zondag 17 augustus 2014

Herfst?!

Hebben we - zonder dat ik het wist - twee maanden overgeslagen en zitten we nu ineens midden in de herfst?! Het regent, het waait, het is koud! Doet me overigens best wel denken aan die eerste week van onze vakantie in de Ardennen, maar toch. Het is augustus!
Het weer doet mee met mijn stemming. Die is ook een beetje herfstig, want morgen begint school weer. Het is niet dramatisch, maar ik heb wel erg genoten van al die tijd die ik ineens voor mijn hobby's had. Van het rustig wakker kunnen worden, het huishouden op een iets rustiger tempo kunnen doen. Van het zien spelen van de kinderen, die zich in het algemeen opperbest vermaakt hebben.
Het is weer voorbij.
Morgen hebben we eerst drie vergaderingen achter elkaar. Dinsdag starten de lessen.
De afgelopen twee weken ben ik ook al zeer geregeld met school bezig geweest. Ik heb het nodige materiaal al voorbereid. Donderdag was ik ook al een middag op school. Maar nu gaat het weer voor het echie, nu begint de periode van hardlopen weer.

Maar vanmiddag nog even genieten van gewoon zondagmiddag. Er is nog geen nakijkwerk, de lessen zijn voorbereid. Dus ik ben wat met lapjes aan het prutsen (goh, doe ik anders nooit?) en manlief zit met een boek op de bank. Het voelt nog een beetje als vakantie.
De herfstvakantie, dat dan weer wel.

P.s. De foto is van deel 4 van Pi and Square. Ik ben nu op 2/3 van de quilt!

zaterdag 9 augustus 2014

Gevuld bloemenmandje


Zaterdagochtend en ik word wakker van de kletterende regen tegen de ramen. Wat een afwisseling, ineens. Het brengt in ieder geval weer wat koelte in huis.
Afgelopen week was een heerlijk zomerse week, waarin oudste zoon volop genoten heeft van de Zomerspelweek die bij ons in de buurt georganiseerd werd. Hij bouwde een hut, deed speurtochten in het bos, trad op als rockartiest... Hij heeft zich enorm vermaakt. Jongste zoon was enkele dagen naar mijn moeder, waar beiden erg gelukkig mee waren: ze hebben een goede tijd gehad, samen!

Ik gebruikte de tijd om het een en ander voor school in orde te maken. Doordat we in steeds meer klassen met de iPad werken, moet je materiaal daar ook bij passen. Ik ben dus altijd aan het denken in mogelijkheden. Afgelopen week heb ik bedacht hoe je een blog zou kunnen gebruiken als leesdossier.  Ben benieuwd hoe de leerlingen het vinden.
(Weet iemand toevallig of je op de iPad zonder bijzonder app een foto in blogger toe kunt voegen?)

En natuurlijk heb ik veel tijd besteed aan mijn handwerk! Het bloemenmandje staat er nu in z'n geheel op, met alle blaadjes, alle besjes en met bodem. Het is een kleurrijk geheel geworden! Voordat dit midden van de medaillonquilt klaar is, moet ik nog zestig blaadjes als rand om de mand appliceren. Doen we zo 'even'!

Nu werk ik weer even door aan de Pi and Square quilt. En gisteren heb ik ondanks de warmte in huis weer het quiltwerk voor Sylvia's Bridal Sampler op schoot genomen. Inmiddels zijn er toch weer tweeëneenhalf blokje doorgepit. En zo gaan we gewoon door!

