donderdag 15 januari 2015

Top Pi and Square af!

Dit weekend maakte ik het laatste megablok voor de Pi and Square. Nu had ik zes van zulke blokken. Die moesten toen aan elkaar gezet worden. Lange naden naaien - mijn favoriet - NOT.
Terwijl ik die honderden steekjes aan het maken ben, denk ik met een vleugje weemoed aan die twee naaimachientjes die ik geprobeerd heb. Eentje vrat bijkans mijn stof op en de ander trok alles bij elkaar... Maar toch, wie weet als ik er meer mee zou oefenen, etc.
Maar als dan na twee avonden de lange naden er weer op zitten, dan ben ik altijd blij en trots dat ook deze quilt weer 100% handgemaakt zal zijn.

Vandaag is het wederom een duistere dag, dus foto's maken lukt niet heel erg goed. Ik had gisteren op moeten schieten, toen was het even heel erg helder toen het net gesneeuwd had en daarna de zon doorbrak. Maar toen moest ik de top nog strijken en ik was net zo lekker aan het quilten en ondertussen met mijn zoons aan het kletsen. Dus dat heldere licht heb ik voorbij laten gaan, om jammer genoeg nu een vrij duistere foto voor jullie te hebben van mijn top.
De top meet 2,05 meter in de lengte en de breedte is 1,60 m. Prima formaatje voor manlief en hij is er enorm mee in zijn sas.
Wanneer de quilt dan nu echt klaar is, informeerde hij.
"Als hij gequilt is," was mijn antwoord.
"Wanneer ga je dat doen?"
"Ik ga eerst de Sylvia's Bridal Sampler afmaken."
"Hup, quilten dan! Ik zet wel even een bakje thee voor je"
- IDEALE WERELD! -

De foto dus.

Zoals je dus al wel begreep doet de foto de top geen recht, maar het is even niet anders. Later zullen ongetwijfeld nog wel meer foto's volgen. Zie je het spoor van sterren dat over de quilt loopt? Zo leuk!
Dit patroon is de BOM van het Quiltkabinet van 2012, geloof ik. Die onzekerheid slaat op het jaar, niet op de oorsprong. De grote blokken heb ik grotendeels vervangen door blokken van eigen keuze (veelal uit het boek van Karin Pieterse en ook een uit de AWS).
Zo is het toch ook een unieke quilt geworden.

Afgelopen week was een week van het lappenmandje voor ons.
Het begon maandagochtend met mij. Ik besloot maar thuis te blijven toen de relatie met de wc-pot net iets te innig werd. Mijn maag en darmen waren volledig overstuur. De echte ellende was gelukkig maar een ochtend, daarna was het vooral niet fit zijn. Dinsdagmiddag moest ik echter al behoorlijk in de benen. Oudste zoon was de dag ervoor met zijn hand tussen twee gymbanken gekomen, het hoe en wat kon hij zelf niet eens echt uitleggen. Maar het gevolg was een zeer pijnlijke hand en in de nacht van maandag op dinsdag had hij erg slecht geslapen van de pijn.

Dinsdagochtend maakte ik dus maar een afspraak bij de huisarts, want ik vertrouwde het niet. De huisarts evenmin, dus die stuurde ons door naar het ziekenhuis. Net tijdens bezoekuur, kennelijk, want er stond een file om op het parkeerterrein van het ziekenhuis te kunnen. Na ruim een half uur hadden we een plaatsje en toen moesten we door naar radiologie. Daar waren we vrij vlot aan de beurt. Het foto maken zelf verliep niet lekker, want Quintijn moest zijn hand plat neerleggen en juist dat doet hem erg pijn. Toch kreeg de radioloog goede foto's voor elkaar en daarop waren geen breuken te zien. Dus alles in orde, dag mevrouw, dag Quintijn.

En dan sta je daar buiten de deur, opgelucht dat het dus niet gebroken is, maar nog wel steeds met een kind dat huilt zodra je z'n hand aanraakt, zo'n pijn doet het. De huisarts was er kennelijk zo vanuit gegaan dat het wel een breuk zou zijn, dat ze eigenlijk geen tips gegeven had voor wat we met alleen een kneuzing moesten doen. Ik had het de radioloog gevraagd wat we dan nu moesten doen. Een rekverbandje, of zo, geeft wat steun, had die gezegd.
Okay, rekverbandje. Bij de drogist kun je die krijgen, met behulp van YouTube haalde ik mijn basisschool-ehbo weer op en Quintijn kreeg een rekverbandje. En het verlichtte direct. Nog steeds pijnlijk, maar nu kan hij zijn hand wel neerleggen. Het heeft tijd nodig.

