zaterdag 15 juli 2017

Ster D

 Eerder deze week kwam de ster al in z'n rand, maar pas vanochtend nam ik het moment om het geheel te strijken en te fotograferen. Ik ben er erg blij mee! Die happen eruit horen zo, daar komt de ster weer tegen andere aan. Over hoe het geheel in elkaar gaat komen, maak ik me tegen die tijd wel weer zorgen ;)
Het was een druk weekje. Ik stond er thuis alleen voor omdat manlief op schoolreis was naar Duitsland. Hartstikke leuk (en druk) voor hem en vooral heel druk voor mij. Een projectweek bij mij op school, het huishouden, een pup, twee kinderen en een aanstaande verhuizing... waar ik allemaal even alleen voor stond. Ik vind het heel gezellig dat manlief er nu weer is, hoewel hij gisteravond om half 9 in bed gekropen is en er nu nog niet weer uit is. Hij heeft tijdens de reis elke nacht maar drie uur slaap gehad en moet dus even bijkomen...

Ik was ook even lekker aan het spelen met stoffen. Dit zijn prachtige stofjes, van Northcott die ik eens als FQ-pakketje kocht. Ik wilde weer eens met hexagonnetjes aan de slag en wat je hier ziet zijn dus een heleboel voorbereide hexagonnetjes, maar er is nog niets in elkaar gezet. 
Ik denk dat ik eerst gewoon een boel bloemen maak en daarna beslis of ik ze zo aan elkaar zet of met witte tussenbanen, ik weet het nog niet zo goed. Het is ook geen beslissing die ik nu hoef te maken, het is voor nu gewoon lekker spelen met hexagonnetjes en stofjes. Het kan ook best zijn dat ik er een paar bloemen tussenzet, maar de andere hexagonnetjes zonder patroon aan elkaar zet, dat geeft ook een mooi effect met deze kleuren die zo dicht bij elkaar liggen. 

De stofjes, foto van Quiltonline.nl
Naast dit lekkere fröbelen, ben ik uiteraard ook nog aan het inpakken. Over precies een week gaan we over, aanstaande donderdag krijgen we de sleutel. Ik heb er zo'n zin in en ondertussen ben ik ook best zenuwachtig! Tegen die zenuwen maar gewoon lekker door fröbelen. We zijn op tijd begonnen met voorbereiden, dus stress is er niet.

Natuurlijk ook nog even een fotootje van Sherlock. Die groeit als kool en is nu al bijna 8 kilo. Hij was gisteren precies 3 maanden. 

woensdag 5 juli 2017

Work in progress: Ster D

Work in progress, deze ster. Al een hele lange tijd, want lastig is-ie wel. Maar ook zo leuk met die flying geese. Ik laat toch maar even een fotootje zien, dan kan ik tenminste bewijzen dat ik echt nog wel iets doe naast de afronding van het schooljaar, het opvoeden van een pup en het inpakken van dozen *Ü*

Hier een close-up van de ster. Ik wist helemaal niet dat je ook ronde vormen met foundation piecing kunt doen, maar zoals je ziet bij de lijnen van de blauwe halve cirkel (het moet een andere 'planeet' in de achtergrond worden), lukt dat gewoon. De ster bestaat uit 8 parten, die ik eerst als kwarten aan elkaar zet, waarna ik twee helften heb en die helften moeten dan aan elkaar. Ik ben nu bezig met het laatste kwart. Bij het aan elkaar zetten van de punten, is het belangrijk dat je telkens met naaien begint in het middelpunt, ook als je de twee helften aan elkaar naait. Op die manier krijg je een mooi centrum.

Sherlock en ik zijn nu lekker buiten in de tuin. Het is warm, maar niet te. De jongens zijn boven aan het spelen. Ze hebben vorige week van hun eigen centjes twee Beanie Boo's gekocht, die knuffeltjes met die grote ogen, en daardoor spelen ze weer hele scenario's met de knuffels. Op de vraag of er ook dus wat knuffels weg konden met de verhuizing, werd dus ook keihard 'nee' geantwoord. De timing was dan ook totaal verkeerd. Jongste zoon beweerde stelling dat hij voor altijd zijn knuffels heeft en dat later zijn kinderen er mee mogen spelen.

Iets heel anders: boeken! Het wordt weer vakantie en rondom de verhuizing zal ik echt wel wat leestijd hebben. Hebben jullie nog boeken gehad het afgelopen jaar waarvan je echt 'wauw!' dacht en die je dus aan zou raden?
Mijn aanrader is: 'Versplinterd' van Dani Atkins.
Dit boek heb ik met heel veel plezier in één ruk uitgelezen. Er wordt gespeeld met de realiteit en trekt me altijd aan.

