Eindelijk lente!

21 maart was het officieel lente, maar het was bewolkt, het was nat, het was guur. Ik zat aan tafel en ik keek naar buiten en ik dacht: "Is dit het nou?"
Maar vandaag scheen de zon al fel tussen de gordijnen door toen ik wakker werd. Het lukte me om heerlijk vroeg uit bed te komen, zodat ik een lange dag voor me had. Een lange vrije dag. Wat een zaligheid!
Ik heb lekker gelezen, gequilt en ik ben op de fiets met jongste zoon naar het centrum geweest. Even langs de bieb en even langs de boekhandel: ik had de nieuwe Quiltmania nog niet en die wilde ik toch wel heel graag.
Jongste zoon moet ook zo veel mogelijk oefenen met fietsen, want hij is er nog geen ster in. We wonen op loopafstand van school, dus hij fietst ook niet zo veel. In het drukke verkeer heb ik hem steeds bij de arm, omdat hij vrij wiebelig is en ook vrij onvoorspelbaar. Het gevolg was een heel gezellige fietstocht, maar ook best wel een vermoeide arm.
Dus toen we weer terug waren, ben ik niet direct verder gaan quilten, maar heb ik eerst een plekje in de zon opgezocht, in een beschut hoekje van de tuin. Daar was het zo lekker, dat ik zonder jas, maar met kopje thee en een paaseitje erbij de hele Quiltmania gelezen heb. Wat een leuke dingen stonden daar weer in. Ik heb echt een extra dag in de week nodig, zodat ik veel meer van al mijn plannen uit kan voeren!

Later in de middag heb ik toch naald en draad weer opgepakt en heb ik blok 19 van de AWS afgemaakt.Het was een bewerkelijke, maar weer zo leuk om te doen! De cirkels middenin zijn een eigen bedenksel: volgens het voorbeeld zou er een mooie cirkel in de stof gefussycut moeten worden, maar ik had geen stof waarmee dat kon. Helemaal niets vond ik zo kaal. En nu komen verschillende stofjes in het midden weer terug en dat lijkt toch ook wel erg leuk. Helemaal tevreden dus en op naar blok 20!

Morgen zal het opstaan wat minder gemakkelijk gaan, vermoed ik. We moeten op tijd, want we willen naar de kerk, en op tijd wordt nog wat vroeger nu de klok vannacht een uur vooruit gaat. Het geeft niet, na zo'n relaxte zaterdag is wat vroeger opstaan helemaal geen probleem.

Als je het niet laten kunt...

Verliefd, verslaafd, verslingerd... Quilten is niet zomaar een hobby, het is iets waar ik helemaal blij van kan worden. Een dag is direct leuk als ik weet dat ik 's avonds weer met lapjes spelen mag. Eng? Welnee, er zijn zo veel raardere zaken om verslingerd aan te raken.
Quilten is therapie. Ik ben er serieus mee begonnen toen ik figuurlijk in de lappenmand zat. Ruim vijf jaar geleden zat ik thuis met een burn-out en het is in die tijd dat ik op zoek ging naar iets wat mijn handen bezig zou houden om mijn hoofd wat meer rust te geven. Dat vond ik in quilten.
Nu is het iets wat ik niet laten kan. Bij voorkeur elke dag breng ik een aantal uurtjes door met naald en draad. Het is voor mij de perfecte manier om mijn drukke schoolleven even naast me neer te leggen. Het is goed voor me, dus het voelt beslist niet als verspilde tijd - hoewel ik me ook weleens afvraag hoeveel boeken ik wel niet zou kunnen lezen als ik wat meer tijd aan lezen zou besteden dan dat standaard half uurtje in bed voor het slapen gaan, maar van een gelezen boek krijg je geen warmte en van een quilt die af is wel. Haha...

Verliefd, verslaafd, verslingerd... Aan de Antique Wedding Sampler. Het is zo'n ontzettend leuke quilt om te maken! Zo afwisselend, uitdagend. Ik kon het niet laten om nog een blok te maken deze maand. We werken nu allemaal toch op een ander tempo in de quiltgroep en niet iedereen maakt alle blokken, dat het niet zo heel veel meer uitmaakt als ik er een vooruit werk.
De bloem die in de cirkel zit, komt uit een stof van Dutch Heritage, Arabesque.

