96. Puss in the Corner

Niet een heel bijzonder blokje, maar niet elk blokje kan een ster zijn, dan zou de quilt niet mooi worden! Voordeel van zulke blokjes is wel weer dat ze snel klaar zijn en dan kun je weer verder met de volgende.

Op vakantie in Oostenrijk bevoeren we het Ossiacher meer. Een meer van 11 km lang, zo'n 4 km breed en 28 graden warm. Zeer zwembaar dus, maar eerst gingen we even alle dorpjes langs het meer bekijken. Een boot voer van dorp naar dorp, in twee en een half uur het meer rond. Erg leuk om te doen. Bovenop het dak van de boot stond voor de kinderen een roer, zodat zij ook de boot eens konden besturen. Of in ieder geval konden denken dat ze dat deden!

Het Wurzelpark was ook leuk. Allemaal dingen gemaakt van boomstammen, daarbij allemaal waterspelletjes door het bos heen. Voor de kinderen dus ook een interessante boswandeling!

We zijn nu alweer een week thuis, maar ik kijk nog steeds met heel veel plezier terug. Zou zo wel weer terug willen!

95. Rolling Stone

Sorry voor de onderbreking van de reisverslagen. Mijn volgende vakantie diende zich alweer aan: een paar dagen bij mijn moeder op de camping. Heerlijk gerelaxed, veel gelezen, veel gequilt, want dat is wat mijn moeder ook leuk vindt. We kunnen het dus prima samen vinden zo voor de caravan. Het weer was heerlijk, hoewel wel wat warm, maar ook dan kun je best een naald vasthouden.

Op dinsdag zijn we een eind gaan fietsen. Ik had als reisdoel een quiltwinkel in gedachten, Marin in Westendorp, ongeveer 2 uur fietsen van de camping, dus een mooi tochtje. Jammer genoeg was de winkel dicht, ik had niet goed genoeg op de site gekeken, daar stond het wel. Dus van buitenaf hebben we Marin bewonderd, een heleboel bakken met mooie stofjes, een erg leuk winkeltje.

Ondanks deze tegenvaller was de fietstocht erg leuk en beloonden we onszelf met een heerlijke portie ijs op de terugweg. En op de camping weer verder met quilten, het is ook niet zo dat we per se nieuwe stofjes nodig hebben, het is gewoon leuk!

94. Autumn Leave

Ik heb er geen herfstblad van gemaakt. Hoe zou ik dat kunnen, zo midden in de zomer?! Deze tint blauwgroen komt verschillende keren in mijn quilt terug, ik vond 'm voor dit blad heel geschikt. Het blad zelf is gepieced, zoals je ziet. Het steeltje is geappliceerd. Ik ken nu een aantal technieken die ik afwisselend gebruik. Hiervoor heb ik de stof om een kartonnetje geplakt die ik daarna met een blinde steek heb vastgezet. Daarna heb ik de achtergrondstof open gemaakt om het kartonnetje er weer uit te pielen. Dat is best lastig werk. Maar het resultaat is goed. Ik werk ook wel met needle-turn, maar dat vond ik voor het uiteinde van het steeltje lastig, om de hoekjes recht te krijgen.

Verder met mijn vakantieverslag! Op dinsdag was het tijd om naar de Apenberg te gaan. Een soort Apenheul, maar dan bovenop een berg waar de auto vrij veel moeite mee had. Op diezelfde berg ligt kasteelruïne Landskron, dat we tijdens de hele reis als referentiepunt gebruikten: het ligt boven Villach en je ziet het steeds.

De apen waren leuk. Er leven zo'n 150 Japanse makaken op de berg, die dus continu uitzicht hebben op de ruïne. In een groep werden we door de gids door het park geleid.

De apen doen geen kunstjes, maar ze vertonen soms wel uit zichzelf gedrag dat voor kunstjes door zou kunnen gaan.

Voor de kinderen was vooral de speeltuin interessant, waar ze heerlijk in de schaduw in de zandbak konden spelen.

