Posts tonen met het label zomaar wat. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zomaar wat. Alle posts tonen

donderdag 22 december 2016

Gezegende kerstdagen en een gelukkig nieuwjaar!

Het is alweer bijna kerstvakantie! We hebben drukke weken achter de rug, met allemaal leuke maar ook lastige dingen op het werk en eigenlijk hetzelfde thuis. Oudste zoon had een boekpresentatie en een spreekbeurt, binnen twee weken, en omdat hij nog maar 9 is, komt een portie van de organisatie daarvan wel bij ons neer. Hij en wij waren ook druk aan het oefenen voor een pianovoorstelling , maar daar hebben we vanaf gezien. Hij heeft totaal geen plezier meer in het spelen, elke avond is het oefenen een strijd. Dat is niet de manier waarop je met muziek moet omgaan, denk ik. Hij is nu eerst gestopt met pianolessen, vanmiddag zijn laatste les waarin hij zijn lievelingsliedjes nog een keer met de juf speelt. Hopelijk start hij er ooit weer mee - of met een ander instrument. Als ik naar mijn broer kijk, die volledig autodidact toch erg muzikaal is, kan dit op elk moment in zijn leven nog. Ik hoop het, muziek is fijn. Jongste zoon moet nog niet zoveel, alleen zijn voetbalwedstrijden zijn 's zaterdags zo ijselijk vroeg. Gelukkig neemt manlief die voor zijn rekening.
Naast al die drukke bezigheden heb ik nog wel tijd gevonden voor een quiltpatroontje van Ellen. Ik was eerst van plan de hele quilt te maken die uit vier blokken bestaat, maar dan zou het een langetermijnproject worden en die heb ik er genoeg. Het is bij dit blok gebleven met een fantasierand erom heen. Dank je wel, Ellen, voor dit leuke patroon! Ik vind de sneeuwman erg vrolijk en heb met veel plezier het blok gemaakt.

Met dit blok wil ik jullie dan ook gezegende kerstdagen en een heel gelukkig nieuwjaar wensen. Wellicht check ik van tevoren nog even in, maar het kan ook best zijn dat ik me in mijn vrije tijd verlies en gewoon lekker spelletjes met de kinderen blijf doen. Of heerlijk ga quilten of borduren. Of dat ene spannende boek in één ruk uitlees. Of... Er zijn zoveel leuke dingen. Ik ben toe aan vakantie!

donderdag 3 maart 2016

Niet meer koud

Hij heeft er nooit last van, die winterse kou.
Onze hond is een border collie met een prachtige dikke vacht.
's Zomers heeft hij het weleens warm, maar 's winters is hij in zijn element.
Bijna 12 jaar is ons beestje alweer. 
Wie mooi wil zijn, moet kou lijden. Tenminste, dat vond ik, terwijl ik nog steeds erg blij in mijn niet- -meer-zo-warme mantel rondliep. Ik vond hem nog steeds zo mooi, nog steeds zo blij met mijn keuze van zeker vijf jaar geleden, dat ik er eigenlijk niet aan wilde dat de voering van de jas z'n langste tijd gehad had en mij niet meer de bescherming bood die ik nodig had in dit winterse weer. Wie mooi wil zijn, moet kou lijden. Ik had het er wel voor over.
Maar ik begon steeds vaker te twijfelen, in die tergend lange minuten als ik op het schoolplein stond te wachten en de wind vrij spel had. Was mijn jas toch niet wel erg versleten? Was hij al deze kou nog wel waard? Maar ik had al zo vaak op het internet naar een waardige vervanger van mijn jas gekeken en die nooit gevonden. De jassen waren allemaal zó saai!
Uiteindelijk vond ik iets. Weer Desigual. Dat is een Spaans merk dat ik erg mooi vind. Niet voor alles, maar dus wel voor jassen. De kleding is net iets anders, heeft net een twist. Ook mijn zomerjas heb ik van dit merk en met die jas ben ik ook al zo blij. Maar ik was een beetje huiverig om een winterjas van een Spaans merk te kopen. De Spaanse winters zijn toch iets anders dan de Nederlandse, zou deze jas wel warm genoeg zijn? Mijn zomerjas vind ik eigenlijk ook een tikje dun, maar zo mooi dat ik dat er 's zomers wel voor over heb. Dat is dan toch het enge van een internetbestelling, dat je het van tevoren niet kunt voelen, niet aan kunt trekken. Maar terugsturen zou altijd nog kunnen, dus ik ging ervoor, de jas kwam mijn kant op.
En daar werd ik heel erg blij van, de jas was nog leuker dan ik van tevoren had gedacht.