Woensdag waren we allemaal naar school c.q. werk.
Maar vannacht was het maag-darmvirus bij jongste zoon aangekomen. Hij is nooit een heel zielig ziek vogeltje, maar naar school gaan zat er vandaag toch echt niet in. Ik ga vanmiddag dus aan het werk, dan is manlief thuis. Zo moet je het wat samen redden. Dus daarom nu, tijdens werktijd, toch een berichtje. Dan ga ik nu maar evenwerk voor school nakijken. Zoonlief ligt even te slapen op de bank, ik kan even iets voor mezelf doen.

Edit vijf minuten later: ach, waarom niet even quilten? Ik ben ook nog maar net beter, moet ook goed op mezelf passen. Quilten is goed, met een verse kop thee erbij en een lekker stukje chocola. Mijn slapende jochie ligt naast me onder zijn quilt.
Geluk moet je ook pakken.

zondag 11 januari 2015

Quod erat demonstrandum


Quod erat demonstrandum (afgekort q.e.d.) is een Latijnse term die in het Nederlands kan worden vertaald met hetgeen bewezen moest worden. De afkorting wordt vaak aan het einde van een logische redenering gebruikt, bijvoorbeeld in de wiskunde, om aan te duiden dat hetgeen men wilde bewijzen, daadwerkelijk bewezen is. (Wikipedia.nl)

Het was kort na de geboorte van onze jongste zoon dat een goede vriend van ons zei:
"Hee, dat hebben jullie leuk gedaan! Quod erat demonstandum!"
 "Eh... sorry?"
"Quintijn en Dante," (Oudste en jongste zoon) "Q en D, dat is quod erat demonstradum!"
"O ja, natuurlijk, daar hebben we ook héél lang over nagedacht!"

Dus daarom, ook in de quilt voor manlief Quod erat demonstrandum, wiskundeterm, maar vooral ook onze twee zonen, daarom Q e D, die twee hoofdletters.

Dit blok heb ik zelf ontworpen, want ik kon niet iets vinden waar die letters mooi bij pasten. Ik heb eerst een schaakbordje gemaakt met twee tinten blauwe batik. Dat vond ik wat te donker alleen, dus daar heb ik lijnen bruin in aangebracht, dit is een bruine stof met daarin in goud een chrysantmotief, ik geloof dat het een Japanse stof is. Daar heb ik met biaisband in lichtgrijs de letters op geappliceerd, in mijn handschrift. Best persoonlijk dus.
Dit blok wijkt af van de rest, maar past er tegelijkertijd wel weer bij. Het is wel weer eens iets anders dan ik eerder gedaan heb, omdat het blok ontstond terwijl ik ermee bezig was. Haast een beetje artquilt-achtig, misschien, hoewel ik daar weer geen verstand van heb.

Dit was het laatste echte blok, voor de rest is het nu het in elkaar zetten van dit laatste grote blok bij elkaar. Daarna kunnen de zes blokken aan elkaar gezet worden en mag de rand erom heen. Er zou weleens bijna weer een top klaar kunnen zijn!

zaterdag 10 januari 2015

Gelukkig nieuwjaar

Eerst had ik hier een ander stukje staan. Over dat ik het moeilijk vind om een gelukkig nieuwjaar te zeggen na alle gebeurtenissen van de afgelopen week. Parijs natuurlijk, maar ook verdriet dichter om me heen. Ik heb het blogbericht toch verwijderd. Het is niet mijn verdriet. Natuurlijk word ik er door geraakt, maar het is niet iets wat ik op mijn blog wil zetten, werd even meegesleept in de emoties die er toch ook wel zijn.