's Avonds kregen we slecht weer, maar toen heb ik in de tent heerlijk aan dit blokje kunnen werken. Wat is vakantie toch heerlijk!

93. Farmer's Daughter

De reis naar de Ossiacher See verliep voorspoedig, hoewel het wel een lange reis was. In Duitsland waren ze ongeveer aan alle wegen tegelijk bezig, de eerste Duitse woorden die we oppikten waren 'Baustelle' (wegwerkzaamheden) en 'Stau' (file). We stopten regelmatig, zodat de kinderen even rond konden lopen. Halverwege de reis overnachtten we in een hotel in Neurenberg.
Terwijl we in de auto zaten, speelden de kinderen wat met het speelgoed dat ze in hun rugzakjes hadden ingepakt of ze keken een filmpje op de iPad. En ik begon ondertussen aan het volgende blokje: Farmer's Daughter.  Tijdens de reis kwam ik nog een heel eind en ik had wel de verwachting dat ik het 's avonds op de camping af zou kunnen maken. Ha ha!

Eenmaal aangekomen in Ossiach, werden we door een mevrouw van Vacan Soleil ontvangen die ons naar onze tent bracht. We hebben nog geen eigen tent en hadden er dus één gehuurd om eens te kijken of het campingleven iets voor ons is. De tent was in orde, maar we gingen toch direct weer weg: naar het restaurantje van de camping, want we hadden HONGER! De jongens aten vissticks met patat, DH at een pizza en ik koos voor de zomersalade, want ik bedacht me dat ik onderweg al best wel veel gesnoept had en dat ik binnenkort toch echt aan de bikini moest geloven.

Het was al donker voordat we beide jongens slapend hadden en wij moe voor de tent neerploften. Ik heb geen enkele steek meer gemaakt...

De volgende dag ving het campingleven echt aan met douchen in het wasgebouw en broodjes halen bij de campingwinkel. We besloten ook een wandeltocht te gaan maken. Tegenover de camping ging een pad de berg op, een Schlucht, dat is een pad langs een waterval, zoals we later in de vakantie leerden.
De dame van Vacan Soleil noemde het een prachtig pad voor de kinderen, zij zouden het wel tien keer op en neer kunnen rennen. Weer ha ha, want onze kinderen bleken geen berggeiten, wat ik eigenlijk ook wel wist. Omhoog was een flinke klauterpartij, wat ze wel een leuke uitdaging vonden, maar ik heb doodsangsten uitgestaan. Maar omhoog bleek nog niet zo'n probleem. Het was voor ons gezin niet mogelijk om dezelfde weg naar beneden te nemen, dat zou zeker valpartijen opgeleverd hebben, dus we moesten langs een weg naar beneden. En dat duurt altijd langer. Na een wandeling van vijf uur waren we weer op de camping.
We hadden de wandeling totaal onderschat (mede dankzij de dame van Vacan Soleil) en hadden maar één pakje drinken per persoon en wat snoepjes bij ons gehad. Dit zou ons niet weer gebeuren.
's Avonds heb ik eindelijk dit blokje afgemaakt. Maar het was een leuke eerste echte vakantiedag!

92. Trip around the World

Dit blokje heeft een heel toepasselijke naam: Trip around the World. Ik maakte het namelijk af toen wij bezig waren met onze kleine reis om de wereld, nou ja, naar Oostenrijk dan in ieder geval.
Ik heb jullie mijn vakantievoorbereidingen laten zien. Op deze manier kon ik ook in de auto heel gemakkelijk quilten en daar heb ik de eerste helft van onze reis naar Oostenrijk goed gebruik van gemaakt. Daarna werd het landschap zo mooi dat ik continu naar buiten keek en bovendien werd het zo warm in de auto (onze airco is stuk) dat een naald vasthouden niet echt mogelijk was.