Nog een week vakantie. Eigenlijk hoop ik zoveel te quilten dat ik er daarna even genoeg van heb en al mijn aandacht en tijd aan de start van het schooljaar kan besteden. Ik ben benieuwd of er een grens aan mijn quiltmojo zit!

zondag 3 augustus 2014

Dear Jane in augustus

Vroeger vond ik huiswerk nooit zo erg. Natuurlijk waren er momenten dat ik weleens baalde van de stapels woordjes en van de Griekse en Franse grammatica had ik geen kaas gegeten. Maar meestal zag ik vooral de uitdaging erin: alles weer voor elkaar zien te krijgen. Ik weet nog wel momenten dat we met drie kinderen rond de tafel zaten, allemaal met huiswerk voor ons en mijn moeder zorgde dan voor de thee en koekjes.
Ook nu geef ik mezelf huiswerk op. In september starten we natuurlijk met de AWS, maar daarnaast wil ik ook verder met mijn overige projecten. En de Dear Jane, die volgens planning pas weer voor de volgende vakantie aan de beurt was, krijgt daarin ook een rol. Ik heb zoveel lol in die blokjes gehad, dat ik het jammer vind om Sjaantje pas in de volgende zomer weer te zien. Dus daarom nu: elke maand een Dear Jane blokje. En dit is daarvan de eerste: Dear Jane in augustus. 
Dit blokje leverde wel wat werk op, het was met de ronde vormen en de spitse applicatieblaadjes niet een van de simpelsten. Maar het is weer gelukt. Dit stofje heb ik tijdens het Quiltfestival gekocht in juni. 
Dus nu naast al het huiswerk van school, de AWS en de overige klusjes ook een blokje Dear Jane per maand. Leuke uitdaging!

zaterdag 2 augustus 2014

Een randje om het mandje

Wat zijn dit zo heerlijke dagen! We zijn nu twee weken thuis, maar ook hier gaat de vakantie nog wel door. We zijn in huis wel veel bezig, zo heeft oudste zoon een volledig vernieuwde kamer gekregen met hoogslaper en bureau, nieuw behang, nieuwe vloerbedekking en nieuwe klerenkast. Gisteren hebben we de keuken op de kop gezet en daarbij de piano en de buffetkast van plaats laten wisselen en dat geeft opeens een ander beeld! Ook de schoonmaak gebeurt tussendoor: alle keukenkastjes zijn ook weer eens leeg geweest en schoongemaakt.
Maar tussendoor blijft er voldoende tijd over om eens een leuk fietstochtje te doen (en dan kom je er opnieuw achter dat Friesland een machtig mooie provincie is) of een dagje Centerparcs met kinderen en moeder. Beide was hartstikke leuk en erg actief. En daarnaast blijft er nog steeds tijd over om met mijn lapjes en draadjes te spelen. Het borduurwerk is nu af (bedankt voor alle leuke reacties!!!) en ik heb voor het wandkleed daarvan een mooie plek boven de piano in gedachten. Ik moet maar weer eens naar het Quiltkabinet voor de spullen die ik voor het wandkleed nog nodig heb.
En ik ben dus met de bloemenmand bezig en dit mandje heeft een randje gekregen, met handvaten. Maar nog niet optillen, hoor, want de bodem zit er nog niet in!
Vandaag weer lekker verder. Het wordt warm, dus dan moet je niet te veel in huis doen. Gewoon lekker rustig aan. Nog twee weken vakantie vieren en daarna wordt het leven weer een heel stuk drukker.
Fijn weekend iedereen!

donderdag 31 juli 2014

Een affo: Nature's Home Afghan!!!

Dit lieve konijntje vormde samen met z'n boomstammetje en allemaal bloemetje het laatste blok van mijn megaborduurproject: de Nature's Home Afghan.
Het is 12 augustus zes jaar geleden dat ik aan dit werk(je) begon. Tijden waren toen anders.
Quintijn dribbelde op dikke babypootjes door de kamer. Dante had zich nog niet gemeld, was nog niet eens in onze gedachten geboren. Maar het was ook zomer toen ik me in het optimisme van de zomervakantie liet verleiden tot dit megaproject.

