zaterdag 29 juni 2013

Vakantiewerk


Ik heb niet veel genaaid de laatste dagen. Ik ben alleen maar malletjes aan het maken, lapjes aan het tekenen, knippen en vervolgens aan het opplakken. PLAKKEN?????? Heb ik mijn naald aan de wilgen gehangen, vind ik het steekjes maken te veel werk en grijp ik voortaal naar de lijmstift?
Integendeel.
Ik wil het liefst mijn hele vakantie voor de tent zitten patchen, terwijl de kinderen lief aan het spelen zijn in de speeltuin die tegenover de tent, net buiten gehoorsafstand ligt, maar wel volledig in beeld.
Ideaalbeeld.
Het zal wel heel anders lopen, maar in ieder geval wil ik voorbereid zijn op dit ideaalbeeld en genoeg lapjes bij me hebben. Aangezien we al onze spullen en vier mensen in een Opel Astra gaan proppen, kan ik niet mijn krat lapjes mee, mijn snijmat, mijn lineaal en al die andere dingen die ik het liefst gewoon altijd bij me zou hebben.
Ik reis licht, wat betekent dat de blokken voorbereid moeten zijn. Elk blok is dus getekend, geknipt en daarna op de juiste volgorde op een blad papier geplakt met een heel klein tipje lijmstift (sewline), zodat ik alleen nog maar een snelhechter vol blokken, draad, naalden, spelden en een borduurschaartje mee hoef. Dat past in een etui, behalve die snelhechter dan, maar die is plat en past dus overal. De papieren met blokken heb ik per stuk in een insteekhoes geschoven, zodat er geen stukjes kunnen kwijtraken. Zodra ik een blok afheb, kan ik die daar veilig weer inschuiven.
Ideaal systeem, lijkt me!

Nog een nieuwtje: ik heb mijn eerste Dear Jane blok af! Natuurlijk een prachtige vuurdoop: ronde lijnen en kleine stukjes. Wat ik me nooit gerealiseerd had, was dat de blokjes nog kleiner zijn dan dan 6 inch (15 cm) van de Sylvia's Bridal Sampler. Deze zijn 4,5 inch, wat neerkomt op 11,25 cm, ongeveer. En dat is klein. Dit is nog niet eens een heel lastige, ik heb nu ook de malletjes gemaakt voor het blokje dat hiernaast zit en dat heeft een piepklein Ohio Starretje in het midden. Oeps! Wordt leuk, leuke afwisseling, juist omdat de blokken zo anders zijn. Dit is het middenblok, G7.
Ik moet er niet te veel aan werken, mijn voornemen is nog steeds alle blokken van de SBS aan het eind van dit kalenderjaar af te hebben en dan moet ik vooral daar aan door werken. Komt goed!

vrijdag 21 juni 2013

Negen rijen!

De negende rij van Sylvia's Bridal Sampler zit eraan! Ik had verzuimd direct na elk blok de sashings eraan te zetten, dus dat is allemaal de afgelopen week gebeurd. Gisteravond heb ik de hele rij vastgezet aan de rest van de quilt.
Vanochtend wilde ik graag een foto maken, want heel actief ben ik de laatste tijd toch al niet op mijn blog en dit was toch zeker weer het delen waard. Maar ik kon hem met dit slechte weer zeker niet aan de schutting spelden, zoals ik bij veel van de eerdere foto's heb gedaan. Dus dan maar over ons bed heen. Het is geen fantastische foto geworden, wat ook te wijten is aan het donkere weer, maar je krijgt met deze foto wel een idee van de omvang die deze quilt nu al begint te krijgen.
Op de achtergrond is mijn jongste zoon bezig om wat losse draadjes van de quilt te halen, als ik de quilt niet weer opgeruimd had, was hij daar hoogstwaarschijnlijk nog mee bezig.

