40% procent

Weer een pagina af, ik zit nu op 40% van het borduurwerk!

Borduren in tijden van corona... Ik verwacht in ieder geval iets meer tijd te hebben nu, zeker nu het afstandsonderwijs nu aardig loopt. De afgelopen week was ik daar erg druk mee. Normaal gesproken werd ik drie dagen, maar als je werk ineens zo letterlijk thuis is en alles binnen twee dagen ander moet, behoort parttime werken niet echt tot de opties. Het ondersteunen van mijn eigen kinderen heb ik uiteraard tussendoor ook gedaan, want ook voor hen was het flink wennen.

Nu keert de rust iets meer terug. We weten wat beter wat er de komende week komt (in ieder geval wat school betreft). Buiten het huis is het natuurlijk anders. Je merkt in het dorp dat het stiller is, hoewel nu met dit mooie weer wel erg veel mensen een hond blijken te hebben. Hier in het noorden is het nooit echt vol en we hebben hier nog niet veel corona-besmettingen. Bevestigde corona-besmettingen dan, het kan best zijn dat er veel mensen zich niet zo lekker voelen, maar niet bedenken dat dit corona kan zijn en er wordt ook niet zo veel meer getest door het tekort aan testen.

We doen ons best. De kinderen mogen nu nog in het dorp spelen, maar bij niemand naar binnen. Ze weten dat ze elkaar niet moeten aanraken, hoewel ik betwijfel of ze daar in het vuur van hun spel ook nog om denken. Handen goed wassen bij het naar binnen gaan. Nooit iets eten op straat. Ik wil ze dit contact nog niet ontzeggen, beide kinderen missen hun klasgenoten al (terwijl ze daar in vakanties geen last van hebben, maar de onzekerheid van de termijn speelt hier z'n parten).

Het weekend verliep rustig. Geen voetbal, geen tennis, geen bezoek. Ik heb met de jongste een cake gebakken en met de oudste een stuk gefietst (dat was één van de challenges voor gym van school). Gisteravond hebben we geklaverjast, even met z'n allen tijd doorbrengen.

Morgen gaan we weer los. Manlief heeft veel lessen en heeft vanuit de studeerkamer contact met zijn leerlingen. We geven online les, we zijn dus in beeld voor de leerlingen en zij kunnen ons via de chat vragen stellen. Ik heb maar twee lessen, die ik vanuit de woonkamer verzorg. Jongste zoon werkt in de keuken en oudste zoon zit boven in zijn kamer. Om 10 uur en om 12 uur pauzeren we gezamenlijk, met tosti's, da's dan wel een voordeel van het thuiswerken.

Om half 3 vinden we dat de schooldag klaar is. Dan kan ik weer verder met mijn borduren, zonder tijd te verliezen aan een fietstocht. Elk nadeel heb se voordeel...

Vorig jaar heb ik Train of dreams afgemaakt en daar kon ik nu een 'reward' voor aanvragen bij HAED,
dit kan eens in de twee jaar, ongelofelijk vrijgevig.
Ik heb deze prachtige tijgers gekozen, waarbij het net geschilderde tijgertje onmiddellijk uit zijn lijst stapt.
Uiteraard kom ik voorlopig nog niet aan een nieuw borduurwerk toe, maar het is toch erg leuk om dit te hebben.

Schildpad zwemt weer langs

Het is al lang geleden dat ik jullie iets van mijn schildpad heb laten zien. Half oktober was het, las ik net even terug.
Op 1 januari ben ik met de schildpad weer mee gaan doen met de Challenge van een Facebook-groep.  Je maakt dan een fictieve reis rond de wereld, elk steekje telt voor een mijl. Bovendien doe ik met dit borduurwerk mee aan de uitdaging om 100 dagen lang elke dag 30 kruisjes te borduren. Die kruisjes tellen niet mee voor de reis rond de wereld, elk kruisje kan maar voor één uitdaging meetellen.
Maar zo borduur je wel lekker wat!

 Dit is de foto van 1 januari. Die heb ik bij avondlicht gemaakt, ik was toen bij mijn moeder, even gezamenlijk de kop van het jaar afbijten.

Dit is de foto van 1 maart, toch weer een heel stuk verder. Met zo'n uitdaging meedoen zorgt er beslist voor dat ik elke dag dit borduurwerk oppak om op z'n minst 30 steken te doen, maar het liefst meer. Het is dat het ook een keertje bedtijd wordt.

