Zondags borduren

Weer een bladzijde af van het gigapatroon Sea Turtle Spirit of Serendipity. Het blijft ontzettend leuk om te doen! Ik stap nu eerst over op een ander patroon, even voor de afwisseling, maar ik denk dat ik deze ook vrij snel weer in handen heb.

Even van dichtbij, dan zie je al de nuances wat beter. Dit is dus een stukje van de buik van de schildpad en wat luchtbellen in het water. 

Vandaag ben ik even echt aan het relaxen met vooral borduren. Gisteren was het kinderfeestje van jongste zoon. Hij werd 10 en vierde dat met de mannelijke helft van zijn klas. Het was een Wie is de Mol-feestje en ze hebben zich enorm vermaakt. Ik vond het ook heel erg leuk, maar voelde me 's avonds, toen iedereen weer afgeleverd was, wel afgepeigerd. Het is toch 4,5 uur met vrij drukke, opgewonden kinderen. De Mol is niet ontdekt en de kinderen vonden alle mollenacties en geheime aanwijzingen geweldig. Missie geslaagd! 

Dus na zo'n dag als gisteren, vind ik dat ik vandaag wel even een relaxdagje verdiend heb. Even in de rust, morgen begint er weer een drukke, deze week echt heel drukke, schoolweek.

Fijne zondag allemaal!

Absoluut herfst

Het is absoluut herfst. Bijna onafgebroken heeft het vandaag geregend en hoewel ik het eigenlijk nog niet wil, heb ik toch de verwarming een tikje gegeven. Zelfs met een dikke trui aan had ik het nog koud.
Gelukkig had ik gisteren al alle bezigheden in huis gedaan, dus vandaag kon ik me terugtrekken met mijn borduurwerk en lekker veel doen. Ik ben wat uit de bruintinten van de buik weg nu, het wordt nu groener. Fijn, bruin is niet mijn favoriete kleur en van blauw en groen borduren word ik wat blijer.

School is nu goed bezig. Oudste zoon is nu zo gewend aan de middelbare school dat hij een hekel aan huiswerk heeft en jongste zoon is naast al zijn voetbal aan gitaar- en typelessen begonnen, dus de drukte gaat lekker door.
Jongste zoon is komend weekend jarig. Hij wordt 10 jaar, dan hebben we alleen nog maar tieners in huis. Toen ze echt klein waren, leek dat eindeloos te duren, maar uiteindelijk was dat toch best kort. Gelukkig hebben we onze hond Sherlock die zich altijd als een kleuter blijft gedragen.

Steekje verder

De zomer ging voorbij in een swirl van warme dagen, mooie boeken, lekkere ijsjes, mooie landschappen en dorpjes in Thüringen en ook heel veel steekjes in quiltstofjes dan wel borduurwerken.

De schildpad vordert wel wat. Ik heb bijna de onderste bladzijde af, maar had even zo genoeg 
van al die donkere kleurtjes dat ik een bladzijde bovenaan erbij heb gepakt. 

Nu is het september en het schooljaar is alweer drie weken oud. Beide kinderen hebben hun eerste buikgriep achter de rug (wij zijn gespaard gebleven, gelukkig) en beide kinderen moeten nu huiswerk maken, de jongste af en toe en de oudste bijna dagelijks. Oudste gaat nu naar de middelbare school. Hij vindt het meestal leuk. Zodra hij echter kans ziet, is hij lekker in het dorp aan het spelen of met de lego aan het prutsen. Hij staat een beetje in spagaat tussen puber en kind zijn, maar gelukkig kan hij in het dorp nog lekker kind zijn. Groot worden gebeurt toch snel genoeg.

Beide jongens in de studeer aan het werk.

Serendipity in de hoek

Bladzijde 30 is af! Als je vanaf blz. 1 zou borduren, dan was het borduurwerk nu af. Ik heb niet vanaf 1 geborduurd bij deze, ik ben juist rechts bovenin begonnen, dat was bladzijde 6. Bladzijde 5, 6, 12, 18, 24 en 30 zijn nu dus af. Ik zal op zo'n 20% zijn nu. Er is dus nog een heleboel te doen. Prima!