Deze ster heb ik grotendeels bij mijn moeder gemaakt. Op nieuwjaarsdag zijn mijn moeder, de twee jongens en ik naar haar huis vertrokken. Sinds mijn vaders overlijden help ik haar wat op weg met die eerste dagen van het jaar. Vorig jaar hadden we in deze dagen ook onze quiltmarathon (klik), maar dit jaar had ik dus de jongens weer even mee, kon manlief nog mooi even aan de studie.
De jongens hebben heerlijk gespeeld (mijn moeder heeft een gigantische verzameling Duplo en daar vermaken zij zich mateloos mee, enorme dingen bouwen ze) en mijn moeder en ik hebben veel gequilt.
Op zaterdag was mijn nichtje jarig, daar gingen we naar toe en daar troffen we manlief ook weer die ons weer mee naar huis nam.
Maar eerst gingen we nog even langs het zwembad. Het was al een poos geleden dat we gezwommen hadden en omdat oudste zoon zijn diploma nu heeft, ligt hij niet meer elke week in het water, maar oefent hij het dus ook niet echt.
Jongste zoon heeft nu zwemles en dobberde best tevreden rond in zijn bandje. Oudste zoon was echter niet te houden, die was razendenthousiast, zwom overal naar toe en hield zich ook in de stroomversnelling uitstekend staande, oftewel zwemmend. Ik houd niet zo van zwemmen en dan vooral niet van zwembaden (wat raar is, als je weet dat ik vroeger vier keer per week zwemtraining had met op zaterdag een wedstrijd), maar als je je kinderen zo ziet genieten, is het eigenlijk toch wel heel erg leuk.
Op de terugweg even langs McDonalds, goede voornemens beginnen altijd pas op de maandag na oud en nieuw.
Op zondag was ik veelal bezig met lessen voorbereiden. De week daarna vloog voorbij: het is gewoon druk op school en er gebeurde veel.
Nu is het alweer weekend. Tijd om weer even op adem te komen en gezellig dingen met de kinderen te doen. Vandaag is het bakdag: we hebben broodjes gebakken en gegeten en nu staan er cupcakes af te koelen die we straks gaan versieren.

'Gelukkig nieuwjaar' zeggen is moeilijk als er zoveel mensen niet gelukkig zijn door de recente gebeurtenissen. Toch is het wel wat ik iedereen toewens. Koester wat je hebt, geniet van de mooie momenten die er zijn. Dat doe ik ook.

woensdag 31 december 2014

Terugkijken

Wat ben ik een boel begonnen dit jaar! Het gevolg is direct dat er weer niet zoveel is afgemaakt, maar daar kom ik zo meteen wel op.


Direct in het nieuwe jaar startte ik mijn bloemenmandje van batiks. Zo leuk! Zulke andere kleuren! Het middenpaneel staat er grotendeels op (alleen nog 'eventjes' een kader van blaadjes eromheen, nog maar zestig stuks, dat is 'zo' gedaan). Na augustus heb ik er volgens mij niet meer aan gewerkt, ik denk dat dat komt door de AWS. Teveel projecten kan ik gewoon niet aan ;)




Ik maakte verschillende blokken voor de Pi and Square, een quilt waarvan de omlijsting (de flying geese, de sterren en 5x5cm blokjes een blok van de maand patroon van het Quiltkabinet zijn, maar waarvan de grote blokken keuzes van mij zijn. Het begon als verrassing voor mijn man, maar hij werd niet eens nieuwsgierig van wat ik allemaal aan het doen was. Uiteindelijk toen ik het hem toch maar vertelde, vond hij het wel heel erg leuk. Nu 'zeurt' hij geregeld om zijn eigen quilt, dus ik mag wel een beetje opschieten van hem. Ja hoor, eerst de Sylvia's Bridal!

Want die ben ik natuurlijk ook nog steeds aan het doorpitten, ik heb er nu 110 blokjes van de 140 gedaan. Dus er zit wel beweging in. Deze moet volgend jaar toch echt maar eens af!

De laatste weken van het jaar vroeg de sneeuwpop om veel aandacht. Dit is geen recente foto, die heb ik even niet. Op het moment heb ik alle kruissteekjes gedaan, alleen de stiksteekjes moeten nog. Moet ook maar eens af voordat het weer Kerst is, niet waar? Ondertussen eist jongste zoon ook een kerstsok, dus ik moet er nog een keertje aan geloven.