Fotootje van Aztec-Rose.nl

Toen ik de stof bestelde, had ik geen idee hoe groot het patroon eigenlijk was. Eerst baalde ik er een beetje van, maar nu blijk ik er toch wel heel leuke dingen mee te kunnen. Verschillende bloemen komen op opvallende plaatsen in de quilt terug.
De blauwe stof die ik in de punten heb gebruikt, zorgde voor een extra uitdaging. Dit is een stof waarin ook een werkje geweven is en de stof is niet gewoon katoen, maar er zit iets glanzends in. De stof is ook vrij glad. Daarmee werd het best een uitdaging om hiermee te appliqueren, maar naar mijn idee moest deze stof het echt worden. Het is gelukt, ik word toch steeds handiger, mede door oefening met deze quilt.

Ik kan het niet laten, dat quilten. Daarom stop ik nu ook maar weer met dit blogberichtje, ik moet tenslotte ook nog even sashings om dit blok heen zetten, daarna lekker in bed met het boekenweekgeschenk. Welterusten!

Weer lekker verder!

Zeker nu die mooie randstof in huis is, blijft de Antique Wedding Sampler trekken. Dit blok begon ik twee weken geleden op cursus en ik maakte het gisteren af. De geappliqueerde bloemetjes in de hoeken hebben me nog meer dan een week gekost, dit was echt best wel gepriegel. De grote krans in het midden ging heel veel vlotter, alleen het appliqueren van de 'hartjes' kostte veel tijd. Ik heb direct de sashings erom heen gezet, aan drie kanten, want dit is het eerste blok van een nieuwe diagonale rij. En door met de volgende!

De kinderen zijn dit weekend uit logeren bij hun opa en oma in Noord-Groningen. Voor ons betekent dit een rustig weekendje en we gaan vanavond dan ook leuk met z'n tweeën uit eten. Even tijd voor elkaar!

Niet meer koud

Hij heeft er nooit last van, die winterse kou.
Onze hond is een border collie met een prachtige dikke vacht.
's Zomers heeft hij het weleens warm, maar 's winters is hij in zijn element.
Bijna 12 jaar is ons beestje alweer. 

Wie mooi wil zijn, moet kou lijden. Tenminste, dat vond ik, terwijl ik nog steeds erg blij in mijn niet- -meer-zo-warme mantel rondliep. Ik vond hem nog steeds zo mooi, nog steeds zo blij met mijn keuze van zeker vijf jaar geleden, dat ik er eigenlijk niet aan wilde dat de voering van de jas z'n langste tijd gehad had en mij niet meer de bescherming bood die ik nodig had in dit winterse weer. Wie mooi wil zijn, moet kou lijden. Ik had het er wel voor over.
Maar ik begon steeds vaker te twijfelen, in die tergend lange minuten als ik op het schoolplein stond te wachten en de wind vrij spel had. Was mijn jas toch niet wel erg versleten? Was hij al deze kou nog wel waard? Maar ik had al zo vaak op het internet naar een waardige vervanger van mijn jas gekeken en die nooit gevonden. De jassen waren allemaal zó saai!
Uiteindelijk vond ik iets. Weer Desigual. Dat is een Spaans merk dat ik erg mooi vind. Niet voor alles, maar dus wel voor jassen. De kleding is net iets anders, heeft net een twist. Ook mijn zomerjas heb ik van dit merk en met die jas ben ik ook al zo blij. Maar ik was een beetje huiverig om een winterjas van een Spaans merk te kopen. De Spaanse winters zijn toch iets anders dan de Nederlandse, zou deze jas wel warm genoeg zijn? Mijn zomerjas vind ik eigenlijk ook een tikje dun, maar zo mooi dat ik dat er 's zomers wel voor over heb. Dat is dan toch het enge van een internetbestelling, dat je het van tevoren niet kunt voelen, niet aan kunt trekken. Maar terugsturen zou altijd nog kunnen, dus ik ging ervoor, de jas kwam mijn kant op.
En daar werd ik heel erg blij van, de jas was nog leuker dan ik van tevoren had gedacht.

Mijn winterjas, in de voor mij
ongebruikelijke kleur olijfgroen
met paarse bloemen.

Mijn zomerjas, bezaaid met
allemaal gekleurde bloemen
en een prachtige ceintuur.

