woensdag 31 juli 2013

104. Glorified Nine-Patch

Dit blokje kon je op twee manieren maken. Het boek van Sylvia's Bridal Sampler doet dit vaker, een alternatief bieden. Het waren ronde naden of applicatie. Ik heb voor het laatste gekozen. Eerst heb een simple nine-patch gemaakt waarin de buitenste blokken verlengd werden. Daarna heb ik de rondingen erop geappliceerd. Ik ben hier tevreden over en als ik het lapje gestreken heb, zal het nog wel een stukje  mooier zijn!

Hè hè, ik ben weer bij. Ik ben nu bezig met het 105ste blokje, dus alles wat ik tot nu toe af heb, staat ook op de blog. Ik zal proberen het wat braver bij te houden!

103. Churn Dash


102. The Friendship Quilt

Is toch wel leuk geworden. Ik had een foutje gemaakt bij het knippen van de stoffen. De lange banen rondom het midden waren een stukje te kort. Hoe en waarom ik het malletje te klein heb gemaakt, ik heb geen idee, maar er moest in ieder geval een stukje aan. En dat is heel decoratief maar een rood bloemetje geworden. Lijkt haast alsof het zo hoort!
Al deze stoffen komen uit een Moda Charmpack: Warmth. Ik vind veel deze stofjes prachtig, maar de stukjes stof zijn net te klein om veel mee te kunnen. De fatquarters of de rollen stof hebben ze bij Gelrebloem nooit gehad en ik heb ook niet ergens anders mijn favorieten uit deze serie kunnen vinden. Ach, het zij zo. Er zijn meer dan genoeg mooie stoffen over!


101. Road to Oklahoma

Het eerste blokje van de nieuwe rij, rij K. Ik heb de ene diagonaal beige gemaakt om iets van die 'Road' erin terug te laten komen. En naar Oklahoma? Ik geloof niet dat ik per se naar Oklahoma hoef. Ik wist eigenlijk niets van de staat, niet eens waar dit stukje land lag, dus ik heb maar even gegoogled.

Het ligt centraal in Amerika. De naam komt uit een Indiaanse taal en betekent zoiets als 'rood volk'.

Ach, zo'n uitzicht heeft natuurlijk wel iets! Er is in ieder geval ruimte, heerlijk!

100. Follow the Leader

Nummer 100! Dit blokje heet Follow the Leader en doordat ik dit blokje bij mijn moeder heb gemaakt (tijdens haar verblijf op de christelijke camping Betteld) moest ik aan de extra betekenis denken die in deze titel zit. Volg de leider, de leidsman van mijn leven is God, dus volg God.
Mooi dat juist nummer 100 voor Hem gereserveerd is!

De top is nu vierkant en te groot om nog aan de schutting te hangen voor de foto, maar ook te groot voor mijn bed. Dus nu heb ik 'm maar op de grond in de tuin gelegd, met autootjes langs de zijkanten om opbollen te voorkomen. Al wankelend op het glijbaantje van de kinderen heb ik een foto genomen. Hoe doen jullie dit, mooie foto's van grote quilts maken? Ik vind het een hele uitdaging!

99. Snail's Trail

Dit blok vond ik zo ontzettend leuk om te doen! Het maken van de mallen was een crime, want dat zijn er gewoon veel, maar daarna is het erg leuk naaien. Met veel plezier aan gewerkt, dus.

98. Jacob's Ladder

Een van de mooiere blokken, maar niet zo heel mooi op de foto gekomen. Er is een moment gekomen dat ik sneller quilt dan blog, dus deze foto's zijn gemaakt terwijl de blokjes al in de top zitten. Maar omdat ik toch van elk blokje een aparte foto laat zien, heb ik hier ook maar foto's van gemaakt. Ik heb al gemerkt dat mensen mijn blog als naslagwerk gebruiken (van hoe moest dat blokje ook alweer nu ik mijn boek even niet voor handen heb) en dat wil ik dan ook graag volledig houden.

Afgelopen weekend was het een en al drukte bij ons. Quintijn, mijn oudste zoon, werd 6 jaar en dat hebben we uitgebreid gevierd. Op zaterdag hebben we gebarbecued met de familie van mijn man en op zondag kwam mijn familie. Niet gescheiden omdat ze elkaar zouden bijten, maar omdat het anders bij elkaar wel een heel grote groep wordt met erg veel kinderen. Op deze manier hebben en houden we aandacht voor iedere gast. Maar een heel weekend feest, dus. Heerlijk, maar ook best wel druk.

En zoonlief nu dus alweer 6 jaar. Wat gaat het snel! Ik weet nog zo goed hoe die eerste dagen met hem waren, dat heb ik altijd vrij sterk in de dagen rondom zijn verjaardag. Moeder word je toch maar één keer, hoewel ik me ook alles rondom Dantes geboorte erg goed kan herinneren. In oktober wordt hij vier, maar hij mag over tweeëneenhalve week al starten met school. Kleine kindertjes worden groot!

vrijdag 26 juli 2013

97. Pinwheel 2

Dit was het laatste blokje dat ik op vakantie maakte. Tijdens de terugreis heb ik het afgemaakt, 's ochtends heel vroeg terwijl we door Duitsland reden. We waren om 8 uur 's avonds van de camping in Oostenrijk vertrokken en hebben de hele nacht doorgereden. 12 uur later waren we thuis. Heerlijk, thuis!