Ik startte samen met mijn quiltgroep aan de Antique Wedding Sampler van Di Ford. Hier ben ik helemaal verliefd op. Dit is echt lekker moeilijk, leuke uitdaging. Ik kan hiervan weer echt wat leren, en dat vind ik wel heel erg leuk.

Er zijn twaalf Dear Jane blokjes bij gekomen. Het was mijn op vakantie project en daarna heb ik elke maand nog een blokje gemaakt. Zo groeit ze langzamerhand. Met nog 213 blokken te gaan, heb ik nog wel wat in het verschiet.

Heel veel begonnen dus, maar er is gelukkig ook iets af: de Nature's Home Afghan. Hier ben ik heel blij mee. Hij hangt nog een beetje scheef aan de muur, het moet nog even echt, maar hij hangt!

Ik denk dat ik blij mag zijn met mijn productiviteit van het afgelopen jaar. Met een drukke baan, mijn gezin met twee jonge kinderen, mijn ouderlingschap bij de kerk is het toch ook nog gelukt om heel veel quilt- en borduurwerk te doen. Maar bovenal heb ik er heel veel plezier in gehad en dat is waar het om draait, tenslotte!

Bedankt dat jullie hier telkens komen lezen, een blog zonder lezers stelt niet zo veel voor.
Ik wens jullie een heel gelukkig en creatief 2015!

Dear Jane in december

Dear Jane, A1
En hier is-ze dan: Dear Jane in december. Niet per se een heel spectaculair blokje, maar toch ook wel weer leuk. Dit is A1, het eerste blokje in het boek. Ik heb besloten vanaf nu gewoon op volgorde te werken. Ik heb even het kleurenschema uitgetekend, zodat ik wel in roze, paars en blauw een trip-around-the -world kan doen, heb ik ook nog wat afwisseling. Telkens als ik een blokje gemaakt heb, plak ik een snippertje van de gebruikte stof in het kleurenschema, zodat ik niet telkens alle blokjes tevoorschijn hoef te halen om een goede afwisseling te krijgen.

Het is bijna vijf uur. Over een uur mag er vuurwerk afgestoken worden. Niet dat dat niet nu al gebeurt. De hele dag door knalt het al. Onze arme hond heeft het helemaal op z'n heupen. Hij blaft telkens als er een knal dichterbij is en de vloer is bezaaid met de afdrukken van zijn zweetpootjes (en ik had net gedweild!). Wij hebben besloten geen vuurwerk meer te kopen. Het is eigenlijk idioot voor hoeveel geld er vuurwerk de lucht in gaat: er is dit jaar voor zo'n 70 miljoen euro vuurwerk gekocht. Even ter vergelijking: Serious Request haalde 12,3 miljoen op, wat 'een fenomenaal en astronomisch bedrag' genoemd wordt. Stel, stel dat we een jaar gewoon met z'n allen geen vuurwerk kopen, maar die hele 70 miljoen richting de goede doelen schuiven... Dat zou toch een spetterend begin van het nieuwe jaar zijn?!


En misschien vraag je je dan af wat je dan moet doen, zo'n avond. Wij gaan gewoon lekker spelletjes spelen, heel ouderwets aan tafel, maar ook op de spelcomputer. Hartstikke gezellig. Lekkere hapjes op tafel, oliebollen erbij (zo meteen bak ik nog een lading, ik vind ze vers toch het allerlekkerst). Mijn kindjes, mijn man, mijn moeder, wij bij elkaar. Dat is een goed begin van het nieuwe jaar, dat is toch waar het om draait? Niet om die 70 miljoen euro morgenochtend waardeloos geworden rode rotzooi op straat.

Ik wens jullie allemaal een fantastische jaarwisseling, met heel veel liefde, lekkers en plezier. Ik hoop dat jullie bij de mensen kunnen zijn van wie je houdt.

dinsdag 30 december 2014

Blok op repeat en wat is jouw trots?

Doordat ik meestal samplers maak, maak ik niet vaak hetzelfde blok. Natuurlijk maak je weet ik hoe vaak Ohio Stars en dat soort blokjes, zeker als je met de AWS en de Pi and Square bezig bent. Maar dit blok had ik na die eerste keer nooit weer gemaakt.
Het is een blok voor de Pi and Square, voor de quilt van mijn man, dus. Ik vind het een leuk idee dat we eenzelfde blok in onze quilts hebben zitten. De blauwe punten zijn van dezelfde stof gemaakt in mijn eerste sampler quilt. Hieronder zie je een foto van die quilt, het is het tweede blok in de derde rij.


