dinsdag 24 maart 2015

Dubbelen van Pi and Square

 Ik had het jullie al verteld: zaterdag kwam er een extra tas mee terug uit het Quiltkabinet, één die voornamelijk gevuld was met vulling. Ik koos voor de 80/20, dus 80 procent katoen en 20 procent polyester. Het quilt heerlijk en het heeft net iets meer body door de polyester. Het voelt wel natuurlijk en het krijgt ook wat meer gewicht dan alleen polyester. Bij het Quiltkabinet verkopen ze vulling vanaf de rol, wat heerlijk is, want dan heb je er nauwelijks vouwen in en zeker geen bobbels. Die vouwen wilde ik er ook niet in krijgen doordat ik het te lang in een plastic tas bewaarde, dus ik ben zondagmiddag direct aan het dubbelen geslagen. De kinderen waren eerst even in verwarring: ze dachten dat ik een tent voor hen bouwde. Maar helaas, jongens! De grote tafel was nu even voor mij.
Ik dubbel niet ingewikkeld, het is meestal ook niet nodig. Door mijn kruis van satéprikkers op de tafel kan ik het middel precies lokaliseren en dat heb ik ook op de lagen gemarkeerd. Door zware boeken op de hoeken blijft het goed liggen. Daarna met veiligheidsspelden vastzetten. Het werkt als een tierelier en ik hoef niet op de knieën.


Tussendoor natuurlijk ook even een kopje thee, uit mijn nieuwe Bunzlauer mokjes. Vorige week had ik mezelf er vier cadeau gedaan, ik zat er al zo lang verliefd naar te kijken. Ik ben er zo blij mee! Dit Poolse aardewerk is handbeschilderd en bestempeld en elk mokje ziet er zo gezellig uit. 
Wat een heerlijke zondagmiddag was dat. Nu moet ik me echter weer even losrukken van werkontwijkend gedrag en weer braaf aan mijn nakijkwerk gaan doen: vijftig betogen nakijken voor Vwo 6. Jeeh!

zondag 22 maart 2015

Mooie foto's van Sylvia's Bridal

Sylvia's Bridal Sampler.
Hij is absoluut recht, maar deze foto is gekanteld om de quilt rechtop te krijgen.
Je ziet aan de bakstenen dat hij in de breedte vastgehouden werd,
omdat niemand lang genoeg is om hem in de lengte in de lucht te houden.
Hier is het gelukt, met dank aan Henk en Joke!
Gisteren was het weer tijd voor quiltclub. Dus de avond tevoren had ik al mijn spulletjes ingepakt en ook de SBS van ons bed gehaald en in een shopper ingepakt. 's Ochtends zou ik daar geen tijd meer voor hebben; oudste zoon had zijn eerste atletiekwedstrijd. Dat betekende voor ons viereneenhalf uur rondhangen op de tribune. Gelukkig was het allemaal wel gezellig. Oudste zoon viel net niet in de prijzen, wat wel een tegenvaller voor hem was.

De quilt over het balkon van de werkruimte,
je ziet op de achtergrond de winkel,
ik sta op de trap om de foto te maken.
Tussen de sporthal en de reis naar Earnewâld was ik een half uur thuis om even wat orde in de chaos te scheppen, daarna door. In het Quiltkabinet was het weer gezellig en het geluid was van een prettiger volume dan zo'n duizend mensen in een sporthal. Mijn SBS werd direct uitgepakt en uitgebreid op de foto gezet, ik had thuis de mankracht er niet voor, dus ik was er heel blij mee.
Er ging ook weer een extra tas mee naar huis: ik heb vulling gekocht voor de quilt voor manlief en er waren wat nieuwe blauwe stofjes, die ik niet kon weerstaan. Daar ben ik echt heel slecht om als het om blauwe stofjes gaat.
Hannekes blokken van de AWS, heel romantisch!
Mijn moeders blokken, fris met dat groen erbij.
En dan de mijne nog, inmiddels wel bekend hier.
De middag zelf was erg gezellig. Ik heb een mooie start aan blok 7 van de AWS gemaakt (dat is die met het mandje) en er werd weer lekker gekletst. Ik heb nog heel mooie foto's van de blokken van Hanneke, mijn moeder en mij, die ik ook nog even wil - en mocht - laten zien. Wat een verschil in kleurkeuze - zo leuk om te zien! - , maar allemaal even mooi.

Tot slot nog een fotootje van buiten waaruit duidelijk blijkt met welke uitdagingen we te maken hadden om de quilt goed op de foto te krijgen - het woei behoorlijk hard!

zaterdag 14 maart 2015

Sylvia's Bridal Sampler af!

Onze slaapkamer ziet er een heel stuk kleurrijker uit! Sinds gisteren ligt de Sylvia's Bridal Sampler gequilt en gewassen op het bed. Wauw, af!

Het wassen vond ik uiteraard doodeng. Er zitten vrij uitgesproken kleuren in de quilt en ook veel wit. Ik heb geen enkele stof voorgewassen, dat levert zo ontzettend veel werk op, dat ik toch maar gewoon het risico neem. Dus een heel pakje Colourcatchers erbij in de machine, wat geen overbodige luxe bleek: donkerpaarse doekjes kreeg ik terug. Maar met mijn quilt was er niets aan de hand, gewoon prachtig gelukt, alle potlood (2B) die ik gebruikt had om quiltlijnen aan te geven er ook gewoon uitgewassen. Ik ben blij!

Zo ziet de rand eruit, eerst een witte stof met bloemen, daarna een smal rood randje en een wat bredere donkerblauwe, en in die kleur is ook de bies gemaakt. Ik heb in elk blok vier ovalen gequilt, zogenaamde orangepeels en die zitten dus ook in de witte rand weer gequilt, op deze foto duidelijk zichtbaar.
Eerst was ik de donkerblauwe rand niet van plan, maar ik was toch niet tevreden over hoe het eruit zag. Je moet kennelijk geen lichte rand gebruiken, ook weer geleerd. De blauwe rand heb ik aangezet terwijl ik de quilt al gedubbeld had, dat werkte gelukkig ook.

Hier een fotootje van de achterkant met daarop het label (helemaal geïnspireerd op de leuke Stonefieldsblokjes die ik overal in Blogland zie), waarin mijn naam en het jaar geborduurd is.


Dan een laatste foto van de blokjes. Ik ben stiekem best wel trots op mezelf, dit was een hele klus!

zaterdag 28 februari 2015

Lekker uitwaaien

Vorige week zaterdag heb ik quiltclub in Earnewâld gemist. Ik was niet thuis, we waren lekker een weekendje aan het uitwaaien op Ameland. Maar ik had de lapjes mee, dus tussen de demonstratie van de paardenreddingsboot en een strandwandeling heb ik de start gemaakt voor blok 6. Het is geen moeilijk blok en dat appliceren van de puntjes heb ik inmiddels ook wel onder de knie, dus met wat dagen voorjaarsvakantie erbij was dit blok alweer voor elkaar. Nog drie weken voor het volgende blok, tergend!
Wat wel uitdagend aan dit blok was, was de binnenste cirkel appliceren. De rand bestaat uit verschillende stukjes, dus het is een hele klus om dat mooi en vooral rond naar binnen te krijgen. Daarna mocht ik nog wat leuke bloemetjes uitzoeken voor broderie perse in het midden.
Ik gebruik daar stof voor van Dutch Heritage van Petra Prins en die heb ik op vlieseline gestreken. Vervolgens knip ik de gewenste motieven uit en die zet ik met een festonsteekje vast op de stof.

In de AWS worden de blokken op de punt geplaatst en bestaat de rand uit halve blokken. Die halve blokken worden weer gevuld met broderie perse en die van mij gaan er zo uitzien. Met de stof van Dutch Heritage kan ik erg mooie boeketjes maken. Omdat het wel veel werk is en het me saai lijkt alleen maar broderie perse te doen, maak ik af en toe een half blok, dit is de tweede. Kan ik bovendien beter een inschatting maken of ik voldoende stof van Dutch Heritage heb.

En ik noemde het al, de quiltclub gemist voor een weekend Ameland. Er zijn slechtere redenen denkbaar. De voorspelling voor het weer was eigenlijk erg slecht, maar eenmaal op het eiland viel het ontzettend mee. Het regende wel, maar dan vooral 's nachts. Zaterdag was het buiig, maar met Buienrader in de aanslag konden we de hoosbuien vermijden.

En slechter weer kan wel fantastische plaatjes geven...! Hier lopen we terug door de duinen. Terwijl we op het Noordzeestrand waren, regende het in Hollum en op deze foto regent het op zee. We hebben maar een beetje meegekregen. 

Maar ondanks dat we niet natgeregend waren, hadden de jongens wel natte voeten. Ze hadden zich beiden door de golven laten verrassen. Maar door de skisokken die ze aanhadden, kregen ze er kennelijk niet heel veel last van (wel nat, maar niet koud en schurend), want ze hebben er nooit over geklaagd.

Onze border collie Rjukan van bijna 10 jaar was ook mee. Hij vond het fantastisch op het strand en gedroeg zich als een jonge hond. Hij hield de vrij pittige wandelingen ook gewoon vol. Het scheelde natuurlijk dat het lekker fris was, 's zomers heeft hij altijd snel last van de warmte.

Nu jullie iedereen gezien hebben, ook nog even een fotootje van mij. Aangezien ik meestal de fotograaf ben, is het een selfie. lekker scheef gemaakt. Maar ik was er ook bij, dat wilde ik alleen ook even in beeld duidelijk maken.

Wat heb ik van Ameland genoten. Ik houd van de zee, van de ruimte, van het afwisselende landschap. We verbleven in Hollum, in de State Klaver Vier, een boerderij waarin meerdere vakantieverblijven zijn gemaakt. Het was meer dan uitstekend, heel goed verzorgd en heel schoon. De pizzeria in Hollum is overigens ook een aanrader. Lekker dik belegde pizza's en een paar originele: ik had een pizza met als topping carpaccio met rucola, parmezaan en pijnboompitjes. Mjammie! Voor- en hoofdgerecht in één. 
Ik denk dat we volgend jaar weer naar Ameland gaan, we zijn nog lang niet uitgekeken.

zondag 8 februari 2015

Blaadjes!

Een groot deel van de middag en avond heb ik besteed aan het maken van blaadjes. Eerst moesten de juiste kleuren uitgezocht worden voor iets van een kleurverloop en daarna moesten er papieren blaadjes geknipt worden, stoffen blaadjes geknipt worden en dat allemaal gelijmd worden tot nu 60 blaadjes die nu geappliceerd mogen worden.
Het is leuk om weer met de batiks aan de slag te zijn, dat had ik deze zomer voor het laatst gedaan. Ineens kriebelde het zo dat ik de SBS liet liggen en met de lijmpen aan de slag ging. Nu ben ik het eerste blaadje aan het appliceren. Jammer dat het morgen alweer maandag is, ik zou zo nog twee dagen of meer kunnen fröbelen.

Deze blaadjes zijn voor de rand van het middenstuk van Flower Basket Medaillon van Kim mcLean.
60 stuks mogen daar omheen, 15 aan elke kant. Bewerkelijk, maar wat zal het leuk worden! Hier nog even een foto van het middenstuk, nu nog even zonder blaadjesrand, de volgende foto zal met zijn! (Of in ieder geval met een stukje, dan...)


zondag 1 februari 2015

Blok 5 van de AWS

Wat heb ik lang niets van me laten horen, sorry! Door al het doorpitten (SBS) is er eigenlijk niet zo heel veel te vertellen op handwerkgebied. Daarbij is het best wel druk en als ik al een beperkte tijd heb, kies ik toch voor quilten dan voor bloggen.
Maar nu is er weer een blokje af en dat moet toch even geblogd worden. Vorige week startten we bij de bee aan het vijfde blok van de AWS. Ik heb er jammer genoeg niet aan gedacht om foto's te maken van de blokken van de anderen, maar wat wordt het toch mooi allemaal! Enorme discussies over wel of niet dat stukje er nog op. "Maar hij is zo ook mooi!" "Ach wat, je bent gewoon lui!" (wordt wel lachend gezegd, want het is natuurlijk een flinke veroordeling en voor een handquilter nooit kloppend).
Ik zal niet oordelen, maar zelf kies ik er wel voor alles te doen wat het patroon aangeeft. De AWS is een overvloedig patroon. Dan heb je al best wel een mooie ster, maar dan komt er toch nog weer iets in, eigenlijk altijd ook weer applicatie op patchwork, veel aandacht voor fussy cutting, etc.
Ik heb er lol in. Juist door al die details wordt dit een bijzondere quilt.
Fussy cutting is lurk. Als je naar dit blok kijkt (needleturn applicatie), zie je dat ik veel stoffen op patroon heb uitgeknipt. De grote blauwe bladeren hebben allemaal een paisleyboeketje. Daardoor wordt zo'n blad niet saai. In de rode bloemen heb ik ook weer een bloemetje geknipt en in de rode knoppen in de roze bloemen zie je nog weer een kleiner bloemetje. Zelfs in die kleine groene blaadjes zit telkens het motiefje in het midden.
Die kleine groene blaadjes... Zonder was het blok ook al heel erg mooi, dus dan vraag je je inderdaad of het blok er nu echt mooier van wordt. En ja, dat is toch wel zo!
De roze binnenring zou eerst blauw worden, maar de kleur lag te dicht bij de bladeren en ik vond het blok te donker worden, dus nu toch nog een roze stof erbij. Ik houd ineens van roze, had ik eerder eigenlijk niet zo.

De oplettende lezer heeft afgelopen maand mijn Dear Jane blokje gemist. Ik heb verzaakt, goed begin van het nieuwe jaar... Oeps. De twijfel heeft even toegeslagen. Ik weet ineens niet of de combinatie van blauw, paars en roze wel mooi wordt. Of ik toch niet liever een helemaal blauwe wil. Of misschien zelfs wel een rood, roze, bruine Baby Jane. Dat zou raar zijn: geen blauw. Maar ik ben dus nog weer even in denkmodus en pak het later wel weer eens op. Heb toch genoeg om handen, niet waar?

donderdag 15 januari 2015

Top Pi and Square af!

Dit weekend maakte ik het laatste megablok voor de Pi and Square. Nu had ik zes van zulke blokken. Die moesten toen aan elkaar gezet worden. Lange naden naaien - mijn favoriet - NOT.
Terwijl ik die honderden steekjes aan het maken ben, denk ik met een vleugje weemoed aan die twee naaimachientjes die ik geprobeerd heb. Eentje vrat bijkans mijn stof op en de ander trok alles bij elkaar... Maar toch, wie weet als ik er meer mee zou oefenen, etc.
Maar als dan na twee avonden de lange naden er weer op zitten, dan ben ik altijd blij en trots dat ook deze quilt weer 100% handgemaakt zal zijn.

Vandaag is het wederom een duistere dag, dus foto's maken lukt niet heel erg goed. Ik had gisteren op moeten schieten, toen was het even heel erg helder toen het net gesneeuwd had en daarna de zon doorbrak. Maar toen moest ik de top nog strijken en ik was net zo lekker aan het quilten en ondertussen met mijn zoons aan het kletsen. Dus dat heldere licht heb ik voorbij laten gaan, om jammer genoeg nu een vrij duistere foto voor jullie te hebben van mijn top.
De top meet 2,05 meter in de lengte en de breedte is 1,60 m. Prima formaatje voor manlief en hij is er enorm mee in zijn sas.
Wanneer de quilt dan nu echt klaar is, informeerde hij.
"Als hij gequilt is," was mijn antwoord.
"Wanneer ga je dat doen?"
"Ik ga eerst de Sylvia's Bridal Sampler afmaken."
"Hup, quilten dan! Ik zet wel even een bakje thee voor je"
- IDEALE WERELD! -

De foto dus.

Zoals je dus al wel begreep doet de foto de top geen recht, maar het is even niet anders. Later zullen ongetwijfeld nog wel meer foto's volgen. Zie je het spoor van sterren dat over de quilt loopt? Zo leuk!
Dit patroon is de BOM van het Quiltkabinet van 2012, geloof ik. Die onzekerheid slaat op het jaar, niet op de oorsprong. De grote blokken heb ik grotendeels vervangen door blokken van eigen keuze (veelal uit het boek van Karin Pieterse en ook een uit de AWS).
Zo is het toch ook een unieke quilt geworden.

Afgelopen week was een week van het lappenmandje voor ons.
Het begon maandagochtend met mij. Ik besloot maar thuis te blijven toen de relatie met de wc-pot net iets te innig werd. Mijn maag en darmen waren volledig overstuur. De echte ellende was gelukkig maar een ochtend, daarna was het vooral niet fit zijn. Dinsdagmiddag moest ik echter al behoorlijk in de benen. Oudste zoon was de dag ervoor met zijn hand tussen twee gymbanken gekomen, het hoe en wat kon hij zelf niet eens echt uitleggen. Maar het gevolg was een zeer pijnlijke hand en in de nacht van maandag op dinsdag had hij erg slecht geslapen van de pijn.

Dinsdagochtend maakte ik dus maar een afspraak bij de huisarts, want ik vertrouwde het niet. De huisarts evenmin, dus die stuurde ons door naar het ziekenhuis. Net tijdens bezoekuur, kennelijk, want er stond een file om op het parkeerterrein van het ziekenhuis te kunnen. Na ruim een half uur hadden we een plaatsje en toen moesten we door naar radiologie. Daar waren we vrij vlot aan de beurt. Het foto maken zelf verliep niet lekker, want Quintijn moest zijn hand plat neerleggen en juist dat doet hem erg pijn. Toch kreeg de radioloog goede foto's voor elkaar en daarop waren geen breuken te zien. Dus alles in orde, dag mevrouw, dag Quintijn.

En dan sta je daar buiten de deur, opgelucht dat het dus niet gebroken is, maar nog wel steeds met een kind dat huilt zodra je z'n hand aanraakt, zo'n pijn doet het. De huisarts was er kennelijk zo vanuit gegaan dat het wel een breuk zou zijn, dat ze eigenlijk geen tips gegeven had voor wat we met alleen een kneuzing moesten doen. Ik had het de radioloog gevraagd wat we dan nu moesten doen. Een rekverbandje, of zo, geeft wat steun, had die gezegd.
Okay, rekverbandje. Bij de drogist kun je die krijgen, met behulp van YouTube haalde ik mijn basisschool-ehbo weer op en Quintijn kreeg een rekverbandje. En het verlichtte direct. Nog steeds pijnlijk, maar nu kan hij zijn hand wel neerleggen. Het heeft tijd nodig.

Woensdag waren we allemaal naar school c.q. werk.
Maar vannacht was het maag-darmvirus bij jongste zoon aangekomen. Hij is nooit een heel zielig ziek vogeltje, maar naar school gaan zat er vandaag toch echt niet in. Ik ga vanmiddag dus aan het werk, dan is manlief thuis. Zo moet je het wat samen redden. Dus daarom nu, tijdens werktijd, toch een berichtje. Dan ga ik nu maar evenwerk voor school nakijken. Zoonlief ligt even te slapen op de bank, ik kan even iets voor mezelf doen.

Edit vijf minuten later: ach, waarom niet even quilten? Ik ben ook nog maar net beter, moet ook goed op mezelf passen. Quilten is goed, met een verse kop thee erbij en een lekker stukje chocola. Mijn slapende jochie ligt naast me onder zijn quilt.
Geluk moet je ook pakken.

zondag 11 januari 2015

Quod erat demonstrandum


Quod erat demonstrandum (afgekort q.e.d.) is een Latijnse term die in het Nederlands kan worden vertaald met hetgeen bewezen moest worden. De afkorting wordt vaak aan het einde van een logische redenering gebruikt, bijvoorbeeld in de wiskunde, om aan te duiden dat hetgeen men wilde bewijzen, daadwerkelijk bewezen is. (Wikipedia.nl)

Het was kort na de geboorte van onze jongste zoon dat een goede vriend van ons zei:
"Hee, dat hebben jullie leuk gedaan! Quod erat demonstandum!"
 "Eh... sorry?"
"Quintijn en Dante," (Oudste en jongste zoon) "Q en D, dat is quod erat demonstradum!"
"O ja, natuurlijk, daar hebben we ook héél lang over nagedacht!"

Dus daarom, ook in de quilt voor manlief Quod erat demonstrandum, wiskundeterm, maar vooral ook onze twee zonen, daarom Q e D, die twee hoofdletters.

Dit blok heb ik zelf ontworpen, want ik kon niet iets vinden waar die letters mooi bij pasten. Ik heb eerst een schaakbordje gemaakt met twee tinten blauwe batik. Dat vond ik wat te donker alleen, dus daar heb ik lijnen bruin in aangebracht, dit is een bruine stof met daarin in goud een chrysantmotief, ik geloof dat het een Japanse stof is. Daar heb ik met biaisband in lichtgrijs de letters op geappliceerd, in mijn handschrift. Best persoonlijk dus.
Dit blok wijkt af van de rest, maar past er tegelijkertijd wel weer bij. Het is wel weer eens iets anders dan ik eerder gedaan heb, omdat het blok ontstond terwijl ik ermee bezig was. Haast een beetje artquilt-achtig, misschien, hoewel ik daar weer geen verstand van heb.

Dit was het laatste echte blok, voor de rest is het nu het in elkaar zetten van dit laatste grote blok bij elkaar. Daarna kunnen de zes blokken aan elkaar gezet worden en mag de rand erom heen. Er zou weleens bijna weer een top klaar kunnen zijn!

zaterdag 10 januari 2015

Gelukkig nieuwjaar

Eerst had ik hier een ander stukje staan. Over dat ik het moeilijk vind om een gelukkig nieuwjaar te zeggen na alle gebeurtenissen van de afgelopen week. Parijs natuurlijk, maar ook verdriet dichter om me heen. Ik heb het blogbericht toch verwijderd. Het is niet mijn verdriet. Natuurlijk word ik er door geraakt, maar het is niet iets wat ik op mijn blog wil zetten, werd even meegesleept in de emoties die er toch ook wel zijn.

Deze ster heb ik grotendeels bij mijn moeder gemaakt. Op nieuwjaarsdag zijn mijn moeder, de twee jongens en ik naar haar huis vertrokken. Sinds mijn vaders overlijden help ik haar wat op weg met die eerste dagen van het jaar. Vorig jaar hadden we in deze dagen ook onze quiltmarathon (klik), maar dit jaar had ik dus de jongens weer even mee, kon manlief nog mooi even aan de studie.
De jongens hebben heerlijk gespeeld (mijn moeder heeft een gigantische verzameling Duplo en daar vermaken zij zich mateloos mee, enorme dingen bouwen ze) en mijn moeder en ik hebben veel gequilt.
Op zaterdag was mijn nichtje jarig, daar gingen we naar toe en daar troffen we manlief ook weer die ons weer mee naar huis nam.
Maar eerst gingen we nog even langs het zwembad. Het was al een poos geleden dat we gezwommen hadden en omdat oudste zoon zijn diploma nu heeft, ligt hij niet meer elke week in het water, maar oefent hij het dus ook niet echt.
Jongste zoon heeft nu zwemles en dobberde best tevreden rond in zijn bandje. Oudste zoon was echter niet te houden, die was razendenthousiast, zwom overal naar toe en hield zich ook in de stroomversnelling uitstekend staande, oftewel zwemmend. Ik houd niet zo van zwemmen en dan vooral niet van zwembaden (wat raar is, als je weet dat ik vroeger vier keer per week zwemtraining had met op zaterdag een wedstrijd), maar als je je kinderen zo ziet genieten, is het eigenlijk toch wel heel erg leuk.
Op de terugweg even langs McDonalds, goede voornemens beginnen altijd pas op de maandag na oud en nieuw.
Op zondag was ik veelal bezig met lessen voorbereiden. De week daarna vloog voorbij: het is gewoon druk op school en er gebeurde veel.
Nu is het alweer weekend. Tijd om weer even op adem te komen en gezellig dingen met de kinderen te doen. Vandaag is het bakdag: we hebben broodjes gebakken en gegeten en nu staan er cupcakes af te koelen die we straks gaan versieren.

'Gelukkig nieuwjaar' zeggen is moeilijk als er zoveel mensen niet gelukkig zijn door de recente gebeurtenissen. Toch is het wel wat ik iedereen toewens. Koester wat je hebt, geniet van de mooie momenten die er zijn. Dat doe ik ook.

woensdag 31 december 2014

Terugkijken

Wat ben ik een boel begonnen dit jaar! Het gevolg is direct dat er weer niet zoveel is afgemaakt, maar daar kom ik zo meteen wel op.


Direct in het nieuwe jaar startte ik mijn bloemenmandje van batiks. Zo leuk! Zulke andere kleuren! Het middenpaneel staat er grotendeels op (alleen nog 'eventjes' een kader van blaadjes eromheen, nog maar zestig stuks, dat is 'zo' gedaan). Na augustus heb ik er volgens mij niet meer aan gewerkt, ik denk dat dat komt door de AWS. Teveel projecten kan ik gewoon niet aan ;)




Ik maakte verschillende blokken voor de Pi and Square, een quilt waarvan de omlijsting (de flying geese, de sterren en 5x5cm blokjes een blok van de maand patroon van het Quiltkabinet zijn, maar waarvan de grote blokken keuzes van mij zijn. Het begon als verrassing voor mijn man, maar hij werd niet eens nieuwsgierig van wat ik allemaal aan het doen was. Uiteindelijk toen ik het hem toch maar vertelde, vond hij het wel heel erg leuk. Nu 'zeurt' hij geregeld om zijn eigen quilt, dus ik mag wel een beetje opschieten van hem. Ja hoor, eerst de Sylvia's Bridal!

Want die ben ik natuurlijk ook nog steeds aan het doorpitten, ik heb er nu 110 blokjes van de 140 gedaan. Dus er zit wel beweging in. Deze moet volgend jaar toch echt maar eens af!

De laatste weken van het jaar vroeg de sneeuwpop om veel aandacht. Dit is geen recente foto, die heb ik even niet. Op het moment heb ik alle kruissteekjes gedaan, alleen de stiksteekjes moeten nog. Moet ook maar eens af voordat het weer Kerst is, niet waar? Ondertussen eist jongste zoon ook een kerstsok, dus ik moet er nog een keertje aan geloven.

Ik startte samen met mijn quiltgroep aan de Antique Wedding Sampler van Di Ford. Hier ben ik helemaal verliefd op. Dit is echt lekker moeilijk, leuke uitdaging. Ik kan hiervan weer echt wat leren, en dat vind ik wel heel erg leuk.

Er zijn twaalf Dear Jane blokjes bij gekomen. Het was mijn op vakantie project en daarna heb ik elke maand nog een blokje gemaakt. Zo groeit ze langzamerhand. Met nog 213 blokken te gaan, heb ik nog wel wat in het verschiet.

Heel veel begonnen dus, maar er is gelukkig ook iets af: de Nature's Home Afghan. Hier ben ik heel blij mee. Hij hangt nog een beetje scheef aan de muur, het moet nog even echt, maar hij hangt!

Ik denk dat ik blij mag zijn met mijn productiviteit van het afgelopen jaar. Met een drukke baan, mijn gezin met twee jonge kinderen, mijn ouderlingschap bij de kerk is het toch ook nog gelukt om heel veel quilt- en borduurwerk te doen. Maar bovenal heb ik er heel veel plezier in gehad en dat is waar het om draait, tenslotte!

Bedankt dat jullie hier telkens komen lezen, een blog zonder lezers stelt niet zo veel voor.
Ik wens jullie een heel gelukkig en creatief 2015!