We zijn dus weer terug van onze prachtige, heerlijke vakantie. We zijn naar Karinthië in Oostenrijk geweest, een heel mooi stukje van de wereld. Het weer was prachtig, de omgeving was mooi, de kinderen meestal lief. Het was dus een supervakantie! Gisteren zijn we weer thuis gekomen en nu is het dus weer wennen aan het gewone leven. Nou ja, nog niet helemaal, want op dit moment gelden de zegeningen van het docentenbestaan: ik heb nog vijf weken vakantie over! De eerste weken hoef ik echt niet veel voor school te doen, dus kan ik even echt genieten van mijn kinderen, wat extra tijd aan het huishouden besteden en bovenal tijd besteden aan mijn hobby's: lezen, quilten en borduren.

Op dit moment zit ik heerlijk in de tuin, het is gelukkig ook in Nederland lekker warm, dus de overgang is niet zo groot. Stel je voor dat we hier weer direct in de regen terecht kwamen! Ik heb het pierebad voor de jongens opgezet, maar zij verkiezen op dit moment de warme zolder omdat ze met hun lego willen spelen. Tja, dat hebben ze ook bijna twee weken moeten missen...

We hebben een vrij actieve vakantie gehad. Ik heb dus minder gedaan aan mijn quiltwerk dan ik misschien gehoopt had, maar ik zal jullie alles wat ik wel gedaan heb in de komende dagen laten zien, telkens met een stukje vakantieverslag erbij. De planning is dus elke dag een berichtje! Komen jullie morgen weer lezen? Tot dan!

91. Sawtooth Star

Ik ben al begonnen aan de blokjes. Natuurlijk, ik kon het niet laten, leuke blokjes in een blokjesboek, hoe kun je dan je borduurwerk pakken? En bovendien, ik heb er nog negen over, ik heb de hele rij inmiddels in het blokkenboek zitten. Hoe zou ik negen blokken op vakantie in elkaar kunnen zetten?

Maar om te voorkomen dat ik toch al mijn voorknipwerk alweer in elkaar zet, heb ik nog maar even een Dear Jane blokje genomen, gewoon voor de afwisseling. Het is het blokje naast het midden, G6, dat Papa's Ster heet, wat opvallend is omdat het gisteren toen ik het maakte, mijn ouders' trouwdag was. Mijn vader wordt nog steeds zó gemist!

En om even te laten zien hoe klein zo'n blokje ook alweer is, even wat referentiemateriaal. En zie je dat kleine sterretje in het midden? Ik heb nog nooit zulke kleine stukjes gepatcht, ik heb dit zonder foundation gedaan omdat ik wel eens wil kijken hoe ver ik kom zonder. Het Ohio Starretje is 2,5 cm, een inch dus. Het hele blok is 11 cm (4,5 inch). Leuke uitdaging!

Vakantiewerk

Ik heb niet veel genaaid de laatste dagen. Ik ben alleen maar malletjes aan het maken, lapjes aan het tekenen, knippen en vervolgens aan het opplakken. PLAKKEN?????? Heb ik mijn naald aan de wilgen gehangen, vind ik het steekjes maken te veel werk en grijp ik voortaal naar de lijmstift?
Integendeel.
Ik wil het liefst mijn hele vakantie voor de tent zitten patchen, terwijl de kinderen lief aan het spelen zijn in de speeltuin die tegenover de tent, net buiten gehoorsafstand ligt, maar wel volledig in beeld.
Ideaalbeeld.
Het zal wel heel anders lopen, maar in ieder geval wil ik voorbereid zijn op dit ideaalbeeld en genoeg lapjes bij me hebben. Aangezien we al onze spullen en vier mensen in een Opel Astra gaan proppen, kan ik niet mijn krat lapjes mee, mijn snijmat, mijn lineaal en al die andere dingen die ik het liefst gewoon altijd bij me zou hebben.
Ik reis licht, wat betekent dat de blokken voorbereid moeten zijn. Elk blok is dus getekend, geknipt en daarna op de juiste volgorde op een blad papier geplakt met een heel klein tipje lijmstift (sewline), zodat ik alleen nog maar een snelhechter vol blokken, draad, naalden, spelden en een borduurschaartje mee hoef. Dat past in een etui, behalve die snelhechter dan, maar die is plat en past dus overal. De papieren met blokken heb ik per stuk in een insteekhoes geschoven, zodat er geen stukjes kunnen kwijtraken. Zodra ik een blok afheb, kan ik die daar veilig weer inschuiven.
Ideaal systeem, lijkt me!