Vandaag heb ik oliebollen gebakken. Voor het eerst sinds een paar jaar dat ik ze weer zelf gebakken heb, meestal kopen we gewoon een zakje. Het ging nog best wel goed. We hebben geen frituurpan en dan moet je dus met een stukje brood inschatten of de olie heet genoeg is, maar ik geloof dat het gelukt is: de eerste zeven lekkere oliebollen zijn alweer op (niet allemaal door mij!).

Nu hard verder met een Dear Jane blokje. December is alweer bijna op! Waarom werk ik ook elke keer zo last minute? Tot morgen, dan volgt een blogje met een Dear Jane blokje en een blogje met mijn jaaroverzicht. Zie jullie graag terug!

Verder nog een vraag: wat vind je van je eigen creaties de leukst gelukte van dit jaar? Het mag een hele quilt zijn, maar ook alleen een blok waarover je erg tevreden bent. Als je nu een reactie plaatst met een link naar een blogbericht over je leukste creatie, kan ik, maar ook andere lezers nog met een blogtour langs leuke dingen het jaar eindigen. Ik hoop dat je meedoet!

(Ik wist niet hoe ik een hyperlink moest maken in blogger, dat vond ik hier. Maar anders een beschrijving vind ik ook al heel leuk!)

zondag 28 december 2014

AWS blok 4

Het ene blok van de AWS is wat bewerkelijker dan de andere en tot nu toe vond ik deze wel vrij bewerkelijk. Ik ben er in november tijdens de bee al aan begonnen en pas net heb ik de laatste steekjes gezet. Daar kwam natuurlijk ook de kerstsok tussendoor, dus heel veel quilt-uren heb ik ook weer niet gemaakt, maar toch. Die vier klein Ohio Starblokjes, het grotere in het midden. Dan nog die geappliceerde blaadjes. Die heb ik met reverse applique gemaakt en dat werkte goed. Op de foto zie je niet veel verschil met gewone applicatie, maar als je het blok life ziet, is dat verschil er wel. Toen nog alles in elkaar zetten en daarna moesten er nog applicaties in het middenblok. Ik heb daar een vrij heldere blauwtint voor gebruikt, omdat ik het blauw dat in het middelste stofje zit iets wilde versterken, bovendien past het blok zo beter bij de rest, want daar zit ook overal blauw in.

Hier op tafel de blokken die ik tot dusver gemaakt heb. Wat leuk al bij elkaar!
Ik ga nu niet direct met blok 5 beginnen. Ik moet ook nodig iets aan de quilt voor manlief doen (de Pi and Square), want die begint echt te klagen. Manlief dan, de quilt zelf houdt zich koest. Manlief gebruikt nu mijn SBS op de bank, terwijl die nog niet eens geheel gequilt is. Tja, warmte geeft hij al wel. En het is toch te erg, dat hij als enige in huis niet een eigen quilt heeft!
Nu ligt manlief weer in bed. Niet mijn jongste zoon maar hij is ziek geworden. Het is ook haast onvermijdelijk: als docent (en hij is wiskundeleraar) word je ziek in de vakantie. Het is heel raar. Dan heb je er eindelijk tijd voor, of zo? Ik blijf overeind, is mijn goede voornemen. Als ik ziek word, dan pas als de scholen weer begonnen zijn! En dan kan het ook niet, want dan is het alweer bijna toetsweek. Gewoon niet ziek worden dus, braaf m'n groente en fruit eten, mijn vitamientjes. De quiltvitamientjes ook, dan kan ik vermijden in die figuurlijke lappenmand terecht te komen. De letterlijke is veel leuker!

vrijdag 26 december 2014

De rust van Tweede Kerstdag

Waar gisteren ons huis overstroomde van de mensen, is nu de rust terug gekeerd. Eerste Kerstdag was mooi. Een fijne kerkdienst 's ochtends, in het begin van de middag koken en daarna onze gasten: mijn moeder, mijn broer en zusje met hun gezinnen.
We aten uitgebreid: witlofsoep met amandelen, toast met paté en salade, kalkoen, gebakken aardappelen, spruitjes, stoofpeertjes, geglaceerde worteltjes, pastinaak en tot slot een overdadige chocoladetaart, waarvan ik net nog een stukje bij de koffie heb gegeten. Mjam, ik heb een echtgenoot die koken kan, wat een bof!