Het begon als SAL, in de borduurclub van Jacqueline. Ik heb erg lang getwijfeld of ik mee wilde doen, dus toen ik eenmaal overstag was, moest ik een paar maanden bij borduren. Dat was nog heel goed te doen: we startten bovenin en die tak was het werk niet. Het was het borduurwerk van Sanderijn dat me over de lijn trok: live is dit borduurwerk gewoon ontzettend mooi.

De laatste rij was het werk wèl: gossie, wat zaten daar volle blokken in! In september 2010 had ik de eerste vijf rijen af. Dat had ik dus in twee jaar tijd gedaan. Toen moest het nog bijna vier jaar duren voordat de onderste rij er ook op zat. Natuurlijk heb ik in die tussentijd ook een quiltverslaving opgelopen, ik ben bang dat dat ook z'n invloed op mijn borduurtempo heeft gehad.

Ik maak een wandkleed van dit borduurwerk. Er komt een vlies tussen en een achterkant, daarna ga ik tussen de randen doorpitten. Daar heb ik de rand ook voor ontworpen (kun je nagaan: zes jaar geleden, nog voor ik ooit een quilt had gezien), je kunt er precies een lijntje in het midden quilten. Dan is dit borduurwerk eigenlijk ook een soort quilt, volgens de definitie van quilts.
Mooi zo: hobby's verenigt u!
Foto's van de verdere verwerking volgen dus. Maar het borduurwerk is af, dus officieel toch een Affo! Jeeh!

zaterdag 26 juli 2014

Bloemenmandje

Gisteren was ineens het mooie weer voorbij... Regen, een hele dag regen en dat terwijl we 's avonds graag wilden barbecuen met zwager, schoonzus en hun twee kinderen. Uiteindelijk hebben we de grill van de gourmet op tafel gezet en zo binnen iets van gebarbecued. Het was wel gezellig en daar gaat het tenslotte om.
Donderdag had ik weinig gequilt. Ik was met de kinderen naar een strandje geweest en daar begonnen in het boek 'De kraamhulp' van Esther Verhoef. Dat was spannend, dus ik heb het grootste deel van de dag met dat boek rondgezeuld, tot het 's avonds uit was. De volgende dag, vrijdag dus, had ik zin in wat anders, dus ik heb het bloemenmandje weer tevoorschijn gehaald. Leuk, om daar weer aan te werken. Ik heb vooral biaisband vastgezet, al die roze strepen is biaisband. Vandaag hoop ik ook lekker veel te quilten en weer aan wat blaadjes toe te komen.
Fijne zaterdag allemaal!

P.s. Wat ik jammer vind, is dat ik deze quilt niet mooi op de foto lijk te krijgen. Voor deze foto had ik 'm buiten op de schutting gespeld, dus hij is bij daglicht gemaakt. Toch is de quilt in het echt heel vele mooier. Irritant is dat! Iemand nog tips voor fotograferen?

woensdag 23 juli 2014

Oplossing: log cabin

Voor de Pi and Square had ik een blok gemaakt van de Antique Wedding Sampler van Di Ford. Deze blokken zijn 30,5 cm, ik had een blok van 45 cm nodig. Ik heb er niet aan gedacht om het van tevoren te vergroten, ik dacht dat ik er wel een mooie rand omheen zou maken om hem groter te krijgen. Maar toen ik eenmaal een rand eromheen had, bleek dit absoluut niet te zijn wat ik in gedachten had. Ik had zo'n haast om het er weer vanaf te krijgen, dat ik niet eens een foto heb gemaakt. Daarna bleef het blok liggen, want ik wist niet zo goed hoe ik het nu op wilde lossen. En ineens bedacht ik: log cabin! En dus is dit blok aangevuld met twintig strookjes van 1,5 cm breed, om zo op 45 cm uit te komen (ik had het oorspronkelijke blok afgetekend op 30 cm). Het zijn allemaal kleuren die ook in de rest van de quilt terugkomen, dus ik vind dit een uitstekende oplossing!