Enige nadeel: de sjaals die ik heb, zijn allemaal nogal bont en passen beslist niet bij de jas. In de winkels trof ik -alweer niet- wat ik zocht, dus ik besloot het maar zelf te maken.
Vandaar dat ik de breinaalden vast heb en heel wat afbrei. Een echte breister ben ik niet, maar ik vermaak me er wel mee en ik wil tenslotte gewoon die sjaal.

Veel zwart met een beetje paars dat in kleur verloopt, wordt het. Paars komt terug in de voering van de capuchon en in de bloemen. Zwart zit in de kraag en past overal bij. Ik brei in gerstekorrel en dubbele gerstekorrel en af en toe een ribbeltje. Wordt het toch nog een beetje afwisselend en vooral niet al te standaard.

Ik zal nooit zo'n heerlijk dikke vacht hebben als mijn border collie Rjukan, maar met mijn nieuwe jas en met binnenkort mijn nieuwe sjaal hoef ik beslist geen kou meer te lijden. Dus lente, je bent van harte welkom, maar het hoeft ook weer niet morgen zomer te zijn!

Kijken kijken niet kopen?

Al een poosje was ik aan het randen shoppen.
Kijken kijken niet kopen, natuurlijk.
Ik ben gék op al die heerlijke quiltwebshops waar je rustig rond kunt snuffelen.
Ben uiteraard ook gek op mijn Quiltkabinet, maar ik had al gezien dat daar niet de stof was die ik zocht. Hoe die stof dan wel precies moest zijn?

Laatst trof ik 'm aan. Liefde op het eerste gezicht. Een prachtige stof van Dutch Heritage, uit de serie Indian Rhapsody. De stof voor mijn broderie perse is VOC van Dutch Heritage, deze randstof zou er dus prachtig bijpassen.
Toch kocht ik de stof niet direct, tweeëneenhalve meter stof is toch een behoorlijke uitgave, ook voor liefde op het eerste gezicht.

Dagelijks keek ik even naar het plaatje van de stof. Mooi! Vorige week zaterdag liet ik het fotootje op de Quiltclub zien. Mooi, toch? 

Alles wat ik al dacht, werd bevestigd: prachtig! Dit past precies! Deze moet je niet laten liggen, daar krijg je vast spijt van! 

Liever liefde op het eerste gezicht dan spijt, dus mijn kijken werd eindelijk kopen. Woensdag viel de dikke envelop in de brievenbus en jeminee, in real life is de liefde alleen maar groter! Kan niet wachten om met deze stof aan de slag te gaan! Wat vinden jullie ervan?

De jongens zijn weer praktisch gezond. Ikzelf jammer genoeg niet meer. Uiteraard komt het bij mij in de vakantie: ik ben snip-, maar dan ook echt snipverkouden... 

Starry Starry Night New and Improved!

Ik had het al eerder gemeld: ik was niet gelukkig met de batik sterren die ik voor oudste zoon aan het maken was. Her werd te druk, te bont, te... Nou ja, het was het gewoon niet. En dat was al poging 2 die mislukte, want over de bloemenmand was hij ook al niet meer enthousiast. Nu voelt het goed. Deze sterren zijn 18 cm en voor een quilt van juist formaat heb ik er 88 nodig, dus ik kan nog lekker even door. Ik zet nog niets  aan elkaar, pas als ik er 88 heb, ga ik kijken waar elke ster het beste uitkomt.

De quilts worden deze week weer zeer graag gebruikt. Beide jongens zijn ziek en zielig en wat is er dan fijner dan onder een mooie deken wegkruipen? Mijn moeder is hier twee dagen geweest om te zorgen, mijn schoonmoeder ving afgelopen maandag de jongste op, oudste werd een dag later ziek. Wat fijn dat er oma's zijn! Nu heb ik voorjaarsvakantie en ik ben dus bevorderd tot full time verpleegster. De jongens krijgen gelukkig alweer wat praatjes en we doen veel spelletjes of kijken samen een film (Hotel Transylvanië - lachen, gieren, brullen!) 

Nu alleen nog even hopen dat het verplegend personeel gezond blijft!

Is het al lente?!

Wat is het vandaag heerlijk weer! Bij het boodschappen doen vanochtend vroeg ben ik opzettelijk terug gaan lopen in plaats van gewoon op de fiets te stappen en terug te sjezen. Ik wilde wat langer genieten van die al best wel warme zonnestralen op mijn gezicht. Schijnt ook best gezond te zijn met de aanmaak van vitamine D en zo, maar bovenal ontzettend lekker. Ook in huis is het heerlijk, de ramen staan open om de frisse lucht ruimschoots baan te geven en eigenlijk word ik best actief van dit haast lenteweer. Bij het boodschappen doen zijn ook wat hyacintbollen meegekomen en een bakje narcissen, zodat op die manier ook de lente mee naar binnen is gekomen.