Dit is de hele hoogte van het borduurwerk, nu ga ik met een tweede kolom verder. Ik ben gisteren al verder gegaan met bladzijde 29, terwijl we samen met de kinderen Indiana Jones and the raiders of the lost ark keken. Het is zo leuk dat ze wat ouder worden en wat meer aankunnen dan Transformers of Alvin and the Chipmunks.

Het is vakantie en we genieten volop. Ik ben zelfs met goede voornemens bezig: vanochtend naar de sportschool geweest voor een proefles spinning. Dat was echt leuk om te doen, dus ik neem een zomerabonnement, kan ik 3 maanden uitproberen of ik het echt leuk vind, ook naast school.

Serendipity

Weer een paginafinish voor Sea Turtle Spirit of Serendipity. Donkerder kleuren, dit gaat richting rechteronderzoek die echt heel donker is. 

Ook bijna een finish voor het schooljaar. Ik ben eraan toe. De afgelopen week was weer monsterachtig, met als hoogtepunt de diplomering die ik samen met een collega organiseerde en presenteerde. Het geeft toch wel een bepaalde kick om voor 600 mensen op het podium te staan. Maar het kost energie. Dat gecombineerd met meerdere avonden in de week weg (ben ik niet zo goed in) zorgt nu wel voor een dipje. Nog een week werken, dan is het zomervakantie. Heerlijk!

 Zo ziet het geheel eruit. Ik heb al een stukje van de volgende pagina gedaan en je ziet de rechteronderzoek. Veel donkergroen, bruintinten en zwart. Niet mijn favoriete kleuren, maar dit stukje gaat ook weer voorbij en dan zit ik weer in blauw. I'm feeling blue! Maar da's in het geval van borduren en quilten juist goed.

Koeiig tafereel

Het gras druppelt dauw

Met de koeien verstrooid door het weiland

Een paar nog in slaap

Eén met frisse ochtendtrek

Neemt al een eerste morgensnack

Het gras gescheurd vermaald vermoest

Een koe staat te zeiken

Raakt bijna de buurvrouw op d’r kop

Die het niet uitmaakt

En enkel koeiig om zich heen kijkt.

De vuurrode bol wordt al feller

Stijgt snel, krijgt kracht, wordt licht

Ochtend in het weiland.

Onverwacht toneel nu ik op de bank zit

Verjaagd uit mijn bed

Door een mijnbloedverslaafde mug.

Schildpad bladzijde af

Bij van die grote borduurwerken is het belangrijk ook de tussenstappen te blijven vieren. Ik heb weer een bladzijde van Serendipity af, mijn zeeschildpad. Dit is een stuk van zijn poot/vin en de kleuren vind ik prachtig!

Op school is het vandaag extra spannend: de uitslag van het eerste tijdvak. De leerlingen krijgen vanmiddag te horen of ze al dan niet geslaagd zijn. Ook ik vind dit altijd spannend. De telefoontjes dat een leerling (nog) niet geslaagd is, zijn altijd pittig. Ik hoop dat al mijn mentorleerlingen het gehaald hebben.
Mocht jouw zoon/dochter in spanning zitten over de uitslag, dan wens ik je heel veel sterkte!

It's about time, 80 en 100

Vlak voordat we naar Italië vertrokken kon ik deze nog inleveren bij de Facebookgroep. 80 dagen waarin ik per 20 dagen in ieder geval 200 kruisjes gemaakt heb.

In Italië heb ik aan de Seaturtle geborduurd, maar omdat we bijna twee weken weg waren, moest ik daarna nog opschieten om de uitdaging voor It's about time ook voor elkaar te krijgen. En het is wel weer gelukt. Het is een leuk borduurwerk, heel anders van kleur dan ik meestal doe en geen grote vlakken. Da's mooi, want daar vind ik heel weinig aan.

Ik ben nu ook bezig met een pittig klusje: de eindexamens nakijken. De eerste 30 vind ik altijd wel leuk, maar daarna komt er nog een klas. Het gaat allemaal wel voorbij en ooit zal ik weer wat meer tijd hebben. Met Hemelvaart waarschijnlijk. De mannen gaan een eind fietsen en dan heb ik het huis voor mezelf. Dan is het nakijkwerk hopelijk gedaan (ik weet even niet precies hoe het met de tweede correctie zit...) en mag ik weer genieten van wat handwerktijd. Italië lijkt alweer veel langer dan twee weken geleden, maar gelukkig komt de zomervakantie ook wel weer snel.

