zondag 14 oktober 2018

Hoe HAED allemaal begon


In januari 2008 kocht ik mijn eerste borduurpatroon van Heaven and Earth Designs. Alvast voor de babykamer, grappig, want ik had net mijn eerste zoon, die toen nog maar een half jaar oud was, maar ik droomde alvast over de volgende baby. In zo'n 15 maanden tijd is toen dit werk geborduurd, op mijn blog is het allemaal te volgen.
Gisteren plaatste ik een berichtje over mijn eerste HAED in het forum op Facebook. Het patroon is inmiddels niet meer verkrijgbaar, maar het wordt kennelijk nog wel door veel mensen mooi gevonden. 40 opmerkingen en 534 likes binnen 26 uur. Best leuk om zoveel aandacht te krijgen!

zaterdag 13 oktober 2018

Nazomeren


25 graden Celsius, een lekker briesje, een koude Radler en mijn borduurwerk... Wat een heerlijke zaterdagmiddag! Terwijl manlief zich in het zweet werkt in de tuin - vindt-ie leuk -, de kinderen lief aan het spelen zijn - toch echt wel vijf minuten achter elkaar! - , zit ik op het loungebankje te borduren. Het is 13 oktober, maar het lijkt wel zomer. Zo'n zonnige vrije middag voelt dan echt als een cadeautje waarvan je volop genieten moet en daar ben ik dan ook hard mee bezig.

De train of dreams heeft alweer een half wagonnetje erbij, een groene, waarin volgende week een drakenstaartje te zien zal zijn. Het borduren gaat lekker! Natuurlijk zou ik ook kunnen quilten, maar op dit moment heb ik meer zin in borduren en aangezien het mijn hobby is en geen werk, moet ik maar gewoon doen waar ik zin in heb, toch?

De 100 days HAED (Heaven And Earth Design) Challenge die ik op Facebook volgde, is nu afgelopen, maar ik borduur lekker door. Ik was toch veel te laat begonnen, dus het kan ook nog wel even door. Volgende week maandag start er een nieuwe Challenge, 21 dagen, waarbij je zelf je uitdagingen kiest. De mijne zijn elke dag borduren (haalbaar, erg gemakkelijk) en deze kolom afmaken, dus praktisch vol borduren wat je nu aan stof op de foto ziet (ietsje gecompliceerder, maar we gaan het zien).

Wat de zaken ook nog iets complexer maakt, is dat ik bezweken ben voor nog een borduurwerk. Ja, oeps, ik weet het, schaam me diep. Ter verdediging: ik ben echt niet de ergste borduurster, er zijn mensen die wel aan 18 borduurwerken tegelijkertijd bezig zijn. Ik ben gevallen voor dit borduurwerk vanwege de kleuren, prachtige tinten blauw en groen. Het meeste DMC had ik al, ik hoefde van de 90 kleurtjes nog maar 9 kleuren te kopen, de rest had ik al in voorraad. De eerste kruisjes zijn gezet! Later deze week laat ik jullie zien waarvoor ik bezweken ben.
Ooit komt het allemaal af, vast! En anders laat ik me toch een erfenis na!

zaterdag 6 oktober 2018

Stitching bug

Ik heb een nieuw huisdier.
Een stitching bug, zo noemen ze die borduurverslaving op de Facebookpagina's van borduurliefhebbers.
Hij is heel lief, maar soms ook best dwingend.
Eigenlijk moet ik dan stofzuigen, maar mijn borduurwerk lonkt dan naar me.
Eigenlijk moet ik dan wat lessen voorbereiden, maar ach, ik weet het ook wel goed genoeg, dus toch nog maar een paar steekjes.
Eigenlijk zou ik moeten slapen, maar ik wil nog zo graag dat draadje en dat kleurtje en die steekjes...
Stitching bug!!!