Een korte beschrijving van Hebban.nl:
Vijf jaar geleden stortte Rachels wereld in toen bij een ongeluk haar beste vriend Jimmy overleed en zijzelf gewond raakte. Nu ziet ze de vriendengroep weer voor het eerst bij de bruiloft van haar ex Matt en zijn verloofde Cathy. Als ze die avond Jimmy's graf bezoekt, wordt ze overmand door hoofdpijn en raakt buiten bewustzijn. Als ze bijkomt, blijkt haar leven heel anders te zijn dan ze zich herinnert: het ongeluk van vijf jaar geleden is nooit gebeurd, zij en Matt zijn nog bij elkaar en Jimmy leeft nog... Rachel kan het niet geloven, het is bijna te mooi om waar te zijn.

Ook als ebook bij de online bibliotheek te leen.

dinsdag 4 juli 2017

Sherlocked

Even tot rust komen... dus Sherlocked, dan geeft hij zich neer.


Het gaat goed met ons beestje. Hij is nu 11 weken en wel een handenbindertje. Mede door hem nog even geen foto's van quiltvorderingen. Ik heb het best druk en Ster D is een bewerkelijke met een rand van flying geese. Erg leuk, maar dus wel erg veel stukjes!

Nog 15 dagen en dan krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis! Inmiddels ben ik dit huis ook zat, niet eens door het huis, maar vooral door al die dozen die overal staan. Ik heb zin in weer opbouwen!

woensdag 21 juni 2017

Fly Away - Ster C



Ster C werd ook gemaakt en hierin zit mijn favoriete stof: de lila met turquoise druppeltjes stof. De aqua kleuren komen in de ster ook terug, de druppeltjes in de donkerblauwe punten ook. Wel weer leuk! Ik hoop vanavond de stoffen voor Ster D te kunnen knippen. Eens kijken hoe druk ons kleine handenbindertje ons houdt!



Met Sherlock gaat alles voorspoedig! Hij is nu drie dagen bij ons en doet het uitstekend. Ik vind het eigenlijk zo knap, zo'n klein hondje, net weg bij z'n moeder, en hij accepteert en verwelkomt alle afwisseling in ons gezin van harte.

maandag 19 juni 2017

Even voorstellen...

Dit is Sherlock. Bordercollie. 9 weken oud en sinds gisteren woont hij bij ons.
Hij is hopelijk een waardige opvolger van Rjukan.
Hondloos zijn ligt ons niet. Dus besloten we vorige week op zoek te gaan naar een pup en die vonden we. Het is niet zo dat we Rjukan direct vergeten zijn, beslist niet. Het is meer zo dat Sherlock ons helpt onze gedachten te verzetten. Verdriet en blijdschap kunnen heel goed naast elkaar bestaan.

Sherlock is vrij gemakkelijk, de lange reis naar huis verliep zonder problemen, geen plasjes, poepjes, kotspartijen in de auto. Ook geen jodelpartijen. We hoorden hem voor het eerst blaffen toen hij zijn flosstouw aanviel.
Hij is lief, pluizig en daarmee zeer aaibaar.
Hij is ook ontzettend eigenwijs. Als ik hem uitlaat voor een plasje, doet hij dat niet (al die grassprieten zijn een enorme afleiding), maar in de keuken gebeurt het dan weer wel.
In de bench liggen is okay, maar dan vooral niet op een zacht dekentje, eerst wordt dat vakkundig opzij geveegd.
Hij is ook heel sociaal. Hij vindt alle mensen heel gezellig. De meeste mensen vinden hem ook erg leuk. Dit heeft als gevolg dat wandelingen lang duren, lang niet altijd het gewenste resultaat hebben, maar ons sociale leven een enorme boost geven.

Sherlock, Brits, slim en in hondenvorm ook nog eens sociaal.
Welkom in ons leven!

dinsdag 13 juni 2017

Ster B Fly Away

Tijdens de verdrietige dagen rondom de ziekte en het verlies van Rjukan was ik bezig met deze tweede ster. Dat er een stukje uit is, kun je heel mooi symbolisch opvatten, maar in dit geval is het ook gewoon het patroon: deze ster zal tegen een andere aanliggen. De symboliek zie ik er natuurlijk voortaan ook in. Ik heb dat vaker met m'n quiltwerk, dat ik nog precies weet wanneer ik welk stukje maakte, quilts zijn zo ook haast dagboeken, spiekprove, want niemand anders begrijpt het.

Vandaag was ik aan het werk, dat is prettiger dan in zo'n leeg huis zijn. Manlief en ik hebben vanavond ook al voorzichtig gedroomd over een ander hondje, niet zozeer als vervanger voor Rjukan, maar als opvolger van onze grote vriend. We houden van dieren en missen nu het gezelschap en dat zal ook zo blijven.