Schildpad en Italië

We hebben de meivakantie in Italië doorgebracht, bij Lago d'Iseo, het Iseomeer in Noord-Italië. Het was er mooi, het was er rustig. Het was er alleen niet zo heel erg warm, maar dat is niet erg als je lekker veel wandelt.
In de ochtend deden we telkens rustig aan om na de lunch op pad te gaan. Schildpad was mee, we hebben enkele gezellige uurtjes gehad samen, vooral in de ochtend, 's avonds kaartten we meestal, nee, niet schildpad en ik: mijn mannen en ik.

Dit was ons balkon, direct aan het meer. Oudste zoon ligt in een rare kronkel te lezen, jongste is binnen aan het spelen, manlief is ook aan het lezen.

Vlakbij is het plaatsje Zone. Daar zijn heel wonderlijke aardpiramides. We konden er een wandeling omheen maken. Doordat we vroeg in het seizoen waren, was alles nog niet dichtbegroeid en we konden de piramides prachtig zien.

We hebben natuurlijk veel gelopen. Deze foto heeft jongste zoon gemaakt tijdens een wandeling langs het meer vanaf ons verblijf in Vello. Het was een bekend wandelpad, tijdens feestdagen en in het weekend stroomt heel Vello vol met allemaal Italianen die ook graag dit pad lopen of fietsen.

En als je in Italië bent, moet je uiteraard ook pizza eten. Dat was geen sinecure: wij zaten niet echt in het toeristische gedeelte en er was alleen een afhaalpizzeria in het dorp dichtbij. We zijn uiteindelijk in Iseo zelf uitgekomen waar een heel leuke pizzeria was, die tenminste ook al om 19.00 uur open ging, de meeste restaurants deden de deuren pas om 20.00 uur open en dat is voor onze Nederlandse magen toch wel laat.

 Dit is in Lovere, een dorp aan de noordkant van het meer. Dit plein ligt naast het meer en het is prachtig! We hebben een keer met de auto het hele meer rond gereden, dat is zo'n 60 km en het is ontzettend leuk om  te doen.

Jongens en rotsblokken in het water. Het heeft een magische aantrekkingskracht. We hadden geen droge kleren mee bij dit uitstapje, dus ik ben blij dat ze wat handiger worden en niet het water ingeduikeld zijn.

Deze en de vorige foto zijn gemaakt in een Archeopark ten noorden van het Iseomeer. Hier konden we huizen uit allerlei tijdperken bekijken, zelfs een grot met daarin tekeningen. Leuk om een indruk van te krijgen. We waren de enige toeristen. Het was echter niet rustig, kennelijk was het de dag voor schoolreisjes en overal waren grote Italiaanse schoolklassen. Wij waren ineens de bezienswaardigheid.

Nog een idyllisch plaatje van het meer. Ik vond het er echt prachtig. Wat ik minder leuk vond, was het Italiaanse verkeer. Misschien is het een kwestie van wennen, maar ik kan me niet indenken dat ik hier ooit zal rijden, gelukkig durfde manlief het allemaal wel aan.

Eenmaal thuis hebben we weer snel ons vijfde gezinslid opgehaald, Sherlock. Wat hadden we hem gemist!

De trein is terug!

De Train of Dreams is terug! Vorige week kreeg ik een telefoontje van de handwerkwinkel dat de lijstenmaker klaar was. We zaten in Italië, maar zodra ik gelegenheid had (en de auto, het past niet in de fietstas) heb ik het opgehaald. Dat was vanmiddag.
Ik ben zo blij met de trein! Het blauw van de lijst past qua tint heel mooi bij het blauw in het borduurwerk. Ik heb er veel blauwe lijsten langs gehad, maar dit was de enige waar ik echt heel blij van werd. Nu genieten en ondertussen lekker verder borduren aan nieuwe dromen!