Nog een nieuwtje: ik heb mijn eerste Dear Jane blok af! Natuurlijk een prachtige vuurdoop: ronde lijnen en kleine stukjes. Wat ik me nooit gerealiseerd had, was dat de blokjes nog kleiner zijn dan dan 6 inch (15 cm) van de Sylvia's Bridal Sampler. Deze zijn 4,5 inch, wat neerkomt op 11,25 cm, ongeveer. En dat is klein. Dit is nog niet eens een heel lastige, ik heb nu ook de malletjes gemaakt voor het blokje dat hiernaast zit en dat heeft een piepklein Ohio Starretje in het midden. Oeps! Wordt leuk, leuke afwisseling, juist omdat de blokken zo anders zijn. Dit is het middenblok, G7.

Ik moet er niet te veel aan werken, mijn voornemen is nog steeds alle blokken van de SBS aan het eind van dit kalenderjaar af te hebben en dan moet ik vooral daar aan door werken. Komt goed!

Negen rijen!

De negende rij van Sylvia's Bridal Sampler zit eraan! Ik had verzuimd direct na elk blok de sashings eraan te zetten, dus dat is allemaal de afgelopen week gebeurd. Gisteravond heb ik de hele rij vastgezet aan de rest van de quilt.
Vanochtend wilde ik graag een foto maken, want heel actief ben ik de laatste tijd toch al niet op mijn blog en dit was toch zeker weer het delen waard. Maar ik kon hem met dit slechte weer zeker niet aan de schutting spelden, zoals ik bij veel van de eerdere foto's heb gedaan. Dus dan maar over ons bed heen. Het is geen fantastische foto geworden, wat ook te wijten is aan het donkere weer, maar je krijgt met deze foto wel een idee van de omvang die deze quilt nu al begint te krijgen.
Op de achtergrond is mijn jongste zoon bezig om wat losse draadjes van de quilt te halen, als ik de quilt niet weer opgeruimd had, was hij daar hoogstwaarschijnlijk nog mee bezig.

Hebben jullie dat nu ook, dat je overal en nergens draadjes vindt? 's Avonds trek ik vaak een vest aan, omdat ik het dan snel koud krijg. Dat is een zwart, gebreid vest en er is vast niets waarop je losse draadjes beter ziet. Ik kan dat vest niet meer met goed fatsoen naar mijn werk aan; zelfs na de was is het nog bezaaid met draadjes. Tussen de kussens van de bank zitten draadjes, naast de wc-pot liggen ze, af en toe vind ik er zelfs één in de koelkast. Wonderlijk!

Moe, maar vol plannen!

Ik ben de laatste weken niet fanatiek met bloggen. Sorry. Het is alleen zo allemachtig druk dat ik eigenlijk niet eens echt aan handwerken toekom, laat staan aan schrijven daarover. Je denkt altijd dat het eind van het jaar rustiger is, want dan heb je die examenklassen niet meer. Maar wat je dan wel hebt, is vele malen erger: examensurveillance, examencorrectie, tweede correctie en dan vooral die vervelende telefoongesprekken daarover om tot overeenstemming te komen. Het kost allemaal heel veel tijd en vooral ook heel veel energie. De diefstal van de examens op het Ibn Galdoun en de daarbij komende spanning of de examens over moesten, maakte het natuurlijk niet heel veel leuker.

