Olifanten uit het verleden

Tijdens ons verblijf in de tent in de tuin van mijn schoonouders, was het op een gegeven moment tijd voor een bad voor de jongens. Hoog tijd. Het mooie van dit luxe vakantieverblijf was, dat er in het waslokaal gewoon een stapel handdoeken klaar lag. En één van die handdoekewn herkende ik. Die had ik bijna 11 jaar geleden zelf geborduurd! Voor het sinterklaasfeestje van de familie had ik voor iedereen een handdoek geborduurd. Zeven stuks, voor mezelf geen, want ik had het hier al druk genoeg mee.

De olifantenhanddoek van mijn schoonmoeder is er dus nog steeds en ziet er na al die jaren nog steeds goed uit. Grappig om met zo'n handdoek uit het verleden mijn zoontje af te drogen.

Zelf heb ik alleen nog steeds geen geborduurde handdoek. En mijn jongste zoon ook niet, realiseerde ik me laatst. Tijd om daar wat aan te doen? Moet ik toch die borduurnaald weer eens oppakken?

Camping Quilten

We zitten niet op een echte camping, hoor. Maar wel in een echte echte De Waard tent, de vergrote Zilvermeeuw, in de zeer groene achtertuin van mijn schoonouders in Noord-Oost-Groningen. Vannacht hebben we met z'n viertjes er geslapen, de kinderen sliepen zelfs tot half acht, wat iets later was dan wat ze thuis presteren.

Gisteren overdag heb ik vooral quiltend doorgebracht. Ik ben met de laatste rand bezig. Daarna moet de bies, die ik natuurlijk gesneden en gestreken mee heb. Eigenlijk hoop ik de quilt hier af te ronden, want mij fotosessie met de quilt zou hier zo leuk zijn met dit verbouwde boerderijtje en al dat groen. Ik doe mijn best, de kinderen zijn grotendeels zelfvoorzienend, en een huishouding bestaat hier niet, dus veel meer tijd dan anders!

Plak patchwork

Ik zal niet met de eer gaan strijken, dit is niet mijn creatie, maar die van mijn oudste zoon. Hij verzamelt altijd fanatiek mijn restjes (van een echte scrapquilt zal bij mij dus niet snel sprake zijn, of hij moet al van mijn zoon komen) en bewaart die in een doosje. Af en toe wil hij ook 'borduren'. Hij noemt het altijd zo, want voordat ik begon met quilten was ik verslaafd aan borduren. Hij is nog niet helemaal over de verandering heen, of snapt het verschil niet helemaal. Maar af en toe gaat hij ook los met de lapjes en knipt allemaal vormpjes en plakt daarna zijn patchwork in elkaar. Dit keer wilde ik het wel even met jullie delen. Het tasje dat hij vervolgens van zijn plakwerk had gemaakt, is helaas weer uit elkaar gevallen. Maar net kleurrijke idee bestaat nog steeds. En ook hij is niet bang voor combinaties. Waarom zou je ook geen batiks met basics combineren?

41. Nine-patch

Ik hoef er, denk ik, niet bij te zeggen dat dit blokje wel heel snel ging. Het is direct ook het eenvoudigste blokje dat ik ooit gemaakt heb, maar in zo'n grote quilt heeft het ook wel weer wat: niet elk blokje hoeft een ster te zijn. Daarom ook heb ik voor lichtere kleuren gekozen, zodat het blokje ondersteunend werkt en niet de aandacht naar zich toe trekt. Althans, dat is mijn theorie, ik moet nog even ondervinden wat de praktijk doet.

De rand quilten

En toen had ik zestien blokken doorgepit en was ik toe aan de rand! Daar ben ik blij mee, toen ik Heits Quilt aan het quilten was, schoot dat best wel goed op, dus ik heb goede hoop op een snelle afronding van deze quilt. En ik ben ook wel weer een toe aan een affo.

Vier rijen!

Vanochtend stapten we in de auto om onze kinderen weer bij hun opa en oma van het grote huis op te halen. Het is een aardig eindje rijden, ruim een uur, en wie stapt er dan zonder bezigheid in de auto? Ik niet, in ieder geval en mijn veertig blokjes gingen dus mee. Tijdens de rit heb ik de vierde rij aan de rest vastgezet en daar krijgen jullie natuurlijk een fotootje van.