Its about time

Its about time heeft weer 5000 steekjes erbij gekregen in februari. Dat is best leuk, dat zijn toch 50 blokjes van het patroon. Maar als je bedenkt dat het hele patroon 296100 steekjes heeft, dan stelt het nog niet zo gek veel voor. Gewoon lekker doorborduren, elk steekje is er één, het gaat om de reis en niet om de aankomst en dat is allemaal waar.

En ever ter vergelijking mijn startpunt op 1 februari.

Huizenbouwer

Met de jongens op de bank voor Wie is de Mol afgelopen zaterdag.
Sherlock vindt het niet zo interessant en kijkt de andere kant op.

 Ik ben dol op Pattern Keeper, dat nieuwe borduurprogramma. Het maakt het zo veel gemakkelijker om de juiste kleur te zoeken en de legenda aan de zijkant vertelt je direct welk van de 90 kleurtjes je moet hebben. Dit borduurwerk heeft zo'n 90 kleurtjes, maar je kunt deze patronen ook in een MC-versie kopen, een multi-colorversie. Dan zitten er zo'n 250 kleuren in, iets wat me eerst zo ongeveer onmogelijk leek omdat je zo veel bladzijden legenda door moet voordat je weet welke kleur een symbool is, maar met Pattern Keeper lukt zoiets misschien gewoon wel. Dan nog is de vraag of je echt een borduurwerk met 250 kleuren moet willen maken, alleen al de aanschaf van het borduurgaren is erg kostbaar, een strengetje kost op het moment €1,65, voor die prijs mag er haast wel gouddraad meegesponnen zijn.

 Maar ook met mijn 90 kleuren kan ik erg leuke huizen bouwen en het wit met groene huis is nieuw, dus vandaar deze foto. Ik kom op het moment veel aan borduren toe: het is niet echt lekker weer buiten (vandaag regent het sinds half 10 ononderbroken, ik heb medelijden met mijn oudste zoon die zo nog voetballen moet, ben bang dat dat eerder zwemles wordt) en ik had een voorjaarsvakantie van 11 dagen. Dit is de laatste dag, nog even goed aan het genieten met een Twilight filmpje en mijn borduurwerk.

Nog een fotootje van Sherlock in close-up, omdat hij gewoon erg schattig is met zijn krokoknuf, die door de kinderen Watson genoemd wordt.
Onze speurneus vindt het weer overigens ook niets aan, hij keek me aan alsof ik gek was toen ik vanmiddag met hem naar buiten wilde. Toen ik een kwartier later, ondanks de paraplu, doorweekt weer terug was, vond ik ook dat ik gek was. Snel weer terug naar het borduren, daarvoor moet je immers een beetje gek zijn.

Hidden Harbor in het nieuwe jaar

Drie grote borduurwerken heb ik nu onder handen en ik vermaak me enorm. In het nieuwe jaar heb ik ook weer veel steekjes aan Hidden Harbor kunnen zetten en de foto's hier zijn van 1 januari en 1 februari, dan is het verschil wel mooi zichtbaar. Dit is een borduurwerk met erg veel kleurwisselingen en daarmee een leuke afwisselingen van de andere twee. Het kost alleen wat meer tijd om de steekjes voor elkaar te krijgen, maar ach, ik heb geen deadline.
De aantekeningen op de foto's gaan over een steekjesuitdaging van een Facebookpagina, dus in die zin toch iets van een deadline, maar dat maakt het juist leuk.

Iets minder vierkant verder

De vierkantjesquilt. Ik ben er al veel te lang mee bezig en zoonlief wordt ongeduldig en is beslist uit zijn oude quilt gegroeid (pikt dus telkens zijn vaders quilt).
Ik had alleen genoeg van vierkantjes, dus er moest iets anders in. Zoonlief vond dat prima en er kwam wat anders bij. Er zitten grote sterren in en er komen blokken in die ik eens als oefenmateriaal gemaakt had, maar die met de stoffen hierbij perfect passen. Op deze manier heb ik er weer meer zin in en komt het einde wat sneller in zicht.