Mijn moeder kan elk moment arriveren - ik had haar eigenlijk al verwacht - en dan gaan we samen lunchen. Italiaanse bollen met mozzarella, tomaat en pesto en een drupje balsamicoazijn. Mjam! Ze komt oppassen, want ik moet vanmiddag en vanavond nog naar school voor de tienminutengesprekken met ouders. Ik vind die meestal wel gezellig, de meeste ouders zijn heel redelijk en het is fijn om even de thuiskant van de leerlingen te zien.
Ik dacht net even mijn moeder de straat in te zien rijden, maar dat was een soortgelijk autootje. Ze is al wel laat, we hadden om 12 uur afgesproken, dan heb ik meestal echt wel trek. Het is nu al 12.35 uur. Ik heb haar beide telefoonnummers al geprobeerd, er wordt niet opgenomen, wat de kans dat ze gewoon onderweg is vergroot.

Op de foto zie je de AWS met de volgende rij er weer aan, want blok 16 was het laatste blok van deze rij, dit is ook de langste diagonale rij. Je kunt dus nu de lengte en de breedte van de quilt zien.
't Wordt weer een grote. Heerlijk!

12.43: ze is er! We hadden om 13.00 uur afgesproken, ik vergiste me gewoon. Prima!

Dear zaterdag

Blokje E10

Wat heerlijk zo'n zaterdag, waarop je eigenlijk niets hoeft. De boodschappen zijn al in huis, het huishouden is redelijk aan kant, geen verjaardagen waarvoor we op visite gaan of visite ontvangen, geen sportwedstrijden of andere heel leuke dingen, maar waardoor je wel van huis bent. Een heerlijk zaterdagje thuis. De kinderen kunnen daar ook enorm van genieten. Als ze horen dat we eigenlijk niets hoeven, wordt de dag direct tot pyjama-dag uitgeroepen en lopen ze ook serieus de hele dag in pyjama rond. Het mag van mij, die pyjama is voor hun het ultieme symbool van het even niets hoeven en hij zit ook nog lekker. Zelf loop ik niet in mijn pyjama rond, hoor. Ook zonder symbool kan ik me heel lekker voelen bij zo'n niets-hoeft-zaterdag.

Blokje F10

Nadat ik vanochtend met de kinderen had ontbeten en de krant had doorgespit, kwam de snijmat op tafel. Weer wat blokjes tekenen. De afgelopen week had ik veel genaaid, er zit weer behoorlijk wat in elkaar en ik moet natuurlijk ook weer voorraad voor de komende week hebben. Als ik een drukke dag heb gehad, komt bij mij de snijmat niet zo snel op tafel, dan moet ik eigenlijk zo mijn werkje moeten kunnen pakken. Vandaar dat ik vaak in het weekend de portie voor de komende week voorbereid. Erg leuk. Ik heb weer twee Dear Jane blokjes getekend en een paar blokken voor Starry Night, de quilt voor oudste zoon. Die quilt wordt waarschijnlijk toch weer anders dan wat ik jullie donderdag heb laten zien, maar dat komt op een later moment, als ik het allemaal wat zekerder weet, wel weer in beeld. Zoonlief was wel enthousiast, maar ikzelf eigenlijk niet zo. Zeker van de foto op mijn blog niet. Normaal gesproken kan ik best wel blij worden van wat ik voorbij laat komen, maar dat gevoel bleef bij deze foto wat achterwege. Te druk, te rommelig door alle stoffen en kleuren. Hmmm. Ik heb er een poosje over nagedacht en heb nu volgens mij een alternatief plan. Maar dat moet eerst nog wat meer vorm krijgen voordat ik het hier zal tonen. Het komt, het komt.

Blokje G10

De zaterdag is lekker nog niet om. Nog een paar uurtjes heerlijk fröbelen. De kinderen zijn met strijkkralen bezig,  af en toe moet ik wel even wat strijken. Manlief wilde wel koken (spinazie-fetataart, mjam!) dus ik heb nog wat tijd te gaan. Leve de vrije zaterdag! Dear zaterdag!