Zelf gebruik ik dit soort foto's ook veel, want om de kleuren voor een nieuw blokje te kunnen kiezen, moet ik wel weten hoe zijn buren er uit zien. Het lijk me niet goed voor de top om die continu te voorschijn te halen, dus dan kijk ik gewoon op de foto welke kleuren en lapjes ik gebruikt heb. Werkt net zo goed!

Middag in de tuin

Een heerlijke middag in de tuin. Ik ben bezig om rij D aan de eerste drie vast te zetten en tussendoor heb ik alvast de malletjes voor blok E1 en E2 gemaakt. Sylvia's Bridal Sampler is een Amerikaans patroon en daardoor helemaal in inches. Malletjes tekende ik echter nog steeds op centimeterpapier, gewoon omdat ik in de winkels geen inchesruitjespapier te krijgen was. Maar vanmiddag zocht ik even op internet en daar vond ik precies wat ik nodig had: printbaar inchesruitjespapier. En die link deel ik graag met jullie: alsjeblieft (klik).

40. Boy's Nonsense

Het is een echte zomerdag. Af en toe hebben we er één deze zomer, dus daar moet je dan gelijk goed gebruik van maken. Het is heerlijk in de achtertuin. Zonnig, maar niet te warm, met nog een lekker briesje. Vandaar ook de speld die nog zichtbaar is op de foto, ik moest het blokje vastprikken op de picknicktafel, omdat het anders niet bleef liggen. In dat zomerzonnetje heb ik dit veertigste blokje gemaakt, Boy's Nonsense. Ik ben erg blij met hoe het geworden is, de kleuren staan erg leuk bij elkaar.

Er moet nog een sashing omheen en daarna zet ik het vast aan de rest van rij D en dan kan die rij vast aan de eerdere drie. En als dat gebeurd is, maak ik natuurlijk nog een foto, want op veertig blokjes ben ik al best wel trots. Nog maar honderd te gaan!

39. Orange Peel

De kinderen zijn uit logeren. Ze gaan twee nachten kamperen bij hun opa en oma in het grote huis, met de grote achtertuin, waar nu dus een tent opgezet wordt, waar opa en oma met hun drie kleinzonen gaan kamperen. De jongens hadden er heel veel zin in en ik ook, want de kinderen uit logeren, betekent een hele dag voor mij alleen. En morgen ook nog! Dus dan wordt er gequilt.

Ik heb dus weer een blokje af, weer met ronde vormen. Dit keer kon ik volgens het boek kiezen tussen ronde vormen naaien of appliceren. Aangezien ik even genoeg heb van ronde vormen naaien - hoe mooi het resultaat ook mag zijn - heb ik voor appliceren gekozen. Dat moet ik tenslotte ook nog leren. Dit was geen moeilijke vorm, dus ik heb de stof om de mal geregen en daarna gestreken. Daarna kon ik de sinaasappelschillen zonder moeite op de stof vastzetten. Wat wel even wennen was, was het naaien met zijde. Dat geeft mooiere resultaten met applicatie, was me verteld en dat is zeker waar: de draad wordt haast in de stof getrokken en je ziet hem dus nog veel minder. Maar zijde is dun, het voelt aan als spinrag, behalve dat het niet kleeft en het is heel glad. Het gleed dus heel vaak weer uit mijn naald en ook het afhechten was een een uitdaging. Maar het is weer gelukt: nummer 39 is klaar. Op naar nummer 40 en daarmee weer een rij af.

38. Rosebud

Het tempo zit er weer wat meer in. Dit is blokje D8, Rosebud. Ik ben dit blokje begonnen tijdens de quiltclub op zaterdagmiddag en vanavond heb ik het afgemaakt. Gewoon een leuk, simpel blokje.

De foto is wat blauwig uitgevallen, ik vermoed dat dat aan het avondlicht te wijten valt, maar de achtergrond is gewoon wit met een blauw bloempje en niet lichtblauw.