Hebben jullie dat nu ook, dat je overal en nergens draadjes vindt? 's Avonds trek ik vaak een vest aan, omdat ik het dan snel koud krijg. Dat is een zwart, gebreid vest en er is vast niets waarop je losse draadjes beter ziet. Ik kan dat vest niet meer met goed fatsoen naar mijn werk aan; zelfs na de was is het nog bezaaid met draadjes. Tussen de kussens van de bank zitten draadjes, naast de wc-pot liggen ze, af en toe vind ik er zelfs één in de koelkast. Wonderlijk!

zondag 16 juni 2013

Moe, maar vol plannen!

Ik ben de laatste weken niet fanatiek met bloggen. Sorry. Het is alleen zo allemachtig druk dat ik eigenlijk niet eens echt aan handwerken toekom, laat staan aan schrijven daarover. Je denkt altijd dat het eind van het jaar rustiger is, want dan heb je die examenklassen niet meer. Maar wat je dan wel hebt, is vele malen erger: examensurveillance, examencorrectie, tweede correctie en dan vooral die vervelende telefoongesprekken daarover om tot overeenstemming te komen. Het kost allemaal heel veel tijd en vooral ook heel veel energie. De diefstal van de examens op het Ibn Galdoun en de daarbij komende spanning of de examens over moesten, maakte het natuurlijk niet heel veel leuker.

In mijn hoofd is het ook druk. 3 juni was het precies een jaar geleden dat mijn vader overleed. Hoewel het verdriet niet per se erger is op zo'n dag, ben je er wel meer mee bezig. Ik had een tussenuur op school toen om 12 uur op maandagochtend de alarmoefening buiten klonk. 12 uur, dat was ook precies het tijdstip dat mijn vader overleed. Vorig jaar was 3 juni een zondag, dus gelukkig was het laatste geluid dat hij hoorde niet het luchtalarm, maar mijn moeders stem. Met mijn moeder gaat het naar omstandigheden goed. Ik heb enorm veel respect voor haar, hoe zij de dingen oppakt. En natuurlijk zijn er heel moeilijke momenten, maar dat lijkt me ook niet meer dan logisch.

Handwerken is voor mij dan een manier om te ontspannen. Ik kon me niet echt tot quilten zetten, maar het borduren wilde wel heel lekker en naast het speldenkussentje heb ik ook veel geborduurd aan Nature's Home Afghan.
Na dit blok moet ik er nog twee en dan heb ik een prachtig, heel groot borduurwerk af. Tot die tijd geniet ik van de steekjes, ook al zijn dat er heel veel. Ik ben nooit bang geweest voor grote projecten.

Ook twee andere megaprojecten beginnen steeds meer te trekken. Na de Sylvia's Bridal Sampler wil ik starten met de Dear Jane en Kim McLean's Flower Basket Medaillon.
De Dear Jane, de quilt onder de quilts.
Ze viert haar 150ste verjaardag dit jaar.
225 blokken. Gaaf!
Flower Basket Medaillon van Kim McLean.
Hier uitgevoerd in stoffen van Kaffe Fasset, maar ik wil hem in batiks maken.
Ik zat al langer te dubben over wat voor kleuren ik wilde gebruiken voor de Dear Jane. Ik dacht eerst aan blauw/beige/bruin te denken, maar dan krijg je zo'n quilt als heel veel mensen al hebben. Bovendien is het trip-around-the-world-idee lastig uitvoerbaar met zo weinig kleuren. Ik wilde er beslist geen rood in, want dan zou de quilt weer te veel op de Sylvia's Bridal Sampler gaan lijken. En tenslotte, waar maakte ik me druk om, want ik hoef in nog geen maanden of misschien zelfs wel een jaar aan deze quilt te beginnen. En toch kriebelde het. Is dat iets wat andere quiltsters herkennen?

Gisteren hadden we weer quiltclub in Earnewâld bij het Quiltkabinet. En daar kreeg ik een aantal stofjes van mijn moeder cadeau en toen wist ik het: dit kleurenschema wil ik gebruiken voor mijn Dear Jane. Wel die blauw- en beigetinten, maar geen bruin en ook geen donkerblauw. Ik wil het zacht houden en dat combineer ik met pasteltinten in roze en lila. Dat lijkt me erg mooi en een keer niet hetzelfde als wat iedereen doet.
Ik heb thuis nog genoeg stofjes liggen die hier prachtig op aan sluiten.
En daar zit je dan. Met genoeg stoffen voor de komende jaren, nog genoeg plannen voor de rest van mijn leven en op dit moment toch echt genoeg om handen.
Maar voor ik het wist, lag toch de snijmat op tafel en was ik stof aan het tekenen voor het middenblokje van de Dear Jane. Oeps!

zaterdag 1 juni 2013

Speldenkussentje af!