Mijn winterjas, in de voor mij
ongebruikelijke kleur olijfgroen
met paarse bloemen.
Mijn zomerjas, bezaaid met
allemaal gekleurde bloemen
en een prachtige ceintuur.












Enige nadeel: de sjaals die ik heb, zijn allemaal nogal bont en passen beslist niet bij de jas. In de winkels trof ik -alweer niet- wat ik zocht, dus ik besloot het maar zelf te maken.
Vandaar dat ik de breinaalden vast heb en heel wat afbrei. Een echte breister ben ik niet, maar ik vermaak me er wel mee en ik wil tenslotte gewoon die sjaal.

Veel zwart met een beetje paars dat in kleur verloopt, wordt het. Paars komt terug in de voering van de capuchon en in de bloemen. Zwart zit in de kraag en past overal bij. Ik brei in gerstekorrel en dubbele gerstekorrel en af en toe een ribbeltje. Wordt het toch nog een beetje afwisselend en vooral niet al te standaard.

Ik zal nooit zo'n heerlijk dikke vacht hebben als mijn border collie Rjukan, maar met mijn nieuwe jas en met binnenkort mijn nieuwe sjaal hoef ik beslist geen kou meer te lijden. Dus lente, je bent van harte welkom, maar het hoeft ook weer niet morgen zomer te zijn!

vrijdag 5 december 2014

O, kom er eens kijken...!

Wat er vandaag bij ons in huis gebeurde! Terwijl manlief met jongste zoon naar zwemles was en daarbij gezellig mijn moeder en oudste zoon meenam, is er bij ons thuis ingebroken. Ik was gewoon in huis en heb niets gemerkt.
Maar toen iedereen weer thuis was, bleek er een jute zak in de wc te liggen. Met niets erin! Er werd alleen een hint gegeven: kijk eens in het hoogste bed... Groeten van de Sint en de Verstoppiet. De inbrekers bleken dus niet iets mee te hebben genomen, maar juist iets gebracht te hebben en de hints op de pakjes stuurden de kinderen van de zolder tot aan de schuur. Wat hebben we een lol gehad! Twee uur lang werden er cryptische hints ontcijferd, pakjes op gekke plekken ontdekt en enthousiast pakjes uitgepakt.
De Verstoppiet werd er zo blij van! Ze dacht toen ook helemaal niet meer aan al die uren die het voorbereiden van deze zoektocht hadden gekost. Kinderen blij, Verstoppiet blij, niet waar?

Sint had ook voor mij wat cadeautjes laten verstoppen. Met deze heerlijke chocoladeletter S was ik al erg gelukkig, lekker met nootjes erin! Even een foto genomen, want nu is die lekker natuurlijk niet meer compleet. Zo zag-ie er dus uit.

Naast warme sokken, voorraaddozen en potloden, kreeg ik van de goede Sint ook de nodige lapjes. Deze leuke batiks had hij in de opruiming gescoord bij het Quiltkabinet, net als de grote lap bruine stof eronder, die hij bedacht had voor de achterkant van de Pi and Square.

Toen alle pakjes gevonden en uitgepakt waren, maakte ik een snelle couscoussalade en aten we ook nog even iets gezonds. Daarna met z'n allen om de tafel voor een spelletje Doolhof, dat we allemaal erg leuk vonden. Toen was het bedtijd voor de jongens, die erg tevreden, maar ook erg hyper waren. De avond eindigde met het beeld dat je op de bovenste foto zag: mijn moeder en ik quiltend aan de tafel. Ik ben bezig met de kleine sterretjes voor blok 4 van de AWS, mijn moeder ook. Veel te laat vertrok ze weer richting huis en ze moet nog wel drie kwartier rijden. Morgenochtend lekker uitslapen? Ik hoop dat de jongens zo lekker bezig zijn met hun nieuwe speelgoed, dat ze helemaal vergeten om me wakker te maken!

maandag 27 mei 2013

Zwarte katten brengen geluk

Mijn eerste kat kreeg ik toen ik een jaar of 9 was. De poes van de buren had jonkies en ik had begrepen dat de poesjes die overbleven verdronken zouden worden. 's Avonds lag ik in mijn bed, daar steeds maar aan te denken. Het kwam erop neer dat we diezelfde avond nog het overgebleven katje haalden, ik in mijn nachtjaponnetje, mijn moeder vertederd over het jonge beestje, ondanks haar allergie voor katten.
Tenminste, zo herinner ik het me.

