omdat ze me nog graag even wilden zien, moest ik eigenlijk zuchten. Ik had niet zoveel energie meer over om ze nog in bed te stoppen.
Gelukkig bleken beide jongens al helemaal geschrobd en in pyjama op de bank te zitten: bedklaar. En nog veel mooier: alledrie hadden ze een roos vast. Manlief plus mijn twee zonen hadden alledrie een roos met daaraan een kaartje met een lief lief tekstje, die ik zeker ga bewaren.
Ik vond het zo lief! We doen nooit iets aan Valentijnsdag, maar doordat mijn man bij wijze van grap op school een roos had gekregen (de vierde roos in de vaas, inderdaad) bedacht hij ineens dat dit wel even heel leuk was.
Toevallig had ik ook een cadeautje voor hem bij me. In de boekwinkel bij het station had ik een boek zien liggen waarbij ik direct aan hem moest denken. Voorin had ik gezet: "Ter gelegenheid van 13 februari 2014 (omdat we nooit aan Valentijnsdag doen). Ik hou heel veel van je!"
Hij was er blij mee. Zo toevallig dat we beiden iets voor elkaar kochten. Doen we anders nooit!

Een ander cadeau is nog steeds stiekem in de maak. Dit is al een zesde van de  uiteindelijke quilt. Ergens vind ik het wel een beetje raar dat ik zo ongestoord aan deze quilt kan werken, zonder dat manlief nieuwsgierig is wat ik aan het doen ben. Aan de andere kant ben ik wel weer nieuwsgierig tot hoever ik kan komen zonder dat hij dit doorheeft. Mijn blog leest hij overigens ook niet, dus hier kan ik het veilig laten zien.

Waarschijnlijk vind mijn man wel dat ik wat langzamer werk dan gewoonlijk. De blaadjes en mijn borduurwerk laat ik hem wel gewoon zien, maar dat schiet wat minder op dan anders.

Even een detail van de Pi. Ik vond dit wel een heel groot wit vlak worden (weliswaar allemaal verschillende witjes) dat er wel iets op moet. En dan is een Pi wel heel toepasselijk! Ik heb dit erop geappliceerd met de needle-turnmethode, ik wilde namelijk niet nog moeten knippen in een achtergrond die uit patchwork bestaat.

En dan nog even een detailfoto om te laten zien wat voor stofjes er allemaal inzitten. Voor het middenvalk van de ster gebruik ik wel telkens dezelfde stof, om toch iets van eenheid te bewaren.

Mooi cadeau, niet waar? Zal nog wel even duren voordat het af is. Is niet erg, heeft hij toch niet door.