In mijn hoofd is het ook druk. 3 juni was het precies een jaar geleden dat mijn vader overleed. Hoewel het verdriet niet per se erger is op zo'n dag, ben je er wel meer mee bezig. Ik had een tussenuur op school toen om 12 uur op maandagochtend de alarmoefening buiten klonk. 12 uur, dat was ook precies het tijdstip dat mijn vader overleed. Vorig jaar was 3 juni een zondag, dus gelukkig was het laatste geluid dat hij hoorde niet het luchtalarm, maar mijn moeders stem. Met mijn moeder gaat het naar omstandigheden goed. Ik heb enorm veel respect voor haar, hoe zij de dingen oppakt. En natuurlijk zijn er heel moeilijke momenten, maar dat lijkt me ook niet meer dan logisch.

Handwerken is voor mij dan een manier om te ontspannen. Ik kon me niet echt tot quilten zetten, maar het borduren wilde wel heel lekker en naast het speldenkussentje heb ik ook veel geborduurd aan Nature's Home Afghan.

Na dit blok moet ik er nog twee en dan heb ik een prachtig, heel groot borduurwerk af. Tot die tijd geniet ik van de steekjes, ook al zijn dat er heel veel. Ik ben nooit bang geweest voor grote projecten.

Ook twee andere megaprojecten beginnen steeds meer te trekken. Na de Sylvia's Bridal Sampler wil ik starten met de Dear Jane en Kim McLean's Flower Basket Medaillon.

De Dear Jane, de quilt onder de quilts.
Ze viert haar 150ste verjaardag dit jaar.
225 blokken. Gaaf!

Flower Basket Medaillon van Kim McLean.
Hier uitgevoerd in stoffen van Kaffe Fasset, maar ik wil hem in batiks maken.

Ik zat al langer te dubben over wat voor kleuren ik wilde gebruiken voor de Dear Jane. Ik dacht eerst aan blauw/beige/bruin te denken, maar dan krijg je zo'n quilt als heel veel mensen al hebben. Bovendien is het trip-around-the-world-idee lastig uitvoerbaar met zo weinig kleuren. Ik wilde er beslist geen rood in, want dan zou de quilt weer te veel op de Sylvia's Bridal Sampler gaan lijken. En tenslotte, waar maakte ik me druk om, want ik hoef in nog geen maanden of misschien zelfs wel een jaar aan deze quilt te beginnen. En toch kriebelde het. Is dat iets wat andere quiltsters herkennen?

Gisteren hadden we weer quiltclub in Earnewâld bij het Quiltkabinet. En daar kreeg ik een aantal stofjes van mijn moeder cadeau en toen wist ik het: dit kleurenschema wil ik gebruiken voor mijn Dear Jane. Wel die blauw- en beigetinten, maar geen bruin en ook geen donkerblauw. Ik wil het zacht houden en dat combineer ik met pasteltinten in roze en lila. Dat lijkt me erg mooi en een keer niet hetzelfde als wat iedereen doet.

Ik heb thuis nog genoeg stofjes liggen die hier prachtig op aan sluiten.
En daar zit je dan. Met genoeg stoffen voor de komende jaren, nog genoeg plannen voor de rest van mijn leven en op dit moment toch echt genoeg om handen.
Maar voor ik het wist, lag toch de snijmat op tafel en was ik stof aan het tekenen voor het middenblokje van de Dear Jane. Oeps!

Speldenkussentje af!

Aan dit schattige speldenkussentje heb ik het grootste deel van mijn week besteed. Het is een biscornu, waarvan ik het patroon op stuffpoint.com vond. Ik heb een vrij groot speldenkussen dat ik van logcabinblokjes heb gemaakt, maar voor de vakantie wil ik iets kleiners inpakken; er moet nog meer mee. Dus uiteindelijk werd het dit werkje en ik heb er veel plezier aan beleefd. In de draadkrullen is telkens het woord 'love' verborgen, heel schattig.

Ook de achterkant is mooi, woorden, een hart, kattenpootjes en in de hoekjes een visje. Het is een lief kussentje geworden. Officieel moet er nog een knoopje in het midden dat het kussentje in nog meer hoeken trekt, maar dan zie je haast niet meer wat erop geborduurd is.

Dat is nu al een beetje lastig, dus daarom ook nog even een plaatje van het patroon, kun je in ieder geval nog zien wat er allemaal opstaat: