Bij van die grote borduurwerken is het belangrijk ook de tussenstappen te blijven vieren. Ik heb weer een bladzijde van Serendipity af, mijn zeeschildpad. Dit is een stuk van zijn poot/vin en de kleuren vind ik prachtig!
Op school is het vandaag extra spannend: de uitslag van het eerste tijdvak. De leerlingen krijgen vanmiddag te horen of ze al dan niet geslaagd zijn. Ook ik vind dit altijd spannend. De telefoontjes dat een leerling (nog) niet geslaagd is, zijn altijd pittig. Ik hoop dat al mijn mentorleerlingen het gehaald hebben.
Mocht jouw zoon/dochter in spanning zitten over de uitslag, dan wens ik je heel veel sterkte!
Wat houdt me bezig? Quiltster sinds 2010, borduurster sinds ik een naald kon vasthouden. Alles met de hand; de naaimachine en ik hebben een hekel aan elkaar. Wat fijn dat je op mijn blog kijkt! Ik vind het leuk als je een reactie achterlaat om te laten weten wat jou bezig houdt!
woensdag 12 juni 2019
donderdag 16 mei 2019
It's about time, 80 en 100
Vlak voordat we naar Italië vertrokken kon ik deze nog inleveren bij de Facebookgroep. 80 dagen waarin ik per 20 dagen in ieder geval 200 kruisjes gemaakt heb.
In Italië heb ik aan de Seaturtle geborduurd, maar omdat we bijna twee weken weg waren, moest ik daarna nog opschieten om de uitdaging voor It's about time ook voor elkaar te krijgen. En het is wel weer gelukt. Het is een leuk borduurwerk, heel anders van kleur dan ik meestal doe en geen grote vlakken. Da's mooi, want daar vind ik heel weinig aan.
Ik ben nu ook bezig met een pittig klusje: de eindexamens nakijken. De eerste 30 vind ik altijd wel leuk, maar daarna komt er nog een klas. Het gaat allemaal wel voorbij en ooit zal ik weer wat meer tijd hebben. Met Hemelvaart waarschijnlijk. De mannen gaan een eind fietsen en dan heb ik het huis voor mezelf. Dan is het nakijkwerk hopelijk gedaan (ik weet even niet precies hoe het met de tweede correctie zit...) en mag ik weer genieten van wat handwerktijd. Italië lijkt alweer veel langer dan twee weken geleden, maar gelukkig komt de zomervakantie ook wel weer snel.
In Italië heb ik aan de Seaturtle geborduurd, maar omdat we bijna twee weken weg waren, moest ik daarna nog opschieten om de uitdaging voor It's about time ook voor elkaar te krijgen. En het is wel weer gelukt. Het is een leuk borduurwerk, heel anders van kleur dan ik meestal doe en geen grote vlakken. Da's mooi, want daar vind ik heel weinig aan.
Ik ben nu ook bezig met een pittig klusje: de eindexamens nakijken. De eerste 30 vind ik altijd wel leuk, maar daarna komt er nog een klas. Het gaat allemaal wel voorbij en ooit zal ik weer wat meer tijd hebben. Met Hemelvaart waarschijnlijk. De mannen gaan een eind fietsen en dan heb ik het huis voor mezelf. Dan is het nakijkwerk hopelijk gedaan (ik weet even niet precies hoe het met de tweede correctie zit...) en mag ik weer genieten van wat handwerktijd. Italië lijkt alweer veel langer dan twee weken geleden, maar gelukkig komt de zomervakantie ook wel weer snel.
maandag 13 mei 2019
Schildpad en Italië
We hebben de meivakantie in Italië doorgebracht, bij Lago d'Iseo, het Iseomeer in Noord-Italië. Het was er mooi, het was er rustig. Het was er alleen niet zo heel erg warm, maar dat is niet erg als je lekker veel wandelt.
In de ochtend deden we telkens rustig aan om na de lunch op pad te gaan. Schildpad was mee, we hebben enkele gezellige uurtjes gehad samen, vooral in de ochtend, 's avonds kaartten we meestal, nee, niet schildpad en ik: mijn mannen en ik.
We hebben natuurlijk veel gelopen. Deze foto heeft jongste zoon gemaakt tijdens een wandeling langs het meer vanaf ons verblijf in Vello. Het was een bekend wandelpad, tijdens feestdagen en in het weekend stroomt heel Vello vol met allemaal Italianen die ook graag dit pad lopen of fietsen.
Dit is in Lovere, een dorp aan de noordkant van het meer. Dit plein ligt naast het meer en het is prachtig! We hebben een keer met de auto het hele meer rond gereden, dat is zo'n 60 km en het is ontzettend leuk om te doen.
In de ochtend deden we telkens rustig aan om na de lunch op pad te gaan. Schildpad was mee, we hebben enkele gezellige uurtjes gehad samen, vooral in de ochtend, 's avonds kaartten we meestal, nee, niet schildpad en ik: mijn mannen en ik.
Dit was ons balkon, direct aan het meer. Oudste zoon ligt in een rare kronkel te lezen, jongste is binnen aan het spelen, manlief is ook aan het lezen.
Vlakbij is het plaatsje Zone. Daar zijn heel wonderlijke aardpiramides. We konden er een wandeling omheen maken. Doordat we vroeg in het seizoen waren, was alles nog niet dichtbegroeid en we konden de piramides prachtig zien.
En als je in Italië bent, moet je uiteraard ook pizza eten. Dat was geen sinecure: wij zaten niet echt in het toeristische gedeelte en er was alleen een afhaalpizzeria in het dorp dichtbij. We zijn uiteindelijk in Iseo zelf uitgekomen waar een heel leuke pizzeria was, die tenminste ook al om 19.00 uur open ging, de meeste restaurants deden de deuren pas om 20.00 uur open en dat is voor onze Nederlandse magen toch wel laat.
Jongens en rotsblokken in het water. Het heeft een magische aantrekkingskracht. We hadden geen droge kleren mee bij dit uitstapje, dus ik ben blij dat ze wat handiger worden en niet het water ingeduikeld zijn.
Deze en de vorige foto zijn gemaakt in een Archeopark ten noorden van het Iseomeer. Hier konden we huizen uit allerlei tijdperken bekijken, zelfs een grot met daarin tekeningen. Leuk om een indruk van te krijgen. We waren de enige toeristen. Het was echter niet rustig, kennelijk was het de dag voor schoolreisjes en overal waren grote Italiaanse schoolklassen. Wij waren ineens de bezienswaardigheid.
Nog een idyllisch plaatje van het meer. Ik vond het er echt prachtig. Wat ik minder leuk vond, was het Italiaanse verkeer. Misschien is het een kwestie van wennen, maar ik kan me niet indenken dat ik hier ooit zal rijden, gelukkig durfde manlief het allemaal wel aan.
Eenmaal thuis hebben we weer snel ons vijfde gezinslid opgehaald, Sherlock. Wat hadden we hem gemist!
woensdag 8 mei 2019
De trein is terug!
De Train of Dreams is terug! Vorige week kreeg ik een telefoontje van de handwerkwinkel dat de lijstenmaker klaar was. We zaten in Italië, maar zodra ik gelegenheid had (en de auto, het past niet in de fietstas) heb ik het opgehaald. Dat was vanmiddag.
Ik ben zo blij met de trein! Het blauw van de lijst past qua tint heel mooi bij het blauw in het borduurwerk. Ik heb er veel blauwe lijsten langs gehad, maar dit was de enige waar ik echt heel blij van werd. Nu genieten en ondertussen lekker verder borduren aan nieuwe dromen!
Ik ben zo blij met de trein! Het blauw van de lijst past qua tint heel mooi bij het blauw in het borduurwerk. Ik heb er veel blauwe lijsten langs gehad, maar dit was de enige waar ik echt heel blij van werd. Nu genieten en ondertussen lekker verder borduren aan nieuwe dromen!
maandag 15 april 2019
Het is wel tijd...
Het is wel tijd om te bekennen dat ik ook nu nog niet aan één borduurwerk werk.
In de twaalf dagen rond Kerst, was er iemand in Amerika die bedacht dat je ook twaalf nieuwe borduurwerken kon starten. En die iemand deed dat ook en met haar vele anderen.
Ik deed in de light versie mee: ik startte wel wat nieuws. Dit is It's about time van Ciro Marchetti. Hij is een geweldige artiest die prachtige dingen doet op een digitale manier.
Binnen de Nederlandse HAED-facebookgroep loopt weer een andere uitdaging, waarbij je elke 20 dagen in ieder geval 200 steekjes aan een borduurwerk probeert te doen. Dit is na de eerste 20 dagen.
In de twaalf dagen rond Kerst, was er iemand in Amerika die bedacht dat je ook twaalf nieuwe borduurwerken kon starten. En die iemand deed dat ook en met haar vele anderen.
Ik deed in de light versie mee: ik startte wel wat nieuws. Dit is It's about time van Ciro Marchetti. Hij is een geweldige artiest die prachtige dingen doet op een digitale manier.
Binnen de Nederlandse HAED-facebookgroep loopt weer een andere uitdaging, waarbij je elke 20 dagen in ieder geval 200 steekjes aan een borduurwerk probeert te doen. Dit is na de eerste 20 dagen.
En na 40 dagen.
En na 60.
Dit is wel een leuke manier om verschillende borduurwerken wel allemaal aandacht te geven. En deze is zo leuk naast al dat blauw van Sea Turtle.
Dus, het is weer tijd (!) om lekker aan dit werkje te borduren en eens te kijken hoeveel steken ik voor dag 80 toe kan voegen.
dinsdag 9 april 2019
En we zwemmen door!
Nu de trein vertrokken is, is het tijd voor andere borduurwerken. Ik heb weer doorgeborduurd aan Sea Turtle, en een derde pagina is af, bladzijde 18, dat is de derde pagina van boven aan de rechterkant.
Ik vind de kleurtjes erg mooi.
Ik vind de kleurtjes erg mooi.
Ik vind het zo knap van Heaven and Earth Designs dat ze een kunstwerk in kruissteek haast nog mooier laten zijn.
zaterdag 6 april 2019
De Train of dreams heeft het station bereikt!
![]() |
| Klik voor vergrote foto |
Ik heb er met tussenpozen (eentje zelfs van 5 jaar!) 9 jaar aan gewerkt. Ik startte in mei 2010 en nu in april 2019 is het werk eindelijk af.
Ik ben er heel blij mee en kan haast niet wachten tot de lijstenmaker klaar is!
donderdag 28 maart 2019
Nog zo'n 3000 kruisjes te gaan!
Het eindstation is in zicht voor deze Train of Dreams. Wat zal ik 'm gaan missen al hij af is, heel aangenaam gezelschap geweest de afgelopen maanden!
Klik op de foto om 'm wat groter in beeld te krijgen, juist de details zijn zo leuk!
Klik op de foto om 'm wat groter in beeld te krijgen, juist de details zijn zo leuk!
vrijdag 22 maart 2019
Onder water
Na een drukke schooldag en nu een drukke, echt heel drukke werkweek, wil ik niets liever dan lekker onder water verdwijnen met mijn zeeschildpad. De kleurtjes zijn zo mooi, het is ontzettend leuk borduren. Als ik deze bladzijde klaar heb, ga ik weer verder met The train of dreams en dan zal ik die wel afmaken, vermoed ik.
Nu eerst twee wassen opvouwen, de strijk wegwerken, tussendoor eten en het liefst ook nog wat beschouwingen nakijken (er liggen 60 lange teksten op me te wachten, die VWO-examenklassen zijn een zegening). Daarna weer onder water verdwijnen, meezwemmen met mijn zeeschildpad.
Fijn weekend!
Nu eerst twee wassen opvouwen, de strijk wegwerken, tussendoor eten en het liefst ook nog wat beschouwingen nakijken (er liggen 60 lange teksten op me te wachten, die VWO-examenklassen zijn een zegening). Daarna weer onder water verdwijnen, meezwemmen met mijn zeeschildpad.
Fijn weekend!
vrijdag 1 maart 2019
Weekje verder
Weekend! Ik kan weer lekker veel borduren en hoop weer flink wat kruisjes te kunnen maken. Ik ga ook weer flink wat kilometers maken, dit keer lopend, mee met de scouting van Oudste Zoon. Een wandeling van maar liefs 15 km, vooropgesteld dat we de weg niet kwijt raken. Van andere scouts hoorde ik al dat de juiste route vinden ook voor padvinders niet zo eenvoudig is en dat het eindpunt vaak vanaf de niet gepland kant benaderd wordt. We gaan het zien. Vanavond niet te laat op bed, morgen wandelschoenen aan en een lekker lunchpakket mee en eens kijken hoe mijn zoon met z'n scoutvriendjes optrekt. Dan lukt vast ook die 15 km best, al weet ik dat ik er lopend heel wat langer over doe dan bordurend....
Abonneren op:
Posts (Atom)





