Ik heb vandaag overdag nauwelijks gequilt. In de kamer van mijn oudste zoon werd nieuw tapijt gelegd en in de middag hebben we de hoogslaper waar hij al twee jaar naar uit keek in elkaar gezet. Daarnaast heb ik veel televisie gekeken.
Het vliegveld van Eindhoven. De twee vrachtvliegtuigen. De militairen die veertig kisten uit de vliegtuigen tilden en in de rouwauto's schoven. Mijn kinderen keken mee. Ze vroegen wat er gebeurd was. Een kist herkennen ze, alleen zij hadden er in het echt maar één gezien, die van hun opa, twee jaar geleden. Nu waren er veertig kisten.
Maar hoe leg je uit dat vliegtuigen neergeschoten kunnen worden? Dat andere mensen zomaar gezinnen vermoorden, die nergens iets mee te maken hebben. Dat er nu in Nederland huizen leeg staan, waar nooit meer de mensen terug zullen komen. Dat er kinderen zijn die hun hele familie kwijt zijn... Hoe leg je dat uit?
"Wie heeft dit dan gedaan, mama? Waarom?" vroeg mijn oudste zoon.
"Ik weet het niet, kerel, dat weet niemand nog."
"Dat is heel erg, hè, mama," zei mijn jongste zoon.
Dat klopt, dit is heel erg.
De jongens gaan vrij snel over tot de orde van de dag, spelen piraatje in de nieuwe hoogslaper. Ik sta er wat langer bij stil, houd mijn kinderen nog wat langer vast dan anders.
Nederland rouwt.

dinsdag 22 juli 2014

Dear Jane op vakantie

Daar zit ik weer: in eigen tuin, onder eigen parasol, aan een blogberichtje over de vakantie te werken. Het zit er alweer op. Da's zo'n raar gevoel, dat die vakantie alweer voorbij is. Volgend jaar pas weer erop uit. Toch kan ik daar nu ook alweer van dromen. We hebben dat heel vaak: dat we tijdens een vakantie ook al nadenken over wat we dan volgend jaar zouden kunnen doen. Ik vind dat nooit erg, houd ook wel van dat vooruit kijken. Het verhindert namelijk niet dat ik ook heel erg van het moment aan het genieten ben. Op een paar dagen na, was het een heerlijke vakantie.

We zaten in de Ardennen, tussen Malmedy en Sankt Vith. Prachtige heuvelachtige omgeving, weilanden, heideland en boomgroepjes. Rustgevend. De huizenbouw vond ik ook prachtig: heel veel natuursteen, mooie vrijstaande huisjes. Bij een makelaar zagen we al dat een prachtig huis in deze omgeving helemaal niet buiten ons financiële bereik is. Maar wel een beetje ver van werk en familie. Misschien voor later? 

We hebben veel ondernomen: wandelingen, speeltuinbezoekjes, ergens lunchen, de grotten van Remouchamps, Plopsaland Coo, een chocoladefabriek in Eupen (met bijbehorend winkeltje, natuurlijk!). 
Toch waren we ook veel op de camping in Montenau. Het was er heerlijk toeven, voor de kinderen was er veel vermaak door een animatie-team en zo kwamen we ook nog wat aan onszelf toe. We hebben veel gelezen en ik heb ook veel gequilt. Ik had speciaal voor de vakantie Dear Jane Blokjes voorbereid, zeven stuks. Ook had ik nog vier sterren mee voor de Pi and Square. Op een halve ster na had ik alles ook af. Het was heerlijk, lekker in het zonnetje quilten.