Starry Starry Night

Helemaal gelukkig met de mandjesquilt was oudste zoon toch niet. Toch te roze, vond hij, nadat zijn papa hem daarop opmerkzaam had gemaakt (Grrrr).

Toen begon ik met de Lone Star voor hem. Om erachter te komen dat ik dat zelf eigenlijk niet leuk vond. Tja.

Toen kwam ik in het boek van Katharine Guerrier, 'Scrap Quilts', een mooi patroon tegen. Donkere sterren. Voornamelijk gemaakt van batiks en stofjes die het daar wel lekker mee doen. Dit leek me wel wat. Wel wat aangepast in formaat, want 1,4 x 2 meter is echt wel groot genoeg. 

Oudste zoon zit nu regelmatig heel tevreden te kijken wanneer ik aan zijn sterren werk. ''t Wordt mooi, mama, maar wel een beetje opschieten!'

Aargh, stress! Het duurt nog een hele tijd voor de komende winter. Eerder af hoeft niet. Vind ik.

Even een kleine inventarisatie van de projecten waaraan ik werk:

- Antique Wedding Sampler, 16 blokken van de 25 af. 

- Dear Jane, 43 van de 225 blokjes af.

- Starry Night, nog maar net begonnen.

- Bloemenmandje van Kim McLean, middenstuk af, in twijfel hoe het nu verder moet.

- Kerstsok met kerstman voor jongste zoon. De kerstman staat er grotendeels op.

- Een sjaal voor mezelf, ongeveer op 1/6 deel. Ook nog maar net begonnen. 

Als ik er nou nog een project bij doe, dan heb ik voor elke dag van de week een! Haha, maar niet doen.

Weer eens aan de Antique Wedding Sampler!

Nog niet helemaal af, is-ie, ik moet nog drie van de broderie perse bloemetjes vastzetten, maar ik vond het eigenlijk ook wel weer eens tijd voor een blogberichtje.

Ik doe echt wel wat, hoor, vaak zelfs best wel veel, maar het bloggen schiet er behoorlijk bij in. (Wist je dat autocorrect van 'bloggen' 'blowen' maakt? Dus mocht je dat laatsten werkwoord per ongeluk een keer in mijn berichtjes tegenkomen, denk dan vooral niet dat ik een nieuwe hobby begonnen ben.)

School is vrij druk op het moment. Ik neem veel werk mee naar huis en het voorbereiden van de lessen, het nakijken van de toetsen en geschreven teksten, het voorbereiden en het afnemen van de talloze mondelingen kosten me heel veel tijd. Het is niet erg, het gaat allemaal weer voorbij. 

Om het goed vol te kunnen houden, moet je regelmatig even pauzeren. En een goede pauze bestaat voor mij uit lapjes! Twee weken geleden hadden we weer quiltbee in Earnewâld en daar hebben we onder het genot van kopjes thee en koffie en heel veel lapjes weer heerlijk bijgekletst. De AWS komt daar in zoveel variëteiten  voorbij, ik geniet van elke kleurencombinatie - maar heb gelukkig nog geen spijt van de mijne. 

Twee weken geleden ben ik dus gestart met dit 16e blok. Wel een lastige. Het middelste sterretje had ik dezelfde dag nog in elkaar, maar de beige rand was een ander verhaal. Die was toch best ingewikkeld en ik kwam er nog achter dat de mijne qua vorm ook niet helemaal klopt. Hoe ik dat nu voor elkaar gehad heb? Ik heb met alle mogelijke hulplijnen gewerkt. Nou, het zij zo. Het wordt echt niet uitgehaald. Ik betwijfel of je de net iets minder symmetrische vorm opmerkt als het in de hele quilt verwerkt zit. Ik heb tussendoor ook nog een driehoek met broderie perse gemaakt en daardoor had ik even niet meer zo'n zin in het vastzetten van de bloemetjes in dit blok. Dus eerst met werkontwijkend gedrag bezig gegaan: de blokken van deze diagonale rij (de langste, met zeven stuks) hadden allemaal nog een sashing nodig en konden dan aan elkaar. Dat is nu ook gebeurd, zes blokken zitten met sashing aan elkaar. Nu moet toch echt eerst dit blok af, voordat het in de rij verwerkt kan worden en de rij weer aan de rest van de quilt. 

Wat wordt-ie mooi! Wat wordt-ie groot!