Vandaag zijn we in de rust. We hoeven niet naar de schoonfamilie, want we zijn nog net allemaal bij elkaar geweest. Dus we pakken deze heerlijke rustdag, die we restjesdag genoemd hebben, want er is nog genoeg eten over om ook vandaag nog erg lekker te eten - met weinig moeite dus.
Dus er is vandaag tijd voor de lapjes en draadjes. Gisteren was die tijd er niet, maar om half 10 pakten mijn moeder en ik nog rustig de lapjes erbij en we zijn tot 1 uur  's nachts doorgegaan. Tijd moet je dus gewoon máken. Lekker met de blaadjes van blok 4 van de AWS bezig. Reverse applique, iets wat ik nog niet eerder gedaan had, maar wat gewoon lukt als je nauwkeurig werkt.

Mijn mannetjes zijn ook in de rust. Mijn jongste kan niet zo best tegen de drukte, is ook niet helemaal fit en is vandaag dus uiterst prikkelbaar. Straks maar even verleiden tot een dutje, maar meestal trapt hij daar niet in. Vanavond dus maar op tijd op bed. Een spelletje op de iPad is iets waar hij zich nog wat mee vermaakt, maar vanochtend heeft hij ook al een spelletje Doolhof achter de kiezen en hij heeft lekker met zijn playmobil gespeeld. 


Mijn oudste is gemakkelijker, vermaakt zich eenvoudiger, maar ook hij vindt een spelletje op de iPad niet vervelend. Gelukkig hebben we twee van die dingen, beide van ons werk. Zie je de blouse die hij aanheeft? Verschillende kleuren spijkerstof, eigenlijk best wel een patchworkblouse, gewoon zoin de winkel gekocht! Oudste zoon is er zeer gelukkig mee.

Manlief is even aan het lezen. Ook even rust na al die uren in de keuken. Het was een heel geslaagde Eerste Kerstdag. Maar onze Tweede vinden we tot nu toe ook best leuk!

dinsdag 23 december 2014

Kerstvakantie

De kinderen heerlijk aan het knutselen. Ze plakken van alles met karton en plakband aan elkaar. Ook patchwork! Daarna nog even verven. Manlief is alvast voor het kerstdiner bezig, we krijgen de familie over de vloer. De dieren vinden het gezellig dat we allemaal thuis zijn. Tussendoor mijn kerstcreaties.
Kerstvakantie, wat een zaligheid! De week ervoor was uiterst hectisch: ik heb amper mijn huis gezien. De schooldagen werden enorm uitgerekt door de kerstmusical waaraan ik als docent ondersteuning bood en daar tussendoor moest ik ook nog gewoon lesgeven en ook nog naar de kerstdienst van mijn eigen kinderen, die gelukkig wel op een andere avond viel. 
Vrijdagochtend ging ik naar de laatste voorstelling van de kerstmusical, ook al was het mijn vrije ochtend. Van de borrel voor de collega's na afloop kon ik echter niet meer genieten, want toen was het alweer tijd om jongste zoon van school te halen. 
Toen had ik even twee uurtjes om niets te doen (lees: achterstallig huishouden doen en inpakken) en daarna vertrokken we naar somewhere in de middle of nowhere, waar mijn schoonvader een feest hield omdat hij per 1 januari stopt met werken. Zelfs de Tomtom snapte niets van de locatie en stuurde ons de verkeerde kant op. 
Toen we het eindelijk wel vonden, volgde een gezellige avond, met lekker eten, een nog beter toetje en speeches waar we maar weinig van begrepen. Daarna slapen in slaapzaaltjes, met z'n achten in één ruimte. Dan slaap je toch vrij beroerd, of beter gezegd: niet. Mijn nichtje bleef hoesten en neef en nicht waren beiden voor zeven uur wakker. Toen wilden mijn kinderen ook wel uit bed, dus het gevolg was dat we erg vroeg weer beneden zaten. De kinderen hadden ruimschoots de tijd om nog verstoppertje te spelen, want het ontbijt zou pas anderhalf uur later geserveerd worden. Maar het was het wachten meer dan waard, ik heb mijn buikje rond gegeten. Het was ontzettend gezellig om weer eens wat langer met de familie door te brengen.

Dit is de kerstboom bij ons in huis, gevuld met allerlei lichtgouden, bronzen en blauwe ballen. Daarnaast hangen er de nodige frutsels in, veel daarvan ook door de kinderen zelfgemaakt. Zo is de boom van ons allemaal. Elk jaar is het weer leuk om de doos met spulletjes uit te pakken! Verder hangen in huis de nodige kerstcreaties, maar verder ben ik niet zo goed in sfeerhoekjes creëren. Doordat we veel boekenkasten hebben, hebben we geen kasten van dressoirhoogte waar je mooi iets op kunt maken. En dan zou ik het nog niet zo goed weten, vrees ik, ik ben niet zo goed in decoratie, bij sommige mensen en blogs zie je fantastische dingen langskomen.

En met dit project ben ik zelf nog bezig. De kerstsok. Mijn doel was om 'm af te krijgen voor kerst, maar ik vraag me nu ernstig af of dat nog gaat lukken... Misschien nog een nachtje slaap overslaan? ;)

Maar ook niet àl mijn tijd is naar borduren gegaan. De goede kijker ziet op deze afghan blokken zitten die niets met borduurwerk uit te staan hebben. Het zijn stukjes van blok 4 van de AWS. Keurig in kerstkleur met rood, groen en goud!

En zo frutselen, knutselen en koken we heerlijk verder, de Kerst tegemoet! Ik wens jullie allen heerlijke dagen, geniet van elkaar!

vrijdag 5 december 2014

O, kom er eens kijken...!

Wat er vandaag bij ons in huis gebeurde! Terwijl manlief met jongste zoon naar zwemles was en daarbij gezellig mijn moeder en oudste zoon meenam, is er bij ons thuis ingebroken. Ik was gewoon in huis en heb niets gemerkt.
Maar toen iedereen weer thuis was, bleek er een jute zak in de wc te liggen. Met niets erin! Er werd alleen een hint gegeven: kijk eens in het hoogste bed... Groeten van de Sint en de Verstoppiet. De inbrekers bleken dus niet iets mee te hebben genomen, maar juist iets gebracht te hebben en de hints op de pakjes stuurden de kinderen van de zolder tot aan de schuur. Wat hebben we een lol gehad! Twee uur lang werden er cryptische hints ontcijferd, pakjes op gekke plekken ontdekt en enthousiast pakjes uitgepakt.
De Verstoppiet werd er zo blij van! Ze dacht toen ook helemaal niet meer aan al die uren die het voorbereiden van deze zoektocht hadden gekost. Kinderen blij, Verstoppiet blij, niet waar?

Sint had ook voor mij wat cadeautjes laten verstoppen. Met deze heerlijke chocoladeletter S was ik al erg gelukkig, lekker met nootjes erin! Even een foto genomen, want nu is die lekker natuurlijk niet meer compleet. Zo zag-ie er dus uit.

Naast warme sokken, voorraaddozen en potloden, kreeg ik van de goede Sint ook de nodige lapjes. Deze leuke batiks had hij in de opruiming gescoord bij het Quiltkabinet, net als de grote lap bruine stof eronder, die hij bedacht had voor de achterkant van de Pi and Square.

Toen alle pakjes gevonden en uitgepakt waren, maakte ik een snelle couscoussalade en aten we ook nog even iets gezonds. Daarna met z'n allen om de tafel voor een spelletje Doolhof, dat we allemaal erg leuk vonden. Toen was het bedtijd voor de jongens, die erg tevreden, maar ook erg hyper waren. De avond eindigde met het beeld dat je op de bovenste foto zag: mijn moeder en ik quiltend aan de tafel. Ik ben bezig met de kleine sterretjes voor blok 4 van de AWS, mijn moeder ook. Veel te laat vertrok ze weer richting huis en ze moet nog wel drie kwartier rijden. Morgenochtend lekker uitslapen? Ik hoop dat de jongens zo lekker bezig zijn met hun nieuwe speelgoed, dat ze helemaal vergeten om me wakker te maken!