Morgen is het een spannende dag: de dag van de examenuitslagen! Ik ben zo benieuwd wat de N-term voor mijn cijfers gaat betekenen en minstens zo nieuwsgierig naar hoe het mijn leerlingen voor alle vakken vergaan is. Morgen om 8.00 uur zijn de N-termen bekend, daarna worden op de scholen alle scores omgezet in cijfers en wordt er gecontroleerd wat de uitslagen precies zijn en daarna nog een keer gecontroleerd, want dit is iets waarin je absoluut geen fouten maken mag. 's Middags wordt de uitslag bekend voor de leerlingen. Ik hoop zo dat ik geen van mijn mentorleerlingen een verdrietige boodschap hoef te brengen!

maandag 12 juni 2017

Dag lieve Rjukan...

Een mooie foto van Rjukan op Ameland, van
januari dit jaar. Ook toen al kon hij niet meer
met alle wandelingen mee. Deze wandeling had-
den we speciaal voor hem uitgezocht. Deze foto
heb ik toen eigenlijk al voor dit doel gemaakt. 
Donderdagmiddag werd hij ziek.
Eerst kwam alles er aan de achterkant uit, de hele hal onder de vieze  derrie, net op het moment dat de postbode aanbelde om de nieuwe fiets voor jongste zoon af te leveren.
Terwijl ik de hal schoonmaakte, lag Rjukan buiten, een beetje bij te komen.
Dacht ik.
Maar toen kwam alles er aan de voorkant uit, met groot geweld, alsof het uit z'n tenen moest komen. Ik vond het zo sneu! Maar honden hebben dit nu eenmaal wel eens, grote schoonmaak, had hij weleens vaker gehad, ging altijd weer over.

Ook nu ging het wel over, maar ondertussen knapte Rjukan niet op.
Hij kreeg moeite met opstaan en het lopen ging steeds moeilijker.
Zijn ademhaling ging razendsnel, de hoest die hij al een poosje had vanwege wat vocht achter de longen, werd nu nog erger.
Op vrijdagavond kreeg manlief Rjukan niet meer alleen overeind en ook met z'n tweeën kregen we het niet voor elkaar, hij wilde z'n poten gewoon niet goed neerzetten, hield ze slap. Toen we eenmaal de mand buiten hadden getild en hij op de tegel kon stappen, ging het ietsje beter. Maar nauwelijks buiten de tuin, liet hij zijn urine al lopen.
Zaterdagochtend was het nog erger.
Hij tilde niet eens meer zijn kop op toen we beneden kwamen.
We zijn naar de dierenarts gegaan.

Waarschijnlijk heeft Rjukans hart van het ziek zijn de genadeslag gekregen.
De dierenarts zag aan zijn wat blauwige tong dat hij al echt zuurstofgebrek had en dus benauwd was. Heel snel na het spuitje sliep Rjukan in.
Hij gaf zich zomaar over.

Wij zijn ontzettend verdrietig.
Waar ik gisteren dacht dat het wel wat ging, ben ik vandaag helemaal van slag.
Iedereen is nu naar school en het huis is leeg, echt leeg.
We hebben nu helemaal geen huisdieren meer, er is nu niemand die ik even die extra knuffel kan geven omdat ik ons beestje mis.
Het zal vast snel wat beter met ons gaan, maar vandaag is het verdriet gewoon heel vers en het huis heel leeg.

dinsdag 6 juni 2017

Fly Away ster A af!

Hij ligt nog steeds op tafel, deze eerste ster van Fly Away. Ik vind 'm zo leuk dat ik er eigenlijk nog niet toe kan komen de cirkel weer veilig in z'n doos op te bergen... Maar snel een volgend blok voorbereiden, zodat ik weer van die stofjes genieten kan!

De kinderen zijn weer naar school. Ik heb nog een vrije dag, omdat er vanmiddag geen vergaderingen op school waren. Ik doe nog maar even wat correctiewerk, beoordeel de presentaties van mijn V5-leerlingen van de afgelopen week en probeer het jaarboek voor de eindexamenleerlingen af te ronden. Tussendoor komt natuurlijk ook het huishouden, hoewel ik nu toch wel een beetje het gevoel heb dat daar niet meer echt eer aan te behalen is, doordat er al veel dozen in huis staan.
Natuurlijk kan het schoon en dat doe ik ook echt wel, maar die echte gezelligheid is minder gemakkelijk te creëren. gewoon aan ons nieuwe huis denken, het is allemaal voor een goede zaak! Daar kan ik het weer heel gezellig maken!