Tussen de lessen, het huishouden, het kinderfeestje van jongste (hij is nu 9!) en het brengen en halen naar en van scouting en/of voetbal, de tuin, het uitlaten van de hond (mijn andere geliefde huisdier) en alle andere zaken die ik moet doen, lukt het me toch altijd best wel goed om wat aandacht aan die stitching bug te besteden. Hij is heel tevreden en goed doorvoed ;)

Ik ben nu 49 dagen bezig met dagelijks borduren aan The train of dreams. Ik vind het heerlijk! Elke avond ga ik aan tafel zitten, met een serie van Netflix of een luisterboek (net 'De 100-jarige man die terugkwam om de wereld te redden' gelezen geluisterd. Geniaal.), zodat ik heerlijk ontspannen mijn kruissteekjes zet.
Dit weekend hadden we gisteren eerst Dantes verjaardag met direct zijn kinderfeestje. Was wel even pittig. Ik was tot 14.00 uur aan het werk (vier lessen, dus zo'n 120 leerlingen gezien), daarna om half 4 het kinderfeestje waarbij acht 9-jarige jongetjes een misdaad gingen oplossen, tussendoor door het huis denderden en het feestje afsloten met hotdogs bij de vuurkorf en marshmallows die ook wel eens net te ver geroosterd werden of gewoon vlam vatten.
Vandaag bestond uit 's ochtends het huishouden en nu 's middags lekker in de rust met borduurwerk en een kletsende moeder, die sinds gisteren bij ons is. Morgenmiddag komt de familie op verjaardagsvisite. En dan maandag begint het werk weer.

Close-up
Het is dus een heel gezellig druk weekend, Dan ben ik wel heel blij dat mijn moeder ook van handwerken houdt en dat we tussendoor samen aan tafel zitten met een handwerkje en een pot thee.
Ook zij heeft zo'n stitching bug en met z'n 'viertjes' hebben we het zeer goed!

dinsdag 25 september 2018

Steekje los?



Dit weekend zette ik de laatste steekjes van een kolom bladzijden. Jee!!! Ik ben alweer met heel veel plezier aan de volgende pagina begonnen. Wat maf dat je zo blij van die steekjes kunt worden. Je zou haast denken dat er een steekje bij me los zit, maar nee, alle steekjes zitten keurig vast en ook in mijn hoofd wordt het juist heerlijk geordend van al die kleurtjes en van het repeterende handwerk. Het is een heerlijk tegenwicht voor het hoofdwerk waar ik overdag mee bezig ben. Even alleen maar ik en mijn stof, naald en draadjes, in plaats van elk uur weer 30+ leerlingen die allemaal iets willen of juist niet. Ik heb heerlijk werk, maar vermoeiend en inspannend is het wel. Daarom ben ik in de avonduren gewoon met wat rustigs bezig en voel ik absoluut geen behoefte tot bungeejumpen of parachutespringen in mijn vrije tijd ;)

zaterdag 15 september 2018

Handwerk is ook werken!

De trein van school is weer op volle vaart, maar gelukkig vind ik in de avonden en in de weekenden nog voldoende tijd om elke dag mijn steekjes te zetten. Ik zit voor mezelf met de uitdaging nu op 28 dagen, wat toch maar mooi 4 weken zijn!




Hier voor de lol wat close-ups zodat de vorderingen goed te volgen zijn. De foto van vandaag is van vanochtend, ik heb er nu alweer heel wat steekjes bij, zo'n zaterdag is heerlijk!

's Ochtends is het even druk: Jongste Zoon heeft dan altijd een voetbalwedstrijd waar hij met mijn man naar toe gaat. De drukte voor mij ligt in het op tijd een lekker ontbijtje serveren en ervoor zorgen dat hij in zijn voetbaloutfit klaar zit. Oudste Zoon heeft scouting op zaterdag en normaal gesproken breng ik hem daarheen (half uur heen, half uur terug, voor het ophalen hetzelfde verhaal, dus da's twee uur fietsen), maar vandaag was de voetbalwedstrijd laat, en sloten de tijden dusdanig perfect op elkaar aan dat Oudste Zoon met de auto bij scouting afgezet kon worden, Manlief en Jongste zoon door konden naar de voetbalwedstrijd en na afloop konden ze precies weer Oudste zoon oppikken. Ik had zomaar drie uur alleen op de zaterdagochtend: een onverwachtse luxe!

"Ga maar goed aan het werk!" zei mijn man met een knipoog toen hij de deur achter hem en onze zonen dichttrok. Ik moest lachen. Tuurlijk, ik zou goed aan mijn borduurwerk!
Twee uurtjes heerlijke, luxe borduurtijd.
Daarna heb ik natuurlijk nog wel even het huis goed opgeruimd, gestofzuigd en een was opgehangen zodat het leek alsof ik heel druk was geweest. Manlief weet wel beter, maar ik voel me dan wat minder schuldig over zo'n luxe handwerkochtend. Moet ik eigenlijk helemaal niet doen. Want wij weten het allemaal: 
HANDWERK IS OOK WERKEN! ;)

zaterdag 25 augustus 2018

'Train of dreams' gaat als een trein!

Op Facebook is een groep met de uitdaging om 100 dagen lang aan je borduurwerk van Heaven and Earth Designs te werken. Jammer genoeg ontdekte ik die te laat waardoor ik niet meer aan de uitdaging kon meedoen, maar de groep is wel zo inspirerend met alle borduurfoto's dat ik mijn 'Train of dreams' opgepakt heb en hieraan borduur op het moment. Doordat het nog vakantie is, heb ik ook lekker veel borduurtijd en je ziet hier de dagelijkse voortgang die ik met foto's bijhoud in een album bij de 100-dagen-HAED-groep. Ik zit nu op dag 8, dus ik heb nog heel wat te gaan, maar dat is uiteraard geen probleem. Het is ook al goed als je ook maar één kruisje gedaan hebt, wat op sommige dagen ook echt wel het geval zal zijn.

We hebben nog één week vakantie. Nog één week waarin mijn agenda vrijwel leeg is. Heerlijk!
Daarna gaat het direct heftig van start: de eerste maandag is de opening van het jaar en daarna een vergadering van de vakgroep. Hier zal ik het grootste deel van de dag mee bezig zijn, maar ondertussen hebben ook de jongens hun eerste schooldag en wil ik er ook graag voor hen zijn om hun verhalen over de nieuwe juf en meester te horen. Nog even kijken hoe ik dit opvang. 's Avonds heb ik een vergadering van de kerk waarbij ik moet notuleren. 
De volgende dag is het introductieprogramma van het mentoraat, nog geen idee waar ik naar toe moet, maar dat zal ook weer een groot deel van de dag zijn. Dit vind ik altijd pittige dingen, omdat je er gewoon verwacht wordt, ook al werk je officieel niet die dag, of werk je niet de hele dag. Officieel werk ik komend jaar op maandagochtend, dinsdagmiddag en donderdag en vrijdag de hele dag, maar in de introductiedagen wordt er meer van je verwacht.
Woensdag is dan een vrije dag en dan kan ik even bijkomen. De lessen beginnen dan, maar als het goed is, staan er in mijn rooster geen lessen voor die dag. Zeker weten doe ik dit pas als ik mijn lesrooster krijg, hopelijk is dat een beetje snel in de komende week! Ik kijk graag vooruit, ik houd van plannen en daarbij heb ik wel dat rooster nodig. 

Nu eerst maar gewoon loslaten, school duurt nog even, nu maar gewoon plannen welke kleur ik nu eerst ga doen in 'Train of dreams' en bedenken welk koekje ik bij de koffie wil. 
Volgens mij is er nog citroencake... Heerlijke plannen.

maandag 13 augustus 2018

Borduurvakantie

Geen vakantie van het borduren, maar juist een vakantie waarin ik veel geborduurd heb. Ik had ook wel wat quiltwerk mee, maar was -stom stom stom- het garen vergeten. Dus wel lapjes, naalden, speldenkussentje en vingerhoed, maar geen garen... 
Dus ik heb alle dagen dat ik aan handwerken toekwam lekker geborduurd. En stiekem was dat ook best wel lekker, anders heb ik toch telkens weer het gevoel dat ik kiezen moet en dat hoefde nu niet.
Ik ben best wel opgeschoten, maar de hele voet moet nog.