Soms was het ook iets minder heerlijk. Je weet het natuurlijk wel, het is het risico van een vakantie dichtbij eigen land. Toch waren de 48 uur uur dat het ononderbroken doorregende erg vervelend. Elk toiletbezoek is lastig, want het is toch best een stukje lopen naar het wasgebouw. Het werd klam in de tent en zo koud! Het was namelijk niet gewoon regen, het was ook nog maar zo'n 12 graden buiten en in de tent niet veel warmer. Een avond heb ik me in twee t-shirts, een dikke trui, jas, sjaal en slaapzak gehuld om zo toch nog wat warm te blijven. Helemaal lukte dat niet. Toen Nederland toen ook nog van Argentinië verloor, was het dieptepunt wel helemaal bereikt (manlief zat lekker met een biertje voetbal te kijken met veel andere campinggasten, ik was in de tent bij de slapende kinderen en volgende het gebeuren door af en toe even dataroaming aan te zetten op de mobiel).

Ook qua gezondheid had ik wel wat te wensen over, de afgelopen weken. Ik ben bang dat mijn lijf gewoon op was, het is zo druk geweest voor de vakantie. Nu rolde ik van de ene verkoudheid in de andere, hoestend en snotterend. Mijn bijholtes zaten dicht, zodat mijn hoofd zwaar en pijnlijk aanvoelde en ik een continue druk op mijn kiezen ervoer. Op een avond werd ik geveld door een enorme buikpijn, die de dag erna in Plopsaland nog doorzeurde. Gelukkig hadden we paracetamol van de buren gekregen. En toen kwam de ochtend dat ik mijn ogen niet open kreeg. Oogontsteking, kon er ook nog wel bij. We zijn nu een week verder en ze zijn weer hersteld, maar ik durf mijn lenzen nog niet in te doen. 

Natuurlijk, het zijn geen ernstige klachten, maar vervelend is het wel. Op een gegeven moment mis je dan je eigen bedje en vooral je eigen badkamer in steeds grotere mate. Toch is het vooral een positief gevoel dat overheerst: we hebben weer een topvakantie gehad! Het weer kon beter, het werd pas de laatste twee dagen echt lekker, de tent kon nieuwer en schoner, maar functioneerde. Maar we hadden gezellige buurtjes op het veld, we troffen veel leuke mensen op de camping, hebben heerlijk op terrasjes gezeten, terwijl de kinderen lekker speelden, we hebben geweerwolfd bij het kampvuur en de laatste twee dagen ook nog lekker gezwommen.


De kinderen vonden het Campingkids-team fantastisch. Tipy. Flora en Zipp stalen binnen no time hun hart. Elke dag lekker knutselen, dansen, in het Bommeltje de camping over. De laatste dag toen Dante wist dat de vakantie er bijna op zat, werd hij stil. Hij vindt afscheid nemen moeilijk, net als ik. Quintijn is wat pragmatischer, die keek alweer uit naar alle Lego thuis. Dante huilde, toen we eenmaal in de auto zaten, tot aan bij Verviers, wat toch wel een half uur verder was. Ook huilde hij bij de grensovergang: hij wilde niet weg uit België! Zielig. Toch geeft het vooral aan dat ook de kinderen een heerlijke tijd achter de rug hebben. Volgend jaar weer een camping met een campingkids-team, dat in ieder geval. Het liefst met dezelfde mensen, maar de kans dat we Tom, Candy, Serena en Rick nog een keertje treffen, is natuurlijk onwaarschijnlijk klein.


zondag 29 juni 2014

Knippen en plakken

Binnenkort vertrekken we weer op vakantie. Naar de Ardennen, deze keer, wel weer lekker in een tent die alvast voor ons klaar staat. Natuurlijk moet er stof mee. Anders zou het geen vakantie voor me zijn. Maar ik kan niet meenemen waar ik de laatste weken verslingerd aan ben. Ik ben steeds de SBS aan het doorpitten, heerlijk werkje. Maar die hele gedubbelde quilt meenemen, dat kan gewoon niet. Bovendien leg je zo'n quilt ook niet lekker even neer om te gaan quilten: thuis is de vloer een heel stuk schoner.
Dus dan maar iets anders mee. Ik durf geen werk voor Pi and Square mee te nemen. Dat is zoiets als de kat op het spek binden, als ik wil dat er nog iets van mysterie om die quilt heen hangt, dan moet ik niet recht onder manliefs neus ermee bezig zijn, terwijl zijn hoofd leeg genoeg is om er aandacht voor te hebben.
Met de Antieke mag ik nog niet starten: da's voor september, dan starten we allemaal.
Maar ik heb nog iets heel leuks liggen: Dear Jane! Ik heb nog maar twee blokjes gemaakt en ik heb er nog zes bijgeknipt en geplakt. Alles kant en klaar op een A4'tje in een insteekhoes. Die kan ik zo inpakken en daarna lekker er mee bezig! Kan haast niet wachten tot ik op de camping zit!