Toen ik jaren later op kamers woonde, wilde ik dolgraag een eigen kat. In het huis waar ik woonde, waren al twee katten, maar die woonden op de andere kamers. Maar nog een kat erbij, dat kon toch echt niet. Totdat een kat uit zichzelf besloot dat ons huis een leuk huis was en voortaan bij ons in de tuin zat. Een zwarte kat. Telefoontjes met het asiel, de dierenarts en Amivedi leverden niets op, het diertje had geen huis. En toen mocht zij bij mij wonen, Shadow, omdat ze in de hoek van mijn kamer versmolt met de schaduwen.

Inmiddels is Shadow niet meer bij ons, maar voor zwarte katten houd ik altijd een zwak. Hoezo ongeluk? Ik heb met Shadow heerlijke jaren gehad: een mooie studententijd, mijn huwelijk, de start van ons gezin. We hebben samen in vijf huizen gewoond, met niemand anders heb ik in zoveel verschillende huizen gewoond.

Dus een beetje als eerbetoon aan Shadow zit dit zwarte poesje in mijn borduurwerk. Wat het geheel gaat worden, zal ik laten zien als het af is. Maar feit is wel dat ik nu alweer een paar dagen lekker aan het borduren ben en er dus een zwarte kat naast mij op de bank ligt. Heel gezellig!

maandag 22 maart 2010

Cars

Quintijn gaat straks heel blij met me zijn: ik heb zijn kussen af! Dit is Fillmore, het hippiebusje uit Cars die biologische benzine verkoopt en de nodige complottheorieën heeft. Ik koos de groene auto omdat die kleur het beste bij Quintijns kamer past. Maar toen had ik Cars nog nooit gezien en dat was dus dom, want dan had ik kunnen weten dat net het rode autootje 'Bliksem McQueen' (vooral heel grappig als Quintijn het uitspreekt) Q's grote held zou worden.
Nu is ook het borduurpakket voor een kussen met Bliksem McQueen in huis. Het kwam zaterdag per post en ik heb het niet snel genoeg opgeborgen. Quintijn zag het en liep daarna de rest van de middag door het huis, het borduurpakket in de armen. "Mama. auto maken, Bksm McKwin maken!" Ik moest nog zeker een kwart aan het kussen van de bus borduren, maar dat ging met zo'n ongeduldig jongetje ineens heel snel. Nu dus Bliksem McQueen borduren. Als de bliksem.

dinsdag 7 oktober 2008

Biscornu



Afgelopen weekend heb ik twee projectjes afgemaakt. Ik had ineens een zondag dat Quintijn mij rustig liet borduren (hij was uit logeren geweest en kennelijk had hij zijn speelgoed meer gemist dan ons), dus ik heb lekker veel kunnen doen. De verliefde poesjes heb ik al laten zien. Het andere wat ik afgemaakt heb, is een biscornu. Ik had erover op het internet gelezen en het leek me wel grappig.

Het is een soort speldenkussentje, maar aangezien deze weggegeven wordt, zit er een heel klein briefje met een wens in de vulling verstopt. Vond ik wel een leuk gebruik.

Deze biscornu gaat naar een collega van mij die het momenteel nogal moeilijk heeft. Ik heb geen idee of ze het leuk vindt, maar het lijkt me altijd fijn om te weten dat er iemand aan je denkt, toch? Ik heb kleuren gekozen die ze volgens mij wel mooi vindt. Het zijn twee kleuren dmc colour variations en dan nog een effen kleur voor de rand er omheen.
Het patroon is trouwens een freebie van Ink Circles (http://inkcircles.com/html/2007%20Goodies.html). Daar hebben ze heel veel leuke patroontjes.

zaterdag 23 augustus 2008

Babylakentjes





Voor Quintijn had ik tijdens de zwangerschap allemaal babylakentjes geborduurd. Ik kreeg vorig weekend de lakentjes voor de kinderwagen terug van Grietje, ook Tessa is de kinderwagen nu ontgroeid, dus ik heb ze nog even op de foto gezet.

Quintijns babydeken


Een van de eerste berichtjes in dit blog was een babydekentje dat ik voor mijn nichtje Tessa gehaakt had. Maar dat was niet het eerste dekentje dat ik haakte. Voor Quintijn heb ik ook al een dekentje gehaakt, maar dat stond nooit echt op de foto. Dus hier alsnog.

zaterdag 26 januari 2008

Libelles


Weer eens iets voor mezelf gemaakt, namelijk een gastendoekje met libelles. Ik heb hier geen twee weken over gedaan, maar ik ben de laatste tijd weer veel bezig met een groter werkje, namelijk Leap froggie. Aan het eind van de maand zal ik een foto van de vorderingen daaraan laten zien. Maar vandaag dus dit gastendoekje afgemaakt.