We waren in Noorwegen, 2,5 week lang. Het was heerlijk, we ontsnapten hier aan de hittegolf en in Noorwegen was het rond de 20 graden. We zaten bovendien veel in de bergen, ook met de huisjes, dus het was helemaal niet warm. Een ander voordeel was dat we nauwelijks muggen en wespen troffen, ik ben in de hele vakantie maar één keer gestoken en dat haalde ik thuis op de eerste dag alweer in.
Het was een actieve vakantie, veel gewandeld, geklommen en gevaren, een keer zelfs op het Sognefjord, wat vanwege de golfslag best wel heftig was.
De laatste dagen bestonden uit een dag Bergen, dus weer even de natuur uit en een dagje Legoland op de terugweg.
Nu zijn we weer thuis en de wasmachine maakt overuren. Sherlock, onze border collie, had het naar zijn zin in het pension en is nu weer met een paar vakantiekilo's thuis weer helemaal op z'n gemak. 
We hebben nog drie weken lekker thuis, heerlijk, even uitrusten van vakantie ;)

zondag 1 juli 2018

Making Waves doorpitten

De top is eindelijk gedubbeld. De vulling moest gekocht worden en daar vond ik niet echt een moment voor. Gisteren wel, we waren even met z'n tweeën het centrum in nadat we jongste zoon naar een feestje gebracht hadden en oudste zoon lag op de bank bij te komen van zijn schoolkamp. Eerst zijn we elk naar onze eigen favoriete winkel geweest, in mijn geval de handwerkwinkel, in het geval van manlief de boekenwinkel (die op een heel goede tweede plaats bij mij staat). Daarna samen op een terrasje in de zon. Best wel lekker dat de kinderen groter worden en ook weleens hun eigen plan trekken!
Met de vulling binnen, kon ik vandaag aan het dubbelen. De quilt is net wat groter dan de breedte van het volumevlies, dus ik moest dat nog aan elkaar zetten, maar dat lukte ook, en nu ben ik begonnen met doorpitten. Ik volg de golvende lijnen maar gewoon op een cm afstand, dat lijkt me het leukst om te accentueren.
Vanavond weer lekker borduren, daar heb ik ook weer ontzettend veel lol in. Ik overweeg zelfs om de kerstsok mee te nemen op vakantie, of misschien ook nog wel Train of dreams, die is ook zo leuk!

Hier heb ik een jaar geleden voor het laatst aan gewerkt, het wordt eigenlijk wel weer eens tijd.

Vorig jaar had ik ook ineens zulke borduurkriebels en heb ik nog een heel eind aan deze tovenaar met draak geborduurd, een al heel oude UFO.

En stel dat ik echt weer een serieuze borduurster word, dan kan ik ook wel beginnen aan dat prachtige HAED-patroon van Schim Schimmel dat ik nog heb liggen:

Maar voordat ik aan zo'n immens blauw project begin, moet ik eerst maar eens al die rondslingerende werkjes afmaken. Gewoon streng zijn voor mezelf, ondanks al die borduurkriebels.

zaterdag 23 juni 2018

Holy Night

De zomer begint en ik ben met een kerstsok bezig... Het kan allemaal, ik wil tenslotte graag dat de sok met Kerst af is en ik moet nog wel wat steekjes.
Ik heb nu de top van Making Waves helemaal in elkaar zitten. Ik moet nu even een vulling kopen en groen quiltgaren, dan maak ik het quiltje af. Maar dat 'even kopen' heeft er de afgelopen week nog niet in gezeten. Het blijft druk op school en sinds donderdag zit ik thuis met een griepje, dus dan wil 'even' naar de handwerkwinkel gaan ook niet.
Wel was er ineens meer ruimte voor borduren, dus ik heb de kerstsok maar weer opgepakt, hopelijk gaat dit allemaal nog lukken voor december. 