Aan dit schattige speldenkussentje heb ik het grootste deel van mijn week besteed. Het is een biscornu, waarvan ik het patroon op stuffpoint.com vond. Ik heb een vrij groot speldenkussen dat ik van logcabinblokjes heb gemaakt, maar voor de vakantie wil ik iets kleiners inpakken; er moet nog meer mee. Dus uiteindelijk werd het dit werkje en ik heb er veel plezier aan beleefd. In de draadkrullen is telkens het woord 'love' verborgen, heel schattig.

Ook de achterkant is mooi, woorden, een hart, kattenpootjes en in de hoekjes een visje. Het is een lief kussentje geworden. Officieel moet er nog een knoopje in het midden dat het kussentje in nog meer hoeken trekt, maar dan zie je haast niet meer wat erop geborduurd is.
Dat is nu al een beetje lastig, dus daarom ook nog even een plaatje van het patroon, kun je in ieder geval nog zien wat er allemaal opstaat:

maandag 27 mei 2013

Zwarte katten brengen geluk

Mijn eerste kat kreeg ik toen ik een jaar of 9 was. De poes van de buren had jonkies en ik had begrepen dat de poesjes die overbleven verdronken zouden worden. 's Avonds lag ik in mijn bed, daar steeds maar aan te denken. Het kwam erop neer dat we diezelfde avond nog het overgebleven katje haalden, ik in mijn nachtjaponnetje, mijn moeder vertederd over het jonge beestje, ondanks haar allergie voor katten.
Tenminste, zo herinner ik het me.

Toen ik jaren later op kamers woonde, wilde ik dolgraag een eigen kat. In het huis waar ik woonde, waren al twee katten, maar die woonden op de andere kamers. Maar nog een kat erbij, dat kon toch echt niet. Totdat een kat uit zichzelf besloot dat ons huis een leuk huis was en voortaan bij ons in de tuin zat. Een zwarte kat. Telefoontjes met het asiel, de dierenarts en Amivedi leverden niets op, het diertje had geen huis. En toen mocht zij bij mij wonen, Shadow, omdat ze in de hoek van mijn kamer versmolt met de schaduwen.

Inmiddels is Shadow niet meer bij ons, maar voor zwarte katten houd ik altijd een zwak. Hoezo ongeluk? Ik heb met Shadow heerlijke jaren gehad: een mooie studententijd, mijn huwelijk, de start van ons gezin. We hebben samen in vijf huizen gewoond, met niemand anders heb ik in zoveel verschillende huizen gewoond.

Dus een beetje als eerbetoon aan Shadow zit dit zwarte poesje in mijn borduurwerk. Wat het geheel gaat worden, zal ik laten zien als het af is. Maar feit is wel dat ik nu alweer een paar dagen lekker aan het borduren ben en er dus een zwarte kat naast mij op de bank ligt. Heel gezellig!

donderdag 23 mei 2013

90. Rocky Road to Dublin

Het moeilijkste blokje van de rij, maar ook deze is weer af. Ronde lijnen blijf ik lastig vinden, ze zijn niet direct mijn hobby. Het is zo'n speldwerk! Maar dan heb je ook wat, rij I is ook compleet.
Voordat ik verder ga met rij J, moet ik van mezelf nu eerst alle sashings eraan zetten en daarna de rij vast aan de quilt. Pas dan is blokje 91 aan de beurt.