Dus dan moet ik ook vooral wel een stukje aan deze Fly Away quilt doen, die is immers bedoeld als wandkleed voor het nieuwe huis. Zie je wel, quilten is op dit moment verstandiger dan huishouden! *Ü*

zondag 4 juni 2017

8 x 8 = 64

 64 sterren aan elkaar en even vastgeprikt op de schutting om er zo een foto van te kunnen maken. Het is in het echt nog een stukje mooier dan in de foto. Nog drieëntwintig sterren en één vuurtorenblok liggen klaar om de laatste drie rijen te maken. Dan zijn het 88 sterren, eh, pardon, 87 sterren en een vuurtoren en dan is de quilt van mooi formaat.
Het dubbelen gaat niet meer in het huidige huis gebeuren. Dat zou de hoeveelheid spullen die verhuisd moeten worden alleen maar vergroten, dat moet maar even niet.

Het duurt nog bijna 7 weken voordat we gaan verhuizen, maar dat gaan hectische weken zijn, dat zijn die laatste schoolweken altijd. Manlief is de voorlaatste week ook nog een week naar Parijs met zijn leerlingen, dus dan gebeurt er helemaal weinig. In die laatste week zijn er diplomeringen en nog veel regeldingen op school. Dat is voor ons de reden om toch maar te beginnen met inpakken. We hebben nogal veel boeken en die kun je niet allemaal pas de laatste week inpakken. We begonnen op zolder een paar weken terug, maar gisteren zijn we toch ook maar met de boekenkasten in de slaapkamers en beneden begonnen. Ik had ergens hoop dat ik mijn mannen na de woonwinkel om tapijt uit te zoeken (zeer geslaagd, heel mooi, kennelijk ook nog de kleur van 2017: Denim Drift. Het komt op grijsblauw neer) en de pinksterkermis wel moe waren, maar dat was nog niet het geval. Met name de jongste ging met hetzelfde kenmerkende fanatisme dat zijn vader ook kan hebben aan de slag. Regelmatig moest ik van hem even checken of hij al spierballen kreeg.
De boeken zitten nu in dozen (gelukkig heb ik er ook nog een heleboel op mijn ereader, lezen is een essentieel deel van mijn leven) en het grootste deel van mijn handwerkspullen ook. Natuurlijk zijn nog de nodige dingen buiten de verhuisdozen gebleven, die komen te zijner tijd allemaal in de dekenkist. Wat ik de komende weken nog ga doen:
- de sterrentop voor oudste zoon afmaken
- borduren aan Magnificent Wizard, de tovenaar met de draak
- werken aan Fly Away, mijn batik paperpiecing project
- en ik kan zelfs nog doorpitten, want de AWS ligt ook in de dekenkist, waar ik gewoon nog bij kan.


Bovenstaande is beslist wel waar. Het inpakken van mijn lapjes was een feestje. Ik zag niet alleen de stoffen voorbij komen, maar allerlei mogelijke projecten waarvoor ik die stoffen zou kunnen gebruiken. Tussen de stoffen liggen dierbare foto's heel veilig opgeborgen. En het paste allemaal in één doos. De losse stofjes dan, die ik beneden had liggen. De borduurspullen en mijn breiwerk zijn in andere dozen verdwenen om de ruimte boven de boeken nog even op te vullen met lichtgewicht werk. Ik heb een heleboel, maar voorlopig is het nog beperkt tot bovenstaande dingen. O ja, iets wat ik ook nog tegenkwam, heb ik voor een eventueel leeg momentje achterover gedrukt: ik had al twee blokken voor de Camelot Quilt voorbereid voor onze vakantie op Ameland met de jaarwisseling. Toen ben ik vooral aan het borduren toegekomen omdat ik een stukje verkeerd getekend en geknipt had en daardoor niet verder kon. Dat heb ik gisteren hersteld, de blokken zijn nu goed voorbereid en kunnen in elkaar gezet worden. Gewoon, voor als ik even een momentje over heb.

zaterdag 3 juni 2017

Mijn vader

De quilt die ik voor mijn vader maakte.
Het is vandaag alweer vijf jaar geleden dat we afscheid moesten nemen van mijn vader. Het is een lange en tegelijk een korte tijd. Als ik kijk naar hoe groot mijn jongens inmiddels zijn en wat voor een peuter en kleuter toen mijn vader ze nog kende, weet ik dat die vijf jaar veel tijd is.
Tegelijkertijd voelt mijn vader nog steeds heel dichtbij. Ik mis hem nog steeds, er zijn nog zo veel momenten waarop ik denk: "Wat zou hij daarvan vinden?" of dat ik de dingen zie die hij in ons huis gemaakt heeft, de tegels in de achtertuin die hij gelegd heeft. Het oude huis dat we achter gaan laten, het nieuwe huis dat hij nooit zal kennen.

Voor mijn moeder is vijf jaar lang. Vijf jaar lang missen gaat langzaam. Toch heeft ze in die tijd weer zo veel van haar leven opgepakt. Ik heb er heel veel respect voor! Dikke knuffel van ons.

'We zien elkaar terug' staat er op het bloemstuk dat op de quilt op de kist van mijn vader lag. Daar ben ik zeker van.