Gisteravond had ik een paniekmomentje. Dit patroon bestaat uit twee A3-vellen en het bovenste vel had ik bijna af, ik begin op het punt te komen dat ik met steekjes de grens over ga. Ik moest dus het tweede patroondeel erbij hebben en dat kon ik uiteraard niet vinden.
Ik wist dat het er moest zijn. Ik heb dit pakket pas in het nieuwe huis opengemaakt, dus het moest hier liggen. Op alle logische plekken lag het niet. Ik besloot alvast maar eens op het internet te zoeken of het patroon toevallig online te vinden was, maar niks hoor. Zelfs het complete pakket is niet in Nederland te vinden, wat ik eigenlijk ook wel wist, want ik heb het uit Amerika laten komen, waardoor de prijs nog een keer over de kop ging door verzend- en douanekosten. 
Toen ik later nog op een onlogische plek keek, lag daar ineens wel het patroon, gelukkig maar. Er is niets demotiverender dan werken aan een kerstsok waarvan je de voet niet kunt afmaken. Zelfs het kindje Jezus zou dan ontbreken, wat een Kerst zeer incompleet zou maken.

Ik bedacht me dat het eigenlijk wel veilig zou zijn om de patronen te kopiëren. Gewoon voor het geval je ze echt kwijtraakt, of de hond ze opvreet of een kind ze aan flarden scheurt, knipt of kleurt. Ik heb het nog nooit gedaan, maar misschien toch wel een plan. Hoe beveiligen jullie je patronen? Of is er verder niemand zo chaotisch en weet iedereen precies waar alles ligt? ;)

maandag 11 juni 2018

Making Waves 9

Ik heb al een poosje niets van me laten horen. Het was ultradruk, ik werd begraven onder al het examenwerk en het duurde een poosje voordat ik me daaruit ontworsteld had. Toen kwam de tweede correctie, die helaas niet minder werk was. Vrijdag heb ik de laatste administratieve handelingen voor het examen verricht en nu is het wachten op de uitslag woensdag. Voor het eerst in weken ben ik 's weekends niet bezig geweest met examenwerk. Voor het eerst in weken heb ik op maandag (mijn vrije dag) ook overdag iets voor mezelf gedaan.
Natuurlijk ligt er nu nog een enorme stapel achterstallig nakijkwerk van mijn andere klassen en is volgende week het tweede tijdvak, waar vast ook enkele leerlingen Nederlands willen herkansen. Het is nog geen vakantie, beslist nog niet.

Toch droomde ik vandaag alweer over de vakantie. We gaan naar Noorwegen, een reis door het fjordengebied maken. Ik kijk er enorm naar uit!
Wat ik wel een beetje spannend vind, is Sherlock naar een pension brengen. Onze vorige hond, Rjukan, logeerde altijd bij mijn schoonouders, maar met Sherlock durven ze dat niet zo heel goed aan. Ik begrijp dat ook goed. Sherlock gaat erg raar doen zodra hij een auto ziet en dan moet je de riem wel heel goed vast hebben. Ook is de tuin van mijn schoonouders niet volledig omheind, dus ik ben bang dat Sherlock er dan vandoor gaat, iets wat Rjukan echt niet in het hoofd haalde. Dus Sherlock gaat drie weken in een pension logeren en ik heb er een gevonden waar ik een goed gevoel bij heb. Hopelijk heeft hij daar ook een heerlijke vakantie.

Bij vakantiedromen hoort ook het plannen van wat ik mee zal nemen. Making Waves is voor de vakantie af, ik hoef alleen nog maar de blokken aan elkaar te zetten en het quiltwerk is ook geen megaklus. Voor jongste zoon ligt er een blokjesquilt klaar, maar ik weet niet of ik wel zin heb in alleen maar vierkantjes aan elkaar naaien als dat niet begeleid wordt door een leuke Netflix-serie. Ik denk erover om mijn Dear Jane blokjes weer uit de kast te halen, en daar een flinke serie van voor te bereiden. Kleine blokjes maken is typisch vakantiewerk. Ook kan ik best weleens een paar van die adventborduurtjes voorbereiden, dat zijn ook van die kleine dingetjes, gemakkelijk vast te houden (ook in de auto) en gemakkelijk mee te nemen. Mmmmmm.... Ik heb al zo'n zin om Dear Jane blokjes voor te bereiden. Maar even een momentje in de agenda prikken, we hebben ten slotte ook nog even. Nu eerst Making Waves afmaken. Het wordt volgens mij erg leuk!