Vanavond mag ik een klein feestje voor mezelf vieren. Het nakijkwerk voor het examen is gedaan! Ik heb het vanmiddag aangetekend laten versturen naar de school die de tweede correctie doet. Volgende week zal mijn tweedecorrectiewerk wel binnenkomen, denk ik. Dan mag ik nog een keer. Maar nu ben ik eerst even vrij. En dat ga ik dit weekend vieren, want ik heb best wel hard gewerkt. Alle vrije momentjes gingen in dat examen zitten en op school had ik er ook weinig tijd voor, want de examensurveillance kwam er ook nog bij met zo'n twee tot drie uur per dag. Heftig allemaal. Het onderwijs kent pieken en dalen. Dit is dus heel duidelijk zo'n piek. Ik verlang zeer hevig naar een dal en dan wel het lange dal, namelijk de zomervakantie. Even echt helemaal niets. Maar nu eerst lekker een vrije avond. En ik pak de schapenquilt op. Ik ben in driehoekjesstemming, komt goed uit!

maandag 20 mei 2013

89. Yankee Puzzle

Zaterdag was het weer tijd voor de quiltclub. Zoals altijd was het weer erg gezellig en ondertussen heb ik ook nog heel wat gedaan. Ik heb dit blokje afgemaakt en een start gemaakt voor I10, het laatste blokje van de rij.
Het was druk in Earnewâld, er stonden shantykoren op de kade te zingen en er waren allemaal bootjes in het water. Ondanks de lage temperatuur deed het toch wel wat aan zomer denken. In het Quiltkabinet konden we onder de begeleiding van de shantykoren lekker aan het quilten.

Normaal gesproken zou dit de laatste keer van het jaar zijn geweest, maar wij vinden het zo gezellig als groep dat we heel graag doorwilden. En dat kon gelukkig. Dus ook in de zomer komen we samen, om verhalen en werkstukken te delen. Precies waar het quilten voor bedoeld is!

88. Birds in the Air

Dit blokje heb ik in één avond in elkaar gezet, de donderdagavond. Dat is voor mijn moeder en mij de vaste quiltavond, want op donderdag past ze altijd op de kinderen en na het eten blijft ze nog een avondje mij gezelschap houden. De hele rij I is vrij eenvoudig. Ik ben nu alweer met het laatste blokje bezig, terwijl ik het eerste op 30 april maakte. Maar dat mag ook weleens na twee heel ingewikkelde rijen!

zondag 19 mei 2013

87. Right Hand of Friendship

Uiteindelijk werkt deze combinatie van stofjes goed. Ik zat al heel lang te denken wat ik nu met dit blauwe lapje wilde, maar ik vond 'm een beetje saai. Maar met een bloemenprintje doet hij het dus hartstikke leuk!
Ik heb vrij lang over dit blokje gedaan, doordat ik in het begin van de week een aantal avonden heb door gewerkt. Aan het examen, dus. Het nakijken blijft altijd moeilijk. Je moet je houden aan het antwoordmodel van het Cevo, ook al ben je het daar niet mee eens. En dat komt elk jaar opnieuw voor. De resultaten weet ik nog niet, ik ben nu op de helft. Bovendien wordt de norm pas bekend op de dag van de uitslag, de cijfers kunnen wel twee punten verschillen. Het blijft spannend, dus!

maandag 13 mei 2013

86. Lauren Wreath

Dit lapje is weer bij mijn schoonouders tot stand gekomen. Nadat ik het vorige afgerond had, ben ik gaan tekenen voor dit blok. Mijn schoonvader zat weer met verbijstering te kijken: zoveel werk voor zo'n klein stukje stof! Mijn schoonmoeder is het inmiddels gewend. Ze zou dit zelf nooooooit doen, maar vindt het gezellig hoe ik aan hun tafel bezig ben. Ze vertelt haar vriendinnen weleens dat haar schoondochter bij haar zit te quilten. Die vinden dat dan gek, je gaat toch niet quilten terwijl je op visite bent? Maar ik voel me niet op visite, en bovendien: een dag niet gequilt, is een dag niet geleefd. Ik vind het echt minder leuk zonder. En dat snapt mijn schoonmoeder helemaal. En bovendien kan zij dan lekker met haar kruiswoordpuzzel bezig en hebben we het heel gezellig samen.

Vanmiddag, 13.30 uur begint het examen Nederlands vwo. Duimen jullie mee voor mijn leerlingen?