De stand van zaken hier op het moment:

• Het is de woensdag van de voorjaarsvakantie. Nog heel veel dagen te gaan, hoera!
• Het is bewolkt weer, maar af en toe breekt de zon even door. Zo meteen maar lekker even met Sherlock naar buiten.
• Jongste zoon ligt op de bank, hij voelt zich niet zo fit. Ik vermoed dat het vermoeidheid is; hij is van vrijdag tot en met maandag vier dagen praktisch fulltime actief geweest met manlief in Barcelona. Ze hebben een heerlijke stedentrip gemaakt! Eind april ga ik met oudste zoon naar Lissabon, dat lijkt me ook zo leuk.
• Oudste zoon is buiten aan het spelen. Ook al is hij nu brugpieper, hij speelt nog heel graag buiten of hij is in de garage met hout aan het werken. Uiteraard gamet hij ook wel, maar beslist niet zo veel dat het problematisch wordt. Hij zou wat meer huiswerken mogen hebben en maken, maar in de voorjaarsvakantie hoeft dat uiteraard niet.
• Manlief zit in zijn nieuwe stoel die wat rugvriendelijker is. Er is bijna een boek uit, ik vermoed dat ik hem dan wel meekrijg om samen Sherlock uit te laten. 
• Ik zit aan een tafel vol met lapjes, bewaardozen vol borduurgaren en meerdere borduurwerken. Het is moeilijk kiezen waaraan ik werken wil - alles is zo leuk! - maar op dit moment gaat de quilt even voor. Quiltkriebels komen de laatste maanden wat minder voor dan borduurkriebels, dus als ze er zijn, moeten ze beslist ingezet worden.

Wel weer eens tijd

Oeps, alweer vakantie en nu neem ik pas weer eens tijd wat te schrijven en te laten zien.

Zo zag 'It's about time' eruit toen ik het borduurwerk 1 februari weer oppakte. Nu de uitdaging: hoe snel kan ik 1,5 pagina borduren? 

 Het vogeltje wordt al zichtbaar. Leuk!

Dit is vandaag. Terwijl manlief en jongste zoon van Barcelona genieten, heb ik lekker veel borduurtijd. Het vogeltje staat er voor de helft op en ik ga zo starten aan het dak van de koekoeksklok. Is dit trouwens een koekoek, dit vogeltje, dat dat stiekem ontsnapt is?

Bijna Kerst!

Het is bijna Kerst en in ieder geval al kerstvakantie, dus dit weekend ben ik veel aan het borduren. Ik heb de smalle kolom aan de rechterkant van Hidden Harbor nu helemaal af en de volgende anderhalve bladzijde is afgetekend, weer lekker verder!

Alle kerstversiering hangt weer in huis, waaronder nu de complete serie kerstsokken. Blijft leuk.

Ik wens jullie allemaal goede kerstdagen!

Hidden Harbor

Mijn handwerkkast bevat vele schatten. Zo ook dit borduurwerk waaraan ik vorig jaar in de kerstvakantie begonnen ben toen meer mensen met Multiple Starts bezig waren. Ik ben nog niet zó slecht, ik heb drie grote borduurwerken onder handen, uiteraard verwijs ik nu naar mensen die er zo veel meer hebben. Ik heb inmiddels gehoord van mensen die rustig aan twintig borduurwerken bezig zijn. Het gaat dan absoluut om het proces, niet meer om het afkrijgen van iets, want dat lukt met zo veel grote borduurwerken waarschijnlijk niet.

Dit is Hidden Harbor, een borduurwerk van HAED.
Zo moet hij eruit zien als hij klaar is:

Ik ben met opzet aan de donkerste kant begonnen. De laatste weken werk ik met een borduurprogramma, Pattern Keeper, en daarmee hoef ik niet meer alle symbolen op te zoeken, te markeren en dan de juiste kleur erbij te zoeken. Het programma zoekt voor mij, arceert en geeft direct welke kleur het is. Het houdt zelfs bij hoeveel steken ik per dag maak (valt me soms echt tegen, maar gaat nu wel sneller met programma) en hoeveel steken er nog van elke kleur komen. 

Het is erg gemakkelijk. Soms vind ik het wel apart dat zelfs zoiets klassieks als borduren gedigitaliseerd wordt, maar ik moet bekennen dat ik er graag gebruik van maak. Wel zet ik de computer op nachtweergave omdat ik anders de hele avond tegen wit licht aankijk en nachtweergave werkt ook prima. 

Vierkant op de helft

De quilt voor jongste zoon begint behoorlijk te groeien. Doordat het telkens vierkantjes zijn, is de quilt minder blogwaardig, maar nu de helft er is, is het wel leuk om het even te laten zien.
Heel veel kleurtjes blauw, maar ook andere tinten, jongste zoon houdt van die tegenstelling.

Wat close-upjes om de diversiteit in blauw te laten zien.

Doel is om deze quilt voor de zomer af te hebben, want dan kan hij er in de warme zomermaanden onder slapen.