We hebben prachtig dagen gehad. Hier zijn we in Minimundus, een soort Madurodam, waarin prachtige gebouwen van over de hele wereld in een schaal van 1:25 te bewonderen zijn. Dante vond het wel vreselijk moeilijk om overal vanaf te blijven.

Ook vijfentwintig keer zo klein is de Eiffeltoren nog steeds indrukwekkend groot!

Hier staat Dante voor Palazzo Vecchio, een prachtig gebouw uit Florence, waar DH en ik bijna twee jaar geleden waren. Toevallig speelt dit palazzo een rol in het boek dat ik net aan het lezen ben, de nieuwe roman van Dan Brown, "Inferno", Dante overigens ook. Een iets oudere Dante, dan.

Toen we op onze voorlaatste dag een drielandentoer door Oostenrijk, Italië en Slovenië reden, troffen we in het eerste Italiaanse dorp dat we aandeden al een Via Dante (we staan op de foto onder het straatnaambordje), waar we ook een gelateria aandeden en heerlijk echt Italiaans ijs aten.

Maar we aten vaker Italiaans. Dit zeer Italiaans aandoend restaurantje troffen we in het centrum van Villach (Oostenrijk). Tien dagen ervoor was het geopend, door Italianen die amper Duits spraken, dus we bestelden in het Italiaans. Nee hoor, ons Italiaans is minder dan ons Duits, dus we probeerden maar gewoon Engels, wat werkte.

Quintijn vond het leukste onderdeel van onze reis het zien van een ijsbeer. Een echte, maar hij was wel opgezet.
Mijn bijna-omhelsing met een grizzlybeer vond ik ook wel indrukwekkend.

Ook nog even een plaatje van de bergen, want ook die hebben we natuurlijk in overvloed gezien. De bergen rondom onze camping vond ik vrij tam, deze vond ik leuker. Dit zijn de Julische Alpen in Slovenië. Bij het bord op de voorgrond kun je de kinderen en mij zien.

Maar aan alles komt een eind, ook aan onze prachtvakantie. Deze foto is van midden in de nacht, terwijl we ergens in Duitsland snel een kopje koffie dronken.
Zien jullie de pleister onder Quintijns kin?
Tijdens ons laatste half uur op het strandje aan het meer, besloot Quintijn nog even de waterglijbaan vanaf de andere kant te beklimmen, waardoor hij in botsing kwam met een kind dat wel van de goede kant de glijbaan af ging.
Het resultaat was bloed, veel bloed en een snee van 2,5 cm in Quintijns kin. Ik kreeg de randen niet goed bij elkaar, dus zelf met hechtpleisters plakken was geen optie. Dus maar naar het ziekenhuis, want een huisarts in Oostenrijk doet dit soort dingen niet. Het ziekenhuis vinden was een hele opgave, maar eenmaal daar werden we ontzettend goed geholpen. Quintijn kreeg vier hechtingen en een grote pleister. Hij heeft zich ontzettend stoer gedragen, heeft geen traan gelaten.

En dan toch even eindigen met een vrolijker plaatje, een foto die ongeveer een uur voor Quintijns ongelukje genomen is. Dante bij mij op schoot in het water, want zelf zwemmen in een meer is nog een beetje te eng.
Dag leuk Oostenrijk! Beslist tot een volgende keer!

96. Puss in the Corner

Niet een heel bijzonder blokje, maar niet elk blokje kan een ster zijn, dan zou de quilt niet mooi worden! Voordeel van zulke blokjes is wel weer dat ze snel klaar zijn en dan kun je weer verder met de volgende.
Op vakantie in Oostenrijk bevoeren we het Ossiacher meer. Een meer van 11 km lang, zo'n 4 km breed en 28 graden warm. Zeer zwembaar dus, maar eerst gingen we even alle dorpjes langs het meer bekijken. Een boot voer van dorp naar dorp, in twee en een half uur het meer rond. Erg leuk om te doen. Bovenop het dak van de boot stond voor de kinderen een roer, zodat zij ook de boot eens konden besturen. Of in ieder geval konden denken dat ze dat deden!

Het Wurzelpark was ook leuk. Allemaal dingen gemaakt van boomstammen, daarbij allemaal waterspelletjes door het bos heen. Voor de kinderen dus ook een interessante boswandeling!

We zijn nu alweer een week thuis, maar ik kijk nog steeds met heel veel plezier terug. Zou zo wel weer terug willen!

donderdag 25 juli 2013

95. Rolling Stone

Sorry voor de onderbreking van de reisverslagen. Mijn volgende vakantie diende zich alweer aan: een paar dagen bij mijn moeder op de camping. Heerlijk gerelaxed, veel gelezen, veel gequilt, want dat is wat mijn moeder ook leuk vindt. We kunnen het dus prima samen vinden zo voor de caravan. Het weer was heerlijk, hoewel wel wat warm, maar ook dan kun je best een naald vasthouden.

Op dinsdag zijn we een eind gaan fietsen. Ik had als reisdoel een quiltwinkel in gedachten, Marin in Westendorp, ongeveer 2 uur fietsen van de camping, dus een mooi tochtje. Jammer genoeg was de winkel dicht, ik had niet goed genoeg op de site gekeken, daar stond het wel. Dus van buitenaf hebben we Marin bewonderd, een heleboel bakken met mooie stofjes, een erg leuk winkeltje.
Ondanks deze tegenvaller was de fietstocht erg leuk en beloonden we onszelf met een heerlijke portie ijs op de terugweg. En op de camping weer verder met quilten, het is ook niet zo dat we per se nieuwe stofjes nodig hebben, het is gewoon leuk!