Groetjes van Sjoukje, die al in een prettige vakantiestemming is!


vrijdag 27 juni 2014

Dromen van Di Ford

In september gaan we met de quiltgroep starten aan Antique Wedding Sampler van Di Ford. Ik kan er nu al zo heerlijk bij wegdromen. Allerlei stofjes klaarleggen... denken over kleuren... stofjes uitzoeken, soms ook bestellen.
Gisteren kwam er weer een pakketje met twee heel mooie stoffen van Dutch Heritage. Het zijn sitsen, maar dan zonder glans. Misschien kan ik beter zeggen, stoffen met de motieven van sitsen. En ik vind ze moooooooi! In de Antique Wedding Sampler zit nogal wat broderie perse. De blokken worden op de punt gezet en alle halve blokken langs de rand worden versierd met broderie perse. En daar heb je natuurlijk wel stoffen met mooie motieven voor nodig.
Alleen maar rozenstoffen liggen me niet zo. Het past niet bij de kleurencombinatie die ik verder in mijn hoofd heb, het mag wat uitgesprokener. En in die sitsen vond ik de patronen en de kleuren die ik zocht.
Dit zijn twee verschillende sitsen, de ene met crèmekleurige achtergrond, de andere met theekleur. Maar ik wilde ook graag verschil in grootte van de motieven hebben. Ik denk dat ik hier heel veel mee kan, ben er erg blij mee! Er is nog een stof van Dutch Heritage die ik er graag bij wilde, Pomegranate, ook in crème, maar die was net uitverkocht. Moet nog een keer.

Verder leg ik ook stofjes apart met mooie motiefjes erin. Die kun je prachtig fussy cutten, wat je ook best wel vaak leuk kunt doen bij deze quilt. Veel van deze stofjes kocht ik twee weken geleden bij het Quiltfestival. (Goh, twee weken geleden alweer...)

'Primarily Quilts' van Di Ford is mijn favoriete boek. Ik blader het vrijwel dagelijks door. Haar kleurkeuze is de mijne niet: te beige, maar de hele stijl ligt me wel weer. Mijn verlanglijstje? Hier volgt een rijtje met foto's uit het boek.


Dit is 'Rotherfield Greys', een Engelse medaillonquilt. Er zitten ontzettend veel randen in en je kunt hier je hele stofjesbak voor gebruiken.


Dit is 'Phebe', erg bekend in blogland met die schaapjes en al die Ohio Stars, bijvoorbeeld bij Guusje. Erg leuk. Op deze foto erg bruin, mijn kleurkeuze zou iets frisser zijn, meer zoals bij Guusje. Toch blijft het leuk!

Deze is ook zo leuk! Dit is de Burnt Quilt, alias 'Oh dear, Mrs Tompkins!' De quilt is ontworpen op de afmetingen van een paneel van Den Haan & Wagenmakers 'Tree of life', maar hier is het opgevuld met applicatie. Als ik ooit nog zo'n paneel te pakken krijg (weet iemand ze nog te koop?!), komt deze quilt er ook nog weleens. Al die sterren en eieren! Juud is met een prachtige Burnt Quilt bezig, die kleuren vind ik ook erg mooi.

Maar deze komt natuurlijk eerst: de Antique Wedding Sampler. Ik ben benieuwd! Ik droom alvast vooruit!